11^2£Lf?;J5S!3Siii^ K'> '/ BIBLIOTHECA SCRIPTORUM GRAECORUM ET ROMANORUM TEUBNERiANA. geh. • JC A AoUanas ed. Uerchvr. 2 voU.. . 9.— — varlft historla — .90 Aeneas ed. Hug . . 1.85 Aeschlnes ed. Frauh — .90 — — ed. Blmi.i . . 2.40 Ed. mal. c. liul. .\(>schin. 8.— [ 1 Ind. Aeschin. comp. Prcuss. 6. 10 Aeschyli tragoediae ed. Wfit ... 1.50 Singulae tragoediae —.30 [ - ] Schol. in PerB. ed. Ddhnhardt 3 . 60 Alexander Lycop. ed. Brinkmann. 1.— Ammianus H. &i.(iardthausen. 2 voll. 7 . 20 Anacfpon ed. Rose. Ed. 11 . . . . 1.— Andocides ed. Bla^j. Ed. II ... 1.20 Anna ComnenAed.Reiferscheid.2vU. 7.50 Anthimus ei. Rose 1.— I 6.— . 8.— . 4.— 9.20 2.10 Anthologia Gr. ed. Sladtmuller. n, 1 Lat. I, 1 ed. Rfese. Ed. H. . n od. Buicheler. 2 fascc, Antlphon ed. Blass Antoninns edi. Stkh 1.80 ApolIoniuN Perg. ed. Heiberg. 2 voll. 9 . — Apollonius Bhodiag ed. Merkel . . 1.— Appianus ed. yiendelssohn. 2 volL . 9. — Apnlei metamorph. ed. v. d. VUet . 3. — - Apologia, Florida ed. v. d. Vliet 4.— Archimedes ed. Heiberg. 3 voll. . 18. — Aristeae epiat. ed. Wendland ... 4. — Aristophanes ed. Bergk. 2 voll. Ed. II 8 . — Singulae comoediae — .45 Aristoteles, de partibus animal. ed. Zangkavel ..... . . 1 . 80 de arte poetica ed. Christ . . — .60 physica ed. Prantt 1 . 50 ethica Eudemia ed. Susemihl . 1.80 ~ Nicomachea ed. Susemiht de coelo, al. ed. Prantt .... de coloribus, al. ed. Prantl . . —.60 politica ed. Susemihl. Ed. III 2.40 magna moralia ed. Susemihl . — — de anima llbri m ed. Biehl . -A— ars rhetorica ed. Romer. Ed. II — J— methaphysica ed. Christ . . ■~f — fragmenta ed. Rose — — oeconomica ed. Susemihl . . — . — de plantis ed. Apelt 3 — TtoXit.ldS-riv. ed. Blass. Ed.in 1.80 parva naturaUa ed. Biehl. . . 1,80 Arriani expeditic Alex. ed. Ahicht 1.20 scripta minora ed. Eberhard . 1 . 80 Athenaeus ed. Kaibel. 3 volL. . . 17.10 Augastini de civ. dei ed. Dornhart. Ed. n. 2 volL 6.— — confessionum IL Xm ed. Knotl 2.70 Arlalaria ed. Peiper . . ... 1.50 Ansonias ed. Peiper 6.60 ATitoIfCUS ed. Hultsch 3.60 Arieni Aratea e± Breysig 1. — B.^jtbrins ed. Schneidewin — .60; -— ed. Crusius. Ed. malor. . . . 8.40i — — Ed. minor 4. — i BMChylidis oarmina ed. fitcMj Ed. n 2.40! benedlctl regula ed Wolfflin . I.60I 1.80 1.20 1.20 1.20 3.60 2.40 4.50 1.50 Ji \ 10.05 1.30 1.75 1.30 2.«0 8.60 2 — — .60 4.20 1.25 9.40 1.40 1.60 — .75 2.90 2.— Boetlns de inat. arithm. ed. Friedlein de conBolatione ed. Peiper . . comm. in libr. AriBtotelis ntoi fpiumtlug rec. Meiser. 2 voU.\ Bucolicl Uraecl ed. Ahrens. Ed. II Caesar ed. Dinter. Ed. II min. . . belL GalL Ed. n min. . bell. civile. Ed. 11 min. - ed. KubXer. belL GaU. Ed. min. Ed. maior ... beU. civ. Ed. min Ed. maior .... b. Alex., b. Afr. Ed. mai. Ed. min. b. Hisp. Fragm. Indices Callinici vita S. Hypatii Cassius Fellx ed. Rose Cato ed. Keil Catnllus ed. MUller , Tihull., Propert. ed. Miiller Cebetis tabula ed. Praechter. . . . Chronica min. ed. Frick. 2 voU. VoL I Cicero ed. Miiller. 5 partefl (=11 voU. = 87fa8cc.). Parsljl. 2.^^.3.45 geb. M. 4 . 40. Pars II, l—3.uft6 . 80. geb.J?.7.80.Par8m,1.2.^7.80. geb. M9 . — .Pars IV, 1—3.^^.6 . 30 geb. J^. 7.80 oratt. seL ed. MuUer. 2 partes edd. Eberhard-Hirschfelder — — epistolae ed. Wesenherg. 2 voU. — seL ed. Dietsch. 2 partes Claadiani carmina ed. Koch. . . . Cleomedes ed. Ziegler Comoed. Horat. ed. Jahnke .... Commodianus ed. Ludwig. 2 volL [Constantinus] Inc. L de C. Magno ed. Heydenreich Cornelius Nepos ed. Fteckeisen . . Cornutus ed. Lang Curtius Bnfus ed. Vogel Damasus ed. Ihn Demetrius Cydonius ed. Deckelmann Demosthenes edd. Dindorf-Blass. 3 volL (=6 partes). Ed. IV mtn. 3 voU. Ed. IV maior . Dictys ed. Meister Dinarchns ed. Blass Dio Cassius ed. Slelber. 5 vU. VoL L II Dio Chrysost. ed. Dindorf. VoL U Dlodorused. Vogel.6 volLYol.l—HI Dionysius Halic. ed. Jaco6y .VoLI-m - — opusc. rhet. edd. Usener et Rader- macher. Vol. I DiophantuB ed. Tannery. 2. voU . Douatus rec. P. Wessner. VoL I . Dracontius ed. Duhn Epic. Gr. fragm. ed. Kinkel. L . . Epic. poes. Or. ludib. corpusc. L edd. Brandt et Wachnnuth. 2voU. Epictetug ed. Schenkl. Ed. minor Ed. maior Eoclidis Elementa ed. Heiberg. 5 vU. Data ed.ifenje. Opticaed.ire»6ery geh. Rel). M.\Ji :\ 5.10 5 60 2.70 8.70 — .60 1.50 — .76 — .60 — .75 1.20 — .60 — .90 1 — — .60 1.50 3.— 8.~ 1.— — .45 2.70 — .60 6.80 28.85 1.50 2.— 6.— 2.50 3.60 2.70 1.20 2.70 — .60 — .30 1.50 1.20 2.40 1.— 4.50 7.20 1.50 1 — 8.10 2.70 11.20 9.60 6.— 10.— 10.— 1.20 B.— 6.— '2.10 1 JC — .JiO 1.10 1.60 — .90 1 l.;}0 l.to 1.- 1-90 3.40 3.40 1.40 — .75 3.20 — . t(0 7.40 2.20 2.50 7.20 3.40 4.^0 I 1.60 2.80 1.40 18 — 11.40 6.60 11.— 10.80 1.60 3.50 7.— 6.60 10 — 10.80 24.60 27.40 10.— 111.20 17.20 -.75 1.30 4.30 1 4.50 -.50 — .60 3.20 1.40 1 4.50 9.— 1.60 1.80 5.30 8.60 10.80 3.50 9. 1. 2. 1. geh. j geb. Euclidls Suppl. ^d^.Curtze .... 6.— i 6.60 Endocia, Procl., Cland.ed.XMdioicA 4.— j 4.40 Endoclae violarium ed. FZac* . . . 7.50i 8.20 Eurlpldes ed. iVaucA. 3 voll. Ed. m 5.70 7.20 Singulae tragoediae — .30 Enseblns Qdu Dindorf. 4 voll. . . . 15. — Eutroplns ed. 12«^^/ —.45 Fabnlao Aesopicae ed, HcUm . . . — .90 Boman. ed. Eberhard. Vol. I. 3.75 FaTOnii Enio^. de gomn. Scip. ed. Eolder 1.40 Firmicns Mat. edd. Kroll, Skutsck. I. 4 . — Florileg. Graec. Sing. fascc. 1/10 je 11/15 je Florns ed. Rossbach 2.80 ed. Balm. Ampelins ed. Woelfflin 1 . — Frontlnl strategem. ed. Gundermann 1 . 50 Fnlgentii opera rec. Helm ... 4. — Galenl ecripta minora. 3 voll. . . 7.50 instit logica ed. .ffai6/fe/«cA . . 1.20 de victu atten. ed. Kalbfleisch. 1.40 GelllDS ed. Hertz. 2 volL Ed. H 4.20 Oemini elem. aBtronom. ed. Manitius 8 . — Geoponica ed. Beckh 10.— Georgius Cyprlns e^Gelzer . . . 3 — Georgii Acropol. rec. JSrmewfterp. I 8.— Gnllelmi Bles. Ald. com. fid.Lohmeijer — . 80 Hermippus dial. edd. Kroll et Viereck 1 . 80 tlerodianns ed. Bekker 1 . 20 Herodotns edd. Dietsch- Kallenberg. 2 voU. (= 5 fascc). Ed. H. . 2.70 Herondae mim. ed. Crusius. Ed. II 3 . 20 Ed. m miru. ... 3.40 HeronisAlex. op.I. SuppL Bd..Schmidt 12 n, I edd. Nix et Schmidi 8 m ed.Sch6ne. ... .8 Hesiodns ed. Rzack 1.50 Hesychins Milesins ed. Flach . . . — .75 HieroclisSynecdemus Bd.Burckhardt 1 . 20 Hieronymi de vir. ilL lib. ed. Herding 2 . 40 Hlpparchns Bith. ed. Manitius . 4 Hippocrates edd. KUhlewein-Ilberg. I 6 n 5 Histor. ApoU.reg.Tyr.ed. Riese. Ed.n 1 . 40 Historiae Angnstae scr. ed. Peter. 2 volL Ed. n 7 . 50 Histor. Gr. min. ed. Dindorf. 2 volL 8 . 25 Rom. fragra. ed. Peter ... 4.50 Homeri carm. ed. Dindorf. Ed. IV cum SengebuBchii dissert. nias 2.25 — OdyBsea 2.25 Ed.VcuT.fle«^.i«.Ilia8.2patt. 1.50 Odysaea. 2 partea. 1.50 ed. Ludwich. Odyas. 2 voU, Ed. min. Utrumque voL — .75 [ — ] Hiadis carmina ed. Koechly 8 Horatius ed. Miiller. Ed. n maior 1 — - Ed. n minor — .75 Kjrginus gromatieus ed. Gemall. . — .75 Hymni Homerici &d. Baumeister . . — .75 Hyperides e± Blass. Ed. m . . . 2.10 lambllchi Protrepticua ed. Pistelli 1.80 — de mathematica acient ed. Festa 1 — do Nicom. arithn:!. ed. PistelU 2.40 losephns ed. Naber. 6 voll. ... 21 lHa«ns ed Scheibe 1 Isoerates edd, BeTueler-Blasi. 2 vU. 2.70 3.60 2.80 13.20 8. 9. 2. 1.10 1.60 2.80 4.60 6.60 5.50 1.80 8.60 9.30 5.— 1.10 3.60 1.40 1.10 1.10 1.10 2.50 2.20 2.20 2.80 24.40 1.60 3.60 Inliani opera ed. Rertlein. 2 voU. lurisprudentiae anteiuatinianaere- Uquiae ed. Husckke. Ed. V . . Indices ed. Fabricius Supplementum . . v antehadrianae qu. supera. ed. Bremer. 1 - n, 1 ./^. 8 .— geb. .^ 8 .60. H, 2 Instiniani institut. ed. Husckke . . - noveUae ed. Zackariae. 2 volL appendix I. II lustinns ed. Ruhl . Invenalis ed. Eennann Invenci Ubb. evang. ed. Marold . . Livius edd. Weissenborn- MHller. 6-vo\l. Vol. 1 — IV=:8 fascc. ; siag. fascc. Ub. I et n Lucani de beUo civ. Ubb. ed. Hnsius Lucianus ed. Jacobitz. 3 vU. (=6 ptt.) Lucretius ed. Brieger. Ed. U. . . Lycophron ed. Kinkel Lycnrgus ed. Blass. Ed. minor. . ed. Blass. Ed. maior. .... Lydns ed. Wachsmuth. Ed. n . . . - de mensib. ed. Wiinsck . . Lyrica, Anthol., ed. Hiller. Ed. IV Lysias ed. Tkalkeim. Ed- minor . . Ed. maior Mauethon ed. Koechly Marcellus ed. Halmreich Martialis ed. Gilbert. Ed. H . Martianus Capella ed. Eyssenhardt Maximus et Ammon ed. Ludwick . Metrici scr. Gr. ed. V/estphal. VoL I Metrologici scr. ed. Hultsch. 2 voU. [Milit.] Lcc. scr. Byz. de re m. ed. Vdri Hnlomedicina Chironis ed. Oder . Mnsici scriptores Graeci ed. Jan SuppL: melod. reliquiae Mythogr. Gr. I. ApoUod. ed. Wagner II, 1. Parthen.,Antonrn.Lib. n, 1. Supplem. ed. Martini m, 1. EratOBthenia Cataat. - — ni, 2. Palaephati Tttql itTtiatcav ed. Festa Natur. rer. scr. Graeci ed. Keller. I Nicephori opuscc. hist. ed. de Boor Nicephorns Blemm. ed. Heisenberg Nicomachns ed. Hocke Nonni Dionya. ed. Koechly. 2 voU. paraphrasis ed. Sckeindler . . Odonis abb. Clun. Occup. ed. Swoboda Onosaudros ed. Koechly Orosins ed. Zangemeister Ovidins edd. Merkel-Fhwald. 3 volL TriBtia Eaati metamorphoa. deL ed. Polle . Palladins ed. ScJmitt Panegyrici Lat. XII ed. Baehrens. Patr. Nicaen. nom. edd. Gelzer, ai. Pausanias ed. Schubart. 2 volL. . Pelagouii ars veterinaria ed. Ihm . Persius ed. Hermann ... Phaedrus ed. Mailer Philodemi de mualoa llbri ed. Kemkt voU. ihet ed. Sudhaus. 2 vU.Sppl. geh. geb. JC^\ JC ^ 6.75! 7.60 6.75 7.40 1.80 — .75 5,- 5.60 8.— 8.80 1.— 1.40 10.50 11.60 1.80 2.60 1.50 2.- -.45 -.75 1.80 2.40 6.— 9.— -.60 1.— -.45 3.60 4.20 6.30 7.80 2.10 2.50 1.80 2.20 -.60 -.90 -.90 1.30 6.— 6.60 5.20 5.60 3.— 3.60 1.20 1.60 3- 3.60 1.50 2.— 3.60 4.20 2.70 3.20 4.50 5.- 1.80 2.20 2.70 3.20 5.10 6.— 2.40 2.80 12.— 12.80 9.— 9.80 1.20 1.60 3.60 4.20 2.40 2.80 2.40 2.80 1.20 1.60 2.80 3.20 2.70 3.10 3.30 3.70 4 — 4.40 1.80 2.20 9.- 10.— 4.50 5.— 4.— 4.60 1.20 1.60 3 — 3.50 2.90 4.10 — .45 — .76 — .60 — .90 — .60 — .90 5.20 5.60 S.60 4.20 6.— 6.60 3.60 4 60 2.40 2.90 — .30 -.60 — .30 -.60 1 50 2.— 11.- 12.60 Phllopnnai Je opif. mxuidi ed. Nrirfiardt dc aot«m. mundl ed. Rftix- . . PkllOfitriitl oper» ert. K.n/.irr. 'J voU. mlnorl"! iTinpin»?! ot rn11littr«tl ■' / Reiseh Pln.l - IMat- I GvolL ( l.'> fa.^rc I riaatnii edd. iin,tt Scfiryii. Pa»o. I. Amphitrno. Asinaria. AalulAria n. Bacch. Capt. Caaina m. Cist. Curc. EpidiiJus IT. «Men. Merc. ♦Mil. gl. V. *Most. Persa. *Poen VI. *Pi»eud. *Ilud. Btich. Vn. *Trin. Truc. Fragm. Suppl. : de Pl. test, metr. Sing. comoed. (*not. — . 60. geb. Ji —.90; rel.) ed. FM-pf.t^n. Vol. I. n. . . . PHnl epistolae rec. ifull^r .... libb. dub. Berm. rell. ed. Bfick nat. hist. ed.Jan- Mai/fiOf.TL—YI IMinias et Oar^iliuR Mart. ed. Rose Plotinus ed. \'olkmann. 2 toIL . . Plntarchl vitae ed. Sintenis. 5 toIL (= 14 fascc.) moralia ed. Bfirnardahis. 7 voll. Poet. lat. mln. ed. Baehrens. 6 volL Roni. fragm. ed. Ba^hrens. . . Latin. eclogae ed. Brandt . . Graec. eclogae ed. Stadtmuller Anth. a. rOm. Dicht. t. Mann Polemon ed. Hinck Polyaenus edd. WZlflin-Melber. Ed.II Poljhins edd. BHttner-Dindorf. 3to1L Poniponins Mela ed- T^VicA- . . . . Porphj-rii opp. 6eL ed. Nauck. Ed, II Prisoianos, Theod., ed. Rose . . . Proclns ed, FHfdlein ed. Kroll. VoL I VoL n Propertius ed. Mull^r Pseadacronis Scholia ed. Keller. 1 Ptoleina«l opera. I. Syntaxis math. ed. Heiberg. I — voL n Qvintillanl inst. ed, Bonnell. 2 voll. — lib. X ed, Halm declamationes ed. Bitfer . . . Bemigii Autisslodorensis in artem Donati min, comm. ed. Fox . . Bhetores Graeci ed. Spengel. 2toIL Bntilios Namatianns ed, Muller. . Sallostins ed. Eu.tsner Seaen. Bom. poes. frgm. ed, Ribbeck. Ed. m. 2 volL ....... Scribonii Larei conp. ed. Helrnreich Seiiptores originom Constantino- ' politanarum ed. Preger. Pasc. I sacri. Fasc. V Seneeae (phiL) opp.ed. Haase. 3volL SuppL. ..:... ■' (I, 2) de benef.^ de clem. ed, Ho.iius — ■ (IU) epiBtulae ed. Eense goh. gob JC \,Ji ^ I 4 ! 4.«0 10.— 10 8( 8.25 9.2.^ 2.40: 1.80 2.80 2.30 10.60 13.60 1.50 1.20| 1*50 1.501 1.50' 1.50 — .45' 2 l.RO 1.40 2 -.75 .75 — .45- 2.70i 2.80 3.40 1.40 1.80 22—24.70 2.70 3.10 9.— 10.10 8.40 10.90 28.— 32.20 20.10 23.40 4.20 4.80 — 1.40 70 3 60— .90 — 1. 50 8. 10.80 12.60 1.20 3.— 5.— 6.75 5.— 8. — ; SAnecRf trag. rpcc. Pefptr «t Rl^iter Herennn «d. /frlhrrff. ....... KldonhiN Apolllnnrll od. Mohr . . Slll Ifnllfl runic» iMl.«a/^fr. 2 voll SophorloHodd /''//r/A-,V'U7-.Kd.mln Ed. mnior Hingulae tragoedia' [ 1 Scholl ft vetcra od. fapageorgiv « Sornnns «d. /?"?'' . StatinH odd. Klvit. KohUnnnn. S vll. n, 1. Achillei« ed. Klnti. TTT. Lftctant. Plac. ed. Jahnkp Stobael «oriL ed. Meineke. VoL IV eclogae ed. Meineke. 2 volL. . Straho cd. Meineke. 3 volL .... Snetonias ed. Roth SjrrlannN ed. Rahr. 2 voU Tacltos ed. Halm. 2 voll. Ed. IV Vol. I. AnnaleH. Uterque fasc. . VoL n. Faac. I. Historiae .... VoL n. Fasc. n. Germ.,Agric.,dial. Terentlus ed. Fleckeisen. Ed. TI . Singulae comoediae Ed. I [ ] Scholia ed. Schlee Testnmentnm, novum, Oraece ed. Buttmann. Ed. V Themlstios ed, Spengel. 2 voll. . . Theodorus Prodromus ed. Hercher Theophrastus ed. Wtinmer. VoL m Theophylacti historiae ed. de Boor Thiofridi vitaWiUibr. ed. Rossherg Thocydldes ed. Hiide. 2 volL . . ed. Hude. 2 voU. Ed. maior. Tibullus ed. Miillpr ....... Tryphiod., Collnthns ed. Weinberger ripianus ed. Huachke. Ed. V . . . Valerius Flaccns ed. Baehrens . . Valerins, lollns, ed, Kuehler . . . Valerius Maximns ed. Kernpf . . . Varronis rer. mstic. Ubb. ed. Keil Vegetins ed. Lang. Ed. n . Velleius Patercnlas ed. Haase . . ed. Haha 9.— UO.— Vergllins Maro edu Ribheck. Ed. n — Bucolica et Georgica . . 8.' — i 8.60 — Aeneis 12.— 13. ed. GUthling. 2 volL VoL I. 2.40 3.25 Bucolica et Georgica — .30 — .60 VoL n. Aeneis ... 4.80, 5 . 40 Virgllios gramm. edi.Huemer. . . Viror. clar. ep. ed. Weber 1.80 2.20 Vitae sanct. IX metr. ed. Harster. 9.60 VitroTii de architectura llbri X — .75; I-.IO Iterum ed. V. Rone — .45 — .75 Xenophontls. expeditio Cyri ed. Gemoll. Ed. min. 9—10.20 Ed. maior . . . . 1.80 2.20 hiat. Graeca ed. Keller. 'Ed. min. — institutio Cyri ed. Bug. Ed.min. 4.50 Ed,maior 6 . eo commentarii ed.Gilbert. Ed, min. .10 10. Ed. maior 1 . 80 Bcripta min. ed. Dindorf. 2 fascc. Zacharias Bhetor, Kirchengesch v. 2.40 2.80 Ahrens n. Kruger 6.60 6.20 ZonarM ed, Dindorf 6 voU . C. 7.80} a 1 50 S 3.201 4 2.40! 9 -.75' 1 -.75' 1 -45- 2.10! 2 -.451- 1.20' - 2.-| 2 2.25i % 1.80 2 40 4.80 -.30 1.40 -.75 1.50 2.70 4.50 1.50 3.90: 1—1 1 1.50 ? -.45 -.90 -.45 -.90 2.40 2.40 3.— 1.20 -^.90 • — .90 1.50 — .45 1.— 1.35 10. -'1 19.50 « LL WWtoL NONII MARCELLI DE CONPENDIOSA DOCTRINA LIBKOS XX ONIONSIANIS COPIIS VSVS EDIDIT ' WALLACE M. LIND8AY VOLVMEN n L. IV CONTINENS LIPSIAE IN AEDIBVS B. G. TEVBNEEI MCMin rn ^Sl^ /V4 iClQ3 v.z SIGLA CODICVM QVI IN HOC VOLVMINE ADHIBENTVR. (cf. ad 406, 12.) AA B BA Bern. 347, 357 Cant. DA E G Gen. H L Montepess. Oxon. F fons codicum Gen. (unde H Cant. P) B. codex Beraensis 83, saec. X\ fons codicis G et correctionum H-L^Gen.^Cant.^ codices Noniani Bernenses 347 et 357, saec. X'., olim cum Paris. 7665 coniuncti. codex Cantabrigiensis (Bibliothecae TJniversitatis MM.V, 22), saec. IX\ ex. fons codicum Bern. 347 et 357, Montepess., Oxon. codex Escorialensis M. IH 14, saec. X'. codex Gudianus (^Volfenbuettel. 96), saec. X'. codex Genevensis 84, saec. IXk codex Harleianus (Mus. Britann.2719),saec.IX'. — X'. codex Lugdunensis (Voss. lat. fol. 73), saec. IX'. codex Montepessulanus (212), saec. IX'. — X'. codex Oxoniensis (Bibl. Bodl., Canon. Class. Lat. 279), saec. X'. codex Parisinus (lat. 7667), saec. X'. codices recentiores vel aliquot vel plerique. lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 345 232 M. IV. mciPiT DE YAEIA SIGNIFICATIONE SERMONVM lo PER LITTERAS. PER A LITTERAM. ADVORSVivi contra significat. Terentius Adelphis (27): neque ser\ailonmi quisquani, qui advorsum lerant. Plautus in Asinaria (295): i5 quae illa praeda est? ibo advorsum atque electabo quid- quid est. II Advorsum rursum apud significat. Titinius Gemina(55): miilier, credo, advorsum illum res siias conqueritur . . . Terentius in Andria (42): et id gratum fuisse advorsum te habeo gratiam. 20 Ennius Telepho (293): te ipsum hoc oportet profiteri et proloqui advorsum illam mihi. Afranius Excepto (147): de vita ac morte domini fabulabere 25 advorsum fratrem illius ac dominum tuum. 9—14 ierant; 15—17 Pl.— sign.; 19-20 Ter. — gratiam ; 24—26 Afr.— illius. 11 PER LITTERAS om.LBA{=G) \\ 12 ID EST PER BAH^ ut vid.: INCIPIT PER Mu. \\ 13 in Ad. B^ || 15. 19 in del Mu. !1 16 iUaec Pl. \\ 23 advorsus Mu. \\ 26 suum (sum Z^): corr. Both. 346 NONIVS MARCELLVS. 232. 233 M. Plautus in Anlularia (690): egone lit te advorsum mentiar, mater mea? M.Tullius de Finibus Bonorum et Malorum lib.III (73): 30 ^nec vero pietas advorsum deos nec quanta is gratia debeatui' sine explicatione naturae intellegi potest'. ANIMA est secundum consuetudinem spiiitus quo vivi- mus. Vergilius Georg. lib. IV (238): 1 animasque in |{ vulnere ponunt. II Anima nirsum alitus oris et odor. Vergilius Georg. lib. n (134): animas et olentia Medi ora fovent illo et senibus medicantur anhelis. 5 Titinius Fullonibus (20): interea faetida anima nasum obpugnat .... Plautus Asinaria (894): an fetet anima tuae uxori? idem Mercatore (574): 10 ieiunitatis plenus, anima fetida. Caecilius (160): quae mihi, ubi domum adveni, adsedi, extemplo savium dat ieiuna anima. 32 — 33 An.— viv.; 2 — 4 An.— fovent: 5 — 8 Tit.— tu. ux. 27 in dd. 3Iu. \'\ 28 ut ea a. ]; 29 Advorsum, erga {nov. lemrn.) add. Quich. ;i'30 nec Cic: haec Ij nec quanta his codd. Cic: nequa isti i, 31 explicatione Cic: expiatione (explatione L^ ut vid.): explanatione edd. \\ 1 -re A^: -ra B^^: -rea LJ\ 2 georg. {praec uerg.) om. A^D^ \\ 6 i. n. o. a. f. Both. \\ 7 in As. B^ 11 8 animae A^ [ uxoris tuae codd. Fl. 10 animam fetidat (foet.) |! 13 savium Gell. II, 23: avium. ly. DE YARIA SIGIOTICATIONE SERMONYM. 347 233 M. II Anima aquae. Plautus AmpMtryone (673): 15 m ego illi puteo, si occepso, animam omnem intertraxero. II Anima, sonus. VaiTO Eumenidibus (131): Phrygios perossa cornus liquida canit anima. II Anima, iterum significat iracundiam vel furorem; unde et animosi dicuntur iracundi. Plautus Amphitryone 20 (fr. xviii): animam conprime. Accius Melanippo (427): egone auxilio motus j temere ut hosti me animato offeram? idem Epinausimache (308): ut minc. cum animatus iero, satis armatu' sum. 25 Novius FuUonibus Fereatis (32): nihil est pericli. dabo tibi [virum] validiim virum, animosum. M. Tullius de Republica lib. I (60): ^ergo non pro- bares, si consilio pulso lubidines, quae sunt innumerabiles, 30 iracundiaeque tenerent omnia'. — ^ego vero nihil isto animo, nihil ita animato homine miserius ducerem'. — idem de Republica lib. V (9): Hum virtute, labore, industria tueretur summi viri indolem, nisi nimis animose 15 — 21 An.— cc: 22 Acc. Me.; 25 ut — sum. 15 aqua Quich. \\ 15 — 16 cf. 148.7; 410.14 \\ 16 si hoc cepsio (sic hoo cepsto L^) codd. h. l. || 17 — 18 cf. 334.16 (s. v. liquidmn) [[ 19 Anima D^: om. LA^B^ \\ iracundum: corr. D^ Gen. mg. || furorem A^D^ (-rum L^): furiosum B^ \\ 23 nudus Lips. II fort. eg. aux.? mutus tem. etc. || honesti A^ | 25 ut nunc sum a. si i. Madv. Adv. II, 660 \\ 27 verum val. verum: corr. Bibb.: val. virum, | virum Both. \\ 30 si cod. Cic: om. || 31 iracundiaeve cod. Cic: -quae || terrent^^ || 32 animatio L^ \\ 34 tueretur Me.: quaereretur: fort. quaerere daretur || animosa et Mu. 348 KONIYS MARCELLVS. 233. 234 M. ferox natura illum nescio quo'. Vern-ilius Georg. lib. II (441): 35 quos animosi Euri adsidue frauguntque feruntque. et Aeneidos lib. XI (366): pone animos et pulsus abi. Lucilius lib. XXX (60): atque animosam 40 Thessalam et indomitam frenis subigantque domentque. I Anima, ventus. Vergilius lib. VIII (403): || 1 quantum ignes animaeque valent. Lucretius lib. V (236): aurarumque leves animae calidique vapores. Varro Marcopoli, TtsQL ccQyf^q (292): ^noctilucam 5 tollo, ad focum fero, inflo anima; reviviscit'. — idem Cosmotorjne, ticqI (pd-OQccg y.oGixov (224): detis habenas animae leni, dum nos ventus flamine sudo suavem ad patriam perdiicit. Accius Myrmidonibus (10): trahere m salum classis et vela ventorum animae inmittere. Plautus Aulularia (303, 305): . nequid animae emittat dormiens. 10 34 — 35 Virg.— fer.; 41 — 3 An.— vapores. M n. quo impelleret Guietus \\ 35 quas Verg. \\ euria A^ {seq. a): euriria ut vid. L^ || 38 — 40 cf. 401. 5 {s. v. subigere) || 40 thessaliam (tess-) codd. h. l. || indolitam A^L^ \\ subigam ante domemque codd. 401 \\ 41 Vlin i>-4 || 5 ad f foro L [| vel inflo; an. rev. || 6 d. h. animas {ex amas) vem L \\ 7 studo A^ \\ 8 sualem: corr. Ald. \\ perducat Scal. \\ 10 — 11 lassis {corr. lun.) tra, i. s. : corr. Grotius \\ fort. clas. tr. in salum et v. vent. a. inmit. || 13 nequid animae (-ai) foi-te amittat d. PZ. lY. DE YARIA SIGXITICATIONE SERMONYM. 349 234 M. APTAsi, necessariam. M. TuUius de Republica lib. lY (1): "^ea denique obiectu mutuo aeque umbram noc- 15 temque efficiat, cum ad numerum dierum aptam, tum ad laborum quietem'. || Aptum, eleganter ac necessaiie conpositnm. M. Tullius de Officiis Kb. I (98): ^ut enim pulcritudo corporis apta conpositione membrorum movet oculos et delectat'. — idemque (146): ^sed facile iudicabimus, quid eorum f aliter ab officio naturaque 20 discrepet'. — M. Tullius de Finibus Bonorum et Malorum lib. m (63): Mtaque natura sumus apti ad coetus, concilia, civitatis'. || Aptus significat adeptus. Accius Melanippo (436): obviam ensi it. quem advorsum aptus alter in promtu occupat. Pacuvius Hermiona (168): 25 quod ego in acie celebro obiectans vitam bellando aptu' sum. LuciHus lib. XXIX (14): ut si id quod concupisset non aptus . . II Aptum conpositum, paratum. Vergilius Aeneidos lib. III (472): interea classem velis aptare iubebat 30 Anchises. idem lib. X (587): proiecto dum pede laevo aptat se pugnae. 17 — 20 Apt. el.— del.; 29 — 31 Apt.— Anchises. 15 eademque L ante corr. || obiectum vivo atque: corr. Mu. \\ 16 adnumereti^ |j d. aptum (abt-) ad: corr. Turneb. \\ 19 — 20(s. f. iud.) cf. 258. 30 \\ fort. idem qui supra; fac. iud. !| 20 e. apte fiat quid ab Cic.- \\ 23 consilia || 24 obvia mens idque: corr. Mu. post Grotium, Quich., Both. \\ 26 vd quot i| crebro Passerat. \\ 28 a. foret I. Dousa, 350 NONIVS MARCELLVS. 231. 230 M. ar> Pompouius (54): beus! aptato, pueri, munde atque ampliter convivium! II Aptum rursum conexum et conligatum significat. Vergilius Georg. lib. III (168): ipsis e torquibus aptos 40 iunge pares. || 1 Accius "x Demer (660): hinc colomen ala f geminis aptum cornibus. Lucilius Satyi-arum lib. X (3): tonsillas quoque praevalidis in funibus aptas. 5 idem lib. XVI (12): ibat forte aries, inquit. iam quod genuM quantis testibu'! vix uno filo bosce haerere putares. peUicula extrema exaptum pendere onus ingens. Varro Mutuum Muli Scabunt, Ttegl ipcoQia^ov (322): 10 iibi liicus opaciis teneris fniticibus aptiis. M. Tullius de Deorum Natura lib. II (97): 'quis enim hunc bominem dixerit qui, cum tam certos caeli motus, tam statos astromm ordines, tamque inter se omnia conexa et apta viderit, neget in his uUam inesse rationem?' — SaUustius Historiarum Ub. III (25): ^quod ubi fi'ustra 15 temptatimist, socordius ire miles obcipere, non aptis armis, 37 Apt. — sign. ; 11 — 14 M. — rationem. 35 — 36 cf. 511.21 {s. v. ampliter) j| 36 eius a.- puer codd. h. l. II convivia LB^ \\ 1 fort. Medea {vid. 'Non. 3Iarc.' p. 97) \\ 2 (colomem Gen. ante corr.) \\ ala A-^ {cum E): ale {seq^. ge) B^L: alte Bibb. || 4 consellas: corr. lun. \\ validis: corr. vet. lib. Dousae, Turnebiis \\ ni Bibb. || 7 boc se: corr. Gerlach. \\ 8 pericula A^ \\ 10 aptum A^ \\ 11 IH L \\ 12 cum Cic: oin. (seq. tam) |! 13 status . . . ordine (statutum . . . ordinem D^) 11 13 — 14 0. quaenexa L \\ 14 in D^: om. rell. || 15 socerdius j| obcepere. IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 351 235 M. ut in principio, laxiore agroine'. • — Lucilius lib. XXX (40): unus constemit nobis vetu' restibus aptus. M. Tullius in Hortensio (52): ^altera est nexa cum superiore et inde apta atque pendens'. — et Tusculanarum lib. V (62): ^fulgentem gladium e lacunari seta equi 20 aptum demitti iussit'. ' AEQVALES suut similes et ex aequo. Afranius Vopisco (366): equidem te numquam mibi parasitum, verum amicum, aequalem atque bospitem cotidianum et laiitum convivam domi. II Aequales rursum aequaevi. Vergilius Aeneidos lib. 25 X (702): nec non Euanthen Pbrugium Paridisque Mimanta aequalem. Lucilius Satyrarum lib. V (43): ^ veterum unum cecidisset a me senem Tiresiam y aequalem constat. 30 Afranius Privigno (256): novi amicum atque aequalem meum. Vergilius lib. V (468): ast illum fidi aequales. 21 Aeq.— aeq. ; 25 Aeq. r. aequaevi. 16 et lax. lun. \\ 17 clinas . . aptas Mu. \\ novis: corr. Turnebus \\ pestibus L \\ fort. consterni j| 19 apta atque Halm.: aptaeque (-teque) !| 20 e] me LA^ \\ equina codd. Cic. \\ dim. 11 21 — 24 cf. 337.24 {s. v. lautum) |I 22 et quidem codd. h. l \\ 23 reiTim B^ \\ 24 conuium A-^: conuiuium LB^ \\ 26 para- disque A^ L \\ minanta LB^ \\ 29 cecidisse tamen B^ |j uerum unum cecinisse tamen seni' Tiresiai Mu. post FrancJcen. : veterum cecidisse senem tamen unum T. Scal \\ 32 eum A^ \\ 34 fidire quales {corr. Gen.^) A^: fidere quales LB^. 352 NONIVS MARCELLVS. 2S5. 236 M. 85 Tereutius iu Eunucho (337): patris cognatum atque aequalem [te] Arcidemiden nostiu'? 1 M. TuUius de Officiis lib. III (l): 'P. || Scipionem, Marce fili, eum qui primus Africanus appellatus sit, dicere solitum scripsit Cato, qui fuit fere eius aequalis'. — et de Senectute (-46): ^ego vero propter sermonis de- 5 lectationem temperius quoque conviviis delector, nec cmn aequalibus solum, qui pauci admodum restant, sed cum vestra etiam aetate'. APERTVM, purum, serenum. Vergilius Aeneidos lib, I (587): scindit se nubes et in aethera purgat apertum. II Apertum dicitur patefactum. Vergilius lib. VIII (585): 10 iamque adeo exierat portis equitatus apei-tis. Terentius AdelpMs (167): abi prae strenue ac fores aperi. II Aperit, mitigat, placat. Vergilius Aeneidos lib.I (146): et vastas aperit syrtis et temperat aequor. 15 II Apertum, nudatum. Turpilius Demiurgo (47): apertae surae, brachia autem procera hon^orem mihi ex corde exsuscitabant. Sallustius Historiae lib. V (20): 'quibus de causis Syllam in victoria dictatorem uni sibi equo descendere, 36 — 37 Ter. patr.— n.; 4 — 8 M. T. de sen.— purgat ap. 15 — 17 Ap . — exsus citab ant. 36 marcidemiden |j te ow. Ter. jl 1 — 2 (sit) cf. 238.23 2 fili qui iM^: filium qui B^^ et codd. 238 \\ primo codd. h. l. 3 eius fere codd. Cic. \\ 5 temperius LA^^D^: tempestivis B-^ necum L A^ |j 5 (nec)— 6 (aetate) cf. 378.29 l| 6 secum L^ 9 Vim II 13 — 14 cf 246.32 \\ 16 aperie L^ 11 br. alte Mu. 19 uictaria || dictatore sibi muniaequo J.^ || desc. equo codd Arusiani Gr. lat. VII, 454. IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 353 236. 237 M. surgere de sella, caput aperire solitum'. — M. Tullius 20 de Officiis lib. I (129): Verentur enim ne, siquo casu evenerit ut corporis partes quaedam aperiantur, aspiciantur non decore'. — Yergilius lib. VI (406): aperit ramum qui veste latebat. Varro Eumenidibus (I6I): ^capite aperto esse iubet, ante lucem suscitat'. — Sisenna Historiarum lib. III (15): 25 ^adoriuntur adversos ut apertis lateribus'. — VaiTO de A^ita Pop. Rom. lib. I: "^minoris natu capite aperto erant, capillo pexo, utique innexis crinibus'. || Aperire, erigere, ostendere. Vergilius Aeneidos lib. III (205): quarto terra die primum se adtollere tandem visa, aperire procul montis. 30 idem Aeneidos lib. VIII (681): patriumque aperitur vertice sidus. Varro Meleagris (301): ^non modo suris apertis, sed paene || natibus apertis ambulans'. 1 AVTVMARE Bst dicere. Pacuvius Periboea (308): flexa, non falsa aiitumare dictio Delphis solet. idem Hermiona (169): quid benefacta mei patris, cuius opera te esse ultum aiitumant ? 5 Lucilius lib. XXVIII (46): Socratium quiddam tyranno misisse Aristippum aiitumant. 22— 23 Virg.— lat.; 28 — 30 Ap.— mont.; 33 — 3 V.— solet. 20 (surg.— sol.) cf. 397.15 \\ s. de syUa LA^: adsurgere sella Arusian. \\ 21 nisi quod || causu A-^ || 22 decoreae || 24 cf. 462. & II 25 suscitat om. i^ || im L \\ 26 aversos B-^ L^ ut] vi Me. II 27 aperte A^L ex. corr. \\ 28 vittisque Popma \\ 29 die terra || prima i>^ j| 30 mentis LA^B^\\S autumarei Mu. \\ 5 bene- faciam ei: corr. Mu. \\ opera operate || autumant A-^ {cum E^): -mat LB^ \\ 7 socratitum A^: -cum lun. \\ quiddante tyr. ty {pro ter.): quidam {dat.^i Mu.) tyr. Lachm. \\ misse Guietus, LacJim. NONIVS MAECELIiVS ed. LlNDSAY. 23 354 NONIVS MARCELLVS. 237 M. Plautus Amphitryone (fr. xiii): nisi hoc ita factum est promde ut factum esse autumo, 10 non causam dico quin vero insimules probri. II Autumare est sperare. Pacuvius Duloreste (118): aut hic est aut hic adfore actutum autumo. ALTVM non solum aerium vel profundum, sicuti plerum- que. II Altum ab alimento dictum. Varro Manio (260): 15 'habens antepositam alimoniam, sedens altus alieno sumptu.' ^ Altum, magnum vel gloriosum. Vergilius Georg. lib. III (42): te sine nil altum mens inchoat. II Altum, vetus, anticum. Vergilius Georgicon lib.IV(285): 20 altius omnem expediam piima repetens ab origine famam. et lib. VIII (395): quid causas petis ex alto? Accius Armorum ludicio (160): 25 cur vetera tam ex alto adpetissis discidia, Agamemno? II Altum, pressum, obscurum. Vergilius lib. X (63): quid me alta silentia cogis rumpere? 11 — 21 Aut.— fa.; 24 — 29 Acc— rumpere. 10 verum qui ins. (quin s. LB-^): corr. Langen. \\ 13 — 238. 4 fort. 2wst 235. 20 collocand. {cf. 'Non. Marc' p. 66) \\ 13 sicuti] sed B^ II 14 aUmento A^B^: alendo LB^ \\ 14—15 cf 133. 28; 442. 33 I 17 IIII LA^ \' 19 IIII H^ ut vid.: UI rell. \\ 21 fatum LA^D^: factum B^ '|| 22 — 23 cf 366. 24 \\ 23 quide c. petas X^ II 25 adpetisses D^ |i 27 — 29 cf 182.27; 382.35 || 27 XILAA lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 355 237. 238 M. idem eodem (625): 30 sin altior istis sub precibus venia ulla latet. ADiTVS, interpellatio. Terentius in Andria (534): aliquot me adierunt, ex te auditum esse. Yergilius Ub. X (149): 35 regem adit et regi memorat nomenque genusque. Lucilius lib. XXYII (24): ciim pacem peto, cum placo, cum adeo et cum appello meam. II Aditus est ingressus. Vergilius lib. IX (57): huc turbidus atque huc 40 lustrat equo muros aditumque per avia quaerit. M. Tullius de Suppliciis (Yerr. II, v, 30): 4n ipso aditu atque ore portus'. || Aditus rursum adventus. Accius Medea (417): tun alia || Mede's et cuius aditum expectans pervixi lisque 1 adhuc? M. TuUius ad Caesarem luniorem lib. I (fr. l): ^et aut ad consules aut ad te aut ad Brutum adissent, his fraudi ne esset, quod cum Antonio fuissent'. ADTENDERE est intcndere. M. Tullius de Officiis lib. 5 in (35): ^et si, cum animum adtenderis, turpitudinem videas adiunctam'. — Accius Diomede (281): simul aiii^em adtendo, ut quirem exaudire amplius. 33 Ad. int.; 35 — 36 Virg.— gen.; 39 — 1 Ad.— expectant; 5 — 7 Adt. — vid. adunatam; 30 item ^^ || i. in e. B^ || 34 esse secl Me. \\ 38 placito A^ II 39 est om. B^ \\ 40 atque lUuc |I 42 cf. 459. 20 \\ 43 opere codd. h. l.: ora codd. 459 \\ 1 tunc (tum L^) diomedes et c: correxi \\ expectant: corr. Passerat. || 3 et aut ad te A^ || 4 essent A^L ex corr.: esset B^L ayite corr. |1 6 sed si Cic. || turpidinem A-^ || 7 adunatam. 23* 356 NONR^S MARCELLYS. 238 M. Lucilius lib. XXIX (115): 10 praeterea ut nostris animos adtendere dictis atque adliibere velis. idem lib. XXYII (33): rem cognoscas simul et dictis animum adtendas postulo. Pacuvius Antiopa (17): 15 sed cum animum adtendi ad quaerendum quid siet. Pomponius Macco (63): quid futurum est, si pol discere artem ego hanc adtenderim? II Adtendere, perseverare. Accius Diomede (279): si umquam praepediar, gnate || puer f ne adtenderis 20 petere a me id quod nefas sit concedi tibi. APPELLARE est familiariter respondere. Lucilius lib. XXYn (25): cum mei me adeunt servuli, non dominam ego appellem meam? II Appellare, nominare. M. TuUius de Officiis lib. III (1): ^Publium Scipionem, Marce fili, eum qui primus Africanus appellatus sit'. 25 APPELLERE est applicare. Afranius Excepto (137): abi tu, appellant huc ad molem nostram naviculam . . 9—10 Luc— adt.; 12—13 idem — pos.; 18— 25 Adt.— App. est applicare. 10 nostros: coi-r. Bentin. \\ adtendere (att-) de re d.: corr. E^ \\ 12 — 13 cf. 275.21 [s. v. cognoscere) || 12 XXYI codd. 275 II 13 postula codd. h. l. \\ 15 cum animo: corr. lun. \\ 17 e. h. d. art. : corr. Mu. \\ 19 perpediar LA^B^ '| numquam perpellar Mu. \\ gnato: corr. Grotius \\ fort. gnate, inpune adt. |[ 20 concedit tibi B^ ut vid. \\ 23 (App.) — 24 (sit) posf 29: huc traiec. Quich. \\ cf 236.1 \\ 24 filium qui || 25 Appellare: corr. Quich. II 26 nav. iube (?) Biie. ly. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMOimi. 357 288. 239 M. Lucilius lib. XXVI (81): agere in iaciendo si quo est [in] vineis actis opus, primum id dant operani iit quampi-imuni appellant AEMVLVS est invidus. Vergilius Aeneidos lib. V (415): 3o aemula necdum temporibus geminis canebat sparsa senectus. et lib. VI (173): aemulus exceptum Triton. || Aemulus est sectator vel imitator. M. Tullius pro i Marco Marcello (2): ^illo aemulo atque imitatore stu- diorum meorum ac laborum'. — SaUustius Historiarum lib. III (88): ^sed Pompeius a prima adulescentia, ser- mone fautorum similem fore se credens Alexandro regi, 5 facta consultaque eius quidem aemul[at]us erat'. — Vergilius Aeneidos lib. X (371): spemque meam, patriae quae nunc subit aemula laudi. II Aemulus, similitudinem vitae vel instituti sequens. M. TuHius de Eepublica lib. I (50): ^qui enim iudicatur iste optimus? doctrina, artibus, studiis? audio. quando?' lo ARGVTVM significat sonans. Vergilius BucoHcis (VII, l): forte sub arguta consederat ilice Daphnis. et multa huiusmodi. ji Argutum, audax, malitiosum. Lucilius lib. XXVIII (XXIX, 36): agite, agite, fiires mendaci argutamini. i5 27 — 32 Luc— sen.; 1 Aem. — im.; 3 — 8 Sal.— seq.; 11 — 22 Ars:.— Hab. '21 — 2S cf. 243.41 (s. V. actum, admotum); 327.25 (s. v. iacit, facit) i| 28 i. e. aggere ;] quod A^I)^: (quid [qui?] corr. ex quod in S)\\m om. codd. 243, 327 \\ 29 dan i ante corr. A^ \\ 2)ost hunc vers. lac. sign. Mu. !| 33 — 34 cf. 437. 6 i| l — 2cf. 437. 9 II 2 imitatione A^ \\ 8 — 5 cf. 502. 2 (s. v. acc. pro gen.) || 5 se fore D^ i| 6 aemulus Victor., Carrio: -lator Dietsch. \\ 8 in- stitutis s. L^^A^ [| 9 qui cod. Cic: qua || 10 quando * * * edd. 358 NONIVS MARCELLVS. 339. 210 M. riautus Mostellaria (l): exi e culina, sis, foras, mastigia, qui mi inter patinas exhibes argiitias. II Argutum, parvum ac lectum. Vergilius Georg. lib. III (80): 20 argutumque caput, brevis alvus obesaque terga. ACCiPERE , tractare, increpare. M. Tullius in Verrinarum actione II (i, 140): ^male accipit verbis Habonium'. — et ad Caesarem luniorem lib. I (fr. 2): ^roga ipsum, quemadmodum eum ego Arimini acceperim'. || Accipere est datum sumere. Vergilius Aeneidos lib. III (486): 25 accipe et haec, manuum tibi quae monimenta mearum sint, puer. II Accipere, sentire. Terentius Heautontimorumeno (264): Clmia, aliter tiium amorem atque est accipis. II Accipere, videre. Vergilius lib. VIII (154): 30 ut te, fortissime Teucrum, accipio agnoscoque libens! II Accipere, concipere. Vergilius lib. VIII (449): alii ventosis follibus auras accipiunt redduntque. || 1 II Accipere, audire. M. TuUius (Verr. II, ii, 82): 'ac- cipite nunc aliud eius facinus nobile'. — Lucilius lib. XXX (112): hoc etiam accipe quod dico; nam pertinet ad rem. 11 — 22 Aro-.— Hab.: 24 — 3 Acc— reni. 16 — 18 cf. 55. 16 \\W must. || 17 ex ceculina D^ \\ 18 ex- hiberes (exib-) A^D^ \\ 19 ac letum LB^-. om. D^: adduc- tum Mu. II 20 cf. 361. 13 \\ obsaque t. X^: ob. t. {sic, ut vid.) D^ \\ 22 secundum A-^ \\ 23 — 24 cf 3S3. 8 {s. v. rogare) |! 23 rogo — ari- ni — acceperit codd. h. l. || 24 ego eum codd. 383 \\ 25 manum tibi quae L^: manuumque tibi rell. \\ eorum L^: meorum A^ \\ 28 al. cum amore |l 2 nobile om. DA IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 359 240 M. Vergilius Aen. lib. 11 (65): accipe nunc Danaiim insidias et crimine ab uno 5 disce oninis. II Accipere, pascere. Terentius in Eunucho (1082): accipit homo nemo melius prorsus ac prolixius. II Accipere, decipere. Lucilius lib. XXIX (2): . . . sic mquam veteratorem illum vetulum lupum 10 Hannibalem acceptum. II Accipere, lidbere acceptum. Plautus in Aulularia (237): tam optumumst: tu condicionem hanc accipe ARDERE est igniscere, concremari. Vergilius Aeneidos lib. V (525): namque volans liquidis in nubibus arsit harundo. 15 idem Vergilius lib. II (311): iam proximus ardet Vcalegon. II Ardere, festinare. Vergilius Aeneidos lib. I (423): instant ardentes Tjrii: pars ducere muros 20 molirique arcem et manibus subvolvere saxa. idem lib. XII (71): ardet in arma magis. II Ardere, fulgorem et splendorem emittere. Vergilius Aen. lib. IV (262): 25 Tyrioque ardebat murice laena. 9—11 Acc— acc; 14—15 Ard.— arando; 19—20 Ard.— T.; 22 — 28 id.— capiti. 8 atque: neque codd. Ter. || 10 scinquam X || 11 — 12 ad- didi: Acc admittere Fius \\ 12 — 13 aululariam (-a B^) op- tumus (-im -) tu || 20 (pars) — 21 cf. 283. 13; 346. 17 |! 21 tilii B^ \\ 24 A. est f. DA jj inmittere D^ \\ 25 — 26 cf. 541. 5; 549. 16. 360 NONIVS MARCELLVS. 240. 211 M. idem lib. X (270): ardet apex capiti cristisque a vertice flamma funditur. 30 II Ardere, dolere vel irasci. Vergilius Aeneidos lib.X(513): proxima quaeque metit gladio latumque per agmen ardens limitem agit fen'0, te, Turne, superbum caede nova quaerens. ACRE significat celer, velox. VergiliusGeorg.lib.III(ll9): 35 calidumque animis et cursibus acrem. idem Aen. lib. IV (156): at puer Ascanius mediis in vallibus acri gaudet equo. j| Acre, austerum, acidum, asperum, acerbum. M. Tullius 40 in Hortensio (89): Vj^uod alterius ingenium sicut acetum Aegyptium, alterius sic acre ut mel Hymettium dicimus'. — Varro Parmenone (394): || 1 demitis acris pectore curas cantii castaque poesi. II Acre, severum. M. Tullius de Officiis lib. I (114): "^suum quisque igitur noscat ingenium acremque se et bonorum et malorum suorum iudicem praebeat'. — 5 idem eodem (136): ^utendum est fortasse vocis conten- tione maiore et verborum gravitate acriore'. 22 — 28 id.— cap.; 30 Ard. d. ir. vel amare; 34 Ac— vel. : 37 — 39 Virg. at— asp.; 2 — 4 sev.— praebeat. 27 XI B^ \\ 28 (cris.) — 29 cf. 313.9 \\ 30 dolere (-ore Montepess.) irasci vel amare D^ \\ 32 (te) — 33 cf. 391.4 || 34 Acrem s. celerem velocem D^ ] 39 Acrem: corr. lun. || acidum asp. acerbum E: acerbum (-vum) asp. acerbnm (-vum) LA^B^: acerbum asperum D^ (cum B) \\ 40 sic dulce ut Sigonius \\ acceptum A^ \\ 41 mel metium L \\ 1 cf 267. 15 (s. V. castum) || dimittis codd. h.l. \\ cantum cantasque codd. h. l. II 2—3 et b. et vitioram s. Cic. \\ 5 idem m e. L^: idem in e. B^ il et vocis codd. Cic. lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 361 241 M. II Acre, forte. Vergilius Aen. iib. VIII (614): aut acrem dubites in proelia poscere Turnum. Cicero Tusculanarum lib. V (57): 4n rebus gerundis virum acrem et industrium, eundem tamen maleficum natura'. II Acre, vehemens, saevum. M. Tullius in Hortensio (25): lo ^aut Philisto brevius aut Theopompo acrius'. — Vergilius Georg. lib. III (405): acremque Molosum pasce sero pingui. idem Aen. lib. V (454): acrior ad pugnam redit ac vim suscitat ira. i5 M. Tullius Verrinarum actione II^ de signis (iv, 70): ^miilto acrior, quam ego siim, actor accusatorqiie esse deberes'. || Acre, providum, diligens. — Vergilius Georg. lib. II (405): iam tum acer curas venientem extendit in annum rusticus. 20 AER est medium spatium quod inter caelum est et terram. Vergilius Aeneidos lib. V (839): aera dimovit tenebrosum et dispulit umbras. II Aer, altitudo. Vergilius Georgicon lib. II (123): ubi aera vincere summum 25 arboris haut uUo iactu potuere sagittae. 18 Acre prov. dil. ; 21 — 22 Aer — terram. 6 Acrem fortem || 6 — 7 cf. 374. 15 \\ 8 in rebusque codd. Cic. II 9 uerum (no7i E) \\ 11 philippo B^ \\ brevis A-^ (-vius ex corr. in L) \\ (a. T. a.) cf. 343. 10 \\ 15 ad pusnam L^: apud nam A^ \\ actum J5^ || 16 — 18 add. Roth. \\ 24 — 26 cf 418. 21 ;| 24 aeneidos libro II {corr. V) L: aeneidos (aen.) lib. (libro) V A^: georgicon (georgc.) lib. II B^ \\ 26 aut LA^ \\ uUae Verg. 362 NONIVS MARCELLYS. 241. 342 M. II Aer, soniis. Varro Andabatis (25): anima iit conclusa in vesica, quando est arte religata, si pertuderis, aera reddet. 30 AMARVxM dicitur asperum. Vergilius Georg. lib. II (86): et amara pausia baca. Lucretius lib. IV (15): interea perpotet amarum absinthi laticem. 35 II Amarum, acerbum. Vergilius Aeneidos lib. IV (203): isque amens animi et rumore accensus amaro. || 1 ADMONERE cst conmonefaccre. M. Tullius in VeiTcm, de signis (II, iv, 5): ^recte admones. Poljcletum esse dicebant'. || Admonere, percutere. Vergilius lib.X(586): Lucagus ut pronus pendens in verbera telo 5 admonuit biiugos. AMBiRE significat circuire et concludere. Vergilius lib. VI (550): quae rapidus flammis ambit torrentibus amnis. idem lib. X (243): atque oras ambiit auro. 10 II Ambire, ambitionibus adpetere. Vergilius lib.VII (333): ne conubiis ambire Latinum Aeneadae possint. Terentius in Andria (373): nisi vides, nisi senis amicos oras, ambis . . . 27 — 30 (cf. 35) Aer — Am. asperum vel acerbum; 6 — 7 Amb. — amnis; 10 — 12 Amb. — possunt. 28 arte ligata: corr. Mu. \\ 29 reddit(?) Mu. \\ 30 dicitur om. D^ II 36 amaro] amore XM^ || 6 IIII |1 8 idem om. A^ j| 11 ne c. E (cum 3Iontepess.): nec. c. rell.: neu c. codd. Verg. \\ 12 possunt DA IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 363 242 M. II Ambire, interpellare. Vergilius Aen. lib. IV (283): i5 quonam reginam ambire furentem audeat adfatu? AGERERE, egcrcre. Varro Bimarco (70): ^non Hercules potest, qui Augeae agessit kotcqov'. AVDACiA consuetudine temeritas dicitur. Sallustius 20 Catilinae Bello (58, 17): ^audacia pro muro habetur'. II Audacia, fiducia. Vergilius lib. V (67): quique pedimi cursu valet et qui viribus audax. ATRVM dicitur nigrum. Vergilius lib. VI (576): quinquaginta atris inmanis hiatibus hjdra. 25 et Georgicon lib. III (430): hic piscibus atram inprobus ingluviem. Varro Eumenidibus (146): '^vix vulgus confluit non furiarum, sed puerorum atque ancillarum, qui omnes me 30 bilem atram agitare clamitantes '. ALVMNOS consuetudo quos alas vel educes vel eos qui alunt dici vult. Vergilius lib. VI (876): nec Romula quondam ullo se tantum tellus iactabit alumno. 35 M. Tullius in Verrem, de suppliciis (II, v, 169): ^ltalia autem alumnum suum servitutis extremo summo- que supplicio fixum videret'. — VaiTO Sesqueulixe (476): 15—17 Amb.— affatu; 20—22 Aud.— fid.; 32—33 Al.— vult. 15 Yerg. om. L^ \\ 15 — 17 cf. 30.23 \\ 16 quo nunc codd. Verg. \\ audire L ante corr. \\ 18 Agere: correxi \\ egere L^: gerere A^B^-. corr. Me. \\ 19 qui augebes sed conpron: correxi post lun., Me. \\ 21 cf. 431.5; 442.18 \\ 24 nigrum om. L"- 11 nigrum. Atrum, noxium, pestiferum. Verg. (?) Mu. \\ V: (corr. B) || 26 — 28 cf 298. 10; 327. 10 \\ 27 p. ram i^ i| 28 inluviem (ill-) codd. h. l. II 29—30 cf 153.3 (s. v. pueros); 421. 7 (s. v. vix); 356.15 \\ 31 livem LA^ \\ 32 educas D^ [| 35 tullus A^-i (non B) II 37 suum] sum L'^ A^ |1 38 afnxum codd. Cic. 364 NONIVS MARCELLVS. 242. 213 M. %ibi quod liipaiu alumni fellarunt olim'. — idem in Eumenidibus (141): || 1 et ecce de inproviso ad nos accedit cana Veritas, Attices philosophiae alumna. II Alumnum, filium. Vergilius lib. VI (595): nec non et Tityon, Terrae omnipotentis alumnum. 5 Pacuvius Teucro (313): quae desiderio alumnum, paenitiidine squales scabresque inciilta vastitiidine. II Alumnum, dominum. Vergilius lib. XI (33): caro datus ibat alumno. 10 AGERE, leto dare. Vergilius Aen. lib. I (190): tunc vulgus et omne miscet agens telis. II Actum, rotatum. Vergilius Aen. lib. IX (587): ipse ter adducta circum caput egit habena. 15 II Agere, loqui. Terentius in Adelphis (78): sed estne ipse, de quo agebam? II Actum dicitur perfectum. Vergilius lib. VI (236): his actis propere exequitur praecepta Sibyllae. II Agere, persequi. Vergilius Aen. lib. IV (70): 20 quam procul incautam nemora inter Cresia fixit pastor agens telis. 1 — 2 Varro ecce — al. ; 8 — 9 Al. filium vel dom. — al.; 13 — 17 Act.— perf.; 19 Ag.— Virgilius. 1 — 2 cf. 86.26 {s. V. canum) || 1 et om. D^ \\ annos A^: anno L^ \\ 4 omniparentis Verg. \\ 5—7 cf. 152.25 {s. v. paeni- tudinem); 169.28 (s. v. scabres); 185.2 {s. v. vastities, vasti- tudo, vastitas) || 11 vultus L^ || omnem (. . turbam) Verg. || 14 cf. 246. 25 II habenas (ab.): corr. E \\ 16 sed om. B^ \\ e. hic i. codd. Ter. II aoreram X\ ly. DE VAEIA SIGNIFICATIONE SERMOmTkl. 365 243 M. Aen. lib. YIII (118): quos illi bello profagos egere superbo. II Actum, adpulsum. Yergilius lib. YII (199): sive errore viae seu tempestatibus acti. 25 Yarro in Lege Maenia (234): non hos Pactolus aiireas undas agens eripiet umquam e miseriis .... II Actum, infixum. Yergilius lib. IX (432): sed yiribus ensis adactus 30 transadigit costas. Yarro Fvad^i, Zsavtov (204): non videtis, unus ut parvulus Amor ardifeta lampade arida agat amantis aestuantis ? 35 II Actum, coactum, territum. Yergilius [lib. YI] (379): prodigiis acti caelestibus ossa piabunt. II Agere, fugare. Yergilius Georg. lib. II (130): et membris agit atra venena. II Actum, admotum. Yergilius lib. IX (505): 40 adcelerant acta pariter testudine Yulsci. Lucilius lib. XXYI (81): agere in iaciendo siquost vineis actis opus[t]. 23 qnos — snp.; 24 — 25 Act.— acti; 29 — 30 Act. inf. vel admotum — adactus. 22 et Aen. B^ \\ 23 cf. 391.21 \\ 26 in leminia LA^ \\ 28 umquam me A^ \\ 82 — 34 (lamp.) cf. 312. 6 {s. v. fetnm, plenum) !| 34 A. p. Meinek. \\ foH. artifeta {cf ad 312.8) \\ 34 — 35 amantissa est. L \\ 36—37 cf 370. 5; 436. 5 l| 36 lib. YI om. LAA II 38 fugere L"- A^ \\ l LAa || 39 ac codd. Verg. || 41 evulsi L^ || 42 Lucilius om. L^A^ \\ 43 cf 238.27; 327.25 (s. V. iacit, facit) || iacendo si quos tu vinis actis opost. 36() NONIYS MARCELLVS. 248. 2t4 M. II Agere, porrigere. M. Tullius de Officiis lib. II (43): 45 Vera gloria radices agit atquc etiam propagatur'. || Agere, intendere, inqurrere. Vergilius in Bucolicis (IX, 37): id quidem ago et tacitus, Lycida, mecum ipse voluto. II Agere, urguere, inpellere. M. Tullius in Verrem actione II (i, 7): ^agunt eum praecipitem poenae civium Komanomm '. 1 ASPERVM significat insuave. Terentius || Heautonti- morumeno (458): asperum, pater, hoc est; aliud sodes para. Vergilius Georg. lib. IV (277): 5 asper in ore sapor. 11 Asperum, nocens. Vergilius Georg. lib. III (434): sevit agris asperque siti atque exterritus aestu. II Asperum, exasperatum, non leve. Vergilius Iib.IX(263): bina dabo argento perfecta atque aspera signis 10 pocula. AEQVARE est cum aequitate dividere. Vergilius Aeneidos lib. I (507): operumque laborem partibus aequabat iustis. II Aequare, continuare. Vergilius lib. IX (337): 15 felix, si protinus illum aequasset nocti[s] ludum. 45 — 46 Ag.— Virg. ; 47 — 5 id — sap.; 11 Aeq.— dividere ; 14 — 18 Aeq. — ensem. 44 — 49 post246.30: huc traiec. Quich. \\ 46 — 47 cf. 420.27 \\ 47 ipsa B^ \\ 48 inplere L^ \\ 1 Asperam L^ \\ 3 al. lenius s. vide Ter. \\ 4 et V. B^ \\ 6 — 7 cf. 295.30 \\ 6 nil LA^ \\ 12 laborum X J.^ || 13 cf 412. 30 \\ 14 — 16 cf 377. 12 \\ 16 noctis codd. h. l. lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONTM. 367 244. 245 M. ACCOMMODATVM dicitur adiunctum. Vergilius Aeneidos lib. n (393): laterique Argivum accOnmiodat ensem. M. Tullius in Verrem, in Frumentaria (11, m, 60): *^flagitia lubidinisque accommodat'. — Accius Bacchis 20 (256): tunc silvestres exiivias laevo pictas lateri accommodant. M. Tullius de Officiis lib. I (70): ^qui se ad rem publicam et ad magnas res gerendas adcommodaverunt'. — et de Republica [lib.] I (70): * expositamque ad exemplum nostrae rei publicae adcommodabo ad eam, si 25 potero, omnem illam orationem, quae est mihi habenda de optimo civitatis statu'. || Accommodatum, proclive, propensum. M. Tullius in Verrem actione II (i, 63): Hunc praeterea maxime sedati et quieti, prope praeter ceteros, ad summum Graecorum otium potius quam ad 30 ullam vim aut tumultum accommodati'. || Accommodare, adhibere. M. TuIIius de Officiis lib. III (43): Hantum dabit amicitiae, ut veram amici causam esse malit, ut orandae litis tempus, quoad per leges liceat, adcommodet'. — et de Senectute (70): ^ceterum f et tempora me- 35 tendis frugibus et percipiendis adcommodata sunt'. || ARiDVM dicitur siccum. Vergilius Aen. lib. I (175): 1 atque arida circum nutrimenta dedit. 14 — 18 Aeq. — ens. ; 20 — 21 Accius — accommodant; 1 — 6 Ar. — fragor. 17 — 18 cf. 71. 8 II 17 lib. 11 aen. A^ \\ 19 — 20 ad Yerris fl. lub. accommodato Cic. || 20 — 21 cf. 458. 11 (s. v. exuvias) [| 21 sil- vestres codd. h. l.\ pecudum codd. 458: silvestrium On.: -stram Bibb. 11 saevo codd. h. l. \\ 24 lib. om. L^A^ \\ expositaqne cod. Cic. II 25 nostrum L || nostra re publica Niehuhr. \\ ad om. || 26 potuero cod. Cic. j| 28—29 act. tertia tunc (tunc ter. A^) \\ 30 motium LA^ \\ 33 (ut v.) — 34 cf 361. 2 [j 34 lites codd. h. l: {corr. H^) \\ 35 — 36 cetera [met] t. met. Quich.: reliqua autem t. demet. codd. Cic. II tendis L^A^. 368 NONIVS MARCELLVS. 245 M. II Aridiim, hoiTificum, acutura. Vergilius Georg.lib. 1(357): fi et aridus altis montibus audiri fragor. Lucretius (VI, 119): aridus unde auris terget sonus. II Aridum, purum, lucidum. Plautus in Rudente (726): 10 argento arido. ANCEPS [est] dubium. Vergilius Aen. lib. X (359): anceps pugna diu. I! Anceps, duplex. Lucilius lib, XXIX (33): nemo hos ancipites ferro effringat cardines. 15 Vergilius Aen. lib. III (180): agnoYit prolem ancipitem geminosque parentis. Varro de Vita Populi Romani lib. IV: "^Caesar re- versionem fecit, ne post occipitium in Hispania exercitus qui erant relinqueret, quo se coiceret Pompeius, aut anci- 20 piti urgueretur bello'. {■ Anceps, acutuin ex uti'aque parte. — Lucilius lib. XXIX (34): vecte atque ancipiti ferro effiringam cardines. AVRA est ventorum. Vergilius Georg. lib. IV (416): at illi dulcis compositis spiravit crinibus aura. 1 — 6 Ar.— fragor; 9 — 14 Ar.— card.; 20 — 22 Anc- Virg.: 24 — 25 sp. cr. anra et. top 8 anri topet A^ : auris et L B^ (fuerat in archetypo auriset) : a. torquet(?) Mu. Ij 11 est om. A-^ D^ |j 14 -te I. Dousa \\ 15 — 16 secl. Mu. || 16 ancipitem E^: ambiguam LA^B^ \\ 17 — 18 c. reversione (cessare versione A^): corr. Ald. \\ 18 ef- fecit Mu. II 19 relinquerent : corr. Me.: -ntur Mu. \\ aut Mu.: ut |{ 22 ventus Mu.: foii. variorum vel ventorum; <;verum^ (seq. uerg.) || Aura, odor add. Quich. jiost Me. \\ 24 cf. 257.25. IV. DE YXRl^ SIGNIFICATIONE SERMONYM. 369 245. 246 M. Idem Aen. Hb. VI (204): 25 discolor unde auri per ramos aura refulsit. II Aura, tactus. Varro [in] Eumenidibus (139): simul ac languido corpori solis calidior visa est aura. ARGVTARi dicitur loquacius proloqui. Ennius Phoenice so (262): tiim tu isti crede atque exerce Imguam, ut argutarier possis. Novius Exodio (25): quando ad ludos venit, alii ciim tacent, totiim diem argutatur, quasi cicada. 35 II Argutari, sussilire. Titinius Fullonia (28): . terra baec est, non aqua, ubi tu s6litu's argutarier, pedibus cretam diim conpescis, vestimenta qui laves. || ADTOLLERE siguificat crigere, fundere. Vergilius Aeneidos i lib. III (552): adtollit se diva Lacinia contra. II Adtollere, adferre. Pacuvius Medo (238): ciistodite istiim vos, ne vim qui adtolat neu qui adtigat. 24 — 25 sp. cr. aura et; 26 disc. — ref. ; 30 Arg. — Enn. ; 31 — 35 ex. — cic: 1 — 3 Adt. — adferre. 25 Aura, splendor add. Qiiich. \\ VII L^ \\ 27 Aura adactus: corr. Mu. \\ in om. L \\ 29 corpore: corr. Oehler. \\ cadilior A^ || 30 loquacium: corr. H^: -citer ed. a. 1476 \\ 31 linguB, L A^ B^ \\ 33 nevius D^ \\ 34 taceant D^ \\ 36 sussilire B^: subsilire Gen.^: exissilire L: easisilire J.-^ || 37 at t. h. Quich.: t. hercle h. €. F. Mueller. Prosod. Plaut. p. 604 \\ nouaqua LB^ || solita's JSavet. {Mel. Graux, p. 811) \\ argutari: corr. Scal. || 38 que levas: corr. Lachm. comm. Lucr. p. 379 \\ 1 fund. om. D^: fnndare Mu. \\ 4 c. hunc codd. Diom. p. 378: c. istunc Eihb. \\ ne eum qui: nequis vim codd. Diom. H adtollat (att.): attulat Diom. Ij qui alt. om. Diom. \\ adtingat B^. NONIVS MARCELLVS ed. LlNDSAY. 24 370 NONIVS MARCELLVS. 246 M. 5 ideni Anuoriim ludicio (41): "pro imperio agendum est". — "quis vetat, quin attolat?" Vergilius Aen. lib. VIII (200): attulit et nobis aliquando optantibus aetas. AvscvLTARE est obsequi. Pacuvius Chrjse (85): 10 magis audiendum quam auscultandum censeo. Ennius Melanippa (247): mi ausculta, nate; pueros cremari iube. Caecilius Symbolo (196): audire, ignoti quod imperant, soleo, non auscultare. 15 i' Auscultare, audire. Afranius Simulante (306): ne ego illos velitantis ausculto lubens. Pomponius Asina (12): atque auscultare disce, si nescis loqui. II Auscultare, videre, spectare. Afranius Privigno (265): 20 videre ludos; hinc auscultavi procuL ADDVCERE, ducere. TerentiusHeautontimorumeno (311): adducimus [ad te] tuam Bacchidem .... 9 Ausc. e. obs.; 11 — 12 Enn. — cr. iube; 15 Ausc. aud. ; 17 — 18 Pomp.— loqui; 21 — 22 Add. duc. intorquere rotare. Ter. — Bacchidem. 6 quisne attollat || 7 VIIII i || 9 in Chrise ed. princ: qui se |! 12 iube cremarier BotJi. \\ 13 Symbolo, cf. Turneh. Adv. XXIX, 20: sembono LA^: embono B^ (jpraec. s) 14 quom Bihh. \\ 16 veltantis: corr. lun. Ij ausculta J.^ 17 Asinaria Passerat. \\ 18 atque om. B^ |; 20 videt: correxi auscultari A^ fort. recte \\ 'vidisti ludos?' 'hinc auscultavi procur Neukirch. \\ post hunc v. stant 243. 44 — 49. agere porr. — Romanorum 22 ad te 07n. Ter. lY. DE VARIA SIGNIFICATIOKE SERMONVM. 371 246. 247 M. II Adcluci, cogi. M. Tullius de Senectute (34): ^nullo imbri, nullo frigore adduci, ut capite operto sit'. II Adducere, intorquere, rotare. Vergilius lib. IX (587): 25 ipse ter adducta circum caput egit habena. II Adducere, excutere, producere. Vergilius lib. IX (402): ocius adducto torquens hastile lacerto. AEQVOR, campus. Vergilius lib. XII (333): illi aequore aperto 30 ante notos zephymmque volant. II Aequor, mare. Vergilius Aen. lib. I (146): et vastas aperit syrtis et temperat || aequor. 1 II Aequor, fluvius. Vergilius lib. VIII (96): viridisque secant placido aequore silvas. ADVENiRE, venire. Caecilius Plocio (173): edepol senectus, [ut] si nihil aliud 5 adportes tecum, cum advenis, unum id sat est. II Advenire, incipere. Plautus Amphitryone (fr. xii): quaeso, advenienti morbo mecUcari iube. AESTVS, solis et aestivi temporis flagrantia. Vergilius Georg. lib. in (331): 10 aestibus in mediis umbrosam exquirere vallem. , 25 — 26 int. rot. (vid. ad ^i) — hab.; 29 — 30 Aeq.— ap.; 32 — 6 Aeq. — sat est; 9 — 12 Aest. — comniotiones. 23 — 24 cf. 395.7 || 23 Adduci add. ed. princ. || Cicero de senectute Gen.^: om. L A^ \\ 25 — 26 cf. 243. 14 i 27 excutere Gen. mg.: om. rell. \\ 29 (ae. mare [expunet.] c. Gen.) || 30 illi om. J)^ :| 31 volat A^L ex corr. \\ 32 — 33 cf. 236. 13 || 2 Vini J/ II 4 est V. D^ II 5 si nihil quicquam aliud viti Cic. Cat. m. 25 \\ 6 unus X II 7 PI. om. A^ \\ S cf 44. 23 {s. v. cerriti et larvati) || moribo codd. h. l. \\ med. om. codd. h. l. (medicati 44) \\ iure LB^ (praedicam iube E^ in marg.) \\ 9 A. est s. D^ \\ 11 in] at Verg. \\ vellem L^A^. 24* 372 NONIVS MARCELLVS. 247 M. II Aestus, marini impetiis vel commotiones. Lucretius Hb. lY (219): frigus ut a fluviis, calor ab sole, aestus ab undis aequoris. 15 Plautus in Asinaria (158): quo magi' te in altum capessis, aestus te in portum refert. Vergilius (Aen. III, 577): fundoque exaestuat imo. ACERBVM, horrendum, infandum, inmite. Vergilius 20 Aen. lib. IV (XI, 28) et lib. VI (429): et funere mersit acerbo; et in multis ita. || Acerbum, incoctum, praecocum; ut de pomis frequentius dicitur. Varro in Agathone (11): Wirgo de convivio abducatur ideo, quod maiores nostri 25 virginis acerbae auris veneriis vocabulis inbui noluerunt'. ALBVM significatione manifesta est, ut Vergilius Georg. lib. III (82): color deterrimus albis et gilvo. 11 Album, mite vel placidum. Varro Sesqueulixe (471): 30 Uiondum dlbum est caeliim nec adversi venti ceciderunt. quodsi pergunt diutius mare volvere, vereor ne me quo- que, quom domum ab Ilio cossim venero, praeter canem cognoscat nemo'. 9 — 12 Aest.— comm.; 15 — 19 PL— infandum; 22 — 23 iu- coctum — dicitur. 12 — 14 cf. 310. 32 II 13 pluviis (-vis) codd. h. l || 15 — 16 cf. 266. 14; 381. 37 \\ 16 capessas codd. h. l. \\ 20 lib. VI et XI Quich.: nH et lib. secl. Mu. \\ 22 et in m. ita om. B^ \\ re quocum JD^ II 24 abdicatur Pius || 24 — 25 cf. 521.22 {s. v. in- buere) || 25 veneris || uoiuerunt: corr. A^ mg. ut vid. \\ 26 ut om. A^ II 29 Altum || 30 add. Biie. (c. est) || 31 (ver.)— 32 cf. 276.7 (s. V. cognoscere, agnoscere) l| 32 quo d. codd. h. l. \\ ab dalio codd. h. l. \\ cossint codd. h. l. \\ revenero (?) Mu. (revertero codd. 276). IT. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONA^M. 373 247. 248 M. ADOLERE est iirere. Vergilius in Bucolicis (VIII, 65): verbenasque adole pinguis et mascula tura. II Adolere, augere, honorare, propitiare: et est verbum 35 sacratum, ut macte, magis aucte. Vergilius Aeneidos lib. I (703): quinquaginta intus famulae, quibus ordine longo cura penum struere et flammis adolere penatis. et lib. Vn (71): praeterea, castis adolet cum || altaria taedis. 1 ab olescere, crescere: unde adolescentem dicimus. Lucretius lib. II (1130): donique olescendi summum tetigere cacumen. Laberius in Sororibus (84): 5 laus nomine agendi, nomine gloria alescit. INCIPIT PER B LITTERAM. BELLVM est, ut plerumque, pugna. || Bellum, elegans, [melius: prudens.] Lucilius lib. XXIX (86): 10 aetatem istuc tibi laturam, et bellum, si boc bellum putas. Varro Tcccprj MevLTCTtov (517): ^Diogenem litteras scisse, domusioni quod satis esset, tunc quod etiam acroasi 33 — 38 Adolere — penatis; 2 — 3 Adolescere cr. — Lucr. ; 4 den.— cac; 9 — 11 Bell. est — putas. 33 — 34 cf. 58.27 \\ 33 A. aestu erere A^ (A. aestu ur. B) \\ 38 cf. 58.24 II 39 — 1 cf 440.8; 58.25 \\ 2 ab ol. scripsi: Ado- lescere: * * Al. vel 01. Mu. \\ dici L^A^: dicit B^: dici- mus D^ II fort. unde adolescendi 'olescendi' dicit Lucr. |[ 4 denique adulescendi (adol-): donec alescendi codd. Lucr. || 6 nomine agendi A^E^: om. LB^ \\ laus, nomen, gloria alescit LacJim. II 7 adolescit B^: alescit L^ A^ \\ 8 om. A^ ;| 10 mel. pnid. secl. On. II 11 stuc A^ \\ et del Me. \\ 12 — 13 (ess.) cf. 230.6 {s. V. usus, fem.) I| 13 dumusioni codd. utrobique \\ hunc {i. e. Menippum) Bue. \\ acrosi: corr. lun. 374 NONIVS MARCELLVS. 248 M. bellorum hommiim'. — idem eodem (519): ^in charteo 15 stadio epitaphiou agona quo quis certasset animo f bellus homo, magis delectatus Stoicomm pancratio quam athle- tarum?' — idem Sesqueulixe (482): ^quid enim est quod homo masculus lubentius videre debeat bella uxore?' — idem Bimarco (64): 'sociis es liostis, hostibus socius. bellum ita geris, ut bella omnia domum auferas'. 20 INCIPIT PER C LITTERAM. coxmTTERE, effigiare. Pacuvius Mptra (270): barbaricam pestem subinis nostris optulit, nova figura factam, conmissam mfabre. II Conmittere, coniungere, sociare. Lucilius lib. XXVIII (47): 25 quid me fiet, siquidem nunc vis te inprobis conmittere? Vergilius Aen. lib. m (428): delphinum caudas utero conmissa luporum. II Conmittere, donare, relinquere. M. TuHius in Verrem actione II (i, 27): ^calumniatores ex sinu suo obposuit, 14 — 16 Varro in carteo — pancratio; 24 — 25 Comm. — comm. 14 hominem A-^ || 15 epitanon ago aquo: corr. Turnehus Adv. XXIX, 20 |i 15 — 16 quom q. certassit a. bellissumo Mii. X>ost Ries., Bartli., GuUehnum \\ 16 quam ed. princ. : quarum || 17 masulus J.^ ]| illa uxorem LB^: illa uxore A^^: corr. E^ || 18 VI marco A-^ \\ socis (-cius B-'^) est hostibus socius: corr. Bentin.: socius es? hostibus socius Havet. \\ 19 generis B^ |j asseras E^ \\ 20 (reliqua pars columnae vacat in GE, ut a nova columna nova series incipiat) mancum esse hoc capitiilum credidit ille qui saecuJo Xlmo ]iaec in marg. codicis B ad v. 8 scripsit: de B. cuius consequentia vitio scriptorum male curtata sunt II om. A^ E^ |' 21 — 23 cf. 40. 26 {s. v. infabre) |I 22 pristem Quich. II subinis JRibb.: sabinus: navibus codd. 40 !| 23 novam figura A^: novam figuram LB^ \\ fatam L^A^ \\ 25 fiet et L^ \\ nunc vis te VahJen.: nonvis te LB^D^: novis te A^: fort. novisti II 29 secundas cal. L^A^: secunda is cal. B^ || apposuit codd. Cic. IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 375 248. 249 M. qui illam bereditatem Veneri Erycinae conmissam esse 30 dicerent'. || Conmittere, facere. M. Tullius in Verrem actione III (Div. 35): ^ego etiam quae tu sine Verre eonmisisti Verri crimini daturus sum'. — Vergilius Aen. Hb. I (231): || quid meus Aeneas in te conmittere tantum? 1 Lucilius lib. XXVIII (48): conmovet se nusquam neque conmittet ut pereat sibi. II Conmittere diqitur initiare. Vergilius lib. V (113): et tuba conmissos medio canit aggere ludos. 5 Varro Endymionibus (102): ^discumbimus murrati. dominus maturo ovo cenam conmittit'. || Conmittere, credere, permittere. Vergilius lib. IX (675): portam, quae ducis imperio conmissa, recludunt. Terentius in Eunucbo (832): 10 ovem conmisisti lupo. Lucilius lib. XXX (1): qui sua conmittunt mortali claustra Camenae. idem lib. XXVI (68): at enim dicis, clandestino tibi quod conmissiim foret, 15 ne muttires quicquam nec mjsteria ecferres foras. 31 Comm. facere; 34 — 1 Virg. — tantum ; 4 — 5 Comm. — ludos; 7 — 8 Comm. cred. perm.; 10 — 11 Ter. — lupo. 31 — 32 cf. 279. 5 \\ 32 actione (tertia secl) 3Iu.: Divinatione Me.: fort. actione I || 3 committit Quich., Lachm. post hunc versuni stant vv. 14 — 16 \\ 6 — 7 cf 282.3 (s. v. dominus); 349.13 (s. V. maturum, mite, coctum) || mussati do. codd. 282, 349: multi dominus L B^ ut vid. : multitudo minus A^ : corr. On. |j 7 maturo ovo ad cenam codd. 349: matura cenam codd. h. l.: mandarenam codd. 349 || committis (conm.) codd. h. l. || 11 0. 1. commisti Ter. \\ 13 qui E^: quia rell.: quoi Mu. \\ 14 — 16 post V. 3: huc traiec. Quich. \\ cf 38.17 [s. v. clandestino) || 16 neu codd. 38 II muttiris LA^ \\ neu codd. 38. 376 NONIVS MARCELLVS. 249. 250 M. M. Tullius de Officiis lib. II (2): ^quamdiu res publica per eos gerebatur quibus se ipsa conmiserat'. coNFVTAiiE, commovere. Titinius Setina (128): 20 cocu' magnum aenum, quando fervit, paula confutat trua, Ij Confutare, opprimere, convincere. Terentius in Phor- mione (477): . . . confutavit verbis admodum iratiim patrem. CONDERE significat abscondere. Vergilius Aeneidos lib. II (401): scandunt rursus ecum et nota conduntur in alvo. 25 II Condere, constituere. Sallustius in Catilinae Bello (6, l): "^urbem Romam, sicuti ego accepi, condidere atque habuere initio Troiani'. || Condere, consecrare. Vergilius Aen. lib. III (67): 1 animamque || sepulcliro condimus. II Condi, potiri. Vergilius lib. VII (303): optato conduntur Tibridis alveo. 5 COLERE est venerari. Vergilius lib. XI (785): smnme deum, sancti custos Soractis Apollo, quem primi colimus. II Colere, exercere, ut rustici. Vergilius Georgicon lib. II (36): fructusque feros moUite colendo. 19 Conf. conim.; 21 — 3 oppr. — Virg. ; 4 — 5 opt. 8 — 10 Col.— inhabitare. 18 se om. LA^ \\ (cominisa erat L'') \\ 19 — 20 cf. 87. 11; 19.17 {s. V. trua); 503.3 {s. v. fervit) || 19 Conmutare L^ 20 etnum (aet-) LA^\\ rua {praec. t) A^ \\ 21 reprimere Quich. 22 post hunc v. stant 252. 34 — 37 Capere, inplicare — depressam 24 secum A^ \\ 3 Condere: corr. Quich. \\ poliri L^ \\ 7 primo A^ {non B) \\ 8 verg. aen. con {ex verg. aen. 1 con) L || I. lY. DE YXRIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 377 250 M. II Colere, inliabitare. Yergilius Aen. lib. III (111): lo hic mater cultrix Cybeli. et rursum (211): quas dira Celaeno Harpyiaeque colunt aliae. Plautus in Asinaria (298): i5 6 catenariim colone! et in Aulularia (3): hanc domum iam miiltos annos est ut possideo et colo. Yarro Endymionibus (lOl): 20 ut Mercurium Arcadon colonimi. idem Eumenidibus (130): ut Naides undicolae. II Colere, diligere. Yergilius [in] Bucolicis (III, 61): ille colit terras, illi mea carmina cm-ae. 25 idem et Hb. lY (Aen. 421): solam nam perfidus ille te colere. Terentius Heautontimorumeno (389): quippe forma inpiilsi nostri nos amatores colunt. 30 8—10 Col.— inh.; 18—19 Plautus hanc — colo; 24 Col. dil.; 29 — 30 Ter.— colunt. 11 (hinc 5 cumVerg.) \\ 13 quas om. A^ \\ 16 0 E^A-^-. a iJB^ II colenae 5-i || 19 est cum codd. Pl: et D^ l| 21 uti Mu. II 22 fidem L^A^ \\ in Eum. B^ || 23 undiculae A^: -cale L^ II 24 in om. A^ \\ 26 — 27 cf. 32.6 \\ 26 et] Aen. Quich. \\ 30 nostra codd. Ter. 378 NONIVS MARCELLYS. 250 M. Luciliiis lib. XXYI (20): qiiare lioc colere est satius quam illa studium omne hic consiimere. II Colere, ornare. Yarro Tacpij MeviTtitov (525): ^at in segetibus post messem colligebant stramenta, qui domicilia 35 colerent'. || Colere. pati. Terentius Heautontimorumeno (136): diim ille vitam illam colet inopem, carens patria. CEDERE significat secundum consuetudinem abire superatum et locum victori dare. Yergilius lib. XII (184): 40 convenit Euandri victos discedere ad urbem. et lib. Y (467): cede deo. Lucilius lib. XXX (70): quandoque pudor ex pectore cessit. 45 M. Tullius de Officiis lib. II (40): ^cui quidem exer- citus nostri imperatoresque cesserunt'. || Cedere, succedere. Yergilius lib. XII (183): cesserit Ausonio si fors victoria Turno. II Cedere, dari. Yergilius lib. XI (320): baec omnis regio et celsi plaga pinea montis 50 cedat amicitiae Teucrorum. et lib. XII (17): aut habeat victos, cedat Lavinia coniunx. 38—39 Ced.— dare; 42 Yirg. c. d.; 45—47 M. Tul— Turno. 32 statius A^ \\ illo(?) Mu.: illam Me. \\ 33 — 37 stant post 251.36: huc traiec. ed. princ. \\ 34 pomessem A^ \\ 39 — 40 cf. 271.13 jl 44 pudore ex: corr. E^ \\ 45 quidam A^D^ \\ c. qu. etiam ex. Cic. \\ 47 cf. 271. 13 \\ uictori L^ A^ |j 48 dare: corr. ed. a. 1476 \\ 52 abeat victus B^ {cum B). . lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYIVI. 379 250. 251 M. II Cedere, recedere. Lucilius lib. XXVIII (18): vel si II alio opus sit, fore, si hinc aliquo cesseris. i II Cedere, obsequi. Vergilius Aen. lib. III (188): cedamus Phoebo et moniti meliora sequamur. et lib. II (703): vestrum hoc augurium vestroque in numine Troia est. 5 cedo equidem nec, nate, tibi comes ire recuso. II Cedere, evitare. Vergilius lib. V (445): celerique elapsus corpore cessit. II Cedere, incedere. Plautus in Aulularia (517): iam hosce absolutos censeas: cediint, petunt. lo Varro Parmenone (393): cedit velocibiis iiiveni' membris levis nitidus oleo. CVRSVS est pedum velocitas. Vergilius lib. V (291): hic qui forte velint rapido contendere cursu. i5 II Cursus, volatus. Vergilius Kb. VI (194): este duces, o, siqua via est, cm-sumque per auras dirigite in lucos. et Bucolicis (VI, 80): quo cursu deserta petiverit. 20 II Cursus, navigatio. Vergilius Aen. lib. III (337): sed tibi qui cursum venti, quae fata dedere? 53 — 3 Ced.— seq.; 7—8 Ced.— cessit; 14 — 16 Curs.— vol.; 20 — 21 Yirg. quo — navigatio. 53 Concedere L \ 1 fores hinc A^B^ \\ 3 monitis D^ \\ 10 iam P?.: im || absolutus E A'B^: -tos L^ \\ Cedunt {nov. lemm.) LA^. 380 NONIVS MARCELLVS. 251. 252 M. M. Tullius de Officiis lib. III (50): ^tiavisque cursu, frumento onustas, petentis Rhodum viderit'. 25 CASTiGARE sst incrcpare vel repreliendere. Vergilius lib. V (387): hic gravis Entellum dictis castigat Acestes. Terentius Heautontimorumeno (592): servas, castigas, mones. Cicero de Oratore lib. I (185): ^et quoniam de 30 inprudentia diximus, castigemus etiam segnitatem'. — et Tusculanarum lib. V (4): "^sed in hoc me ipse castigo, quod ex aliorum et ex nostra fortasse mollitia, non ex ipsa virtute, de virtutis robore existimo'. j| Castigare, vindicare, punire. Vergilius lib. VI (567): 35 castigatque auditque dolos subigitque fateri. \ Castigare, expedire. Vergilius lib. IV (407): castigantque moras: opera omnis semita fervet. || 1 CARPERE, adtenuare, aperii-e. Vergilius Georg. lib. I (390): ne nocturna quidem carpentes pensa puellae nescivere hiemem. et lib. IV (334): 5 eam circum Milesia vellera nymphae carpebant, hyaii saturo fucata colore. 23 — 26 M. Tul.— Ac; 29 — 30 Cic- segnitatem; 33 — 2 Cast. — pueUae. 23 navisque in cursu codd. Cic: quae cursu || 24 peten- tibus II 25—26 cf. 314.35 \\ 25 II A^ \\ 26 his codd. Ji. l \\ acestis (corr. B E^) \\ 29 — 30 cf. 174.26 \\ 29 et quo B^ \\ 30 impudentia Cic. || 31 sed in hoc me ipse H^: sed in hoc ipse me ut vid. L^: sed hoc in me ipse A^B^ || 33 rob.J pro- bare A^ \\ 34 — 35 cf 401. 17 '1 37 (opere B^ ciim codd. Verg.) i| post V. 36 stant 250. 33 sqq. \i 1 aperire secl Mu. || 2 ne i ante corr.: nec rell. \\ 6 satro L^ AA IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 381 252 M. II Carpere, auferre, decerpere. Vergilius in Bucolicis (IX, 50): insere, Daptini, piros; carpent tua poma nepotes. Lucretius lib. IV (3): iuvatque novos decerpere flores. lo Vergilius Georg. lib. HI (215); carpit enim vires paulatim uritque videndo femina. II Carpere, celeriter praeterire. Vergilius Georgicon lib. III (141): et acri 15 carpere prata fuga. idem in eodem libro (191): carpere mox gyrum incipiat. Lucilius Hb. XXIX (51): hiemem linamquamque carpam. 20 II Carpere, pascere. Vergilius Georg. lib. III (325): carpamus, dum mane novum, dum gramina canent. cvNCTARi est dubitare, [dissipare]. V^ergilius lib. Vm (388): cunctantem amplexu molli fovet. M. TuIHus ad Caesarem iuniorem lib. I (fr. 3): ^sed 25 cito paenituit, domumque rediit; ceteri cunctabantur'. 7 — 8 Carp.— nepotes; 14 — 16 Carpere — fuga ; 23 — 26 Cunct. — cunctabantur. 8 inseret A^: inferet L \\ 10 iuvantque I| 11 add. Me. Ij 16 pata A^ {non B) \\ 17 in eo (eodem B) libro: in eodem ed. prine. || 18 guirum L^: virum A^B^: corr. E^ \\ 21 IIII LA^\\ 23 diuitare X^ || diss. om. L^B^: deliberare Mu. \\ lib. VIII georg. lib. IIII A^ (= Gen.): georg. lib. IIII L (cim B): aen. lib. Vin B^: corr. 3Iu. 'i^S2 NONIVS MARCELLVS. 252. 253 M. II Cunctari est manere. Vergilius Georg. lib. IV (107): non illis quisquam cunctantibus altum ire iter aut castris audebit vellere signa. 30 et Aen. lib. IV (133): reginam thalamo cunctantem. II Cunctari, cm-ationem differre. Vergilius lib. VI (846): qui nobis cunctando restituit rem. CAPERE, inplicare, inpedire. Vergilius Georg. lib. 1(183): 35 aut oculos capti fodere cubilia talpae. M. Tullius in Verrem, de suppliciis (II, v, 63): ^non ceperunt, sed abduxerunt onere suo plane captam atque depressam'. II Capi, propitiari. Lucretius lib. I (49 = II, 651): nec bene promeritis capitur neque tangitur ira. 40 II Capere, facere. Terentius in Andria (695): non si capiundos mihi scio esse inimicos omnis hominis. II Capere, perpeti. Terentius Heautontimorumeno (399): . dum abs te absum, omnes mihi labores fuere, quos cepi, leves. II Capere est toUere, tenere. Vergilius Georg. lib.III (420): 1 cape II saxa manu, cape robora, pastor. et lib. IV (396): hic tibi, nate, prius vinclis capiundus. 32 — 37 Cunct. — depressam; 44 — 1 Cap. — pastor. 29 veUeres s. L^A^ \\ 32 cum ratione Lips. epistol. quaest. V, 12 il deferre B^D^ {cum B) \\ 33 unus qniVerg. || (restituis B cum Verg.) \\ M — ^dlpost 249.22: huc traiec. Mu. \\ 35 oculis D-4 {cum Gen.^) \\ fondere L^ A-^ || 36 cf. 253.32 \\ 37 honore AAB^ II 38—39 cf 40S.23 || 38 I A^E: II LB^ || 39 capi- untur LA^ \\ 41 sciam Ter. \\ 43 nam dum Ter. \\ abores L^ A^ \\ fuere om. lY. DE YXRIA SIGNIFICATIONE SERMONVIVI. 383 253 M. Varro Meleagris (298): 'quem idcirco terra non cepit et caelum recepit'. — Varro Eumenidibus (155): 5 ^stolam calceosque muliebris propter positos capio'. 11 Capere, eligere. Terentius in Hecyra (537): ciim illum generum cepimus. Vergilius Georgicon lib. II (230): ante locum capies oculis. II Capere, delectare. M. Tullius de Officiis lib. III (15): lo ^quod insit aliquid probi, quod capiat ignaros'. — Vergilius Georg. lib. IV (348): carmine quo captae. et lib. Vni (311): Aeneas capiturque locis. M. TulHus in Philippicarum I (33): "^non possum 15 adduci ut suspicer te pecunia captum'. — Lucilius lib. XXVI (3): nunc itidem populo istum scriptoribus. voluimus capere animum illorum. II Capere, sustinere, habere. Vergilius lib. VIII (363): baec illum regia cepit. 20 Terentius in Heautontimorumeno (254): di boni! quid tiirbae est! aedes nostrae vix capient, scio. 5 — 6 Varro stolam — eligere; 8 — 9 Virg. ante — oculis; 19 Cap. — habere. 4 cf. 384.2 (s. V. recipere) fort. secludend. \\ 6 positas: corr. lun. \\ 10 — 11 M. TuU. — ignaros post v. 9: huc traiec. QuicJi. II 11 in his a. codd. Cic. \\ probri A-^ \\ 12 quod A-^ {non B) II 16 ut £^^: etLA-^JB^ \\ suspicere (suscipere X.B^) pecuniae .|| 17 istidem A^ \\ populo 'concilio' (cf. 39,31) tuetur On. ' populum aucupamur istis cum scr. Mu.: fort. palpo istimodi (vel is cum) scr. !| 18 volumus A-^ \\ capier(?) Mu. \\ 22 8U0 AA 384 NOXIVS MARCELLVS. 253. 254 M. M. Tullius de signis (in Verr. II, iv, 7): 4ot domus locupletissimas domus istius una capiet?' || Capere, decipere, circumvenire. Vergilius Aen. lib. II (196): 25 captique dolis lacrimisque coacti. Lucilius lib. XXVII (26): at metuis porro ne aspectu et forma capiare altera. M. Tullius in Hortensio (63): ^captum me fortasse, inquit, putas et id, quod nollem, confiteri coactum'. 30 II Capere, occupare, detinere. Vergilius Aen. lib. 11 (64): certantque inludere capto. M. Tullius in Verrem, de suppliciis (11, v, 63): 'navem quandam pii'atarum, praeda refertam, non ceperunt, sed abduxerunt'. — Varro in Meleagris (297): ^quid hic 35 venator non cepit?' |l Capere, satiare. Vergilius Georg. lib. IV (332): tanta meae si te ceperunt taedia laudis. 1 II Capere, accipere. Vergilius Aen. || lib. II (717): tu, genitor, cape sacra manu patriosque penates. et lib. m (488): cape dona extrema tuorum. 5 Terentius in Phormione (789): nam ex his praediis talenta argenti bina statim capiebat. Lucilius lib. XXVI (83): malisne esse? lautum e mensa, puere, capturu's cibum? 23 — 24 M. TuL— capiet; 30 — 34 Cap.— adduxerunt. 25 coactis Vei-g. \\ 33 quendam D^ {nmi Oxon) || 33 — 34 (non — abd.) cf. 252. 36 j, 34 adduxerunt D^ || 34 — 35hicoenatorX^ J.^: hic venator B^E: (hic cenator L^ , 5—7 cf. 393. 9 |j 6 praedis (pre.) latent argenti moeniae nam || 8 — 9 cf. 337.13 (s. v. lautum, mundum) |[ 9 malis necesse codd. Ji. l: malis necesse est codd. 337: correxi || iautum A^: lutum LB^: lautum codd. 337 \\ purae codd. h. l: pure codd. 337 \\ captivus ex captuvus L. lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 385 254 M. M. Tullius in Hortensio (51): ^deinde boni mores et lo modestiores et ad capienda praecepta molliores'. Plautus in Aulularia (798): nam tua gnata peperit decimo mense post: numenim cape. Varro Quinquatrubus (443): cape hanc caducam Liberi mollem dapem. II Capere, conplecti. Yarro Marcipore (273): i5 Propontis unda quam liquenti caerula natantem .... perfundit, cape. II Capere, invenire. Terentius Heautontimorumeno (964): rationem cepi, lit neque egeres neque ut haec possis perdere. M. Tullius in Yerrem actione II (i, 140): ^reiecti a 20 Chelidone capiunt consilium necessarium'. — et de Officiis lib. in (40) : ^cum autem consilimn boc principes cepissent'. CORRIPERE, conprehendere. Yergilius Georg.lib.rY(405): verum ubi correptimi manibus vinclisque tenebis. II Corripere, contorquere. Yergilius Aen. lib. I (45): 25 turbine corripuit. II Corripere, excutere. Yergilius Aen, lib. III (176): corripio e stratis corpus. QVASSATVM cst conlisum et non integrum. Yergilius Aen. lib. lY (53): 30 quassataeque rates. 23 — 24 Corr.— ten.; 27 — 28 Corr.— corpus. 12 capere L \\ 13 — 14 cf. 71.12 \\ 15 — 17 post v. 31: huc traiec. ed. princ. || 16 propintis: corr. ed. a. 1471 \\ qua Gerlach. }| linqnenti {corr. B) \ caerulo lun. \\ 17 capit 3Iu. [. 18 — 22 post paeniteat v. 42: huc traiec. ed. princ. \\ 19 r. cape (capere L): cepi r. Ter. \\ egeris I| posses (-sis) codd. Ter. \\ 20 — 21 r. achilli- done A^ \ 21 et] est A^ | 22 principis || 23 — 24 cf. 411.41 \\ 24 nbi ego co. L A^ !| (29 — 34 omissis 35—36post 272.26 B) || 29 Quassum: corr. Quich. | 31 post hunc v. stant vv. 13 — 17. NOirrVS MAKCEUiVS ed. LINDSAY. 25 386 NONIVS MARCELLVS. 254. 855 M. II Quassare est movere. Vergilius lib. VI (587): et lampada quassans per Graium populos. 35 Plautus Milite (Epid. 432): qui siiam undantem clamidem quassando facit. CERTARE significat altercari, contendere. Vergilius in Bucolicis (VIII, 55): certent et cygnis ululae. 40 II Certare, praevenire. Vergilius Aen. lib. I (548): officio nec te certasse priorem paeniteat. || 1 CREPARE est sonare. Plautus in Menaeclimis (909): "dic mihi, en umquam intestina tfbi crepant, quod sentias?" — "ubi satur sum, nulla crepitant; quando esurio, tunc crepant." Vergilius Georg. lib. I (85): 5 atque levem stipulam crepitantibus urere flammis. Terentius in Phormione (840): sed ostium concrepuit. nihil ad te. M. Tullius in Verrem, de suppliciis (II, v, 31): 'locmn illum litoris percrepare totum muliebribus vocibus cantuque 10 symphoniae'. — Lucilius lib. XXVI (57): percrepa pugnam Popili, facta Corneh' cane. 37 — 1 Cert. — son. ; 5 — 10 Virg. atque — symphoniae. 35 Mil. (852 vel 856) Behlin. p. 14 |l 36 suam qui PI. || fecit II 37 altercari] alter altari L^ \\ 42 post hunc v. stant 254.18 — 22, tum 257. 1 — 4 \\ 2 tibi om. \\ 3 tmn codd. Pl. \\ 7 quid ad te D^ ' PH. sed ostium concrepuit abs te. ANT. Vide quis egreditur. PH. Getast Ter. Idem (Andr. 6S2) DA. concrepuit a Glycerio ostium , PA. Xihil ad te. !! 9 muUerum codd. Cic. I; 10 — 11 post v. IS coUocat JIu. \\ 11 pompili: corr. Gerlach. praef. Lucan p. 32; Lachmann comm. Lucr. 329. IV. DE YARIA SIGNIFICATIOXE SERMONVM. 387 255 M. VaiTO in Eumenidibus (124): . . propter percrepi' vocibu' volitans aureis vulgi . . Sisenna Historiarum lib. IV (64): ^conglobati et conlecti concrepant armis'. || Crepare significat rursum 15 queri vel dolere. Horatius Carminum lib. I (xviii, 5): quis post vina gravem militiam aut pauperiem crepat? Lucretius lib. II (11 68): et crepat, anticmn genus ut pietate repletum. II Crepare iterum incantare. Turpilius Paedio (I66): 20 age [tu], hymenaeum mcrepa. II Crepare, frangi. Vergilius lib. V (205): et acuto in mmice remi obnixi crepuere. II Crepare, ferire. Ennius in Thyeste (296): 25 sed sonitus auris meas pedum pulsu mcrepat. M. TuUius de Officiis Lib. III (75): ^itaque si vir bonus habeat hanc vim ut, si digitis concrepuerit, possit in locupletium testamenta nomen eius inrepere'. CONPARARE est sociare, coniungere. Accius in Amphi- 30 tryone (90): qum meum senium ciim dolore tuo coniungam et conparem. Plautus in Asinaria (668): prehende auriculis, conpara labella cum labellis. 15 — ITCrep. — crepat; 22 — 24Crep. — crep.; SOComp. — coni. 12 (in om. G) \\ 17 mollitiem (-ciem): -tiam {Gen) vel -tiem (B) A^ |j 19 crepanticum A^ ;| 21 age A-^: age tu L B^ \\ 22 — 23 cf. 461. 33 \\ 29 increpere (-are) A^ \\ 31 meam: corr. E'^ \\ comparem {B Gen. ex corr.) vel compararem {Gen. ante corr.) AA 25* 388 NONIVS MAECELLVS. 855. 856 M. II Conparare, adaequare. M. TuUius ad Caesarem || 1 [iuniorem] lib. I (fr. 4): ^neminem tibi profecto hominem ex omnibus aut anteposuissem umquam aut etiam con- parassem'. — Terentius in Eunucbo (680): 5 au! ne conparandus bic quidem ad illum est. II Conparare, conponere, macbinari. Sisenna Historiarum lib. IV (lll): "^eos qui boc malum publicum clandestinis consiliis conparaverunt '. Ij Conparare veteres confirmare 10 et constituere dixerunt. Terentius in Eunucbo (47): an ita me conparem, non perpeti meretricum contumelias? idem in Andria (627): lit malis gaudeant atque ex incommodis 15 alterius sua lit conparent commoda. Titinius Gemina (56): ergo ut sua servet dona, nobis faciundum est ita, ut cum ea primum blanditer conparemus conloqui. Accius Eurysace (371): 20 nibil est. si autem ad te ire tardat, socimn in portu est copia, quae subsistat; modo tute ipse te confirma et conpara. 34 — 3 vel adaeq. — comp.; 7 — 10 Comp. — dixerunt. 1 iuniorem B^: om. L^A^JD^ \\ 4 — 6 cf. 496.12 || 5 aut codd. utrobique || ^ me L A^ \\ 11 an potius ita Ter. \\ com- pararem J.-^ |{ 14 ut ^^: SiutLA^B^ !| incommedis (om. ex) L^: in excommodis J.-^ (=Gen.^) || 17 uti (?) Mu. | servat: corr. E^ ut vid. ;| sua sibi serv. bona On. \\ taciendum L^ \\ IS cf. 510. 5 {s. V. blanditer) || b. nos conp. Bibb. | conloquia (seq. a) codd. h. l. {sed conloq., i. e. conloque L^) ;| 19 in seurysace 2L^ || 20 ad te retardat: corr. Lips.: ad te res tardat Both. \\ in promptust Both. \\ 21 te effirma: corr. Quich. \\ tete Both.: ted Bibb. I, offirma Lips. lY. DE YARIA SiaNIFICATIONE SERMONYM. 389 256 M. idem in Tereo (634): atque id ego semper sic mecum agito et conparo, quo pacto magnam molem minuam . . . Turpilius in Lemniis (99): 25 numquam linius me conparavi servire elegantiae. M. Tullius de Republica lib. VI (l): ^quam ob rem se conparet hic civis ita necesse est, ut sit contra haec, quae statum civitatis permovent, semper armatus'. Afranius Epistula (116): nam proba et pudica quod sum, consulo et parco mihi: 30 quoniam conparatum est, uno ut simus contentae viro. II Cicero de Finibus Bonorum et Malorum lib. Y (86): *omnis auctoritas philosophiae consistit in beata vita comparanda'. || Conparare, emere. Terentius in Heautontimorumeno (855): des qui aiirum et vestem atque alia quae opu' sunt conparet. 35 II Conparare iterum aestitnare. Accius Epinausunache (309): proin tu id cui fiat, non qui facias, conpara. |l Conparare, adparare. M. Tullius in Yerrem actione II (i, 65): ^ut erat inter suos copiosus, convivium 25 — 26 Turp. — eleg.; 33 — 35 Cic. omnis — comparet. 23 mecum sic: corr. Voss. |; 24 magnam olem nimiam (m. 0. magnam n. Gen.'^): corr. ed. princ. \\ 26 n. me un. D^ || elegantiam (elig-) D^ j| 28 hic del. Mu. \\ cuius A^ \\ necest ut: corr. lun. \\ sint: corr. ed.princ. \\ haec om. A^ \\ 29 movent vel permutent Mu. \\ armatoB A^ \\ 32 Comparare, parare, ac- quirere praemittit Quich. \\ 33 constitit LB^ \\ 35 des qui a. Ter.: discubia a. LB^: dicubia (dic ubi B) a. A^: a. (om. d. q.) D^ Ij 36 — 37 post 257. 10: huc traiec. ed. princ. \\ 38 — 39 post 258.16: huc traiec. ed. princ. \\ 39 e. inprimis int. Cic. ll convium A^ {non B). 390 NONIVS MARCELLVS. 256. 257 M. 40 conparat'. '1 Conparare, dare. M. Tullius in Verrem, de suppliciis (II, v, 118): ^ex omni gemitu ac dolore certa merces conparabatur'. {| 1 CONPONERE, finire. Vergilius Aen. lib. I (374): ante diem clauso conponet Vesper Olympo. et in Bucolicis (III, 108): non nostrum [est] inter vos tantas conponere lites. 5 II Conponere, reficere, recreare. Vergilius Georg. lib. IV (438): vix defessa senem passus conponere membra. idem Aen. lib. I (249): nunc placida conpostus pace quiescit. II Conponere, lenire. Vergilius Aen. lib. I (135): 10 sed motos praestat conponere fluctus. II Conponere, disponere, constituere. Vergilius Aeneidos lib. III (387): quam tuta possis urbem conponere terra. M. Tullius de Officiis Hb. m (80): 'atque quod communiter conpositum fuerat solus edixit'. — Sisenna 15 Hist. lib. IV (63): 'exercitum dispertiunt, ad con- fligendum se conponunt'. || Conponere rursus signi- ficat conparare. Accius in Armorum ludicio (147): quid est ciir conponere ausis mihi te aut me tibi? Comp. — membra; 9 — 12 Comp. — terra. 40 — 42 post 261. 35: huc traiec. ed. princ. \ (41 omni sujyra add. in Gen.) j| 1 — 4 post 254. 42: huc traiec. ed. princ. || 4 non] nec D^ j; (est om. B cum Verg.) \ 10 motus A^D^ \\ post h. versum stant 256. 36 — 37 \\ 12 tutam: corr. E^ {cum B) II possit u. {ex possit superbem L) L A^ {non B) D^ \\ terram LA^ (non Gen. ex corr., B) D^ || 13 IIII: corr. E :| atque: idque codd. Cic. \\ quod oin. A^ | 14 dixit | 16 se lun.: sit: fort. sic || componunt 3Ie.: conparant (comp.) | 17 cur om. A-^ {seq. con.). lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 391 257 M. Lucilius Satyi-arum lib. IV (16): Sanmis, spurcus homo, vita ista dignu' locoque, cum Pacideiano conponitur, optimu' multo 20 post homines natos gladiator qui fuit unus. Sallustius in lugurtha (48, l): ^ubi Metelli dicta cum factis conposuit'. — Vergilius Georgicon lib. IV (176): non aliter, si parva licet conponere magnis. ji Conponere, omare. Vergilius Georg. lib. IV (417): 25 dulcis conpositis spiravit crinibus aura. Conponere, colligere. M. Tullius in Verrinis, in Divinatione (47): ^si ab isto libro, quem tibi magister ludi nescio qui ex alienis orationibus conpositum dedit'. Conponere, simulare vel fingere. Accius Agamem- 30 nonidis (45): sic multi, animus quonim atroci vinctus malitia est, conposita dicta e pectore evolviint suo; quae, ciim conponas dicta factis, discrepant. SaUustius in lugurtha (85, 31): ^non sunt composita 35 verba mea. parvi id facio. ipsa se virtus satis ostendit'. Conponere, coniungere. Vergilius lib. VIII (486): conponens manibusque manus atque oribus ora. 25 Componere ornare; 30 Componere — fingere; 35 — 41 Sall. — compono. 18 — 21 cf. 393. 33 (s. v. spurcnm) 'i 19 ista: illa codd. 393; Cic. Tusc. II, 41; Orat. 161 \\ d. bomo secum codd. h. I. \\ 20 pacideiane (-nec A^) codd. h. l. j 23 cum ftacis {Gen.'^) vel confractis (B) A^ \\ 25 — 26 cf. 245. ^2 \\ 26 dacis A^ {non B): dicis L i 27 — 28 in Yerrem Divinatione Quich. 'j 30 — 46 post 260. 21 i 31 sic del. Voss. ; 32 multi del. lun. !, militia A^ \\ et i^ 11 36 se om. LA^B^ | 37 Ynn. 392 NONIVS MARCELLVS. 257 M. Lucilius Satyrarum lib. VIII (3): 40 cum poclo bibo eodem, amplector, labra labellis fictricis conpono, hoc est cum ipcokoKOTtov^ai,. idem in eodem (5): tum latu' conponit lateri et cum pectore pectus. Sallustius Historiarum lib. III (IV, 53): ^suspectus- 45 que fuit, incertum vero an per neglegentiam , societatem praedarum cum latronibus conposuisse'. 1 Conponere pro redimere. Sallustius lib. I (63): ^quin lenones et vinarii laniique ef quorum praeterea vulgus in dies usum habet pretio conpositi'. CALx est finis. Lucilius Satyrarum lib. VLI: 50 hoc est cum ad calcem * * * VergiUus lib. V (324): calcemque terit iam calce Diores. CALLET significat scit, hoc est, calliditate, quae est urbana scientia. Accius Aegistho (27): 35 — 41 Sall. — compono; 53 — 56 Call. — mulieres. 39 — 41 cf. 308.21 {s. v. fingere, lingere) || 40 ploco A^ p. eodem obvio (obvic A'^) codd. li. l. (c. p. eodem om. D^) 41 fictrices codd. 308: om. codd. h. l. (propter homoeotel.) ip(oloy,07tovaaL Iim.: ipso loco iDomas (cf. codd. 308) \\ 43 tum I. Dousa: tuum: cum Mu. \\ latum: corr. E^ ] latere Mu. || 44 III A^: IIII LB^ I; 45 an lun.: ac jj ^vo^iex Bietsch. || 46 praedare X || -set: corr. lun. \\ 46 — 48 post 264.19: huc traiec. ed. princ. \\ 47 qmn B^: cum J.^ (jJro qum): quum L (pro qum) |: 48 umarii A^ \\ et add. 3Iu. \\ diem ed. princ. \\ 49 — 53 Calx est finis. lucilius satyrarum lib. VII hoc est cum ad aeneidos lib. V calcemque etc. A^ (= Gen.): Calx est finis. luc. sat. lib. VII calcemque etc. L {cum B): Calx est finis. virg. lib. V calcemque etc. B^ In archetypo interciderant haec Vergilius lib. V cutn reliqua parte versus Luciliani propter homoeotel. ': CALX, extrema pars pedum, terrae proxima. Verg. — Diores Quich. (ex 29. 11), qui haec ante vv. 48 — 49 coUocat II 50 calcem add. On. |' 51 — 52 cf 29. 12; 415.2 \\ 53 h. e. a call. D^ || hoc est secl. Mu. \\ 54 urbane Mu. lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 393 257. 258 M. melius quam viri 55 caUent mulieres. Afranius Abducta (3): nescis num eri mei omnem melius calluerint rem quam volo. Pacuvius Atalanta (74): . . omnes qui, tamquam nos, serviunt || 60 sub regno, callent domiti imperium metuere. 1 Serenus in Opusculis (13): callet senium arte bibendi, Accius Aeneadis aut Decio (8): quo periti siimus in vita atque usu callemus magis. 5 idem [in] Neoptolemo (475): satin astu et fallendo callet? Sisenna Historiarum lib. III (44): ^Lucium Memmium, socerum Gai Scriboni, tribunum plebis, quem Marci Livi consiliarium fuisse callebant et tunc Ourionis oratorem'. 10 II Callet etiam dictum a callositate. Caecilius in Asoto (14): tu iam callebis; ille festus desidet. Plautus in Persa (304): .... plus calleo quam apninum callum callet. 53 — 56 Call. — mulieres; 2 — 3 Ser. in opusc. — vivendi; 11 Call.— caU.; 14 — 16 Plautus plus — sinam. 58 Numeri {voc) Me. || meo 0. A^: me 0. Bibl). I! calli rem: corr. On.: rem callere Bihh.\ -ri Mu. \\ 1 domitum im- perio (-um B): corr. On.: dominum i. N. Faber j| metueres A^ {seq. s) li 3 callent B-^ \\ vivendi: corr. Bentin. \\ 5 quo On. \\ 6 ineopt. LA^: in n. B^ ! 7 saginas tu L'^ A^ \\ 8 Lucium Both.: lucilium |j 9 — 10 marcili (marceUi L ex corr.) VII cons. || 10 auratorem L: hortatorem Mu. !| 12 tum: corr. ed. princ. \\ festum Palmerius !| 14 magis caUeo codd. Pl. \\ aprunum L^A^D^: aprinum^^. 394 NONIVS MARCELLVS. 25b \^ idem in Poenulo (578): quid opus verbis? callum aprunum callere aeque non sinam. [coNSTiTVERE est dispouere. Vergilius Aen. I (308): hominesne feraene, quaerere constituit.] 20 CONTENDERE, festinare. Vergilius Aen. lib. I (157): quae proxuma litora cursu contendunt petere. M. Tullius in Verrinis, actione II (i, 67): "^haec ubi filio nuntiata sunt, statim exanimatus ad aedis contendit, 25 ut et vitae patris et pudicitiae sororis succuiTeret'. Contendere, intendere. M. Tullius in Hortensio (29): Snagna etiam animi contentio adhibenda est in explicando Aristotele, si legas'. — Cicero Tusculanarum lib. II (54): 'ut onera contentis corporibus facilius feruntur, remissis 30 obprimunt'. Contentio est perseverantia vel elatio. M. Tullius de Officiis lib. I (146): ^ex contentione vocis et summissione et ceteris similibus facile iudicabimus '. Sallustius Historiarum lib. IV (20): ^rursus iumenta nacti ad oppidum ire contendunt'. Contendere, ad- S5 stringere, intorquere. Vergilius Georg. lib. IV (412): tanto, nate, magis contende tenacia vincla. 14 — 16 Plautus plus — sinam; 20 — 22 Cont. — petere. 16 opust codd. Pl. II post hunc v. stant 256. 38 — 39 17 — 19 secl. Mu. \\ cf. 273.9; 290.29 \\ 17 componere A^ 20 — 22 leg. h. l. in lihris; item cum 23 — 27 (. . si legas) posit 264.9 (una): hic reposuit Quich. || cf. 367.5 \\ 27 in. E^: om. rell. \\ 28 Aristoteli Orelli.: -lem Plasherg. || leges LB^ || 28 (Cic.) — 30 post 259.17 (arm. cont.): huc traiec. Quich. \\ 29 — 30 remissis opprimunt Cic: pessimis (-mos A^) obpri- muntur (oppr-, opr-) {F pro R) jl 32 ex sum. ex cet. codd. Cic. \\ 33 cf. 234. 19 li III A-i (non B) \\ 35 Georg.] aen. L 36 ten. v.] tenaautcla J.^, etiam ut vid. L^. IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 395 258. 259 M. Sisenna Hist. lib. lY (90): '^simul et tomienta con- tenduntur'. 1 Contendere significat conparare. Plautus in Yidularia (fr. xii): signum recte conparebat: huius contendi anulum. Lucilius Satyrarum lib. I (24): 40 ut eontendere possem Thestiados Ledae atque 'I^tovtt^g aXo^^/i^OLO. idem lib. YII (4): huncin ego umquam Hjacintho hominem, cortinipotentis deliciis, contendi? 45 Caecilius Titthe (221): || egon vitam meam 1 Atticam contendam cum istac riisticana Syra? . . Licinius Macer in epistula ad senatum: "^illi suam vitam mecum contendunt, quorum in corpore ita crebra sunt vulnera y vitae, novae cicatrici ut locus non sit?' — 5 Naevius in Lycurgo (36): cave sis tuam contendas iram contra cum ira Liberi. Accius in Tereo (647): video ego te, mulier, more multarum litier, ut vim contendas tiiam ad maiestatem viri. 38 Cont. coinp. certare {cf. 259.12); 46 — 2 Caec. — sjra. 37 et tormenia L: et armenia A^-. et del. Mu. \\ 39 con- parabat (comp.) (-ebat L ante corr.) jj 42 ixiones alcholocheo LB^ : eximone salcholocheo A^: corr. Me. ! 1 ego L^ \\ 2 astieam JBergk. \\ ista D^ {cum Gen.'^) \\ rusticina D^ j r. tua S. JBergk., Quich. \\ 3 licilius (luc-) A^ j{ 4 metum L^: meae On. |j con- tendant On. \\ quoins Mu. ;| 5 uitae secl. Mu.: fort. ullae (dat.) \\ lucus L^A^ ll 6 contenda syram A^ L^ \\ 7 — 9 cf. 519. 5 {s. v. multos, malos) || 7 a. in te in tereo L ante corr. \\ 8 more om. A^ II 9 vim codd. 519: cum {corr. P) h. l. || ad om. codd. h. l. II fort. maiestatei j viris codd. h. l. 396 NONIVS MARCELLVS. 259 M. 10 Varro rvco&i asavrov (210): ^age nunc, contende alterum genus cpdod-icoQOv^ nequid ibi viderit melius'. Contendere, certare. M. TuUius de Officiis lib. I (87): 'misemma omniuo ambitio est honorumque contentio'. Vergilius Aen. lib. IV (107): quis talia demens 15 abnuat aut tecum malit contendere bello? Sallustius in lugurthino Bello (13, 3): '^fretus multi- tudine militum parabat armis contendere'. Contendere, continuare. Cicero de Oratore lib. I (261): ^id quod eius scripta declarant, et contentiones vocis et remissiones 20 continerentur'. et de Oratore lib. III (224): ^nihil perniciosius quam ecfusa sine intermissione contentio'. Contendere iterum significat extorquere. Cicero in epistula Cassi (^ad Fam. XV, 14, 5): ^hoc a te ita con- tendo, ut in eo fortunas meas positas putem'. — Accius in Eurysace (368): f iam potero incipiam et si nequid, t 25 vi contendam, ut hinc conportet f texum Salaminem habeam.f Turpilius Lemniis (92): "habet potestatem" — "libi?" — ^^potestatem senis. pretio contendas, lit redempto Phaedriae liceat redire antiquam in consuetudinem. 12 (cf. ad 258. 38); 16 — 20 Sall.— continuarentur. 11 filothoreon: corr. lun. \\ ecquid Vahlen. |' videris Bibb. \\ 12 contendere recertare A^ \ 13 est amb. codd. Cic. \ bono- rumque || 16 in — fretus om. L^: Sall. — bello om. A-^ l| 17 spe- rabat ;[ post Jiaec verha arm. cont. stant 258. 28 (Cic.) — 30 \\ 18 II jj 19 et c.] binae ei c. codd. Cic. W missiones L^ j 20 continuaren- tur i 21 effusa codd. Cic: et infusa | 22 ep. ad Cassium Quich. || h. ait ita i| 23 in om. L^ || 24 petere Scriver., Guietus | et si precibus perpetrari res nequit J/w. : /b?*i. et si nequibo gratia 11 25 hic B^ il comportem Bue.: parentem Mu. |! tecum Grotius || aveham Bue. |I 26 lemonis: corr. Ald. \\ 27 habes Bibb. \\ ubi petes tantum 3Iu. \\ fort. h. p. verbi || 28 pretium 3Iu. || fedria: corr. Grautoff. \\ 29 antequam A-^ (= Gen.). IT. DE YXRIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 397 259. 260 M. Varro Serrano, 7t£Ql aQ%aLQe6L&v (450): 30 et petere imperium populi et contendere honores. M. Tullius de Officiis lib. II (71): 'extremum || autem praeceptum in beneficiis operaque danda, nequid 1 conti'a aequitatem contendas'. Contendit proripuit Yol direxit significat. Yergilius lib. V (520): qui tamen aerias telum contendit in auras. Licinius Macer (24): ^quo die magistratum obiit, 5 repente celeri gradu per forum se in Capitolium contendit'. Turpilius Philopatro (177): em meas fortunas, mater! em qua caiisa huc opere maxumo contenditur! Pacuvius Duloreste (151): 10 nihil coniectura quivi interpretarier quorsum f flexivice contenderet. M. Tullius de Republica (I, 16): ^sed audisse te credo, Tubero, Platonem Socrate mortuo primum in Aegyptum discendi causa, post in Italiam contendisse. 15 Afranius Epistula (118): non licet me qua contendi semita pervenire ? Sallustius in lugurthae Bello (13, 4): ^ex proelio fugit in provinciam; ac deinde [inde] Romam contendere'. Varro Quinquatrubus (445): qui Tarentinum tuum 20 ad Heracliden Ponticon contenderet. || 32 dextremuin A^: deextremum L^ jl 2 aequalitatem A-^ 11 8 gemmeas: correxi i| hem [I 12 flexivia dictio Grotius \\ 13 — 14 audisset cr. tu vero |i 15 causa om. cod. Cic. \\ in It. et in. Siciliam Cic. j 16 contendissem ita: corr. Gulielmus Verisim. III, 8 li 16 — 17 q. c. p. 8. Bue. || 18 in om. A^ (seq. iu) |j profugit Sall. | 19 inde om. E [ contendit Sall. '\ 19 — 21 ad 259. 11 trai. (?) Mu. fort. q. ad T. t. ab Heraclide Pontico c. ,! 21 heracliadem A^ ji ponti (-to L^) cont.: corr. Oehler. \\ posi h. vers. stant 257. 30—46. 398 NONIVS MARCELLVS. 261 M. 1 CEUNEUE signiticat videre. Vergiliu.s Aeneidos lib. III (G77): cerniuius adstantes nequiquam lumine torvo. Cernere rursum disponere. Lucilius Satyrarum lib.V(35r. postquam praesidium castris educere crevi. 5 idem lib. XIII (1): acribus inter se cum armis confiigere cernit. !' Cernere, amittere. Varro Gerontodidascalo (189): 'non vides apud Enniuni esse scriptum (222): «ter sub annis malim vitam cernere 10 quam semel modo parere^)'. II Cernere, audire. Accius in Chrysippo (268): "quid agam? vox illius est certe." — "id quidem omnes cernimus." i Cernere, iudicare. Pacuvius Armorum ludicio (32): et aecum et rectum est, id quod postulas. 15 iurati cernant. Ennius Thyeste (299): inpetrem facile ab animo meo ut cernat vitale brabium. Cernere rursum dimicare vel contendere. Accius Epinausimache (325): primores procerum provocavit nomine, 20 si esset quis, qui armis secum vellet cernere. 1 — 6 Cern. — cern. ; 11 — 15 Cern. — cernant. 3 mrs. om. D^ j| 4 crevit ed. a. 1476: decrevi A^D^: de- crevit LB^\,S add. Ald. \\ 9 cf. v. 22 1; 12 illiust 3fw. || 14 id add. On.: tu Mu. \\ 17 fac facile Bihh.: fac ille Vahlen. \\ meo add. Quich. \\ cemet A^ '| vitale brabium (i. e. §QCi§slov) scrijysi: vitalem babium: v. viam Bue. \\ 19 procei-tum: corr. ed. princ. \[ revocarit: corr. Both. (provocaret Voss.) [j nomina: corr. Scal, Voss.: nommB.na Kie/dUng. || 20 nisi: corr.Voss. \\ quisque a. : corr. ed. a. 1476. IV. DE VARIA SIGNIFICATIOXE SERMONVM. 399 261. 262 M. Ennius in Medea Exule (222): . . . nam ter sub armis malim vita cernere. Pacuvius Armorum ludicio (23): qui sese adfines esse ad causandiim volunt, de virtute eis ego potestatem cernundi do omnibus. 25 !! Cernere, rursum succedere: unde et cernere here- ditatem filii (id est succedere patribus) sunt dicti. Accius Myrmidonibus (18): regnum tibi permitti malunt. cerne. an tradam exercitus? ciRCVMFERRE est proprie lustrare. Lucilius Satyrarum lib. n (16): tum farto omnia sunt circumlata 3o Plautus in Amphitryone (775): iube istam pro cerrita circumfeni. VergiUus lib. VI (229): idem ter socios pura circumtulit unda. || 35 CONFIDENTIA est fiducia. Vergilius Aen. lib. I (452): i et adflictis melius confidere rebus. 29 Cem.— lustr.: 1 — 6 Conf.— conf 22 cf. V. 9 ! te codd. h. l. | maculim L^ \\ uitam: corr. E^ ij 23 — 25 cf. 89.9 (s. v. causari) Ji 24 quis esse A^ |! adfinem codd. utrohique: corr. lun. \\ causandam A^ l| 25 de L || is (bis) ego codd. f<9: et ego || cern. do p. omn. codd. 89 II 26 cedere: corr. Me. \\ 27 id e. s. p. Mu.: p. id e. cedere !| 28 cemam t. : correxi: cemas t. Mu. j tradunt L \\ 29 est et p. L^ \\ pro- pria D-4 !| post proprie lacunam sign. Quich., Mu. \\ 30 facto LB^: facta J.4: corr. lun. (farcto Jfi^.) \' (sum B) '1 circum- latus: corr. lun. \\ 33 cerritam Ij post v. 35 stant 273.12 — 14: (const. — pradentia), tum 256.40 — 42 (Conp. . . conparabatur). 400 NONIYS MARCELLVS. 262 M. II Confidentia, duritia, patientia. Plantus in Asinana (547): scapularum confidentia, virtiite ulnorum freti. 5 |l Confidentia rursum temeritas, audacia. Pacuvius in Atalanta (47): gradere atque atrocem coerce confidentiam. idem (Lucil. X, 4): liber, inprobus, confidens, nequam, malu' videatur 10 Turpilius Leucadia (102): viden tu Phrygis incessum? quam est confidens! di istunc perduint! idem Hetaera (80): nam quid illoc homine vivit confidentius? Accius in Myrmidonibus (15): 15 iram infrenes, obstes animis, reprimas confidentiam. Afranius Vopisco (376): excliidat uxor tam confidenter virum? non faciet. 1 — 6 Conf. — confidentiam. 4 ulnorum D^: ulmorum i J.^ jB^ : . ulnarum E^ || freci (-ti) codd. Pl: creti D^ ]; virtutem ulm. fregi Leo ad Pl. \\ 6 coercere (-herc-): corr. ed.princ. [i 7 liber scripsi: lib. {sic) L^A^^: lib. X B^ |; idem * * =■: idem lib. X Gerlach. (qui credit et Pacuvii et Lucilii exempJa hausta esse propter homoeotel.) \\ 9 ut V. Mu. {dactyl. hexam.) \\ 11 videntur (videtur A^) frigus: corr. Lips. Epistol. quaest. F, 2 || perdunt A^ \\ 12 — 13 H. nam quid Quich., Pibb.: hetera nam q ('quaere', sc. de lectio7ie?) Gen.^: heterentius qui in A^: heterrentius qui L: terentius qui B^: fort. H. neque (n q) !| illo * E^: illo rell: corr. Bergk. \\ 15 infrenis (inferenis L^): corr. lun. \\ obtes AA lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 401 262 M. Vergilius Georg. lib. IV (445): nam quis te, iuvenum confidentissime , nostras 20 iussit adire domos? Terentius in Andiia (855): nescioqui senex venit modo: ellum, confidens, catus. Confidentia, constantia. M. Tullius de Republica lib. ni (42): "^duas sibi res, quominus in vulgus et in 25 foro diceret, confidentiam et vocem, defuisse'. — Naevius in Danae (4): excidit orationis omnis confidentia. Plautus in Amphitryone (836): quae non delinquit, decet aiidacem esse, confidenter pro se et proterve loqui. 30 CONSTERNARI siguificat deici. Consternari rursum erigi. Pacuvius in Periboea (284): constemare, anime, ex pectore hac y et volvere consilium subit *j* omnes quod f denata est modo qui pacto inimicis mortem et huic vitam offeras. 35 idem Duloreste (155): linde exoritur? quo praesidio fretus? auxiliis quibus? quo consilio consternatur? qua vi? cuius copiis? || 24 Conf const.; 31 — 32 Const. sign.— erigi; 37 — 3 Pac. quo praes. — cursus. 23 (nescioquis B ex corr.) \: ueni modo L A^ (modo venit B cum codd. Ter) \\ tellum X: sellum A^ \\ 25 in v. prodiret et Mu. li 26 dicere: corr. B^ | 29 deliquid E ante corr.: deli- quid (-quit) codd. Pl. \\ 30 pro se et proterve (propterve E B^) loqui post V. 31 deici: corr. Pius || 33 animae codd.: anime? (interrog.) Mu. ]' expectora Voss. \\ hanc et v. A^: aude ecv. Bihh. jl 33 — 34 fort. consternare, anime, ex pectore hanc exvolve rem, | consilium subito re quod e nata est modo |i 34 subito, mens Schegk. (mens, vocativ. Bibh.): subitum, res Madv. Advers. II, 661 || quod enata Madv. : quod enatum est Voss.: quo deitata est On.: quod conata est Scal.: fort. quo delata est j1 35 efferas L B^ Ij 38 -etur Mu. NONIVS MAKCELLVS ed. LlNBSAY. 26 402 NONIVS MARCELLVS. 2fi3 M. 1 cvRRicvLVS, ut consuetudo fert (a curru diminutio est), dicitur brevissimum vehiculi biroti genus. Curriculus, cursus. Varro in epistula luli Caesaris: quem simul ac Romam venisse mi adtigit auris nuntius, b extemplo rus in curriculum contuli propere pedes. CALVMNiA est malitiosa et mendax infamatio. C a 1 u m n i a rursum calliditas. M. Tullius de Republica lib. III (9): ^ut Carneadi respondentis, qui saepe optimas causas ingenii calmnnia ludificari solet'. 10 CALiDVM est fervens. V^ergilius Aen. lib. IX (414): volvitur ille vomens calidum de pectore flumen. Caldum, citatum et velox. Varro tvsqI zsQavvov (411): ^cum dixisset Vitulus, ecce tibi caldis pedibus quidam navicularius 15 semustilatus mrumpit se in ciiriam.' Calidum, ferox et incousultum. M. Tullius de Officiis lib. I (82): ^sic reperias multos, quibus periculosa et calida consilia'. CAELVM est deorum domicilium. Vergilius Aeneidos lib. IV (247): caelum qui vertice fulcit. 20 Caelum rursus aer. M. Tullius de Deorum Natura lib. n (42): ^aptiora eomm, qui terras incolunt eas, 37 — 3 Pac. quo praes. — cursus; 6 — 10 Cal. estmal. — fervens; 12 Cal.— velox. 1 Curriculis LA^B^ (= G): -lum D^: corr. E Gen.' || curri {Gen.'^) vel curro (B^) A^ \\ 2 uiroti om. B^ \\ 3 ep. ad lulium Caesarem Mu. \ 4 venissem L B^ \ 5 exemplo B^ \\ rus On.: eas: meos Guliehn. \ 6 ^osf mendax inf. siant270. 33 — 5 (Conv. — tolli conv. ! , 7 II: corr. Maius , 8 respondeatis : corr. codd. quattuor Vaticani , auctore Maio \\ 10 — 11 cf. 311.10 \\ 12 C. autem cit. B^ |, (uerox Gen.'^) \\ 15 iniuriam A^: in- iuria (?) Mu. i 16 — 17 (cons.) post 23: corr. ed. princ. 16 Calli- dum B^ IJ 17 callida B-^ \ cons. quietis et cogitatis splendidiora et maiora videantur Cic. 11 21 altiora ;i incolant Cic. IV. DE VARL\ SIGXIFICATIONE SERMONVM. 403 263. 264 M. in quibus aer sit pums ac tenuis, quam illorum, qui utantur crasso caelo atque concreto'. CONTENTVS dicitur cui res etiam parva abunde est. Vergilius lib. VII (736): 25 patriis sed non et filius arvis contentus. || Terentius in Eunucho (l2l): 1 quia neque tu uno eras contenta neque soliis dedit. Lucilius lib. XXX (15): heis te versibus interea contentu' teneto. 5 M. Tullius ad Brutum (fr. 5): ^sic igitur facies et me aut amabis aut, quod contentus sum, diliges'. — idem de Officiis lib. LE (43): ^[in] brevitatis causa familia contenti erimus una'. Contentum dicitur extensum. Vergilius lib. V (^513): tunc rapidus, iamdudum arcu contenta parato 10 tela tenens. Lucilius lib. XXX (110): hic ut muscipula contenta ac scorpio^ cauda sublata. |i Contentum, conligatum, coniunctum. Vergilius Georg. 15 lib. III (536): contenta cervice trahunt stridentia plaustra. 24 Cont.— est; 1 — 3 Ter.— contenta; 8 — 16 M. TuU. in brev. — plaustra. 22 nirsus ac tenues || 22 — 23 qui tantur L^ A^ || 5 his Gulielm.: et is |! 6 — 7 cf. 421.29 {s. v. amare et diligere) ; 7 ut am. : coii'. H^ \\ quid (qui Cant.) contendi (-tus H^) sum codd. h. l. li quo ed. a. 1476 '! diligens LB^ \\ 8 in del. ed.priyic: sed b. c. Cic. j 9 post una stant 258.20 — 28 (legas), tum 257. 46 (Conp.) — 48 || 9 — 19 post 265. 34 10 hunc: corr. Me. || rapidum D^ |! paratu D^ ji 12 — 14 cf. Ibl. 30 (s. v. tenta); 385.33 {s. V. sublatum) ji 13 atque [j caudas LA^. 404 NONIVS MARCELLVS. 264. 265 M. Contentum, continuum, perseverans. Cicero Tuscu- lanarum lib. V (97): ^Socraten. ferunt, cum usque ad vesperum contentius ambularet quaesitumque esset ex eo, cur id faceret'. 20 COGERE, conradere. Varro in Eumenidibus (126): furando tamen, ac morbo stimulatus eodem, ex sese ipse aliquid quaerat cogatque peculi. Cogere est urguere. M. Tullius de Officiis lib. III (55): ^Diogenes contra: ^<num te emere coegit, qui ne hortatus 25 quidem est?»' — Terentius in Eunucho (389): "iubesne?" — "iiibeo, cogo atque inpero." Cogere, mollire, subigere. Varro Virgula Divina (567): sed pancarpineo cibo coacto libamenta legens caduca victus. 30 Cogere, in unum colligere. Sisenna Historiarum lib. IV (88): ^submoti et intra moenia nirsum coacti'. — Cicero Tusculanarum lib. I (43): ^caelum hoc, in quo nubes, imbres ventique coguntur'. — Terentius in Heautontimorumeno (145): quasi talenta ad quindecim S3 coegi. M. TuUius ad M. Catonem (ad Fam. XV, iv, 2): ^coactoque in unum exercitu {| castra in Lycaonia aput 1 Iconium faceret'. — Vergilius in Bucolicis (VI, 85): cogere donec oves stabulis. 23 — 25 Coor.— est: 30 — 33 Cocr.— cocruntur. 18 — 19 ad epyrum (-ir^ (ephynim L^ ' 19 esse A^ '}, qiia re codd. Cic. \\ facere {corr. H^B) \ 20 — 22 cf. 392.5 (s.v. stat, plenum est) i| 21 a m. Lachm. comm. Lucr. p. 85 ,| 22 periculi A^L^ \\ 24 nimium temere B^ \\ 26 nubesne A^ ' 27 — 29 cf. 332.15 (s. V. legere, colligere) j 28 parc. X ' 29 vetus codd. h. 7.: veris Scal || 33 imbres om. A^ D^ ' 1 conium B-^ \\ 2 cf. 38L 19. lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 405 255 M. Lucilius lib. XXVI (39): rauco contionein sonitu et ciirvis cogant comibus. II Cogere, mulgere. Yergilius in Bucolicis (III, 98'): 5 cogite oves, pueri si lac praeceperit aestus, ut nuper, frustra pressabimus ubera palmis. Cogere, stringere. Vergilius Georg. lib. IV (35): nam frigore mella cogit hiemps eademque calor liquefacta remittit. lo Cogere, inpremere, coartare. Vergilius lib. VII (509): quadrifidam quercum cuneis ut forte coactis scindebant. CLAVDERE siguificat includere. Vergilius Georgicon lib. III (214): aut intus clausos satura ad praesepia servant. i5 |i Claudere rursus obsistere. Vergilius Aen. lib. X (377): ecce maris magna claudit nos obice pontus. Claudere, circumire. Vergilius in Bucolicis (VI, 55): claudite, nymphae, Dictaeae nymphae, nemorum iam claudite saltus, 20 siqua forte ferant oculis sese obvia nostris errabunda bovis vestigia. ciTVM, celer. Sallustius in Catilinae Bello (15, 5): ^citus modo, modo tardus incessus'. Citum, divisum 5 — 10 Cocr. — rem.; 23 — 24 Cit. — incessus. 4 contentionem A^L'- j e (?) Mu. \\ 8 str., coartare Mu. 10 color L^A-^ ]; 11 coaptare A^: ad v. 8 transp. Mu. 12 et ;i 17 obicere i^J.^ ;! 20 dictae A^ \\ 21 — 22 cf. 103.10 23 Cit. incitatum, celer Mu. \\ celerem D^ 24 C. incitatnm d (d. m Gen.) A^: inc. ad v. 2o transp. Mu. 406 NONIVS MARCELLVS. i!65. 266 M. 25 vel separatum: unde et oscitare dictum est. Vergilius Aen. lib. Vni (642): haut procul inde citae Mettum in diversa quadrigae distulerant. ciTARE est vocare. M. Tullius in Verrem (II, ii, 98): ^citat reum: non respondit; citat accusatorem'. J Citare, 30 incitare, provocare. M. Tullius de Divinatione (II, 5): 'quorum studio legendi non scribendi studium vehementius in dies citant?' Citare, laudare. M. Tullius de Officiis lib. I (75): ^citeturque Salamis clarissimae victoriae, quae anteponatur consilio Solonis'. || 1 CADERE est ruere. Vergilius Georg. lib. I (109): illa cadens raucum per levia murmur saxa ciet. ll Cadere, occidere. Vergilius Aen. lib. II (426): 5 cadit et Ripheus, iustissimus unus qui fuit in Teucris. !| Oadere, evenire. M. Tullius de Officiis lib. III (14): 'et, ut idem dicunt, omnes numeros habet nec praeter sapientem cadere in quemquam potest'. 10 CAPESSERE, perficere. Vergilius Aen. lib. I (77): mihi iussa capessere fas est. Plautus in Aulularia (590): in erum matura, in se sera condecet capessere. 28 — 33 Citare — vict.; 10 — 11 Cap.— est. 25 — 27 cf. 2^4:. 22 II 29 citar r. L^ A^ ; 31 studium i| non] meum codd. Cic: nostnim Mu. 1 32 suscitant L: incitatur codd. Cic: suscitatur il/w. \. 33 psalmis Ij cl. testis vict. Cic \\ 34 anteponantur L A'^ |i post h. versum stant 264. 8 — 19 (Cont.— faceret) || 7 — 8 (hab.) cf. 353. 3 || 8 omnes] ob codd. h. l. il 10 perferre D^Ba (= G) , 13 se rerera A^ (= Gen.). IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 407 266. 267 M. II Capessere, inniittere. Plautus in Asinaria (158): quo magf te in altum capessis, aestus te in portum refert. 15 II Capessere, recipere. Plautus in Ampliitryone (262): nunc pergam eri imperium exsequi et me domum capessere. COMMODVM, sicuti plerumque, utile. Commodum, aptum, conveniens. Vergilius lib. XI (522): accommoda fraudi. 20 II Conmodum, integrum, totum. Lucilius (III, 6): bis quina octogena videbis conmoda at e Capua quinquaginta atque ducenta. Plautus in Asinaria (725): viginti argenti conmodas minas, eius quas dem matri. 25 CANDET, ignitum est. M. Tullius de Officiis lib.II (25): ^candenti carbone adurebat capillum'. Candet, candi- dum est. Vergilius Aen. lib. IV (61): candentis vaccae media || inter cornua fundit. 1 Varro FvG^d-L Gsavtov (203): candens corpore taunis Triviae lumine Liinae. CASTVM, sine lubidinis et turpitudinis nota. Vergilius Aen. Hb. II (Georg. H, 524): 5 casta pudicitiam servat domus. II Castum, religiosum. Vergilius lib. VI (661): quique sacerdotes casti, dum vita maneret. 16 Cap. recip.; 18 — 19 Comm. sicuti — conveniens; 26 — 1 Cand. — fundit; 4 Cast. — nota; 7 — 8 Cast.— maneret. 14 — 15 cf. 247.15; 381.37 \\ 17 percam LB^ \\ exequi codd. PL: persequar || 19 XII II 22 vis L^A^ \\ quin (qui in A^) actogena (oct. G^B): corr. Scal. \' videb A^ |i 23 c. te: correxi: c. tuDC 3hi. il capu A^ jl trecenta (CCC) Mu. \\ 25 commodas Pl.: -da il huius Pl. jj 27 carb. sibi adur. Cic. \\ 3 vel anapaestice \\ trivio: corr. Oehler. post ed. pr. jl 5 — 6 cf. 440. 4 li 5 Aen. « * * Georg. Mu. \\ 7—8 cf. 440.6 \\ 8 manebat codd. Verg. 408 NONIVS MARCELLVS. •J67 M. VaiTO Gerontodidascalo (18 1): ^ergo tum sacrae, 10 religiosae castaeque fuerunt res omnes'. — idem in Eumenidibus (119): nam quae venustas hic adest gallantibus? quae casta vestis? Castum, a furtis et rapinis apstinens. Varro Anda- batis (27): nec manus visco tenaci tmxerant viri castas. 15 Castum, suave, iucundum. Varro Parmenone (394): demitis acris pectore luctus cantii castaque poesi. CENSERE significat existimare, arbitrari. Accius Eurysace (344): . nam ea oblectat spes aerumnosum hospitem, dum id quod miser est, clam esse censet alteros. 20 Naevius Poenici Belli lib. VI (45): censet eo ventumm obviam Poenum. Cassius Hemina Historiarum lib. H (16): ^censuit sese regem Porsennam occidere'. — Quadrigarius Annali lib. VI (59): ^ne nos ad certationem censeas haec in- cepisse'. Censere, suscensere. Varro Caprino Proelio, 25 TteQL i]dov7]g (72): "^ne vobis censeam, si ad me referretis'. 13 Cast.— abst.; 15 Cast. s. iuc; 17 Cens.— arb.; 22 — 23 Sisenna cens. — occidere. 9 sacra (corr. E^) |i 9 — 10 e. t. sacra relligio etc. {vers. hexam.) Bue.: e. t. Romae s. c. {om. rel.) Vahlen., Coniect. p. 7 \\ 10 religiose casteque L l 11 — 12 cf. 119. 4 (s. v. gallare); 386.35 !' 11 namque H his Salmas. \\ 14 vis contenaci L^ | casta: -tas pro var. lect. Me.^ \\ tincta erat v. casta Meinek. I 15_16 cf. 240. 41 (s. V. acre) 1| 16 demittis A^ B^ \\ acros L^ \ luctus] curas codd. 240 \\ 17 arbitrare i^ J.^D-i || 18 n. e demum o. Bihh. \\ 19 cum Mu. \\ quo Bitsch. |' miseriaest Bue. \ altero J.'^: -vmn Mu. \\ 21 censent B^ \\ 22 Cass. Hem.] Si- senna B^ \\ 24 (-one Gen.) \\ 25 Tjaorj? (-ogtj L) \\ (referetis B^) IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 409 267. 268 M. coiCERE est iacere. Vergilius Aen. lib. II (544): telumque inbelle sine ictu coniecit. Afranius Simulante (308): vellem intervenissem ante; nam, ut signa indicant, sa hi coniecere verba inter sese acrius. Coicere, confligere, certare. Afranius Simulante (310): "fe nolim, mater, me praesente, cum patre coicere." — "non, *j* sine non vis, mel meum." II Coicere, agere. Afranius Materteris (216): 35 causam coicere hodie ad te volo: ambon adestis? profuturos arbitror. || Coicere, furari, auferre. Afranius Incendio (189): i servust mihi Nicasio, sceleratus, curiosus. is cum filio ei coiecerat nescioquid de ratiuncula. Lucilius lib. II (25): 5 quid dicis? cur est factum? quo coicis istuc? CONTINGERE cst tangerc. Vergilius Aen. lib. II (239): funemque manu contingere gaudent. 26 Coic. est iac; 27 — 28 Virg. telumque — coni.; 32 Coic. colligere certare agere {cf. 35)] 7 Cont. e. tangere. 30 signant indicant A^ \\ 31 coniaecere L^: coniacere A^: conicere B^ \\ se: corr. lun. |i 32 confligere Me.: coUigere i| 33 te add. Both. (praec. te) jl 34 non sine om. L \\ non vis] novis A^ 11 nolo si tu non vis On.: non si tute non vis Mu.: nunc sine, etsi non vis Botli.: fort. non, si noenn vis, mel m. . . II 3 curiosis cum A-^ \\ ei om. A^ \\ 4 coiecerat Mu.: rat coicere ad || latratiuncula (pro latiunc.): corr. lun. \\ 6 quo E ante corr.: quod rell.: quor Mu. in append. \\ 7 III. 410 NONIVS MARCELLVS. 2G8 M. Contingere, evenire. M. Tullius Tusculanarum lib. 10 V (15): %|uod non modo singulis hominibus, sed poten- tissimis populis saepe contigit'. Ennius Thyeste (308): quam maxime mihi hic hodie contigerit malum. CONFERRE significationem habet manifestam. M. Tullius de Officiis lib. II (2): ^omnis meas curas cogitationes- 15 que in eam conferebam'. '• Conferre, conserere. Vergnius lib. IX (44): ergo etsi conferre manum furor iraque monstrat. Conferre, contollere. Vergilius (Aen. IX, 690): et conferre gradum et procedere longius audet. li Conferre, conparare. M. Tullius de Officiis lib. II (6): 20 ^quae conferri cum eorum studiis potest?' Conferre, trasferre. M. TulHus de Officiis Hb. 11 (6): 'ad hoc nos studium potissimum contulissemus'. CONFECTVM dicitur occisum, exanimatum. Vergilius lib. XI (823): hactenus, Acca soror, potui; nunc vulnus acerbum conficit. 25 M. Tullius de suppliciis (in Verr. II, v, 140): ^plagis confectum dico a lictoribus tuis civem Romanum ante oculos tuos concidisse'. " Confectum, defessum. VergiHus lib. XI (85): ducitur infelix aevo confectus Acoetes. 9 — 11 Cont.— cont.; 13 — 16 Conf.— monstrat; 19 — 20 Conf.— pot.; 22 Conf.— ex.; 25 — 26 M. TulL— tuis; 27 — 28 Conf, — Acoetis. 9 add, Me. \\ 11 contingit B^ D^ || 12 e qua Bue. \\ mihi max. : corr. Both. \\ hod. hic Bihh. \\ 16 pudor i. Verg. || 18 c. manum Verg. \\ procurrere — audent Verg. \\ 22 examinatum D^ \\ 22 — 23 (pot.) cf. 377.33 \\ 25 — 27 cf. 368.38 \\ 26 dici codd. h. l. W civem Romanum Cic: P. R. (jpro C. R., ut in 369. 1; 271.26) li 27 — 28 cf. 283.9. lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 411 268. 269 M. Lucilius Hb. XXVI (27): tuin doloribus confectum corpus animo obsistere, 30 M. Tullius de Officiis lib. 11 (2): ^nec me angoribus dedidi, quibus eram confectus'. Conficere, frangere. Lucilius Hb. XXVIII (XXIX, 35): malo hercle vestro confectores cardinum. II Conficere, colligere. || Terentius in Pbormione (38): i . . id ut conficerem. confeci: adfero. M. Tullius ad Caesarem iuniorem lib. I (fr. 5): ^in singulas tegulas inpositis [sescenti] sescenties confici posse'. — et in Verrem actione II (i, 138): ^permagnam eum 5 dicere ex illa re pecuniam confici posse'. — Lucilius lib. XXVI (84): j* non te multitudinem tuorum, quam in album indidit tua dextra, confecit sibi. II Conficere, facere. Terentius in Phormione (258): bonas me absente hic confecistis niiptias. lo M. Tullius in Hortensio (88): ^ea facultas maioribus nostris erat, qui confectis senatusconsultis'. — et Tuscu- lanarum lib. I (22): 'nihil est enim apud istos, quod non eorum turba conficiat'. |l Conficere, explicare. M. Tullius de Officiis lib. 11 (9): 'honestatis pars confecta i5 31 — 32 M. TulL— conf.; 9 — 10 Conf.--nuptias; 14 — 16 Conf. — notissimam. 32 dedi D^ |i 2 id ut c. Ter.: aut c. (a pro it) || conficiat fero i| 4 inpotis L^ {\ sescenti om. LA^ : sescentis C. F. Mueller. \\ sescenti et L ante corr. jl 6 exiliare L'^ A^ \\ 7 nonne Luebner.: fort. nocte j| 8 indidit (indit X^) a dextera: correxi: indidisti d. Duehner. | conficis ibi : correxi: confeci tibi Duehner. || 13 VI L^-A^: V B^ II quos LB^ \\ 14 atomorum t. codd. Cic. \\ 15 honestitatis LB-^. 412 NONIVS MARCELLVS. 269. 270 M. est, quam tibi cupio esse notissimam'. Conficere, consumere, linire. Terentius in Phormione (839): 9ic cum hic non videant me, conficere credant argentum suum. M. Tullius ad Caesarem iuniorem lib. I (fr. 6): M^ellum, ut opinio mea fert, consensu civitatis confectum iam habere- 20 mus'. — Lucilius lib. XXX (50): conficit ipse comestque. M. TuUius in Hortensio (81): ^C[uae est enim con- fectio valitudinis, quae deformatio corporis?' CONCEDERE, dare vel permittere. M. Tullius in Verrem 25 actione I (Dix. 23): ^da mihi hoc; concede, quod facile est'. — Vergilius Hb. VII (^305): concessit in iras ipse deiim antiquam genitor Calydona Dianae. Terentius in Adelphis (216): §0 hui ! metuisti, nunc si de tuo iure concessisses paululum. Lucilius lib. XXIX (XXVm, 16): concedat homini id quod velit; deleniat. M. Tullius de Officiis lib. III (39): ^si negent, omnia 35 turpia per se ipsa fugienda esse concedant'. Concedere, credere vel consentire. Terentius Phormione (805): 1 numquamne hodie concedes || mihi neque intelleges? 14—16 Conf.— notiss.; 24 Conc— perm.; 27 Virg. con- cessit in iras: 35 — 2 Conc. — intelleores. 16 qu. quidem t. codd. Cic. |: 17 ne om. {x^raec. ne) 1| 19 fen-et L- A^: feret L^B^: corr. E \. 20 — 21 cf. SL 30 {s. v. comest) |i 21 confecit codd. h. l. \\ 22 enim om. L \ 22 — 23 con- fessio: corr. E H^ quae enim confectio est val., quae def. coloris et corporis Augustin. contra Lilian. PeJagian. IV, 14. 7.2 11 26 VI LA^ II 28 atiquam A^ {non B) \\ 31 si nunc codd. Ter. \\ 32 — 33 cf. 278.11 {s. v. delenitus) || 34 neglegent ! 36 vel consistere A^D-^ j| 1 numquam me hoc die (liodie D-^). IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 413 270 M. Lucilius lib. XXVII (48): id concedere unuin atque in eo dare quo superatur manus. Concedere, recedere vel cedere. Terentius in Hecyi*a 5 (597)_: hic video me invisam esse inmerito: tempus est concedere. Afranius [in] Incendio (200): atque etiam incedit hoc: procul concessero. Caecilius Titthe (227): hic diim abit, huc concessero. 10 Cicero Tusculanarum lib. lY (63): ^ut cum magni- tudine medicinae doloris magnitudo concederet'. coNSEQVi significat sequi. Yergilius lib. Y (152): quem deinde Cloanthus consequitur. 15 M. Tullius de Officiis lib. III (4): ^ex quo intellegi debet illum mentis agitatione mvestigationeque earum rerum quas cogitando consequebatur neque otiosum nec solum umquam fuisse'. Consequi, adipisci. M. Tullius Epistula ad Caesarem lib. I (l): ^tunc cum ea, quae 20 es ab senatu summo cum honore tuo consecutus'. — idem in Yerrem actione I (6): ^iuod ego meo labore et vigiliis consecutus sum'. Consequi, exprimere, de- finire. M. Tullius ad Caesarem (11): ^extrema vero nec quanta nec qualia sint, verbis consequi possum'. 6 — 6 Conc. — conc; 13 — 15 Cons.— cons.; 19 Cons. adip. ; 22 — 30 M. Tull. quod — conserere. 4 id (vel mihi) c. Corpet.: in c. |l 6 merito !( 7 in ojn. L^ A^ 11 8 incendit: corr. Guliehn., Lips. \\ 11 — 12 ut magnitudini Cic. \\ 12 emedicine L: medicae A^ j| 13 — 15 cf. 381. 1.5 i| 17 agitatione quae (om. invest.) '| 18 cogitandum [j 19 — 21 cf. 320. 1 {s. v. honor) !j 20 tu cwai codd. 320: tum cum C. F. Mueller. !j 21 est ab senatus codd. h. l. | honere L 23 exp. vel def D^. 414 NONIVS MARCELLVS. 210. 271 M. 25 coNSEREiiE dictum est miscere. Vergilius Aen. lib. II (397): multaque per caecam congressi proelia noctem conserimus. Il Conserere, inserere. Vergilius Georg. lib. 11 (37): iuvat Ismara baccho 30 conserere. [Constituere , instituere.] M. TuUius de Senectute (54): *non consitiones modo delectant, sed etiam insitiones'. CONVENIRE, placere, constitui. Sisenna Hist. lib. IV (62): ^signum nanctus a Papio, quod inter eos 35 toUi convenerat'. Convenire, aptum esse. M. Tullius in Hortensio (57): ^nam quod vereris, ne non conveniat nostris aetatibus ista oratio, quae spectet ad bortandum'. Il Convenire significat obvium fieri. Terentius in Eunucho (234): conveni hodie adveniens mei loci quemdam atque ordinis 40 hominem. II Convenire, videre. M. TuUius de Senectute (83): *neque vero eos solum convenire aveo quos ipse cognovi, sed illos etiam de || quibus audivi et legi et ipse con- 1 scripsi'. — Plautus in Asinaria (274): aetatem velim servire, Libanum ut conveniam modo. 22 — 30 M. TuU. quod — conserere ; 38 — 40 Conv.— hom. 28 Cons. serere Guietus || 31—32 post 273.11: huc traiec. Quich. || 32 non JE^: om. rell.: nec Cic. || constitiones L ante corr.: constitutiones yell. (cum L ex corr.) \ institutiones |; 33 — 34 post 263.6 (infamatio) : huc traiec. Quich. l 33 consti- tuere: corr. Quich. | 34 papo LB^: papo {Gen. ex corr.) veJ popo {Gen. ante corr.) vel papippo {B) A^ {■ quid A^: qui LB^: corr. lun. \\ 35 actum L A^ , 38—39 c/. 324.17; 359.9 || 39 q. m. 1. codd. 359 {cf. codd. 324) \\ 41—1 cf. 276. 1 \\ 42 abeo (ad eos L) \ 42 — 43 cognovissed L^: -set A^ \\ 1 — 2 cf. 72.17 \\ 2 servere B-^ (= G): servare L A-^. lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 415 271 M. II Convenire, colligi, coire. Vergilius Aen. lib. I (361): conveniunt, quibus aut odium crudele tyranni. M. Tullius in Philippicis lib. III (5): ^cui quidem 5 hodierno die, patres conscripti, nunc enim primum ita convenimus'. j Convenire, constare. Terentius in Phormione (53): . . conveniet numerus, quantum debui. II Convenire, similem esse. Yarro Longe Pugit Qui Suos Fugit (245): ^solus rex, solus retor, solus formonsus, lo fortis, aecus vel ad aedilicium modium, purus putus. si ad hunc charactera Cleophantus conveniet, cave attigeris hominem'. |; Convenire, placere, certum fieri. Yergilius lib. Xn (183): cesserit Ausonio si fors victoria Turno, convenit Euandri victos discedere ad urbem. 15 M. TuUius de Finibus Bonorum et Malorum lib.Y (86): 'vivendi cupiditate incensi omnes sumus; atque hoc mihi cum tuo fratre convenit'. Convenire, interpellare. M. Tullius in Yerrem actione 11 (i, 126): ^non dubitat quin, si ipse Yerrem convenisset, aequitate causae, auc- 20 toritate sua conmovere hominem posset'. — Lucilius lib. XXIX (117): haec tum conventus tela insidiasque locavi. 3 — 4 Conv.— tyr.; 13 Conv.— fieri; 16 — 21 M. TuU.— sua. 3 Conveniri LA^D^ \\ 6 die e pac H^ ut vid.: die pac A^\ d. epc LB^ (i. e. episcopus!) | 7 conveniens A-^ \\ 7 — 8 Conv. — deb. om. A^ \\ 8 convenit — debuit || 11 fortis secus LB^ II modius: corr. N. Faber j putis: corr. lun. \\ 12 huc: corr. edd. \\ %ccQ(xy.xfiQa KXsdvd^ov? Voss. Arist. p. 589 \\ 13 — 14 cf. 250.46 II 15 cf. 250.39 , 16 mal. et bon. XM^ [| 17 atque om. codd. Cic. II 19 dubitabat codd. Cic. \\ 20 si om. || 21 possit LB^: posse J.^: corr. E^ !| 21 — 22 cf 340.28 (s. v. locare, parare) 21 XXYIII codd. 340 \\ 22 hic /. Dousa [| tu — insi- diisque (-disque L^A^) codd. h. Z.: tum — insidiaeque codd. 340 |j locari J. Dousa. 416 NONIVS MAECELLVS. 271. 272 M. CAEDERE est verberibus dedere. Terentius in Andria (199): verberibus caesum te in pristinum, Dave, dedam . . . 25 M. Tullius de suppliciis (in Verr. II, v, 162): ^caede- batur virgis medio in foro Messanae civis Romanus'. Caedere, excidere. Vergilius Georg. lib. I (173): caeditur et tilia ante iugo levis. Lucilius lib. XXVII (58): 30 lignum caedat, pensum faciat, aedis verrat, vapulet. M. Tullius in Hortensio (58): ^aut tibi id ipsum pervertendum fuit, quod tu ne attigisti quidem, aut eius partes quasi membra quaedam caedenda'. Caedere, occidere vel mactare. Vergilius Georg. (II, 380): 1 ncn aliam ob || culpam Baccho caper omnibus aris caeditur. et Aen. lib. II (266): caeduntur vigiles. 5 Varro in Eumenidibus (125): Aiax tum credit ferro se caedere Ulixem, cum bacchans silvam caedit porcosque trucidat, Caedere, inmolare. Plautus in Aulularia (567): caedendum conduxi ego illum. 10 Vergilius Aen. lib. V (96): caedit quinas de more bidentis. 23 Ged.— dedere; 25—26 M. TuU.— foro; 27— 28 Ced.— levis; 33 — 34 Ced. — mact. ; 4 Virg. ced. vigiles. 23 V. laedere Quich. 26 in m. f codd. Cic. || 27 exc.] scindere(?) 3Iu. in append. 29 — 30 cf. 420.9 {s. v. verrere. mundare) J 29 XXVin {H^l vel XXVI (G) B^ 6 Aiax tmn Benaeus ap. Passerat.: maximum [| sed j; 7 baccha {seq. s): corr. Me.: baculo Lachm. i| porcusque i jl 8 — 9 cf. 274. 11 \\ 10 IIII. IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 417 272 M. II Caedere, frangere. Vergilius Georg. lib. III (364): caeduntque securibus umida vina. M. TuUius in Verrem actione 11 (i, 69): ^caedere ianuam saxis, instare ferro'. Lucilius lib. XXIX (47): 15 caede ostium, Gnatho! lirgue. restant: periimus! II Caedere, conmiscere. Lucilius lib. XXX (68): lana, opus omne perit; pallor, tiniae omnia caedunt. QVATERE significat percutere. Vergilius lib. VIII (596): quadripedante putrem sonitu quatit ungula campum. 20 II Quatit, infestat. Vergilius lib. IX (608): aut rastris terram domat aut quatit oppida bello. II Quatit, excludit. Terentius in Eunucbo (358): ^^nimimm" — "bomo quatietur certe cum dono foras." |; Quatit, movet. Vergilius lib. X (762): 25 at vero ingentem quatiens Mezentius bastam. CONSTAT, valet, consistit. Lucilius lib. XXVI (86): trado ergo alias nummo porro, quod mibi constat carius. Cicero Tusculanarum lib. I (42): ^animus; qui si est quattuor horum generum, unde omnia constare dicuntur'. 30 12 — 15 Ced. — ferro; 27 Const. val. consistit; 30 Cicero quattuor — dicuntur. 12 — 13 cf. 380.34 \\ 14 actione II B^: actionem A^: ac- tione I corr. ex actione L \\ 15 — 16 cf. 417. 30 (s. v. urguere, insistere) || 15 XXVIII codd. 417 \\ 16 hostium grato codd. h. l. \\ urguere (-gere) istam codd. h. l. \\ 17 — 18 c/. 462.25 {s. v. pallorem) || 18 (lanae B) \\ fallor codd. h.l. \\ 20 quadripedantem LA^ II sonitum L A^ \\ quate L^ A^ \\ 21 VHI L {cum B) \\ 24 istum (-unc) ipsum, h. codd. Ter. \\ 26 medientius || 27 con- sistit ad v. 29 transp. Qiiich. \\ 29 Constat, consistit. Cic. Quich. NONIVS MARCELLVS ed. LlNDSAY. 07 418 NONIVS MARCELLVS. 272. 273 M. II Constitit dicitur stetit. Vergilius Aeneidos lib. IV (252): hic primum paribus nitens Cyllenius alis constitit. II Constitit, erectus est. Plautus in Amphitryone (233): 35 . . fremitii virum; ex spiritu atque anhelitu nebula constat. Vergilius lib. V (426): constitit in digitos. Cicero Tusculanarum lib. I (37 = trag. inc. 75): 40 . . . "ubi rigida constat crassa caligo mferum." I: Constat, conpositum est. Lucilius lib. XXVI (24): 1 prmcipio || physici omnes constare hominem ex anima et corpore dicunt. Sisenna Historiarum lib. IV (58): ^multitudinem procul hostium constare viderunt'. Constat, convenit, 5 manifestum est. M. Tullius ad Caesarem iuniorem lib. 11 (fr. 19): ^cum constet Caesarem Lupercis id vectigal dedisse. qui autem poterat id constare?' — et Tuscula- narum lib. I (40): ^sive quod a gravioribus leviora natura repellantur. quae cum constent'. CONSTITVERE cst proponcre, definire. Vergilius Aen. lib. I (308): 10 hominesne feraene, quaerere constituit. 34 — 36 Const. — constat; 40 Cicero ubi — inferum; 4 — 6 Const. — ded.; 9 Const. — definire. 31 — 33 cf. 353.23 \\ 35 et || 37 Constit L^ A^ (= Gen.') \\ 1 animo Gulielm. \\ 6 constat JB"^: constaret Halm. \\ 8 con- stet B^ II 9—11 cf. 258.17; 290.29 \\ 9 proponere LB^: po- nere ponere (Gen.) vel ponere (B) A^: ponere D^ \\ III L AA lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 419 273 M. II Constituere, retinere, firmare. M. Tullius de Officiis lib. I (122): ^ineuntis enim aetatis inscitia senum con- stituenda et regenda est prudentia'. Constituere, parare. M. Tullius in Yerrem actione II (i, 65): ^quod 15 ubi erat Philodamo nuntiatum, tametsi erat ignarus, quantum sibi ac liberis suis iam tum mali constitueretur'. II Constituere, erigere. Vergilius lib. YI (216): et feralis ante cupressos constituunt. COLLIGERE, iu uuum redigere. Yergilius Aen. lib.Y (15): 20 colligere arma iubet validisque incumbere remis. M. Tullius in Philippicis lib. YI (7): "^succurren- dum est D. Bruto; omnes undique copiae colligendae '. II Colligere, reficere. Cicero in Yerrem actione II (n, 48): ^sed manifesto furto perturbatus ubi se collegit'. 25 II Colligere, celare, subpremere. Yergilius Iib.XII(491): substitit Aeneas et se collegit in arma, poplite subsidens. II Colligere, auferre. Lucilius Hb. XXX (113): ruis hoc et colligis omnia furtim. Plautus in Aulularia (312): 30 quin ipse pridem tonsor unguis dempserat; coUegit, omnia abstulit praesegmina. 14 — 15 Const. parare; 17 — 21 erigere — iubet; 26 — 27 Coll.— arma; 28 — 29 CoII.— furtim. 12 — 14 post 261.35: huc traiec. Quich. \\ 13 inscia A^ 11 14 et reg. Cic: exgregenda A^: excredenda L: exercenda B-^ \\ ante Const. stant 270. 31—32 \\ 16 est codd. Cic. \\ 17 suis lib. AA I 20 YI jl 23 D. Bruto — copiae coUig. Cic: de bruto (butro A^) o. u. coepere coUigere |1 24 III |j 25 tamen — et farto manif. Cic '\ 28 — 29 cf. 380.8 {s. v. ruere, inruere sine cau- tela) il 29 est L \\ 30—32 cf. 152. 1 \\ 31 ipsi codd. Pl. 27* 420 NONIVS MARCELLVS. 273. 274 M. CONTINENS est abstinens, integer. M, Tullius ad M. Catoneni (ad Fam. XV, 3, 2): "^ut, quae copiis et 35 opibus ferre vix possumus, ea mansuetudine et continentia 1 nostra, |{ sociorum fidelitate teneamus'. j! Continens, coniunctum, continuum. M. Tullius in epistula ad Senatum (ad Fam. XV, 2, 2): Mtaque cum exercitu per Cappa- dociae partem eam, quae cum Cilicia continens est, iter 5 feci'. — et in Hortensio (87): ^ne in continentibus quidem terris vestrum nomen dilatari potest'. CVRATVM est sanatum. Curatum, post laborem refectum. Vergilius (Aen. III, 511): corpora curamus, fessos sopor inrigat artus. II Curatum, cum dilectu apparatum. Lucilius lib. XXX (XXIX, 87): 10 et circumvolitant ficetulae, turdi; curatis, coci. CONDVCERE est, sicuti usu, emere. Plautus in Aulu- laria (567): caedendum conduxi ego illum. Lucilius lib. XXIX (88): mango, non magna mercede, magno quod conduxeris. 15 M. TuUius de Officiis lib. JI (22): 'ut saepe in nostra republica videmus, mercede conducti'. || Conducere, coUigere, convocare. Varro Manio (259): 33 Cont.— int. ; 1 — 2 Cont.— continuum ; 5 — 6 M. TuU. ne in — potest; 11 Cond. — nsu; 15 — 17 M. Tull. — convocare. 33 est a. est i. X jj 34 catonem catonem L^B^ \\ 35 ferre] tenere codd. Cic: fort. facere j 1 teneamur (tun- G): -mus codd. Cic: tueamur ed. a. 1471 [. 3 exercitum ! 4 pai*tem meam L^A^ 'I ita A^ ' 5 feci. et in 3Ie.: faciet in ' 6 est natum: coTr. Me. \ 6 perfectum L | 10 ficellae JIu. curati cocis 3Iu. | 11 Cond. emere, dein post Flauti exemplum, Cond. est sicuti usu: corr. Quich. || 11 — 12 cf. 272.8 ij 14 mango J/m. : magno {(£aod tuetur Keller. V. E. p. 104) \\ mercedest Mu. IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 421 274. 275 M. Manius mane suscitat; rostrum sub rostra fert, populum m forum conducit. 20 II Conducere, convenire. Lucilius lib. XXX (13): et virtute tua et claris conducere cartis. II Conducere, utile esse (Lucil. dub. l): solus vero soli quid re et quaesti conducat scio. M. Tullius de Officiis lib. III (101): 'stulte? si 25 rei publicae conducebat? potest autem, quod rei publicae inutile sit, id cuiquam civi utile esse?' — idem de Republica lib. I (49): ^facillimam autem in ea republica esse posse concordiam, in qua idem conducat omnibus'. — Sisenna Historiarimi lib. IV (77): 'quid in rem 30 publicam suam maxume conducere videretur'. CONCELEBRARE dicitur conmovcre. Lucretius lib. I (3): quae mare navigerum, quae terras frugiferentes concelebras. II Concelebrare, diffamare: || dictum a celebritate. 1 LucHius Hb. XXX (7): multis indu locis sermonibu' concelebrarunt. CREDERE est fidcm habere dictis vel factis. Lucilius lib. xxvm (21): 5 Hymnis, velim te mi id quod verum est credere. 19 — 20 Varro rostra — conducit ; 23 Cond. u. esse; 28 — 29 M. Tnll. facillimam — omn. : 4 — 6 Cred. — credere. 19 sub Turnebus: sum |1 rostra adfert (aff.): corr. Mu. || 21 (convertere G) \\ 22 (e v. B, quod tuetur On.) \\ 24 suo: corr. On. || 25 — 26 quomodo stulte? etiamne si rei p. cond.? Cic. \\ st. lib. I ipm. E^ ut vid.: liberi G) rei p.: correxi \\ 26 — 27 in. r. p. codd. Cic. II 27 civi Cic: ubi A^: ibi LBA\\ utilem L^ A^ j| 29 esse conc. cod. Cic: posse c. E^ || 30 in Ald.: om. \\ 1 diffamare Lips.: diu amare 1| 5 XXVIII Mu.: XXVII LA^: XXVI B^ ut vid. II 6 hynnis A-^: om. D^ \\ te mi On.: te: tete Mu. 422 NONIVS MARCELLYS. 275 M. Yergilius Aen. lib. II (247): ora dei iussu non umquam credita Teucris. II Credere, fidei conmittere. Lucilius lib. XXVIII (24): 10 vitam ac fortunas cui concrediderim meas. II Credere [est], servandum conmendare. Plautus [in] Aulularia (15): ubi is obiit mortem, qui mihi id aurum credidit. CONMODARE est mutuari. Lucilius lib. XXVII (30): certa sunt, sine detrimento quae inter sese conmodent. 15 M. Tullius de Officiis lib. II (15): ^atque ut dando et accipiendo mutuandisque facultatibus et conmodandis nulla re egeremus'. i; Conmodare, cum conmodo dare. M. TuUius ad filium lib. II (2): 'cui ego, quibuscum- que rebus potero, libentissime conmodabo'. CAPTARE, capere. Lucilius lib. XXVII (32): 20 quodsi paulisper captare atque observare haec volueris. COGNOSCERE est audire, aestimare. Lucilius lib. XXVT (XXVn, 33): rem cognoscas simul et dictis animum adtendas, postulo. Pomponius Sponsa Pappi (167): pol magi' curabo, libi cognorint, omnes una adsentiant. 9 — 14 Cred.— comm.; 15 — 16 M. Tull.— facult.; 17 — 21 Comm. — aestimare. 8 diei insso A^ {non JB) \\ nonnumquam: {corr. H^EB) || 10 crediderim D^ |; 11 est om. A^B^ \ serv. committere B^ || in om. L^ \\ 11 — 12 cf. 359.29 \\ 12 morte D^ \ quid mihi in a. codd. h. l. \\ 16 metuandisque f. L^A^: mutuandis f D^: mutandis qne f. codd. Cic. 1| commodantis L A^ ' 17 C. c. commoda d. A^-: C. conmodum dare Mu. \\ 18 rep. {sic) potero A^ ut vid. (re potero Gen.'^\ re perpotero Gen.^: repertis potero B): per- potero Da \\ 19 C. c. Captare, observare. Luc. Quich.: fort. C. animo c. vel C. aure c. | 21 — 22 cf 238.12 (s. v. adtendere) || 21 XXVn codd. 238 ] 22 cognoscat codd. h. l: corr. H^ \\ 23 — 24 cf 469. 23 {s. v. adsensit) || 24 pol emagis: pol mage Both. IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 423 275. 276 M. Terentius in Andria (49): 25 eo pacto et gnati vitam et consiliiim meum cognosces. Vergilius Georg. lib. I (177): ni refugis tenuisque piget cognoscere curas. II Cognoscere, nosse vel perspicere. Vergiliuslib.IX(245): so venatu adsiduo et totum cognovimus amnem. idem Georg. lib. II (226): nunc qio quamque modo possis cognoscere dicam. M. TuUius in Hortensio (26): 'unde autem facilius quam ex annalium monumentis aut bellicae res aut omnis 35 rei publicie disciplina cognoscitur?' — idem [et] de || Senectute (83): 'neque vero eos solum convenire aveo i quos ipse ^ognovi, sed illos etiam de quibus [et] audivi et legi et ipse conscripsi'. || Cognoscere, agnoscere. Verjilius in Bucolicis (IV, 60): incipe, parvt puer, risu cognoscere matrem. 5 M. TulliiB de Republica lib. I (inc. 4): 'cognosce mebercule, in^uit, consuetudinem istam et studium ser- monemque'. — Varro Sesqueulixe (471): Wereor ne me quoque, cum domum ab Ilio cossim revertero, praeter canem cognoscat nemo'. CONPETERE dgnificat quod est honorem vel coniugium lo vel quidvis aliuc adversus alium petere. unde conpeti- 26 — 27 Ter. et— cogn.; 30 — 31 Cogn.— amnem; 34 — 36 M. Tull. — cogn. ; 10 — 16 Comp. — competere. 27 cognoscis || 2S — 29 cf. 411. 38 \\ 29 ni] non A^ (non B) 30 prespicere i^^^A: prosp. D^: (corr. B) || 30 — 31 cf. 230. 4 31 venati D^ \\ 36 disciplinae (-ne): corr. Gen.^ \\ et om. E 1 — 2 cf. 270.41 II eo {sic) ipse omissis mediis codd. h. l. 2 — 3 de q. et audiTi legi (-ge) L^A^: de q. audivi et legi codd. 270 (cum coid. Cic.) \\ 7—9 cf 247. 29 || 8 venero codd. 247: revenero (?) Mu. \ 10 quod est om. D^ \\ vel c. om. L^ || 11 aliud ed. princ. : aliquii. 424 NONIVS MARCELLVS. 376 M. tores, ut saepe. || Conpetere, par esse vel simile. unde et in aestimatione rerum ^^hoc illi conpetit» dicimus. II Conpetere, rei cuiusque meminisse aut constanter valere. 15 Sallustius Historiarum lib. I (136): ^sic vero, quasi formidine adtonitus, neque animo neque auribus aut lingua conpetere '. INCIPIT PER D LITTERAM. DAMNARE cst damno adficere. unde et condemnare dictum est. e contrario nuUo damno adfectum indem- 20 nem probamus. || Damnare est exheredare. Lucilius Satyrarum lib. XI (22): Cassiu' Gaius hic operariu', quem Cephalonem dicimu', sectorem furemque, hunc Tullius, inqutm, index heredem facit, et damnati alii omnes. II Damnari, necessitate constringi. Terentiui in Phor- mione (422): 25 tuus est damnatus natus, non tu. II Damnare est et morti dare. Vergilius A.eneidos lib. IV (698): nondum iUi flavum Proserpina vertice crin«m abstulerat Stygioque caput damnaverat Or30. Accius Ai-morum ludicio (153): 30 maior erit luctus, cum me danmatum avdiet. 10 — 16 Comp. — competere; 18 — 20 ])amn. — exheredare; 24 — 26 vel nec. — dare: 29 — 2 Acc— damiatus. 12 ut saepe om. B^ \\ inde: corr. D^ {cnni B) j 13 dic. h. i. comp. D^ S 14 constare, val. Mu. \\ au'. const. val. om. D^ || 17 om. A^ I! 19 est om. L^ !| 19—20 i. porimTis (?) 3fu. [i 22 sex- torem B^ \\ furiumque: corr. Scal. \\ inquam Qnich.: quem: Quin- tus Lachm. \\ 23 facit at da. Scal.-. fecit, da. Ku. [ 24 Damnare: corr. Quich. \\ 28 caput] canum A^ \\ 29 Damiare, condemnare add. Mu. II 30 luc.] hel . . . tus L\ IV. DE YAEIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 425 276. 277 M. M, TuUius in Verrem actionel (2); ^reus in iudicium || adductus est VeiTes, homo vita atque factis omnium iam i opinione damnatus'. || Damnare et Condemnare pro liberare positum est. Titinius Veliterna (152): . fortasse votum fuisse, quo die liber foret. nunc eius voti condemnatust: inmolavit hostiam. 5 VergHius lib. XH (727): quem damnet labor aut quo vergat pondere letum. Turpilius in Leucadia (127): et amplius iam illam apparare condecet, quandoquidem voti condemnata est. lo VergiHus in Bucolicis (Y, 80): damnabis tu quoque votis. Sisenna Historiarum lib. lY (100): ^quod voto dam- nati fetum omnem dicuntur eius anni statim consecrasse'. Cicero Tusculanarum lib. V (4): ^rerum naturam quam i5 errorem nostrum damnare malumus'. DELiCERE est iulicere. Titinius Quinto (99): quod eo parasitus habeat, ut qui illiim sciat delicere et noctem facere possit de die. Lucilius lib. XXX (42): 20 nemo istum ventrem pertundet delicietque, ut veniatque videbit? — 2 Acc. — damnatus: 17 — 19 Del. — die. 1 abductus || C. Verres Cic. \\ 3 est del. (?) Mu. || 4 f ei Bihb.: fort. fortassis || 5 cond. est: deJ. est Sciop. || 9 et iam plus U II iam add. On. || etiam (et iam Bue.) plus illanc Quich., Mu. II apparere: corr. 2^ || 13 quo Victorius \\ 15 Damnare, accusare. Cic. Quich. \\ 15 — 16 quam merorem X J.^ || 18 ea: corr. E \\vii add. Neukirch. || quilum sc. L^ A^ (satiat B): qui illum sc. B^: quod iUum sc. E^: qui illam sc. D^ {cum B): illum qui sc. Mu.: qui illum sat sc. Rihh. \\ 20 — 22 post v. 38: huc traiec. Mu. \\ 21 Delicere, inludere {vel decipere) add. (?) Mu. \\ i. in V. J5-4 ut vid. \\ 22 ut veniatque Mu.: uti (ut A^) uia atque {pro uiatque) || -bit scripsi: -bis. 426 NONIVS MARCELLVS. 277. 278 M. DEFENDERE, vindicare , tueri. || Defendere, depellere. Vergilius in Bucolicis (VII, 47): ^5 solstitium pecori defendite. Ennius AchiUe (l): serva cives, defende hostes, cum potes defendere. DELiCA est aperi et explana. Titinius in Quinto (102): quid istuc est aut quid istic sibi vult sermo? mater, delica. 30 idem Prilia (82): tibin comoediam, quae sciam, non delicem? Caecilius Obolostate (126): "si linguas decem 35 habeam, vix habeam sati' te qui laudem, Lache." — "immo vero haec ante solitus sum." — "res delicat." Accius in Achille (l): qua re alia ex crimine inimicorum efiugere possis, delica. DELENiTvs, ad nostram consuetudinem: placatus. || 1 Turpilius in Demetrio (29): vide mirum ingenium ac delenificam mulierem! commorat hominem lacrimis. 28 Del.— expl.: 37 — 38 Acc— del.; 39 Del.— placatus. 23 Def. vind. (vind. Def. L"-) depeUere (ow. A^) V. in B. s. p. d. Defendere (Dedf. L) tueri (etueri L^) depellere (Def. debeUare veri A^) : corr. Quich. : Def. vind. tu. Verg. in Buc. (vii, 6) dum teneras defendo a frigore myrtos. Def. dep. On. \\ 26 in ach. A^ i| 28 et del Mu. || 28 — 29 cf. 98. 8 \\ 29 istucessa ut A^ vulsi se. A^ ij 31 tibine comediam LB^: tibi nego mediam^^: tibin ego medelam Bue. (remedium Bibb.: mediam On.) II 32 que L^: quem A^: quam B^: quom Bibb. j| 34 dete: corr. Bentin. ! 35 ache: corr. Passerat. \\ 36 cf. 98.7 |! res om. codd. h. l. 11 37 — 38 cf. 98.4 || 38 aUas D^ i\ post v.' 38 stant vv. 20 — 22 II 39 c. dicitur pl. B^ |! 2 virum i | ingenitum A^ \\ delenifica muHerem: corr. edd.: -um muUerum lun. lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 427 278 M. ; Delenitus, delectatus. M. Tullius ad Cassium lib. I (ad Fam. XY, 16, 3): ^iam biennium est cum virtuti 5 nuntium remisisti, delenitus inlecebris voluptatis'. Lucilius lib. XXX (49): praeservit, labra delingit, delenit amore. |. Delenitus est mente alienatus. Plautus in Amphi- tryone (844): delenitus siim profecto, ita lit me, qui sim, nesciam. lo Lucilius lib. XXYin (;i6): concedat homini id quod velit, deleniat, corrumpat prorsum ac nervos omnis eligat. Titinius Prilia (70): verum enim dotibu' delmiti ultro etiam lixoribus anciUantur. i5 DEGERE est agere. Lucretius lib. II (16): degimus hoc aevi quodcumque est. ' Degere est etiam minuere. Plautus in Aulularia (165): niinc ego istum, soror, laborem degam et deminuam tibi. Degere est detrahere. Plautus in Epidico (65): 20 deagitur corium de tergo meo. 4 — 6 vel delect.— voluptatis; 9 — 10 Del.— nesc; 16 — 22 Deor. — exhibere. 5 b. aut triennium est Cic. || 8 1. delicit {cum ras. supra i pri. L^): corr. Turnebiis: delicit et Quich. \\ 9 Plautus om. L^: Plautus in 0771. J.-i 1 11 — 12 cf. 269.32 {s. v. concedere) || (11 XXYnn B cum codd. 269, 301) j 12 vult codd. h. J. \\ 13 cf. 301. 8 (s. V. eligere, defetigare) \\ prorsus (cum codd. 301): icorr. G^\ \\ ac del. (?) Mu. \ nec uos A^ i U— 15 cf 72. 1 (s. V. anciUantur) |; 15 -lin- A^B^ (= G): -len- X || 17 degitur codd. Lucr. Ij 18 est om. B^ | 21 deagitur L^ A^H^: degitur B^ D^ {cum B) : detegetur codd. Pl. : degetur Pius : fort. deagetur. 428 NONIYS MARCELLVS. 278. 279 M. DARE, exhibere. M. Tullius de signis (in VeiT. II, iv, 48): 'Gn. Pompeius est Philo,' qui fuit in Tvndaritano; cenam isti dabat aput villam'. — Terentius [in] Heautonti- morumeno (455): 25 . . namque ei unam cenam atque eius comitibus dedi. I' Dare, facere. Vergilius Aen. lib. I (79): tu das epulis accumbere divum. et lib. III (77): 30 inmotamque coli dedit et contemnere ventos. II Da significantiam habet manifestam. idem Vergilius Aen. lib. in (85): da propriam, Thymbraee, domum. ji Da, dic. Vergilius in Bucolicis (I, 18): sed tamen iste deus qui sit, da, Tityre, nobis. 35 etiam lib. VI (65): tuque, 0 sanctissima vates, praescia ventuii, da, non indebita posco. Terentius in Heautontimorumeno (lO): nunc, quam 6b rem has partis didicerim, paucis dabo. 1 Lucilius II lib. XXX (12): si liceat facere et iam hoc versibu' reddere quod do. 16 — 22 Deg,— exhib.; 27 — 28 Dare — div.; 31 Da — man. id est dic; 34 sed — nobis. 22 D. est ex. D^ \\ 23 GR A^ \\ fu. Tyndaritanus ; is c. Cic. \\ 23 — 24 (cen.— vill.) cf. 523. 4 \\ cenam isti dabat apud villam in Tyndaritano codd. 523 '\ 24 in om. A^ i 25 ieiunam: corr. H^: unam ei Ter. [' 29 nil LA^ \\ 30 d. i. coli LB^ \\ 31 man. id est (idem L cum B^) dic || 31 — 32 cf. 361.33 \\ 33 Da id est dic 3Iu. || 35 etiam in B^: et in 3/w.: et Aen. 3Ie. || 39 numquam. IV. DE VARU SIGNIFICATIONE SERMONVM. 429 279 M. et lib. XXVin (XXIX, 39): persuade et transi, vel da, quam ob rem transeas. Dare, adscribere. M. Tullius in Verrem, Divinatione 5 (35): 'ego etiam quae tu sine Verre conmisisti, Verri crimini daturus sum'. || Dare, ostendere. Lucilius Hb. XXVI (26): animo qui aegrotat, videmus corpore hunc signum dare, !' Dare, praebere. Lucilius lib. V (28): sicuti cum primus ficos propola recentis lo protulit et pretio ingenti dat primitu' paucos. DEPONERE est pouere. Vergilius in Bucolicis (III, 32): de grege non ausim quicquam deponere tecum. M. Tullius (de Off. 11, 4): ^existimavi honestissime molestias posse deponi, si me ad philosophiam rettulissem'. i5 I Deponere est conmendare. Accius in Erigona (51): hospitem depositam interemes? Afranius Epistula (130): amare, habere piierum depositiim foris. M. Tullius de Officiis lib. III (95): ^ergo et promissa 20 non facienda nonnumquam neque semper deposita reddenda'. II Deponere est alienare. Plautus in Aulularia (575): ut me deponat vino, eam adfectat viam. 16 Dep. e. cominendare ; 20 — 25 M. TuU. — dicuntur. 4 pervade Mu. || 5 — 7 cf. MS.31 \\ 6 s. Verrem L^A^ 7 — 11 (Dare — paucos) post 281.11-. huc traiec. ed. princ. 8 que aegr. vidimus: corr. Gulielm. \\ 9 praebere On.: petere 9 — 11 c/. 154. 23 (s. V. primitus) |; 10 primos codd. 154 11 pirotulit: corr. E H^ \ 13 quiquam L^ A^ ]: 14 honestissimas -me meas (?) Mu. \\ 15 deponissime A^: deponi nisi me LB^ retulissent |1 17 (hospitam B) ;j deposita B^: -tum (?) Mu. 430 NONIVS MARCELLVS. 279. 280 M. II Deponere est desperare: unde et depositi desperati 25 dicuntur. Lucilius Satjrarum lib. III (65): Symmachu' praeterea iam tum depostu' bubulcus exalans animam pulmonibus aeger agebat. Vergilius lib. XII (395): ille ut depositi proferret fata parentis. 30 Accius in Tereo (636): Tereiis indomito more atque animo barbaro conspexit in eam amore vecors flammeo, depositus facinus pessimum ex dementia confingit. 35 idem in Alphesiboea (73): etsi est m malis depositus animus [meus], quae scibo, exinde aiidiet. M. Tullius in Verrem actione II (i, 5): ^itaque mihi videor, iudices, magnam et maxime aegram et prope de- 40 positam rei pubHcae partem suscepisse'. — Caecilius in Obolostate (121): depositiis modo sum anima, vita sepultus sum. DESTiTvi est desolari. II Destitui rursum statui. Naevius in Gjmnastico (52): 1 in alto navem iiibeat |{ destitui anchoris. 20 — 25 M. TulL— dicuntur ; 36 — 37 Acc. etsi est — meus: 38 — 40 M. Tull.— susc: 43 — 3 Dest.— se. 24 desperati] desperare i^ || 26 pretere X^ !| 27 cf. 38.25 (s. V. expirare) | exspirans codd. 38 \ 32 c. ut eam Mu.: c. inde On. j| flammeo lun. in marg.: flammeos I| 37 meus del. Both. (praec. mus) || quae sunt cibo E ,\ ex me Voss.: fort. ea exinde :| audies Me. |i 38 1 B^: om. L^A^: (Vi») :| 39 iudices om. codd. Cic. \\ 41 — 42 fort. bacch. metr. \\ 42 animo Bihh. || vivos sep. Mu. \\ sum secl. Bibb. || 1 iubet: lubet ei (?) 3Iu. \\ iu. in a. n. 3Iu. IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 431 280 M. Caecilius in Symbolo (195): destituit omnes servos ad mensam ante se. DEDiCARE est dicare. Indicare, Accius in Alphesiboea (78): _ _ 5 at vereor, cum te esse Alcmeonis fratrem factis dedicas. Caelius in Annalium lib. I (9): "^legati, quo missi sunt, veniunt, dedicant mandata'. DiCERE, constituere. Terentius in Andria (102): placuit; despondi. hic niiptiis dictiist dies. lo II Dicere, denuntiare. Lucilius lib. XXVIII (9): minitari aperte capitis dicturiim diem. Terentius in Andria (204): sed dico tibi, ne temere facias. 15 II Dicere est indicare. Vergilius in Bucolicis (III, l): dic mihi, Damoeta, cuium pecus? II Dicere, dicare. Vergilius lib. VI (138): lunoni infernae dictus sacer. II Dicere, destinare. M. Tullius de Officiis lib. III (45): 20 'et is qui morti addictus esset, paucos sibi dies con- 43 — 3 Dest.— se; 11 Dic. est den.; 14 — 16 Ter. sed — ind. 18 — 19 Dic. — sacer. 3 mesam A^ (non -B) |! 4 Ded, est dicare . m . accius (. m . tullius accius LB^): correxi. In archetypo fuerat Ded. est dicare m dicare accius (M pro IN) || M. Tullius * * * Dedicare indicare Accius Mu. \\ 6 esse del. On. \\ almeonis: Alcim. JRibh. \\ dedicat (indicatX^): corr. Both. \\ 7 caecilius: corr. Me. |! in del. (?) Mu. II 10 despondit hinc (hunc B^) || 12 minutari L \\ 18 D. etiam d. D^ || 20 defunare A^ (fu pro sti) || 21 his LA^ II adductus A-^. \\ dies om. A^. 432 NONIVS MARCELLVS. 280. 281 M. mendandormn suorum causa postulavisset'. || Dicere etiam promittere. Pomponius in Pistoribus (117): "niimmos certos dicas." — "dico quinquaginta milia." 25 Sallustius Hist. lib. 11 (80): "^eodem anno in Mace- donia Gaius Cuiio principio veris cum omni exercitu profectus in Dardaniam a quibus potuit pecunias Appio dictas coegit'. — Afranius in Vopisco (354): igitur quiesce; et quoniam inter nos nuptiae 30 sunt dictae, parcas istis verbis, si placet. idem Fratriis (159): dat riistico nesciocui, vicino suo, perpaiiperi, cui dicat dotis paiilulum. Pacuvius in Hermiona (167): 35 priu' data est quam tibi dari dicta aiit quam reditum est Pergamo. Varro Mysteriis (330): ^init virgo, dos a femina ut auferatur. quae mihi posteaquam ad Concordiam dicta est'. || Dicere, dare. M. Tullius de Officiis lib. 11(69): 'conmode autem, quicumque dixit pecuniam'. || 1 DiGNATVS significat dignus habitus. Vergilius [lib. 111] (475): coniugio, Anchisa, Veneris dignate superbo. 22 — 23 Dic. etiam prom.; 29 — 30 Afr. igitur — pl.; 1 — 2 Dign. — superbo. 23 Pictoribus Me. : Pistore ; ibus Mu. : licet etiam de Pisca- toribus cogitare | 25 III A^ \\ 27 darniam J.^ j| a add. Mu. \\ q. po. modis pe. Carrio 'ex cod.' |[ appia LA^: om. B^: corr. Both. \\ 29 quiesce et Lips.: quiescet i J.^ JB^ : quiesce D^ \\ 32 da: corr. Me.: det Lips. 1, 36 in id j iurgo Popma \\ dos a om. A^ II 37 adf. (?) Mu. || 1 — 2 cf. 2S6. 31 \\ Hb. III om, LA^DA lY. DE VARIA SIGNIFICATIO™ SERMONYM. 433 281 M. Accius in Neoptolemo (474): sed quem mihi iungent? cui, quae cum illo fiierim, dignabor dari? idem in Atreo (231): 5 egone Argivum imperium adtingam? aut Pelopis digner domo? quoi me ostendam? quod templum adeam? quem ore funesto adloquar? Cicero in Oratore (64): "^quamquam enim omnis locutio oratio est, iamen unius oratoris locutio Jioc proprio dignata nomine est\ — idem de Oratore lih. III (25): 10 'quae tamen consimili laude dignantur'. DOMiNVS dicitur cui servitur. Vergilius Aen. Hb.I (282): Romanos rerum dominos gentemque togatam. II Dominus rursum appeUatur convivii exhibitor. unde et dominia convivia. Lucilius Satyrarum lib. VI (30): 15 qui te bonu' luppiter, inquit Crasso Muciu', cum cenabat . dominum fortem. idem lib. Xm (12): . . . primum domini atque sodalicia omnia 20 tollantur. 4 iunget L ante corr. \\ cui q. c. i. f. Me.: tuique tu illo faeriiit |1 digna bona tibi A-^ \\ 6 Pelopia Voss. || 7 quoi Lips.: quo II adeant L^ \\ quaemore (-ne A^) \\ funeste A^ \\ alloquar Me.: conloquar (coll.) || 9 — 10 tamen — oratore lib. m om. {propter Jiomoeotel.) || 10 signata codd. Cic. \\ 11 qua et a me A^ II dignentur Cic. \\ post hunc v. seq. 279. 7 — 11 \\ 15 do- mini ad convivia LA-^ 17 mucium: corr. I. Dousa \\ 17 — 18 cum quo c. d. omet Lachmann. \\ 20 dominia 1/ ^-^, quod tuetur Havet. (Bev. Phil. 1890, p. 29) : domina (ut Accii augura pro auguria') Mu. II 20 — 21 i p.— omnia toUant Mu. NONIVS MAKCELLVS ed. LlKDSAY. 28 434 NONIVS MARCELLVS. 281. 282 M. TurpUius Philopatro (185): , forte eo die meretricis ad me delenitatae Atticae ut convenerant 25 condixerantque cenam aput me, Thais atque Erotium, Antiphila, Pythias, ego exti'a ciibui domina . . . VaiTO Papia Papae, TceQl iyKcoiilayv (374): ^dominum convivi, vinum aliudve quid mi laudato'. — Sallustius Hist. lib. m (83): ^alter scriba Maecenas in imo, medius 30 inter Tarquitium et dominum Pei^pennam'. — M. Tullius 1 in Verrem, Prumentaria (11, iii, 9): ^ornaii || argento dominia vestra'. — Varro in Endymionibus (102): ^discumbimus murrati. dominus maturo ovo cenam com- mittit'. 'I Domini etiam mulierum amatores. 5 II Dominus, maritus. Vergilius Aeneidos lib. IV (213): conubia nostra reppulit ac dominum Aenean in regna recepit. DELiBERARE est dubitare. Terentius inPhormione (457): ego amplius deHberandum censeo. 10 1] Deliberatum, conplacitum vel definitum. Turpilius in Philopatro (180): certum ac deliberatum est me illis obsequi. 8 — 13 Del. — separatio. 24 delin. A^: delenificae Iim. ![ ut Att. Grautoff. \ con- venerat (cum v. LB^): corr. lun. \\ 25 quo (quod LB^) dixe- rant quae (que X^): corr. lun. \ 26 Lais add. Bihh. \\ exira ^^ || accub. (?) Mu. 1 dominium Mu. \\ 28 quidni? L Gifanius, Popma: fort. quid ni 1. ,, 29 alter scriba Maecenas Serv. ad Aen. I, 698: alteri (alter B^) scribam et cenas (caenas) i| 30 Tarquitium iiTr^Yr. : -nium {cum codd. Serv.) j Perpernam cocft?. Serv. : Perpenna 1 frumentaria adria arg. : frum. arg. {del. adria) ed. princ: correxi , 2 dominos vestrae 3 — 4 cf. 249.6 (s. v. conmittere, initiare); 34=9. 13 {s. v. maturum, mite, coctum) 3 mussati: corr. On. ij 3 — 4 dom. mandarenam com. codd. h. 1 4 Dom. — am. secl. On.: post am. lacunam sign. Mu. mul.] maliorum L^ ;j 10 — 12 cf. 429.19 {s. v. cogitare et deliberare.) lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 435 282 M. DisCRiMEN, divisio, separatio. Cicero de Finibus Bonorum et Malorum (II, 44): "^homo et acutus et diligens Chrysippus non contemnit totumque discrimen 15 summi boni in earum conparatione positum putat'. II Discrimen est periculum. Vergilius Aeneidos lib. I (204): per quot discrimina rerum tendimus in Latium. II Discrimen rursum separatio, a discernendo, unde 20 [discriminale] et discerniculum dicitur acus, quae capillos a media fronte disseparat. — Sallustius Hist. lib. I (126): ^Sertorius portis turbam morantibus et nullo, ut in terrore solet, generis aut imperii discrimine per calonum corpora ad medium quasi, deinsuper adstantium manibus in 25 murum adtoUitur'. — Vergilius Aen. lib. I (574): Tros Tyriusque mihi nuUo discrimine habetur. M. Tullius in Philippicis lib. XII (23): 'Etruriam discriminat Cassia'. — Lucilius Hb. XXIX (8): et amabat omnes; nemut discrimen non facit, neque signat linea alba. 30 II Discrimen, certamen. Vergilius lib. V (154): post hos aequo discrimine Pistrix Centaurusque locum tendunt superare priorem. 8 — 13 Del. — sep. ; 15 — 22 Cic. Crys. — disseparat. 13 sep. del. Mu. [| 14 actus A^ \\ 16 in eam rem rerum LA^B^: in ea rerum D^ \\ 17 — 19 cf. 410.33 \\ 18 tot E {cum Verg.) \\ 20 — 21 unde discriminale et discernic. E: unde et (etsi L^) discernic. rell. \\ 22 — 25 cf. 530.26 (s. v. deinsuper) || 23 fortis: partis codd. 530: corr. Me. \\ turba mor. : turbam or, codd. 530: corr. Me. \\ 24 discrimen A^ \\ 26 tyriosque: corr. E \\ agetur Verg. \\ 28 cassius j| 29 (nem.) — 30 cf. 405.15 (s. v. sig- nare, discernere, separare) | 29 nam ut (om. nam A^): correxi || 31 (aeq.) — 33 cf 411. 7 \\ 32 hoc AaE' j| equod d. L^: eo quod d. A^. 28* 436 NONIVS MARCELLVS. 282. 283 M. Dvci, delectari vel avocari. M. Tullius de Finibus 35 Bonorum et Malorum lib. V (42): ^dantque se ad luden- 1 dum fabellarumque || auditione ducuntur'. || Ducere, pati. Vergilius Aen. lib. IV (560): nate dea, potes hoc sub casu ducere somnos? II Ducere, nudare, exerere. Vergilius lib. XII (377): ille tamen clipeo obiecto conversus in hostem 5 ibat et auxilium ducto mucrone petebat. II Ducere, excitare. M. Tullius in VeiTem actione II (ii, 143): ^quod siquem statuae magno opere delectant, siquis earum honore aut gloria ducitur'. Ij Ducere, consuetudine quam significantiam habeat, claret; sicut Vergilius Aen. lib. XI (85): 10 ducitur infelix aevo confectus Acoetes; et multa talia. || Ducere, inlicere, inducere. M. Tullius de Officiis lib. II (21): ^postremo pretio aut mercede ducuntur'. — et de Senectute (26): ^sic adulescentes senum praeceptis gaudent, quibus ad virtutum studia ducuntur'. !i Ducere, extruere, erigere. Vergilius Aen. lib. I (423):" pars ducere muros 15 moHrique arcem. II Ducere, existimare, iudicare. Varro Sexagesi (499): ^avidus iudex reum ducebat esse %OLvbv 'EQfirjv'. 8 — 9 Duc— claret; 11 Duc. inl. ind.; 13 — 16 M. Tull. sic — iudicare. 34 — 1 cf. 113.16; 191.4 \\ 1 fellanimque L^A^ || dicun- tur X^ il potiri Mu. IJ 8 et siquis codd. Cic. , 9 clareat L ante corr. li XII il 9 — 10 cf. 268.27 \\ 10 aquiaetes A^: adquietes L: acoetas £": aletes JB^ || 13 senuum X^ J.^ |i 14 struere: corr. Mu. II 13 — 15 cf 240.19; 346.17 || 17 coeno A^. lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 437 283. 284 M. YergiHus Hb. X (668): tanton me crimine dignum duxisti? 20 M. Tullius in Yerrem, in Divinatione {QQ)- "^claris- simi viri nostrae civitatis temporibus optimis lioc sibi amplissimum pulcberrimumque ducebant'. — Lucilius Hb. XXX (114): non datur. admittit nemo, nec vivere ducunt. II Ducere, agere. Lucilms lib. XXVI (98): 25 qui sex menses vitam ducunt, Orco spondent septimum. M.Tullius de Officiis lib. III (96): 'a quattuor fonti- bus bonestatis primo libro officia duximus'. || Ducere, volvere, pertractare. Yergilius lib. VI (690): sic equidem ducebam animo rebarque futurum. 30 LuciUus Hb. XXIX (78): age nunc, summam sumptus duc atque aeris simul adde aHeni. II Ducere, fabricare. Yarro Fvad'!, aeavrov (201): nil siint Musae, Polycles, vestrae, quas aeriiice duxti. 35 II Ducere, trahere, differre. M. Tullius ad Caesarem iuniorem Hb. I (fr. 7): ^ne || res duceretur, fecimus ut i Hercules Antianus in aHum locum transferretur'. — 19 — 20 Yirg. tant.— dux. ; 28 — 30 Duc. vol. pert.— futurum. 19 tanto L^A^D^ \\ 20 dixisti A^ (non B) \\ 21 in del Quich. \ 25 Duc. ag. add. Quich. i| 25 — 26 cf. 526. 13 (s. v. per accus. cas.) I' Luc. — ducunt om. codd. h. l. |j 26 orpo codd. h. l. \\ 29 Yerg. Hb'. YI] lib. YI {om. Yerg.) A^: M. TuUius B^ "\ 30 sic quidem L^A^ \\ deducebam D^ [ 32 aeri (eri) sim.: corr. lun. || 33 — 35 cf. 69. 21 {s. v. aerificum, quod fit ex aere) || 34 poHcis codd. utroUque: Polyclis Lips. \\ 36 tr. ferre A^ \\ 1 nec B^: nec {Gen.) vel ne {B) A^ || rex A^ \\ 2 Antonianus 0. Hirsch- feld. ap. Gu/rliU. 438 NONIVS MARCELLVS. 284 M. idem de Officiis lib. III (79): ^aput populum Romanum criminatus est, bellum illum ducere'. ' Ducere, proprium pro temporibus servare. Vergilius in Bucolicis (IX, 48): 5 astrum, quo segetis gauderent frugibus et quo duceret apricis in collibus uva colorem. II Ducere, dimittere, descendere. Plautus in Aulularia (708): ubi iUe abiit, ego me diico "j* serium de arbore. II Ducere, gerere. Vergilius lib. VIII (55): 10 hi bellum adsidue ducunt cum gente Latina. DiFFERRE cst spatium temporis dare. Vergilius Aen. lib. VI (569): distulit in seram conmissa piacula mortem. II Differre, diffamare, divulgare. Lucilius lib. XXX(34): gaudes, cum de me ista foris sermonibu differs. 15 Varro de Vita Pop. Rom. lib. IV: ^si modo civili concordia exequi rationem paret, rumores famam differant licebit nosque carpant'. '' Differre, dividere vel scindere. Vergilius Georg. lib. III (197): Scytbiaeque hiemis atque arida differt nubila. 20 Terentius in Adelpbis 1^486): . . miseram me! differor doloribus. Vergilius lib. Vm (642): baut procul inde citae Mettum in diversa quadrigae distulerant. 9 — 12 Duc— mor.: 17 — 19 Diff.— nubila. 3 bellum Cic: balbum LB^: balbuKl^ |l 7 dem. lun. 8 medico A^ || ser.] deorsum codd. Pl. |[ 9 Yll L A^ \\ 11 est om. D^ ,1 11 — 12 cf. 370. 1 [| 13 Differre om. LA^: add. Ba 14 fori iku. II 16 parent Kettner. || rumore Quich. || 17 IIII 18 (atque) — 19 cf. 175. 12 \\ 22—24 cf. 265.25 \\ 22 VII 23 aut: corr. E. IV. DE VAEIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 439 284. 285 M. Lucilius lib. XXX (35): 25 et maledicendo in multis sermonibu' differs. Plautus in Aulularia (445): nisi reddi mihi vasa iubes, pipulo te differam ante aedis. II Differre, in ordinem ponere. Vergilius Georg. lib. 30 IV (144): ille etiam seras in versum distulit ulmos. II Differre, distare. M. Tullius in VeiTem, Divinatione (61): ^ac vide, quid differat inter meam opinionem ac tuam'. — LuciHus lib. XXVn (17): tamen f aliti verruca aut cicatrix mediu' papulae differunt. M. Tullius in Hortensio (37): 'quantum inter se 35 bomines studentes moribus, omni vitae ratione || differant'. 1 DVRVM, solidum. Vergilius Aen. lib. IV (366): sed duris genuit te cautibus hoiTens Caucasus. II Durum, nocens Vergilius Georg. lib. IV (246): 5 aut durum tineae genus. Lucilius lib. XXX (10): et saevo ac duro in bello multo optimus hostis. II Durum, patiens et perseverans. Vergiiius Georg. lib. II (170): Scipiadas duros bello. 10 30 — 33 Diff.' — tuam; 2 — 6 Dur. — gen. ; 9 Dur. — perseverans. 26 in vulgi Mu. \\ 27 — 29 cf. 152. 3 \\ 28 redde codd. h. l: corr. ^ II 29 iuves L B^: uiues A^ \\ 34 aliti LB^: aditi A^: aut ilfe. : foj-t. haut |j med.] naeveis Mu. \\ popule A-^ \\ 1 studiis Nohh. II 4 causasus A^ \\ 5 Durus: corr. Quicli. '| 6 ut i {[ 7 — 8 cf. 388.18 {s. v. saevum) || 8 ut d. codd. h. l \\ 9 et del. (?) Mu. 440 NONIVS MARCELLVS. 285 M. et Aeu. lib. I (207): durate et vosmet rebus servate secundis. Terentius in Adelpbis (554): non hercle hic qui vult durare quisquam, si sic fit, potest. 15 II Durum, inmite. Vergilius Georg. lib. III (258): quid iuvenis, magnum cui versat in ossibus ignem durus amor? Terentius in Heautontimorumeno (204): et quod illum insimulat diirum, id non est. 20 DECERNERE est coustituere , definire. M. Tullius de Officiis lib. I (80): 'quare expetenda quidem magis est decernendi ratio quam decertandi fortitudo'. — Vergilius lib. IV (475): decrevitque mori. Terentius in Andria (219): 25 quidquid peperisset, decreverunt tollere. Plautus in Asinaria (73): eos me decretum est persequi mores patris. VaiTO in Eumenidibus (147): ^forenses decernunt: Existimatio nomen meum in sanorum numerum refert'. 30 II Decernere [ut] est dicere. Plautus in Amphitrjone (fr. xiv): qui nequeas nostrorum uter sit Amphitrjo decernere. 14 — 15 Ter. non — imn. ut durus amor; 20 Dec. e. const. 27 PL eos — persequi. 15_17 cf. 418. 37 I 19 insimulato |! 20 def.] de finibus A^ \\ 21 explenda j 22 oratio \\ ra. qu. de. om. A^^ II oratio 1| 22 — 23 cf. 291.26 |l 25 peterisset A^ (praeterisset B) i 28—29 cf 381.21 (s. V. referre) li 29 nomen eum codd. h. J. j in ins. Fopma |, ut Ex.— referat codd. 381 \\ 30 D. est (om. ut) E (cum B): D. id est 3Iu. II 31 nequeas E: neque has LB^^: nequea AA IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 441 285. 286 M. II Decernere, certare. Vergilius Aen. lib. XI (218): ipsum armis ipsumque iubent decernere ferro. idem Georg. lib. lU (218): comibus inter se subigit decemere amantis. 35 M. Tullius Philippicamm lib. III (33): "^quam ne serviamus animis armisque decernere'. DiMissvM, abiectum. M. Tullius de || Officiis lib. i in (115): ^perspicuum est enim ea quae timido animo, bumili, dimisso fradoque fiant' * * * unus accipit, adfert dimissum, hiimile, miserandum, abiectum .... 5 Vergilius Aen. lib. in (320): deiecit vultum et demissa voce locuta est. LucHius lib. XXVH (11): re in secunda tollere animos, [et] in mala demittere. Cicero Tusculanarum lib. V (24): ^non est ausus 10 elate et ample loqui, humiliter demisseque sentire'. II Dimittere, permittere, in potestatem dare. M. Tullius de Repub. lib. I (62): Hum annui consules, tum dimissi populo fasces'. || Dimittere est derelinquere. M. Tullius ad Caesarem lib. III (9): '^quae si videres, non te exercitu retinendo tuereris, sed eo tradito aut dimisso'. 15 II Demittere, desuper mittere. Vergilius Aen. lib.II (262): demissum lapsi per funem. 32 — 33 Dec. — ferro; 5 — 7 Dim. — loquuta est; 9 Luc. re — dim.; 12 Dim. — dare; 16 Dim. — mittere. 32 recertare A^: decertare C?) Mu. in append. || 34 — 35 cf. 401. 15 I: 36 ini L {cum Gen.^; B n. l.) \\ 37 serviam i| 2 im ^^ praespicuum L^A^ \\ 3 demisso Cic. \\ add. Quich. \\ i unas A^ 5 vel Dim. hum. mis. abi., nov. lemnia (cum codd.) ' 7 dim. A^ 9 et om. L^ \\ dim. || 11 cum hum. — sentiret Cic. \\ 12 dim (dem. H^) \\ 13 dem. cod. Cic. \\ 14 q. si ed. a. 1471: q. sibi: quasi On. || de: corr. Nipperd. JPhilol. III, 149 \\ 15 tueris L^: tueri rell.: corr. Madvig. Adv. II, 245: teneri On. \\ sed de tr. On. II 16 Dim. L \\ 17 dim. L. 442 NONIVS MARCELLVS. 2«»;. 287 M. Salliistius Hist. lib. II (^70, 3): ^cum machinato strepitu demissum Victoriae simulacrum coronam capiti 20 inponebat'. — Varro in Meleagris (302): 'cum etiam Thais Menandri tunicam demissam habeat ad talos'. II Dimittere, dare. Vergilius Georg. lib. III (35): dimissaeque ab love gentis nomina. jl Dimittere, mittere. Vergilius Aen. lib. I (576): 25 equidem per litora certos dimittam. DiGNARi dicitur dignum aliquem deputare. Vergilius Hb. X (732): atque idem fugientem haut est dignatus Oroden sternere. 30 II Dignatus rm'sum, qui ab alio habetur dignus. Vergilius Aen. lib. ni (475): coniugio Anchisa Veneris dignate superbo. DiscERE est ignotam rem meditando adsequi. Lucilius lib. IX (66): labora 35 discere, ne te res ipsa ac ratio ipsa refellat. Vergilius lib. XQ (435): 1 disce, puer, || virtutem ex me. II Discere, temptare. Vergilius lib. V (222): et fractis discentem currere remis. 27 Dign. — dep.; 33 — 35 Disc. — ref ; 2 — 4 Disc. — moi-tuum. 18 — 20 (inp.) cf. 180. 19 \\ 18 III codd. h. l. \\ machinis codd.h. 1. 1| 19 dim.: (corr. H^) \\ 20 -bant codd. h. l. \\ 20 — 21 cf. 536.30 (s. V. tunica) || 21 dim.: (corr. H^) , h. atialos A^ \\ edere Quich. II 22 dimissaque: corr. E \\ 25 et quidem: (corr. B) \\ 27 Dignatus 30 — 32 cf 2S1. 1 \\ 31 IIII L \\ 33. 35 discere labora: corr. lun. j' 35 res te: corr. I. Bousa. lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 443 287 M. DEFVNCTVM dicimus consuetudine mortuum. Yergilius lib. YI (306): defanctaque corpora vita. 5 II Defuncti, liberati. Yergilius lib. YI (83): 0 tandem magnis pelagi defuncte periclis. DiSTRAHERE est vendere. Lucilius lib. XXIX (fr. xl): dividant, differant, dissupent, distrahant. 11 Distrahere, separare. Terentius in Phormione (201): 10 quod si eo meae fortiinae redeunt, Phanium, abs te ut distrahar. M. Tullius in Philippicis lib. II (23): 'quid ego illum ab eo distraJiere conarer? — idem de Officiis lil). III (11): ^qui primum haec natura cohaerentia opinione distraxissent'. — Yarro de Yita Pop. Rom. lib. II: * distractione civium 15 elanguescit bonum proprium civitatis atque aegrotare in- cipit et consenescit'. |i Distrahere, dividere, diffindere. Yergilius lib. YII (767): turbatis distractus equis. Yarro de Yita Pop. Rom. lib. I: ^Mettum Pufetium propter perfidiam interemit, poene imperiosius quam 20 humanius; nam equis ad curriculum ex utraque parte diligatum distraxit'. DiCARE dictum est constituere, consecrare. Yergilius lib. Y (60): urbe velit posita templis sibi ferre dicatis. 2 — 4 Disc— mort. ; 6 — 8 Def — vendere; 15 — 17 Yarro distr. — diff. ; 19 — 22 Yarro Mett. — consecrare. 8 XXYIIII * * * Distrahere, discerpere * * * Mu. 9 distrahunt A^ (non B) !| 12. 13 add. Me. || 13—14 cf. 356. 20 16 — 17 incipiet cons. A^ (non B) || 17 diffund.: corr. Passerat. 21 del. DA II 23 orbe velim positam (-ta BU). 444 NONIYS MARCELLVS. 287. 288 M. II Dicare, tradere. M. Tullius in Epistola ad Caesarem 25 lib. I (fr. 2): ^Balbum quanti faciam quamque ei me totum dicaverim, ex ipso scies'. — Lucilius lib. XXX (59): iuratam se uni, cui sit data deque dicata. 11 Dicare, indicare, nuntiare. Lucilius lib. XXX (5): sicubi ad auris 30 fama tuam pugnam clarans adlata dicasset. DETRAHERE dicitur derogare. M. Tullius de signis (in Yerr. H, iv, 53): ^et si quaeritis, ut ipse de me detraham, illos ego accussatores puto'. \\ Detrahere, 1 tollere. || Terentius Heautontimorumeno (124): adsido: adcurrunt servi, [i] soccos detrahunt. Vergilius Georg. lib. IV (513): observans nido inplumis detraxit. 5 M. Tullius in Frumentaria in VeiTem (II, in, 165): ^postremo, sicui civitati solvit, tantum detraxit quantum conmodum fuit'. — idem de Officiis lib. III (23): ^num- quam conmittet, ut alienum adpetat et id quod alteri detraxerit sibi adsumat'. — et in Hortensio (68): ^ut ea sibi ratio vera restituat, quae consuetudo vitiosa de- 10 traxerat'. || Detrahere, extrahere. Lucilius lib.XXIX(43): cum ipsi in lutum descendant, tum alios detrahant. DESPiCERE est pro nihilo habere. M. Tullius in Verrem actione II (i, 123): V^uem ad modimi tenuissimum quem- que contempserit, despexerit, libemm esse numquam duxerit'. 24—26 Dic— scies: 31—2 Detr.— detr.: 10—12 Detr.— hab. 27 cuistit A^: fort. cuiist || adaequae (praec. a): daequae Gen.^ 'j 29 auri | 30 claram: corr. Lips. \\ adlatam (all.) (illa- tam G): alata Lips. \\ 33 puto fuisse Cic. \\ 2 ii i^: om. rell. \\ 3 — 4 cf. 360. i6) JI 4 n. et i. ^^ jl 5 in Verrem Frumentaria Quich. \\ 6 solvit Cic: sociae (-ie) |i 8 adtraxerit L^A^ || 9 sibi del. Mu. '\ 9 — 10 -rit Ald. \\ 11 tum al. D^: cum al LA^B^ II detrahunt B^ \' 13 (quemque) — 14 cf 436.26. IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 445 288 M. Vergilius in Bucolicis (II, 19): 15 despectus tibi sum nec qui sim quaeris, Alexi. M. TuUius de Officiis lib. II (36): ^despiciunt autem eos et condemnant, in quibus nihil virtutis, nihil animi, nihil nervorum putant'. || Despicere, desuper aspicere. Vergilius Georg. lib. II (18 6): qualem saepe cava montis convalle solemus 20 despicere. M. Tullius in Hortensio (69): * consolabitur eam magnitudo animi et humanarum opinionum alta quaedam despectio '. DEiCERE, elidere. M. TuUius ad Caesarem iuniorem lib. n (fr. 20): ^de statua nescio cuius Clodi; quam 25 cum restitui iussisset f ancone cum hero f deiectam esse ex senatus consulto'. Deicere dicitur mittere. Vergilius Hb. Vm (427): toto genitor quae plurima caelo deicit in terras. Lucilius lib. XXVII (XXVm, 34): 30 has ex fenestris m caput deiciam, qui prope ad ostium aspiraverint. 17 — 19 M. Tull.— asp.; 22 — 24 M. Tull.— el. vel mittere. 16 neqni L^A^ \\ -xin B^ \\ 18 contemnunt Cic. \\ 19 super A^D-^ II 22 ea Mu.: eum docti ap. Cic. \\ 25 de statua Me.: ad est atba (adba L: adab A^: adba [Cant.^] vel atba [H-] vel abba [G] B^): ad statuam C. F. Mueller. \\ 26 cmn ed. princ: tu || Antonius, iterum Mu.: Anconae, comperio 0. Hirschfeld. ap. Gurlitt.: A. cum heroe (-00) Gurlitt.: fort. A., numero || delectam (1 pro j) || 27 senatu LB^: -tum A^: corr. ed. princ. \\ di. desuper m. Mu. || 31 vasa Mu. [j et fenestris L^^A^: et fenestras L^B^ ;i 32 deiciunt LBA 446 NONIVS MARCELLVS. 288. 280 M. |l Deicere, praecipitare. M. Tullius in Verrem actione 1 I (23): ^si me aedilitate deiecissent'. — {| Lucilius lib. XXIX (5): detriisus tota vi deiectusque Italia. |! Deicere, avertere. M. Tullius in Philippicis (I, l): ^nec vero usquam discedeham nec a re publica deiciebam oculos '. 5 DEDVCTVM dicitur molle et suave. Vergilius Bucolicis (VI, 5): pascere oportet ovis, deductum dicere carmen. P Deducere, vocare. M. Tullius de Republica lib. I (34): 'quare, si placet, deduc orationem tuam de caelo ad haec citeriora'. || Deductum, delectatione ductum. Vergilius in Bucolicis (Vin, 69): 10 carmina vel caelo possunt deducere lunam. Lucilius lib. XXVII (23): illo oculi deducunt ipsi atque animum spes illiic rapit. II Deducere, trahere, movere. Sisenna Hist. lib. IV(97): *ab armis recedere, praesidia de locis deducere'. || De- 15 ductum, deminutum, subpressum. Lucilius lib. XXX (84): deducta tunc voce leo: cur tu ipsa venire non vis huc? 33 — 1 Deic. praec. vel avertere — dei. ; 4 — 5 idem nec — su. 7 — 9 Ded. — cit. ; 14 — 15 Ded. — subpressum. 33 II II 1 deiecisset Cic. || 2 det rursus: corr. ed. princ. || ui deiectaque LB^ (= G): uide iactaque A^: corr. ed. princ. \\ 4 disc. om. {propter homoeotel.) \\ 7 evocare A^D^: revocare doctus quidam in marg. ed. lun. \\ 1 — % cf. 85. 18 (s. v. cituma) fort. secludend. {cf. ^Non. Marc' p. 69) \\ 8 deduce rationem {G-en.'^) vel deduc orationem {Gen." B) A^: deduce r. L B^ \\ 9 ductmn om. Aa j| 9 — 10 cf 528.5 \\ 11 XXVI B^ \\ 12 illo marg. lun.: illoc {seq. oc) j| 13 retrahere {praec. re) A^ , 16 de- ductat hunc A^B^ \\ tum A^. lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 447 289. 290 31. II Deducere, depravare, transvertere a recto. M. Tullius in Hortensio (70): ^habet enim ipsa certam et definitam viam, et ex ea multis vitiis et erroribus depravata de- 20 ducitur'. — Yergilius Georg. lib. I (269): rivos deducere nulla relligio vetuit. DEFERRE, abducere. Vergilius Aen. lib. V (730): defer in Italiam. 25 |j Deferre est adferre. Vergilius Aen. lib. IV (357): celeris mandata per auras detulit. |i Deferre, celatum prodere. Lucilius lib. XXIX (XXVIII, 1): quapropter certum est facere contra ac persequi 30 et nomen deferre hominis. DESTiNARE dicitur parare. ' Destinare, emere. Lucilius lib. XXIK (74): facio. ad lenonem venio, tribus in libertatem milibus 35 destiner. DOCERE significat disciplinam vel artem quampiam magisterio dare. Vergilius Aen. lib. V (523): docuit II post exitus ingens. 1 f Docere, dicere. Lucilius lib. XXIX (107): at non sunt similes, neque dant. quid? sin dare vellent, acciperesne? doce. 18 — 21 Ded.— ded.; 24 Def. abd. vel adferre; 37 — 38 Doc. — dare. 19 certam D^: incertam rell. \\ deinfinitam J.^ || inc. nec def On.: inc. et indef C. F. Mueller. \\ 20 et] sed OrelU. \\ 24 VI I 25 defert: corr. m E l| 29 XXVIII Ba |j 30 hac: corr. Ald. I: '33 XXVm BA II 35 fort. veno || 36 destino Acidalius || 38 dare {vel tradere). Docere demonstrare {vel declarare). Verg. Mu. jl 3 sint d.: corr. Mu. \\ 4 acciperesne cod. N. Fabri: acci- perisne L^ A^: acceperisne B^. 448 NONIVS MARCELLYS. 290 M. 5 DiLiGERE manifestam habet significationem , ut plemm- que. Diligit, dividit. Plautus in Curculione (424): clipeatus elephantum ubi machaera diligit. Titinius Prilia (84): pernam totam diligit. 10 DEXTRVM dicitur dextrae partis. Vergilius lib. V (162): quo tantum mihi dexter abis? I Dextrum dicitur felix, propitium. Vergilius Aen. lib. Vm (302): et nos et tua dexter adi pede sacra secundo; multa similiaque multorum. 15 DEPRECOR, amolior, depello, propulso. M. Tullius de Republica lib. VI (2): ^non modo invidia pari non erant, sed etiam Claudi invidiam Gracci caritas depreca- batur'. — Ennius Erectheo (128): qui niinc aerumna mea libertatem paro, quibu' servitutem mea miseria deprecor. 20 DivoRTivM et rerum omnium separatio. Cicero de Oratore lib. III (69 : ^sic e conmuni sapientiae iugo sunt doctrinarum facta divortia'. Divortium, flexus de via, a divertendo. Vergilius lib. IX (379): obiciunt equites sese ad divortia nota. 10 — 12 Dex.— prop.; 20 — 29 Div.— perdiscere. 7 eligantum ibi A^: eligant ubi L B^ || 14 multaque similia multorum 3Ie.: mollissima quam multorum X-B^: 07n. A^E II 15 Depr. significationem habet manifestam. Deprecor amol. Mu. \ 17 greci A^ \\ erictheo codd. Gell. VII, 16: ere- piteo L^A^: eripite o B^ \\ 18 qui codd. Gell: cui: quis 3Ie. 11 erumnam et a i || libertatem paro GeJl.: libertate para || 19 mea miseria Gell.: mea miseriar E: meam miseria A^: meam miseriam LB^ \\ 21 conmunis (comm.) LB^D^ \\ sapi- entia D^: sapientium codd. Cic. \\ 22 sint A^D^ 23 — 24 cf. 458. 18. IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 449 290. 291 M. INCIPIT PER E LITTERAM. 25 EXiGERE, vi extorquere. M. Tullius in Divinatione (30): 'et cum esset tritici modius sestertiis duobus, pro frumento in modios singulos duodenos sestertios exegisse'. ; Exigere, inquirere, verum perdiscere. Vergilius Aeneidos lib. I (309) : quaerere constituit sociisque exacta referre. 30 II Exigere est excludere. Plautus in Aulularia (412): itaque omnis exegit foras Terentius || in Andria (27): 1 spectandae an exigendae sint vobis pius. Afranius Fratriis (165): f retinebitur vir ut voluntate una probabili praegnatem quod non exigat. f 5 Naevius Danae (9): indigne exigor patria mnocens. M. Tullius in Philipp. lib. II (69): 'claves ademit forasque exegit'. — Lucilius lib. XXVI (46): vestimentis frigus atque horrorem exacturiim putet. 10 11 Exigere, debitum repetere. M. Tullius epistula ad Cassium (ad Fam. XV, xvi, l): 'sed non urgeo: longiores 20 — 29 Div.— perd.; 31 Ex. excl.; 7 Nev. ind.— innocens; 11 Ex, deb. repetere. 25 om. A^ II 27 modios: corr. B^ \\ sestertii D-i || 28 duo- denis: corr. B^ \\ 29 perdiscernere A^ || 29 — 30 (const.) cf. 273. 9 \\ 32 exigit |I 1 — 2 cf. 402.22 |j 4 viri Both. \\ unica Fruter \\ ret. viri vol. unice probabili, {iamh. octon.) j pr. quo n. ex. Mu.: fort. ret. vir vel vol. vel causa pro. | pr. quor n. ex. || 8 in post. add. in L \\ 9 forasque 07n. codd. Cic. || 10 orrorem ex- actorem L \\ putat F. Lousa. NONIVS MAECEIiLVS ed. LlNDSAY. H 29 450 NONIVS MARCELLVS. 291 M. enim expectabo, vel potius exigam. quando, hercle, ego temere exigam?' Exigere, facere, cogere. Vergilius Aeneidos lib. II (356): 15 quos inproba ventris exegit caecos rabies. II Exigere significat agere. Plautus Captivis (1009): "salve, Tyndare." — "et tu, cuius causa hanc aerumnam exigo. Vergilius Aeneidos lib. I (74): 20 omnis ut tecum meritis pro talibus annos exigat. Terentius in Hecyra (490): iUique exopto ut relicuam vitam exigat. Lucilius lib. XXIS (11): 25 cum cognoris, vitam sine cura exigas. I Exigere, definire, constituere. Vergilius Aeneidos lib. IV (475): decrevitque mori, tempus secum ipsa modumque exigit. II Exactum, transcursum, praeteritum. Vergilius Georgi- 30 corum lib. IH (190): at tribus exactis ubi quarta acceperit aestas. et eodem (139): exactis gravidae cum mensibus en-ant. 29 Ex. tr. praeteritum. 13 spectabo: corr. J5^ || * * * quando edd. ]| 13 — 14 qnau- do — ex. om. codd. Cic. \\ 14 cogere secl. Mu. \\ 16 exigit L A^ \\ 18 (erumnae Gen., non B) || 25 -overis A^B^ \\ 26 — 27 (mori) cf. 2S5. 22 II 31 accesserit EB, cum 2)arte codd. Verg. \\ aetas A^ \\ 32 et in eod. BA IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 451 291. 292 M. ELiDERE est secundum consuetudineni deicere. ; Elidere etiam excludere significat. Vergilius lib. VIII (261): 35 elisos oculos et siccum sanguine guttur. Plautus in Rudente (659): iiibe oculos elidere itidem ut sepiis faciiint coqui. Lucilius Satjrarum lib. II (9): iniuriatum hunc in fauces invasse animamque 40 elisse illi. II Elidere, suffocare vel occidere. Vergilius lib.VIII (289): geminasque premens || eliserit angues. 1 EXANCLARE siguificat exaurirc. Plautus [in] Sticho (272): ne iste edepol vinum poculo pausillulo saepe exanclavit siibmerum scitissime. II Exanclari, perfici. Pacuvius Periboea (290): 5 non potest, Melanippe, hic sine tua opera exanclari labos. Il Exanclare etiam significat perpeti. Ennius Andromacha Aechmaloto (90): quantis cum aerumnis illum exanclavi diem! Accius Diomede (270): 10 fere exanclavimus tyranni saevum ingenium atque execrabile. 34 — 35 EL— sign.; 42 — 1 El.— ang.; 2 Ex. s. ex.; 5 — 7 Ex. — perpeti. 34sqq. iunxerunt cum 292.34sqq. Laetus, Quich. \\ 36 el. 00. elidere et A^ \\ 38 iubeo B^ \\ idem {cum codd. Pl.) \\ saepius (cum parte codd. Pl) \\ faciunt ut c. A^L^ \\ 41 elisisse LB^ \\ 1 geminosque codd, Verg. || 2 in 07n. i^ t 3 poc. plautus illulo L^A^: poc. exanclavit plautus in poenulo B^ \\ 4 summemm A^: merum L B^ \\ 6 melanipse A^ || ex. clavos: corr. Lips. \\ 7 — 8 andromache malo torquantis (torquentis LB^): Andro- macha aechmalotide q. Mu. \\ 9 ex. eum d. A^L^ \\ 12 tyrannis eum: corr. ed. a. 1476 || execrabilem: corr. ed. princ. 29* 452 NONIVS MARCELLVS. 292 M. idem Amphitruone (91): pertolerarem vitam cladesque exanclarem inpetibilis. 15 Lucilius lib. XXX (8): quantas quoque modo aerumnas quantosque labores exanclaris. Exanclare, effundere. Ennius Eumenidibus (134): nisi patrem materno sanguine exanclando ulciscerem. 20 ELiMiNARi est exii'e. Ennius Medea Exule (214): antiqua erilis £ida custos corporis, quid sic te extra aedis exanimata eliminas? Accius Phoenissis (592): egredere, exi, ecfer te, elimina urbe. 25 idem Meleagro (448): timide eliminor clamore simul atque nota vox ad auris accidit. Varro Serrano, TtSQl aqiaLqE<5L&v (459): ^occipitium arivo *f deo ostendo, ex oraclo elimino me'. 30 II Eliminare rursum excludere. Pacuvius Duloreste (134): ubi ille est? me miseram! quonam clam se eliminat? 16 — 20 Luc. quant.— ex.; 30 El. r. excludere. 14 pertoUeralem (-ole-) A^ \\ inpetibilis L^ (cum E); in- peritibilis (imp.) A^B^ Jj 20 Eliminare: {corr. H) \\ 20 — 22 cf. 39. 2 li 21 edilis codd. h. l. || 22 sit extra codd. utrohique \\ examinata codd. utrobique: -te X^ || eliminat codd. h. 1.: -na codd. 39 i 24 ecfecte A^ \\ 25 — 27 cf. 39.5 \\ 26 timidae eL A^: timide el LB^: timida el. Bihb. || 27 cum cl. Both. \\ ac nota codd. 39: agnota |' accivit codd. h. l. | 29 marino d. Quich.: averso d. Oyi.: tripodi Bue. \\ 30 — 31 cf 3S.29 | 31 ubi illic est m. m. quonam clam clam el. {vers. tetram) codd. 38 (clanculum se eL BergJc.) j| quoniam clamor eL codd. h. l. lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 453 292. 293 M. Pomponius Concha (33): vos isti manete: eliminabo extra aedis coniugem. ELiDERE, conlidere. Vergilius Aeneidos lib. III (567): ter spumam elisam et rorantia vidimus astra. 35 Cicero Tusculanarum lib. V (16): ^qui rebus his fractus aegi'itudine eliditur, potest tandem esse non miser?' II Elidere, deicere. M. Tullius de Eepublica lib. 11 (68): ^ut auriga indoctus e cuitu trahitur, opteritur, laniatur, eliditur'. || EVADERE, exire, tendere. Terentius Phormione (111): i scin quam? quo evadat vide. Lucilius lib. XXVII (XXVI, 7): evadat saltem aliquid aliqua, quod conatus siim . . Plautus in Asinaria (51): 5 demiror quid sit et quo evadat sum in metu. II Evadere, fieri, produci. M. TuUius Philippicarum lib. n (18): "^an verebare ne non putaremus natura te potuisse [non] inprobum evadere?' || Evadere est liberari. Sallustius [in] lugurtae bello (56, 6): ^ac ni Marius lo signa inferre atque evadere oppido properavisset , profecto cuncti aut magna pars Sicensium fidem mutavissent .' 33 Pomp. el. — coni.; 9 — 11 Ev. — proptervaluisset. 32 — 33 cf. 38.31 \\ 33 isti A^: istic rell, cum codd. 39 \\ manet el. codd. utrobique || 34 sqq. iunxerunt cum 291.34sqq. Laetus, Quich. \\ 37 non miserrimus codd. Cic: non miser (sic) _AA (= Gen.) {i. e. miserrimus?) | 39 opperitur (oper.): corr Bindand., Buhnken. \\ 2 sic inquam || evadit jC^-^ {cum B) 3 XXVI LB^ 11 4 aliquo Mu. \\ 7 praeduci: corr. Quich. 8 ne om. A^ \\ 9 non del. ed. princ: tam Cic || liberare L 9 — 22 post V.' 51: huc traiec ed. princ \\ 10 in om. EB 11 properavisset B^ {cum E) : propter valuisset L A^ D^ 12 vitavissent Aa. 454 NONIVS MARCELLVS. 293 M. Vergilius lib. IX (560): nostrasne evadere demens sperasti te posse manus? 15 Lucilius lib. XXVI (87): i(Jeirco omnes evasuros censent aegiitudinem. Sisenna Historiarum lib. IV(87): ^cohors una cursim concitata, qua munis erat interruptus, evadit'. || Evadere, ascendere. Vergilius Aeneidos lib. II (458): 20 evado ad summi fastigia culminis. II Evadere, apparere. Vergilius Aeneidos lib. II (531): ut tandem ante oculos evasit et ora parentum. EXCiPERE est seiungere, separare. Vergiliuslib.IX(270): ipsum illum, clipeum cristasque rubentis 25 excipiam sorti. II Excipere, excusare vel celare. Plautus [in] Aulularia (774): nec partem tibi adeo, cuiumst, indipisces neque furem excipies? . . II Excipere est suscipere. Vergilius Aeneidos lib. III (317): 30 heu! quis te casus deiectam coniuge tanto excipit? 18 — 19 Ev. ascendere; 22 — 23 Virg. ut — separare; 24 — 25 Virg. clip. — exc; 29 Exc. e. suscipere. 16 omnem se Mu.: omnes se Quich. \\ evasuros ed. princ: cursuros || 17 cohors una ed. a. 1476: coliorima || 17 — 18 possim concitata: corr. On.: passim c. lun. marg.: passu concitato P. Marquard. dissert. de Aristoxeno thesi V, Mu. \\ 18 qua murus Ald.: quam murus B^ (= H^ Cant.^): quamunus reU. \ 20 — 21 om. A-^ II 21 m L 26 — 28 cf. 129.1 !| 26 in om. LH^ \\ 28 ab eo codd. Pl. \\ cuius A^: cuivis LB^: cui sit codd. 129: cuiquam est codd. Pl.: corr. Mu. \\ indipiscis codd. h. l. \\ exci- pias codd. h. l. lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 455 293 M. M. Tullius in Verrem, de suppliciis (II, v, 118): ^filiorum suorum postremum spiritum ore excipere liceret'. II Excipit, obprimit vel circumvenit. Vergilius Aeneidos lib. m (331): et scelerum furiis agitatus Orestes S5 excipit incautum. M. TuUius ad Pompeium lib. IV (ad Att.Vni, xi,i), 2): 'quod si esset, non modo iter meum interclusum, sed me ipsum plane exceptum putabam'. — et rursum (ib. 3): ^admoniti sumus ut caveremus ne exciperemur a Caesare'. 40 II Excipere rursum extrahere. M. Tullius de Kepublica lib. IV (8): ^quod insepultos reliquissent eos, quos e mari propter vim tempestatis excipere non potuissent, innocentes necaverint'. Vergilius in Bucolicis (III, 17): non ego te vidi Damonis, pessime, caprum excipere insidiis? 45 II Excipere, manere, habere. Vergilius Georg. lib.IV(206): ergo ipsas quamvis angusti terminus aevi excipiat. II Excipere, captare. Cicero de Oratore lib. II (32): ^quaedam dari exacuta ad pertractandos animos hominum 50 et ad excipiendas eorum voluntates'. || 34 — 36 Exc— inc; 39 — 41 M. Tull. et r.— Exc extrahere; 44 — 45 Yirg. non — insidiis; 49 — 51 Exc — voluntates. 33 suorum om. A^ \\ 38 si ita esset Cic: si est || non nomo A^ {non JB) \\ interusum A-^ \\ me Cic. (cum B): ne rell. \\ 39 putabat || et om. L^ || 42 III A^ \\ quod Me.: quos |[ requis- sent: corr. B^ \\ 43 innotescentes A-^ || necavemnt cod. N. Fahri \\ 43 (Yerg.) — 45 (ins.) post 40 (Caes.) colloc. Quich. \\ 46 aen. lib. Iin II 50 d. ex hac vita B^: clara et acuta D^: d. per- acuta codd. Cic. : d. et ea acuta Mu. \\ 51 explendas codd. Cic. || post h. versum stant vv.9 — 22. 456 NONIVS MARCELLVS. 294. 295 M. 1 EXPLORAKE est intentius observare. Vergilius Aen. lib. IX (169): nec non trepidi formidine portas explorant. M. Tullius de Officiis lib. III (75): 'hac vi non 5 utatur, ne si exploratum quidem habeat, id omnino neminem umquam suspicaturum'. || Explorare, verum inquirere. Vergilius Aeneidos lib. I (306): exire locosque explorare novos. II Explorare, probare. M. Tuliius in Verrem actione II 10 (i, 15): ^tum in reliquis explorata atque provisa'. Lucilius lib. XXIX (63): certiim scio esse ita ut dicis; nam mihi erant de illo explorata omnia. M. Tullius de Senectute (67): Vjuis est tam stultus, quam\is adulescens, cui sit exploratum se ad vesperum 15 esse victunim? |j Explorare, siccare. Vergilius Georgi- corum lib. I (175): et suspensa focis explorat robora fumus. EXERCERE, fatigare. Terentius in Adelphis (587): i sane: ego te exercebo hodie ut dignus es, silicernium. II Exercere est exagitare vel conmovere. M. Tullius de 20 Officiis lib. I (88): '^exercenda etiam est facilitas et altitudo animi'. Vergilius Aeneidos lib. III (182): 1 nate || Iliacis exercite fatis. 1 ExpL— obs.; 4 — 6 M. TuU. hac — inquir.; 11 — 16 vel probare. Lucil. cert. — funius; 19 — 21 Exerc. — animi. 1 — 16 foi-t. post 295. 15 coUocand. {cf. 'Non. Marc' p. 69) \\ 4 — 5 non mutatur ^ 5 nisi B^ \ 6 — 8 cf. 440.22 \\ 10 provisa est codd. Cic. \\ 13 qui est A^ ]\ 14 quamvis sit ad. codd. Cic. || 18 hi sane LB^: hi rane Aa \\ 21 — 1 cf. 6.10 \\ 21 Y B^ (i. e. V, 725) II 1 factis LAA lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 457 295 M. II Exercere, insequi. Vergilius Aeneidos lib. IV (622): tum vos, 0 Tyrii, stirpem et genus omne futurum exercete odiis. II Exercere, solidare. Sallustius in lugurthae bello (71,1): 5 ^Nabdalsa exercito corpore'. — Cicero Tusc. (V, 3): ^equidem eos casus, in quibus me fortuna vehementer exercuit'. jl Exercere, inmittere. Vergilius Georgicomm lib. II (369): tunc denique dura exerce imperia et ramos conpesce fluentis. 10 Plautus in Amphitiyone (324): si in me exercituni's, quaeso in parietem, priiis domes. II Exercere, in meliorem usum et fructum foraiare. Vergilius Georgicorum lib. I (99): exercetque frequens tellurem atque inperat arvis. 15 EQviTEM cum consuetudine aut a magistro equorum aut a sessore appellemus, ut Vergilius lib. IX (367): interea praemissi equites ex urbe Latina; et lib. X (893): effusumque equitem super ipse secutus; 20 II Equitem Vergilius Georgicorum lib. III (116) equum dici voluit: inpositi dorso atque equitem docuere sub armis insultare solo et gressus glomerare superbos. 5 Exerc. sol.; 7—8 Cic. equid.— exerc; 13—15 Exerc— arvis. 5 — 6 cf. 6.1 \\ ^ lib. V add. Mu. \\ 7 meos: {corr. Cant) \\ 8 Ex. imercere A^\ Ex. {om. im., relicto spatio decem fere litterarum) L: Ex. imperare, imponere B^: Ex. inponere, in- mittere 3ItL \\ S — 10 cf 303.29 ;! 12 si in me om. A^ \ ut primum d. codd. PI.: prius ut d. 3Iu. jj 15 inpetrat L^ A^ |l 16 — 17 aut magistrum e. aut sessorem Mu. || 17 IIII (VII B^ \\ 21 Equites: {corr. Gen.-B) \\ equos LB^ \\ 21 — 23 cf 106.24; 330.18; 391.10. 458 NONIVS MARCELLYS. 295. 296 M. EXTERRiTVM pavefactum significat. Vergiliuslib.V(215): 25 plausumque exterrita pinnis dat tecto ingentem. VaiTO Eumenidibus (117): videmus populum, Furiis instinctum tribus, diversum ferri, exterritum formidine. 30 II Exterritum, accensum, inflammatum. Vergilius Georgi- corum lib. III (434): saevit agiis asperque siti atque exterritus aestu. EXPERiRi est pati, sentire. Vergilius Aen. lib. I (201): vos et Cyclopea saxa 35 experti. et Terentius in Hecjra (489): nam fuisse erga me miro ingenio expertu' sum. || 1 II Experiri, temptare. Vergilius Aeneidos lib. IV (415): nequid inexpertum frustra moritura relinquat. Terentius in Eunucho (789): omnia prius experiri quam armis sapientem decet. 5 Lucilius lib. XXX (14): summatim tamen experiar rescribere paucis. Plautus in Asinaria (247): dignos indignos adire atque experiii certum est mihi. 24 Exterr. pav. sign.; 30 — 35 Exten*.— experti; 1 Exp. temp. ; 4 Ter. om. — decet. 27 — 28 cf. 434. 19 \\ 30 — 32 cf. 244. 6 || 36 et om. ed.^mnc. || 37 fuisse fuisse J.^ {non B) \\ ergo L^A^ \\ ingento A^ || 3 — 4 cf. 349.29 \\ 6 experiare scribere J.^: experire scr. L-. experiar rescribere B^ {cum E) \\ 8 indignos om. \\ experi Skutsch. ly. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 459 296 M. II Experiri, scire. M. Tullius Epistularum ad Brutum lib. Yn (2): ^his contraria atque parata, ut esse solet, lo expertus sum'. — Vergilius lib. XI (283): experto credite, quantus in clypeum insurgat. ExiRE manifestam habet significationem ; ut Terentius in Eunucho (668): i5 exi foras, sceleste! at etiam restitas, fugitiVe? II Exire, evadere, liberari. Lucilius lib. XXVIII (36): ne hoc faciat atque ex hac is aerumna exeat. II Exire, vitare. Vergilius lib. V (438): 20 corpore tela modo atque oculis vigilantibus exit. II Exire, erumpere. Vergilius Aeneidos lib. II (496): non sic aggeribus ruptis cum spumeus amnis exit. II Exire, prohibere. Vergilius lib. XI (750): 25 sustinet a iugulo dextram et vim viribus exit. EXPEDiRE, utile esse. Terentius Heautontimorumeno (388): expedit bonas esse vobis; nos quibu'cum est res non sinunt. LuciHus Ub. XXVII (22): ego enim an perficiam ut me amare expediat? 30 9 — 11 Exp. — sum; 18 Exire ev. lib.; 23 — 24 erumpere. non — exit; 27 Exp. ut. esse. 10 a. disparata Orelli. \\ solet B^: soleat rell. \\ 12 quaintus X^ {pro quamtus): quiantus J.-^ || 13 adsurgat (ass.) codd.Verg. \\ 19 utque (?) Mu. \\ is er. exeat Mu.: er. exeatis || 28 nam exp. Ter. II nos] nobis || 29 — 30 jposi v. 38 (liberari) collocat Mu., qui legit Sb perf. ut me amore expediam || 30 perficiam Madv., Adv. I, 18: pereiciam (peritiam E) \\ expediam: corr. ed. princ. 460 NONIYS MARCELLYS. 296. 297 M. M. Tullius de Officiis lib. II (68): '^saepe enim aut eos laedunt quos non debent aut eos quos non expedit'. II Expedire est definire. Vergilius Aeneidos lib. III (378): et Ausonio possis considere portu, 85 expediam dictis. Terentius in Phormione (197): atque ea, si potes, verbo expedi. II Expediri, liberari. Yergilius Aeneidos lib. II (632): flammam inter et hostis do expedior Terentius Hecp-a (755): teque hoc crimine expedi. 31. Tiillms in Yerrem, actione II (ii, 106): ^videte ut, dum expedire se vult, induat'. Sisenna Historiarum 1 lib. lY (84): || 'funis expediunt, claustra foribus inposita periclitantur'. j| Expedire, proferre. Yergilius Aeneidos lib. I (701): Cereremque canistris expediunt. 5 M. Tullius de suppliciis, in Yen-em (II, v, 161): ^hominem proripi atque in foro medio nudari ac deligari et virgas expediri iubet'. || Expedire, colligere. M. Tullius ad Caesarem iuniorem Ub. I (fr. 8): ^ex ceteris autem generibus tunc pecunia expedietur, cum legionibus victrici- bus erunt quae spopondimus persolvenda'. 31 — 32 M. Tull. saepe — exp.; 37 Exp. lib.; 42 — 44 Ter. teque — induat; 2 — 4 Exp. — exp.; 7 — 13 Exp. — tulimus. 32 debeant: {corr. Oxon.) | 33 IIII || 34 ut Aus. (?) Mu. \\ 37 id Ter. II potest L^ \\ 38 Expedire: {corr. B) j| 39 inter om. A^ \\ 43 add. Quich. \\ 44 se] si D^ \\ 44 — 2 Sisennae exemptum sequenti lemmati siihiung. Quich., Mu. \\ 1 floribus A^ \\ 5 i. Y. d. s. ed. princ. || 7 expediri i^-i (= G): -re A^ \\ 7 — 9 post 298. 20; huc traiec. lun. ;| 8 experietur D-i. lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 461 297 M. ENixA dicitur partu levata. Vergilius Aeneidos lib. lo ni (391): triginta capitum fetus enixa iacebit. II Enixa, subiugata. Vergilius Aeneidos lib. III (327): servitio enixae tulimus. EFFERRE, subdere. Lucilius lib. XXVI (38): depugnabunt pro te ipsi et morientur ac se ultro efferent? 15 II Efferre significat proferre. Vergilius (Aen. V, 424): tunc satus Anchisa caestus pater extulit aequos. et lib. II (657): mene efferre pedem, genitor? Lucilius lib. XXVI (5): 20 ego ubi quem ex praecordiis ecfero versum. Ennius Medea (241): utinam ne umquam, Mede, cordis f cupido corde pedem extetulisses ! 25 II Ecferre, ostendere. Vergilius lib. VIII (l): ut belli signum Laurenti Turnus ab arce extulit. II Ecferre, erigere, levare. Vergilius lib. Y (443): ostendit dextram insurgens Entellus et alte 30 extulit. 7 — 13 Exp.— tul.; 16 Eff. s. prof.; 26 — 28 Eff.— extulit. 12 — 13 cf. 458. 29; 407.16; 405. 24 \\ 13 enixi B^ \\ 15 de- pugnabant L \\ efferrent L: offerent Passerat. \\ 19 mane LA^ || 24 M. ColcMs Lips.: Medea foras On.: foi-t. Mede portis || 25 extulisses: corr. Bue. 462 NONIVS MARCELLVS. 297. 298 M. Lucilius lib. XXX (73): continuo, simul ac paulo vehementius aura inflarit fluctus, erexerit extuleritque. 35 II Extollere, difi^erre. Caecilius Plocio (179): abi intro atque istaec aufer; tamen hodie extollat niiptias. II Ecferre, edere, provehere. Vergilius Georgicorum lib, II (169): extulit haec Decios, Marios. Lucilius lib. XXVI (79): 40 non idcirco extollitur nec vitae vegrandi datur. M. Tullius in Hortensio (21): 'praeter ceteros 1 nostra || extulit civitas'. || Efferre, extollere. M. Tullius de signis (in Verr. 11, iv, 124): ^nimium forsitan haec illi mirentur atque ecferant'. — Lucilius lib. XXIX (89): 5 omnia alia, in quibus ecferimur rebus, ne ego multis loquar. M. Tullius de Officiis lib. 11 (36): ^itaque eos viros suspiciunt maximisque ecferunt laudibus'. EXPLERE dicitur inplere. Lucretius lib. III (1004): atque explere bonis rebus satiareque numquam. 10 Vergilius Georgicorum lib. III (431): inprobus ingluviem ranisque loquacibus explet. II Explere, minuere. Vergilius lib. VI (545): discedam, explebo numerum reddarque tenebris. 37 ExtoUere edere prov. ; 2 — 3 M. TuU. nim. — eflFerant. 34 fructus {Gen.) vel fl- (B) AA \\ erexit: corr. ed. a. 1471 \\ 36 aufert tamen h.: adfer tamen, ut h. Mu. \\ 37 Ecferre (Eff.) LAABA: Extollere Da \\ 39 — 40 cf. 183.31 (s. v. vegrande) || 40 ext. velite v. (om. nec) codd. h. l. \\ vel grandi -B^ || 7 susci- piunt II 8 — 9 cf. 424.28 \\ 10 — 11 cf 242.26; 327.10 |i 11 in- luviem : {corr. B) \\ ramisque (Gen.) vel ran- {B) A^. || 13 — 14 om. AA IV. DE VARLA. SIGNIFICATIONE SERMONVM. 463 298. 299 M. EDVCBRE, erigere. Vergilius lib. VI (177): aramque sepulchri i5 congerere arboribus caeloque educere certant. II Educere dicitur exuere. Vergilius lib. X (744): hoc dicens eduxit corpore telum. II Educere, educare. Terentius in Adelphis (48): ediixi a parvulo; habui, amavi pro meo. 20 EXCVTERE dicitur conmovere. Vergilius lib. XII (6): gaudetque comantis excutiens cervice toros. M. TuUius de Officiis lib. III (81): ^explica atque excute intellegentiam tuam'. || Excutere, emittere. 25 Vergilius lib. XI (615): excussus Aconteus fuLminis in morem. II Excutere, excludere, deicere. Vergilius Aeneidos lib. m (200): excutimur cursu et caecis erramus in undis. et lib. IX (476): 30 excussi manibus radii revolutaque pensa. Lucilius lib. XXX (51): ipso cum domino calce omnis excutiamus. II Excutere, eligere. M. Tullius || PhiUppicarum lib. 1 XII (16): ^iuventutem omnem ex tota Italia excussimus'. 17 — 21 Educ— conm.; 24 — 25 M. TuU. expl.— tuam; 28 — 29 Exc. — undis: 1 — 3 Exc— ostendere. 14 Edicere L \\ 19 Ed. dncare L: Ed. educare, ducare J.-i|J 20 post h. vers. stant 297.7—9 \\ 24—25 cf. 300.2 \\ 24 II codd. h. l II 25 mittere A^ \\ 27 fluminis AA \\ 28 ini: {corr. B) \\ 31 redire volutaque L. 464 NONIVS MARCELLVS. 299 M. EXPONERE, ostendere. M. Tullius, de signis (in VeiT. II, IV, 62): Vocat ad cenam deinde ipse praetorem; 5 exponit suas copias omnis'. || Exponere est deponere. Vergilius lib. X (287): socios de puppibus altis pontibus exponit. II Exponere, disserere. M. Tullius Philippicarum lib. I (1): ^exponam vobis breviter consilium profectionis et regi'es- 10 sionis meae'. j' Exponere, abicere. Terentius Heautonti- morumeno (629): . . . erat bic Corinthia anus baut inpura; ei dedi exponendam. II Expositum, subiectum. M. Tullius in VeiTem actione II (i, 93): 'cum tibi exposita esset ad praedandum omnis Pamphylia'. 15 EXORNARE, foedare. TerentiusHeautontimorumeno (950): egone? si vivo, adeo exornatum dabo, adeo depexum, lit, dum vivat, meminerit semper mei. II Exornare, ornare. M. Tullius in VeiTem, de signis (II, IV, 62): ^exornat ample magnificeque triclinium'. Terentius in Eunucho (682): 20 ita visus est dudiim, quia varia veste exornatus fuit. Cicero de Oratore lib. I (215): ^qui omnes elo- quentes fuerunt, orationem suam et rei publicae digni- tatem exornabant'. 1 — 3 Exc. — ost. ; 5 — 10 Exp. est dep. — abicere; 15 — 18 Exorn. — ornare; 20 — 25 Ter. ita — explicare. 3 TuUius om. LA^ \\ 4: genam J.-4 l| 5 XI LB^ (non E) \\ 8 edisserere Mu. !| 8 — 9 cf. 222. 13 || 11 corintianus || aut LB^ (= G) ij impure dedi ei E: inpure de die LA^: impure dedi B^ \\ 14 esset om. A^ \\ omn. ad pr. codd. Cic. \\ 16 — 17 cf. 7.20 II 18 omat: {corr. B) \\ 23 f. et rationem B^ ; exor- nabat D^. lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 465 299. 300 M. EXPLiCARE , ostendere , explanare. M. Tullius in Verrem Actione (Div. 27): ^vitam alterius totam explicare'. — 25 idem de Officiis lib. III (33): ^ut quaedam sibi con- cedantur, quo facilius, quae volunt, explicent'. || Ex- plicare, emittere, extendere. Vergilius Georg. lib. II (335): sed trudit gemmas et frondis explicat omnis. M. Tullius de Republica lib. II (ll): ^quae virtus 30 praeter ceteras totam se ad alienas utilitatis porrigit atque explicat'. — Varro Sesqueulixe (465): vias stelligeras aetheris explicans aere cavo sonitum hic in |{ cothurnis ... 1 II Explicare, exserere. M. Tullius de Officiis lib. III (81): 'explica atque excute intellegentiam tuam, ut videas quae sit in ea species, forma, notio viri boni'. Exvi est exsolvi. Vergilius Aen. lib. II (153): 5 sustulit exutas vincHs ad sidera palmas. II Exui, nudari. Vergilius lib. V (422): magna ossa lacertosque exuit. II Exuere, deponere. Vergilius Aen. lib. IV (318): 10 et siquis precibus locus, exue mentem. II Exui, liberari. Lucilius lib. XXIX (90): linde domum vix redeat, vixque hoc exuat se. 20 — 25 Ter. ita — explic; 27 — 29 Expl.— omn.; 5 Exui e. ex8.; 10 — 12 nudari vel dep. Yirg. et si — liberari. 26 idem om.L^A^W 30 III Maius \\ 33 vice stelligerei Mu. \\ 2—3 cf. 298.24 \\ 3 explicatque L^A^ \\ 4 eas sp. B^ \\ forma et n. codd. Cic: firma n. || 5 — 13 fort. post 20 coUocand. (cf. "Non. Marc' p. 70) || 5—6 cf 404.24. NONIVS MAKCELLVS ed. LlNDSAY. IL 30 466 NONIYS MAECELLVS. • 300 M. EXCiDERE, cadere. M. TuUius Philippicis lib. XII (8): 15 ^excident gladii, fluent araia de manibus'. || Excidere, in oblivionem venire. Vergilius Aen. lib. I (25): necdum etiam causae irarum saevique dolores exciderant animo. II Excidere, dissentire. Lucilius lib. XXVII (50): 20 metuo ut fieri possit. ego vivo f ab Arcbilocho excido. EiECTVM dictum exclusum. Vergilius lib. VIII (646): nec non Tarquinium eiectum Porsenna iubebat accipere. Lucilius lib. XXIX (105): 25 ubi erat y.07tLG)6a, eiecere istum abs te quamprimum et perdere amorem. II Eiectum, extensum. Vergilius lib. X (894): eiectoque incumbit cernuus armo. EXVLTARE, saevirc. M. Tullius de Republica lib. 11 (68): 30 'quae sanguine alitur, quae in omni crudelitate sic exultat, ut vix hominum acerbis funeribus satietur'. || Exultare est gestu vel dictu iniuriam facere. Lucilius lib. XXX (75): quin totum purges, devellas me atque deuras, exultes, [adjequites. 15 — 16 (p. 301) Excid. est in o. ven.; 17 — 19 (p. 301) Virg. saevique — diss. ; 29 — 31 Exult. — satietur. 14 cedere LJB^ jj II 1| 15 excidit Jl^: -d&nt B^ \\ clodi fluenta a. || 15 (Exc.) — 18 repet. post 301.13 {del. ed. princ); ihidem subiecti vv. 19 — 20, quos huc traiec. Quich. |; 15—16 Exc. est in codd. 301 \\ 16 venire om. A^ h. l \\ 20 ergo quo ab i jB^: ego quom v. Bh 3Iu.: fort. ego vero (uo) ab || excidere A^ 21 dic.] deiectum Francken. \\ 25 ibi: {corr. G) \\ erit (?) Mu. v.07iL&aa Mu.: scopios LB^: scopiose A^: speciosa (-se) On. ibi erat G-Konhg {anapaest.) Havet in comm. Woelffl. \\ 26 eicere AA II prodere Mu. \\ 27 — 28 cf 21.3 \\ 30 imnaniMi*. || 33 delellas (deb. G^, dep. B): corr. Quich., Mu. \\ 34 adequites E mg., Gen.^ mg. {ad soll.): om. rell. \\ 34 — 35 exultes si sollicites Quich. lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 467 800. 301 M. II Exiiltans, sollicitus. Vergilius lib. V (137): 35 exultantiaque aurit corda pavor pulsans. II Exultare, gloriari cum iactantia. Vergilius Aeneidos lib. XI (648): exultat Amazon. M. Tullius in Hortensio (72): ^inbecillis autem est 40 pudoris magister timor; qui || si quando paululum aber- 1 ravit, statim spe inpunitatis exultat'. — et de Senectute (10): *et Hannibalem iuveniliter exultantem patientia sua moUiebat'. || Exultare, supra modum exilire et ecferri. M. Tullius de Republica (III, inc. l): "^est igitur 5 quiddam turbulentum in hominibus singulis, quod vel exultat voluptate vel molestia frangitur'. ELiGERE significationem habet apertam. || Eligere, defetigare. Lucilius lib. XXIX (XXVin, 17): coiTiimpat prorsum ac nervos omnis eligat. EXCLVDERE dicitur eicere. Terentius in Eunucho (49): 10 exclusit. revocat. redeam? II Excludere, liberare. Lucilius lib. XXVII (49): . . primum qua virtute servitute excluserit. EXPECTARE dicitur manere, observare. Terentius in Andria (.34): expecto, quid velis. 15 38 — 39 Exult. est gloriari — Amazon ; 3 — 6 M. TuU. et Ann. — frangitur; 14 — 16 Exp. — sperare. 35 Ex. soll. scripsi: soUicites (post. add. X^) || 36 — 37 cf. 319.23 II 38 X li 2 — 3 cf. 347. 16 \\ 2 exultatem {Geyi.) vel -tantem (B) A^ \\ 4 et del. (?) Mu. || 8 — 9 cf 278. 11 \\ 9 prorsus || ad codd. h. l.: del. (?) Mu. \\ 13 qnia (qui a) i || (virtutem B) \\ post h. versum stant 300. 15 (Exc.) s^q. \\ 15 exp. quid expectare velis D^ {non Bern. 347). 30* 46S NONIYS MARCELLVS. 301. 302 M. II Expectare, sperare. M. Tullius de Officiis lib. II (53): 'est enim deterior qui accipit atque etiam ad id semper expectandum paratior'. — Vergilius Georg. lib. I (225): sed illos 20 expectata seges vanis elusit aristis. EXPETERE est adposcere. || Expetere, accidere. Plautus Amphitryone (174): ergo in servitiite expetiint multa iniqua. II Expetere, transferri, evadere. (i?>. 495): 25 suamque ut culpam expetere in mortalem lit sinat. INCIPIT PER F LITTERAM. FELix dicitur fortunatus, beatus. Vergilius Aen. lib. ni (321): 0 felix una ante alias Priameia virgo! || 1 II Felix, propitius. Aen. lib. I (329): an Phoebi soror an nympharum sanguinis una? sis felix! II Felix, fructuosus, ferax. Georg. lib. II (81): 5 exilit ad caelum ramis felicibus arbos. 14—16 Exp.— sper.; 19 — 20 Virg. sed — aristis; 27 — 28 Fel. — alias; 4 — 5 Fel, — arbos. 17 fit enim Cic. \\ quia acc. A^ || id quod s. A^L^ (non JE): idem s. codd. Cic. \\ 18 spectandum B^ \\ 18 — 20 cf. 416.24 || 21 Expectare: {corr. H^ marg.): -pecta- etiam vv. 21, 24 || Expetere, petere. Expetere est adeo p. * * * Mu. \\ adoposcere ut vid. A^ {Gen.'^; adp. B): adeo poscere LB^ \\ accipere: corr. Passerat., Me. \\ 24 transfeiTe: corr. Quich. \\ fort. evadere. item II 25 sua si quid culpa || in ojn. \\ 1 proptius ut vid. Gen.'' II uirg. aen. B^ |j 4 — 5 cf 339. 20 \\ 4 uerg. lib. I L A^: georg. lib. U B^ \\ b exit (-iit) codd. 339. IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 469 302 M. Varro de Vita Populi Romani lib. II: ^contra a novo marito cum item e foco in titione ex felici arbore et in aquali aqua allata esset'. FASTiGivM, ima altitudo. Vergilius Georg. lib. 11(288): lo forsitan et scrobibus quae sint fastigia quaeras. Varro de Re Rustica lib. I (14, 2): ^aquam quae e caelo venit, recipere potest aut fastigium habet, ut exeat fundo aggeris'. FERRE, ostentare. Vergilius lib. XI (779): i5 captivo sive ut se ferret in auro venatrix. II Ferre consuetudine portare dicimus. Vergilius Iib.V(263) vix iUam famuli Phegeus Sagarisque ferebant. II Ferre, habere. Vergilius lib. V (537): 20 in magno munere Cisseus ferre sui dederat monumentum et pignus amoWs. M. Tullius de OfficUs lih. III (74): ^ sed ciim Basilus M. Satrium, sororis filium, nomen suum ferre voluisset'. II Ferre, pati. Vergilius Aeneidos lib.II (144): 25 miserere animi non digna ferentis. Lucilius Hb. XXVII (10): cetemm quidquid sit, quid non sit, ferre aequo animo ac fortiter. 10 — 11 Fast.— quaeras; 18 Ferre — dic; 25 Ferre pati: 28 Lucil. ceterum — animo. 6 — 8 cf. 182. 19 (s. V. titionem) || 6 a om. codd. h. l {praec. a) I| 7 f initione (mit. J.^) codd. h. l. \\ 7 — 8 et inaequali codd. h. l.: etiam qualis codd. 182: corr. lun. \\ 10 ima a. L^B^: item a. A^L^: a. (om. i.) D^ \\ Fast., summa a. Fast. item ima a. Quich. \\ 10 — 11 cf 463. 29 \\ 13 e om. LA^ \\ 14 ex. e fundo. agger is Varr. \\ 18 — 19 cf. 421.1 \\ 19 Sag.] famulisqne: {corr. EB) II 28 — 24 suppl. Me. (fil.— vol. om. E) || 24 ad fil. B^ \\ sum L {cum G) \\ 28 quid sit, quid non sit Mu.: quidquid sit, non sit On. \\ quasi non B^ |i fere L^B^ (ferre Cant.^) : fero A^L^, 470 NONIVS MARCELLVS. 302. 303 M. Varro Proelio Caprino, TtsQl i^dovjlg (73): ^non 80 posse se amplius perferre. tamen suadet, nutat'. Terentius Heautontimorumeno (202): . . . nam quem ferret, si parentem non ferret suum? II Ferre, conserere. Vergilius lib. V (402): quibus acer Eryx in proelia suetus ferre manum. 85 II Ferre, disturbare. Vergilius Aen. lib. I (59): quippe ferant rapidi secum verrantque per auras. et lib. II (374): alii rapiunt incensa feruntque Pergama. 1 II Ferre, dicere, nominare. || Vergilius Aen. lib. II (229): et scelus expendisse merentem Laucoonta ferunt. et lib. VII (208): 5 quae nunc Samothracia fertur. II Ferre, dare, exhibere. Vergilius Aen. lib. III (19): sacra Dioneae matri divisque ferebam. II Ferre, pati. Cicero in Verrem, de praetura Siciliensi (U, II, 83): ^prout Thermitani hominis facultates fere- 10 bant'. — et de Oratore lib. III (170): ^si aut vetus- 32 — 34 Ferre — man.; 6 Ferre d. exhibere. 29 Varro A^ {cum E): animo LB^ || 30 posse se amp. {B) vel possesse amp. (Gen.) A-^: posses eam amp. LB^ || notat A-^: ut notat LB^: correxi: votat On. \\ sudat, vi potat Mu. 33 erex L^: rex Aa {non B) D^ \\ 35 — 36 cf. 420. i || 4 EI 7 dionae L: dione A^ \\ ferebant || 9 temitani homines 9—10 facultate f. A^ \\ 10 UI om. L^: lib. III om. A^: II B^ si Cic: est 11 autem B^. IV. DE YARL4. SIGNIFICATIONE SERMONTO. 471 303 M. tum verbum sit, quod tamen consuetudo ferre possit'. II Ferre, adferre. Yergilius lib. XI (227): legati responsa ferunt. M. Tullius de suppliciis (in Verr. 11, v, 117): ^pro- hibentur suis liberis cibum vestitumque ferre'. — Lucilius lib. XXLK (23): coUigere auxilium, tametsi est indigna lit feram. 15 II Ferre, dirigere, ducere. Vergilius lib. VI (295): hinc via, Tartarei quae fert Acherontis ad undam. Lucilius Hb. XXX (86): quid sibi vult? quare fit ut introvorsus et ad te spectent atque ferant vestigia se omnia prosus? 20 II Ferre, laudare. Lucilius lib. XXX (4): et sola ex multis nunc nostra poemata ferri. FLVERE est decurrere. Vergilius Georg. lib. II (165): haec eadem argenti rivos aerisque metalla ostendit venis atque auro plm-ima fiuxit. 25 II Fluere, minui, deficere. Vergilius Aeneidos lib. 11 (169): ex illo fluere ac retro sublapsa referri spes Danaum. II Fluere, latius ac liberius excrescere. Vergilius Georg. Hb. II (369.: tum denique dura 30 exerce imperia et ramos compesce fiuentis. 11—12 adf.— ferunt; 16 — 17 Ferre- undam; 23 Flu. dec; 26 — 29 Flu. — excrescere. 11 verbum bis A^ \\ sic A^: si LB^ \\ 13 — 14 prohibentur L^H^: -berentur^-1: -betur B^ \\ 14 lib. s. codd. Cic. \\ 15 colU- gare L \\ 17 hic A^B^ \\ vita L A^ \\ undas Verg. \\ 18 — 20 cf. .402.6 {s. V. spectare) || 19 et ad te lun.: ut ad te codd. h. l.: aetate codd. 402 \\ 20 spectant codd. h. l. \\ omnia se codd. h. l.: sed omnia codd. 402 \\ 23 est om. B^ I 11 29 — 31 cf. 295.8. 472 KOMVS MARCELLVS. 303. 304 M. FATVM significat decretum et voluntatem. Vergilius Hb. Vn (293): heu stirpem invisam et fatis contraria nostris fata Phrjgum! 35 et in VII Aeneidos (50): 1 filius II huic fato divmn prolesque virilis nuUa. FATiGARE, percuterc. Vergilius lib. IX (609): versaque iuvencum * 5 terga fatigamus hasta. II Fatigare, excitare vel increpare vel hortari. Vergilius [Aen.] Hb. IV (572;: sociosque fatigat: praecipitis vigilate^ viri. II Fatigare, instigare, cogere. Vergilius lib. IX (63): 10 collecta fatigat edendi ex longo rabies et siccae sanguine fauces. II Fatigare, adlassitudinem deducere. Vergiliuslib.V(253): velocis iaculo cervos cursuque fatigat. et lib. XI (306): 15 quos nulla fatigant proelia. FOEDVM consuetudine est deforme. Terentius in Eunucho (684): nunc tibi videtur foedus, quia illam non habet. 32 — 34 Fat— Phryg.; 3 — 8 Fatig.— viri; 12 Fatig.— ded.; 17 — 19 Foed. — execrandum. 32 — 34 cf. 226.29; 455.28 \\ 35 — 2 cf. 455. 5^ ,] 35 ante et lacunam sign. 3Iu. || 6 Verg. Aen. lib. IIII A^ {cum E): Aen. 0771. rell j 11 longe A^ {non B): longa i^ || 13 iaculor L'A-^\l 17 def. est BA lY. DE VARIA SiaiSnFICATIONE SERMONYM. 473 304 M. II Foedum, execrandum. Vergilius lib. VII (618): aversusque refugit 20 foeda ministeria. PACTio dicitur malorum consensus et conspiratio. Sallustius in lugurtae bello (31, 15): ^inter bonos amicitia, inter malos factio'. || Factio iterum significat opulentiam, abundantiam et nobilitatem. Titinius Setina 25 (107): metuo hercle, Caeso, ne nimi' stulte fecerim, qui ex tanta factione atque opibus adgredi eam sum aiisus. Plautus in Aulularia (167): istas magnas factiones, dotes dapsilas. 30 idem Trinummo (467): vostras cum nostris factiones atque opes. Turpilius Thrasyleone (208): nobilitate, factione fretus interdicere. Caecilius Pbilumena (l4l): 35 ita eorum famam occultabat factio. FEROx est saevus et indomabilis: translatum a feritate. Vergilius Hb. IV (135): ac frena ferox spumantia mandit. 17 — 19 Foed.— execr.; 22 — 25 Fact.— abund.; 25 — 28 Tit. sed cum iam metuo — ausus adgredi; 37 Ferox — feritate. iugurtae 23 iugurtae nae (pro catilinae) E^ (-no E^): catilinae (-ill-, -uU-) relJ. \\ in Cat. bello (54. 6) non divitiis etc, idem in lug. bello Me. \\ 25 Setina 3Ie.: sed iam (ia) LA^B^: sed cum iam D^ || 26 sed iam male metuo On. \\ 27 eam sum aus. adg. : corr. On. \\ 30 fa. animos do. Pl. \\ dapsiles codd. PJ. || 32 nostris PJ. : nosti (-tri B) \\ M no. fact. om. A^ \\ 35 — 36 Philu- mena ita Grauert. post lun. : filium in alta (filiumina ita B) || 36 occatabat A^ \\ 37 saevius (se-) A^ \\ 38 — 39 cf. 425.30 \\ 39 at {ex ad Gen.: ^ E^): {c&rr. H^B) \\ frenat L^ AA 474 NONrVS MARCELLVS. 304. 305 M. 40 M. Tullius de Officjis lib. I (90): ^ut equos propter crebras contentiones proeliorum ferocitate exultantes domi- toribus tradere solent'. — Terentius in Eunucho (415): || 1 eone es ferox, quia habes imperium in beluas? II Ferox sum illa re dicitur, ut: illa re sum fretus vel adi'Ogans. Titinius Fullonibus (18): videram ego virginem te 5 formonsam esse, sponso superbam esse, fonna ferocem. Plautus Milite (1382): ut adoriatur moechum, qui forma est ferox. Accius (685): 10 neque vi tanta quisquam est, neque tam abiindans fortunis, ferox. M. Tullius Epistula ad Caesarem lib. I (5): ^itaque vereor, ne ferociorem faciant tua tam praeclara iudicia de eo'. II Eerox significat cordatus vel facetus. Plautus in Milite Glorioso (1315): nam tu quamvis poti' sis facere ut fluat facetiis; 15 et quia tecum eram, propterea animo eram ferocior. FAMA est opinio secundum consuetudinem. Vergilius Aen. lib. ni (121): fama volat pulsum regnis cessisse paternis Idomenea ducem. 40 — 1 M. Tull. nt — beluas; 16 Fama — consuetudinem. 42 soleant Cic. \\ 1 adeone est 1| qui ha. || adeo es f. qui ha. (?) Mu. II 2 F. sim illa A^ \\ 4 te virg.: corr. On. \\ 6 sponsa L^ II esse sup.: corr. On. \\ 8 ut domatum mecum (equum B^^) \\ 12 tutam: corr. Orelli. \\ 13 de eo Noll.\ telo || 14 quemvis: {corr. B G^) \\ potis es codd. Pl. \\ fetiis A^ || 15 animum codd. Pl: nimio 3Ie. \\ eam A^ {non B). lY. DE VARIA SIGNTFICATIONE SERMONYM. 475 305. 306 M. II Fama, spes profutmi numinis. Vergilius AeiLlib.IY(217): 20 nos munera templis quippe tuis ferimus famamque fovemus inanem. II Fama est rursus infamia; unde et famosum dictum est infame; famosam, infamem. Cicero de Oratore lib. II (277): ^non pol, inquit, audeo; nam me ad famosas 25 vetuit mater accedere'. — Vergilius Aen. lib. IV (170): neque enim specie famave movetur. Terentius in Adelphis (263): maledicta, famam, meiim laborem in se transtulit. Plautus in Casina (991): 30 qui etiam me miserum famosum fecit flagitiis suis. Lucilius Satyrarum lib. XI (19): Quintus Opimius ille, lugurtini pater huius, et formosus homo fuit et famosus, utrumque primo adulescens; posterius dat rectiu' sese. 35 Turpilius Paedio (160): quaeso, omitte ac desere hanc meretricem, quae || te semel nacta semper studuit 1 perdere , detegere, despoliare obplereque adeo fama ac flagitis. 23 — 24 Fama — infame; 27 Yirg. neq. — mov.; 31 Plaut. qui — suis. 20 numinis (Gen.) vel nummis (B) A^: nimis L ante corr. |j 21 muneris L^A^ \\ 23 Fama — infamia post v. 25 (accedere): tramp. Quich. |j et om. L^ \\ 23 — 24 unde — infame post v. 27 (movetur): transp. Quich. || 24 fam. inf. del. Quich. \\ 28 in om. L^ \\ 29 fama B^ \\ meum amorem et peccatum in se codd. Ter. \\ 80 in Asinaria: corr. Stud. Ind. schol. Gi-yphisvald. a. 1871, p. 15 II 31 facit: corr. Stud. || 33 qui intus A^ \\ opimus: corr. Bentin. || 35 da: {corr. B) \\ 37 — 1 omitte hac deserite hanc || 1 s. inacta {corr. H^ est semp.: semel ut nacta est s. Both. \\ semol(?) Mu. \\ 2 fame L^^A^ \\ famae ac flagiti(?) Mu., sed cf. Leo {Plaut. Forsch. p. 327). 476 NONIVS MARCELLVS. 801) M. M. Tullius de Republica lib. IV (6): 'atque etiam, siqua erat famosa, ei cognati osculum non ferebant'. — 5 Sallustius in lugurta (15, 5): ^is postquam largitionem famosam inpudentemque '. — Naevius (Danae 7): desubito famam tollunt, siquam solam videre in via. FORTis est celer. Lucretius lib. III (7): aut quidnam tremuHs facere artubus haedi 10 consimile in cursu possint et fortis equi vis? VergiHus lib. XI (705): quid tam egregium, si femina forti fidis equo? II Fortis rursum formosa. Plautus Milite (llOO): 15 ... ecquid fortis visa est? ... II Fortis etiam dives. Plautus Trinummo (1133): eum sororem despondisse suam in tam fortem familiam; id est, divitem et copiosam. Afranius Fratriis (156): formosa virgo est: dotis dimidium vocant 20 isti qui dotis neglegunt uxorias; praeterea fortis. Lucilius lib. XXX (115): omnes formonsi, fortes tibi, ego inprobus? esto. II Fortis, magnarum virium. Vergilius Aen. lib. I (222. 510): 25 fortemque Cloantbum. 8 — 10 Fort.— equi; 14 Fort. formosus; 23 — 24 Lucilius omn. — virium. 5 p. videt regis larg. Sall. \\ 6 — 7 cf. 518. 1 (s. v. desubito) || N. Danae de. codd. 518 || 7 videmus codd. h. l. || 8 — 10 cf. 420. 37 1; 9 haedi Lucr.: et codd. h. l: aevi codd. 420 !| 10 con- simili codd. utrohique \\ ea quivis A^ ;| 12 si fe. si fo. si fe. fo. A^ {non B): si fe. fo. si fe. fo. L j 14 formosus D^ \\ 15 forte B^ \\ 17 t. f. fam. tuam A^L' \\1^ midium .l-i i; 22 — 23 cf 327. 16 {s. V. inprobum, turpe) || 23 ergo codd. h. I. IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 477 306. 307 M. PACESSERE est facere. Ennius Annalibus lib. I (52): haec ecfatus; ibique latrones dicta facessunt. Afranius Inimicis (202): multa atque molesta es: potin ut dicta facessas? Vergilius Aen. Hb. lY (295): 30 imperio laeti parent ac iussa facessunt. II Facessere significat recedere. EnniusEumenidibus (136): . dico vicisse Oresten: vos ab hoc facessite. Titinius Gemina (51): at aliquis vestrorum nuntiet Geminae ut res siias procuret, 35 aedibus facessat. Pacuvius Teucro (342): te repudio nec recipio; naturam abdico. facesse! item (326): facessite omnes hinc parumper; tii mane. || 40 Cicero de Legibus lib. I (39): ^paulisper facessant 1 rogemus'. — Afranius Liberto (203): nolo hic te videat: dominus est. puer, facesse hinc . . Plautus Rudente (106 1): si quidem 5 sis pudicus, hinc facessas. 26 — 27 Facess.— facess.; 32 Facess. s. rec; 1 — 11 Cic. paul. — fidem. 28 inimis: corr. lun. \\ 29 potin ut nunc d. Mu. \ facesses: corr. lun. \\ 31 iusta: corr. E \\ 33 edico Mu. \ nuossab (ab B) A^ II facessit (-si i^): corr. Urbin. 307, ed. princ. || 35 ab X: del. Mu. in append. || v. a. Rihh.: a. vestram Mu. || res suas^mim. : reosuas || 38 naturam dico: corr. Hermann.: natum abd. Me. {meJius abd. na.) || 38 — 39 facesse item Urbin. 307, ed. princ: facesstitem L^A^ {Gen.'^: om. Gen.^B): facessti item B^ |l 40 omnes hinc Faulus 86: h. 0. 478 NONIVS MARCELLVS. S07 M. M. Tullius in Hortensio (49): ^facessant igitur omnes qui docere nihil possunt, quo melius sapientiusque vivamus'. FATiscERE est apeiiri; rursum deficere. Accius Epinausi- 10 mache (330): tamen haut fatiscar quin tuam inplorem fidem. Pacuvius Duloreste (153): at si tanta siint promerita vestra, aequiperare lit queam vereor, nisi numquam fatiscar facere quod quibo boni. 15 FERvs significat severus. VergiKus Aen. lib. 11 (326): ferus omnia luppiter Argos transtulit. II Ferus iterum ecus. Vergilius [Aen.] lib. II (51): inque feri curvam conpagibus alvum 20 contorsit. Accius Medea (416): perite in stabuleis frenos inmittens feris. II Ferus item significat cervum. Vergilius lib. VII (489): pectebatque ferum puroque in fonte lavabat. 1 — 11 Cic. paul. — fidem; 15 — 17 Fer. — transtulit. 7 M. 07n. L^A-^ \\ 8 -riD^ \\ 9 aperire: corr. lun., Guietus \\ rursum] vel Z)^ || Fat. est ap. * * * Fatiscere (-ci On.) nirs. Me. Ij 10 — 11 cf. 479. 10 \\ 11 aut || qui codd. h. l. \\ 13 ut si ita sunt: corr. Mu. (at iam Gulielm.) \\ ut nunquam queam On. \\ 14 cf. 479. 14 II nuncquam Jj A-^ || quod quibo boni Iun.\ quod qui boni codd. h. l.: quodquod quibo boni codd. 479 \\ 15 sae- vus Mu. II 15 — 17 cf 425. 27 \\ 18 item(?) Mu. \\ Aen. om. A^ \\ 18 — 20 cf 193.21 II 22 perissem Mu. \\ in stabule fr.: corr. Urbin. 307, ed. princ: in stabulo fr. Crrotemeyer \\ 23 item L ante corr. B^ {cum E): iterum L ex corr. A^ \\ acerbum B^ \\ 23 — 24 cf 59.27. ly. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 479 307. 308 M. FVGA significat citos cursus. Vergilius Aen. lib. I (316): 25 vel qualis equos Threissa fatigat Harpalyce volucremque fuga praevertitur Hebrum. II Item fuga volatum significat. Vergilius lib. m (243): celerique fuga sub sidera lapsae semessam praedam et vestigia foeda relincunt. 30 II Fuga item dicitur navigatio. Accius Telepbo (629): . . . remisque nixi properiter navem in fugam transdunt. Vergilius Aen. lib. V (767): ipsae iam matres, ipsae, quibus aspera quondam 35 visa maris facies et non tolerabile nomen, ire volunt omnemque fugae perferre laborem. idem lib. IV (565): non fugis Mnc praeceps, dum praecipitare potestas? idem in III (268): 40 tendunt || vela noti; fugimus spumantibus undis. i Plautus in Asinaria (157): remigio veloque, quantum potis es, festina et fuge. II Fuga, vehemens efflatus. Vergilius Georg. lib. III (201): ille volat, simul arva fuga, simul aequora verrens. 5 25 Fuga s. cursum volatum et navigationem ; 27 Virg. vol. — Hebrum; 29 Idem, cel. — lapsae; 3 Plaut. rem. — fuge. 25 sign. sed. Mu. \\ citos L^ ut vid.: citus (Gen.'^) vel citos (Gen.^B) A^: citus B-^: om. D^: citos E \\ cursum D^ 27 (voL— Hebr.) cf. 362.18 \\ 28 Fuga item (?) Mu. II 31 iterum (?) Mu. || 31 — 33 cf. 154: . 9 {s. v. properiter); 347. 13 32 renisque nisi A-^ \\ 33 transeuntur codd. h. l. {seq. uerg.) 36 numen E {cum B) !| 40—1 (no.) cf. 410. 29 \\ 3 p. es Guietus potes A^: potest LB^ (= G)-. potis est Tauhmann.: poteris codd. Fl. II 4 (est flatus B). 480 NONIVS MARCELLVS. 308 M. FRiGiT correpta prima syllaba significat erigit. Accius Meleagro (461): frigit fricantem corpus atrum occiilte abstruso in fliimine. idem in eadem (443): 10 ^ ^ frigit saetas, rubore ex oculis fulgens flammeo. II Frigere est et Friguttire cum sono sussilire. Plautus Casina (267): nam quid friguttis? nam quid istud cupide petis? Afranius Privigno (245): 15 occasione capta mulier involat in coUum, plorat, orat: occurrit nepos pausillus; neptis porro de lecto frigit. FiNGERE est lingere. Yergilius lib. VIII (634): illam tereti cervice reflexa 20 mulcere alternos et corpora fingere lingiia. * * * Lucilius Satyrarum lih. VIII (3): cum poclo bibo eodem, amplector, labra labellis nctricis conpono, hoc est cum 'ipcoXoKOTCOviiai,. 6 Frig. — erigit; 12 Frig. est effrig. ; 13 Plaut. nam — petis. 8 frigantem L^: fricatque vir doct. ap. Voss. \\ atrum vir doct. ap. Voss.: acuum ] fo7-t. frigit frigantem c. acua jl 11 saetas Biie.: aestas || robore L^ ij fungens A^ ! 12 et frigutare {Geji.) vel -ttire (B) A^: eiFrigutire D^: ecfriguttire {H mg. G^) vel et fr. {H-G^ B^ jj 12—13 cf. 7.10 '■] 13 nam quid frig. quid istuc tam c. cupis codd. 7 {cum codd. Pl.) \\ -utis A^^- \\ 15 occa- sionem cartha (casta B): corr. Quich.: occasionem captans Both. li 16 accurrit 3Iu. \\ 18 VIIII |1 19 — 21 suppl. Stowasser. \\ 21 fort. addend. unde fictricem meretricem dicit || 21 — 23 cf. 257. 39 {s. V. conponere, coniungere) j| 22 proclo L ex corr. A-^ || abra codd. h. l: {corr. H'') | bellis A^ \\ 23 fictrices: corr. ScaJ., Marx. {Zeitschr. oest. Gymn. XLIX, 1091) :| ^aX. lun.: via ojloxonov^T] L: via oxoGtovfiTj A^: coXoKOTtoviir] {om. via) B^: ipso loco pomas codd. 257. lY. DE VAEIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 481 308. 309 M. II Fingere, conponere. Vergilms Georg. lib. II (407): persequitnr vitem adtondens fingitque putando. 25 M. TuUius de Finibus Bonorum et Malorum lib.Y(59): ^ut alia in primo ortu perficeret, alia progrediente aetate fingeret'. — LuciUus lib. XXYH (l): em, populi saliitem fictis versibus Lucilius, quibu' potest, inpertit. 30 M. Tullius de Officiis lib. III (39): 'fictam et con- menticiam fabulam prolatam dicunt aPlatone'. || Fingere, parare. LuciHus lib. XXYIII (57): . . sed fuga fingitur. timido vadit pede percitus. Yarro Cato vel de liberis educandis (9): ^magnum 35 est enim, ut Ariston scribit, in primordio puemli. quem- admodum incipiat fingi, ad id quasi evadat'. || Fingere, effigiare vel formare et facere. M. TuUius de RepubUca Ub. lY (5): ^ego || vero eodem, quo iUe Homerum, 1 redimitum coronis et deUbutum unguentis emittit ex ea urbe, quam sibi ipse fingit'. — idem de Deorum Natura lib. n (149): 'deinde in ore sita Ungua est, finita denti- bus: ea vocem inmoderate profusam fingit et terminat'. 5 24 — 25 Fing.— putando; 31 — 34 M. TuU. fict.— percitus; 37 — 38 Fing.— facere; 5 M. Tull. et voc— terminat. 24 — 25 cf. 369.23; 462.5 \\ 27 aUam pr. A^: aUam in pr. L \\ perficere || aet.] efato (B) vel aefatos {Gen.) A^ 11 28 fingereil 28 — 29 XXYII item popuU: XXYU em populis Mu.: rem, popuU Lachm. 29 (sal.) — 30 cf. 37.26 \\ 29 salute et f. codd. h. l. 30 cf. 37. 19 (s. v. inpertire) ^! imperat A^ \\ 32 prolata A^l a Platone om. D^ \' a om. L^ A^ \ plantone A^ || 34 fungitur L^ A^ |! ut t. Mu. \ tumido A^L^ \, pede perc. v. Acidal. li 36 pueiili A^B^ {cum E) j 37 q. evadet Bies.: quo si ev. * * * lun., Mu. \\ 1 modo add. post eodem Moser., post \\ Hom. Mu. II 4 in ore sit aUena 1. est |j 5 ea] et A^B-^. NONIVS MABCELI.V8 ed. LlNDSAY. H. 31 482 NONIYS MARCELLVS. 309 M. Vergilius Aen. lib. II (79): nec si misenim fortuna Sinonem finxit, vanum etiam mendacemque inproba finget. M. TuUius de Officiis lib. III (50): ^virum bonum 10 fingimus; de eius deliberatione et consultatione quaerimus'. — Sallustius in Catilinae bello (1, l): 'quae natura prona atque ventri oboedientia finxit'. — Plautus in Asinaria (174): nam nec fictum usquam est nec pictum neque scriptum in poematis. Varro Tacprj MsvljtTtov (526): ^ut hirundines in culinis 15 oblito luto tegulas fingebant'. || Fingere, simulare mendacium. Afranius Fratriis (168): . . nunc vide, hoc quo pacto ego aurum in medium proferam. tii, Castalia, cogita, tu fmge, fabricare liti libet. Vergilius Georg. lib. 11 (45): non hic te carmine ficto 20 atque per ambages. Terentius in Andria (220): et fingunt quandam inter se nunc fallaciam. Vergilius lib. XI (406): vel cum se pavidum contra mea iurgia fingit 25 artificis scelus. 13 Plaut. nam — poem. ; 15 Varro Into — mendacium: 22 Ter. effingunt — fallaciam. 6 — 8 cf. 417.2 |l 7 se L'^ A^ \\ 8 mandacemque (-quem- que): corr. E \\ fingit Aa \\ 9 II Ij b. v. Cic. \\ 10 liberatione (-tio Gen., non B) !| qu.] qui primus || 12 — 13 cf. 493. S !| 13 pictum] tictum (dictum D-4) codd. h. I. !| poematibus D-^ \\ 14 — 15 ut hirundine singulinis obliti: ut himndines in culinis obliti Eoth.: ut hir. in culminibus lito On. ''\ 16 non v. h. A^: nunc illud v. h. On. \\ ego Both.: eo {om. E) \\ 17 tu consulta Bue. li ut ed. a. 1471 || 22 et f.] effingunt. lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 483 309. 310 M. M. Tullius de Finibus Bonorum et Malorum lib.Y(64): Halibus exemplis non fictae solum fabulae, sed etiam historiae refertae'. FACiNvs, factum. Sallustius in Catilinae bello (2, 9): 'qui aliquo negotio intentus praeclari facinoris aut artis bonae famam quaerit'. — Terentius Heautontimorumeno 30 (314): non fit sine periclo facinus magnum nec memorabile. M. Tullius de Officiis lib. III (95): ^promissum potius non faciendum quam taetrum facinus admittendum fuit'. — et de Senectute (40): *nullum denique || scelus, nullum malum esse facinus, ad quod suscipiendum i non lubido voluptatis inpelleret'. — Plautus in Aulularia (587): hoc est servi facinus! II Facinus rursum scelus. Sallustius in Catilinae bello 5 (23, 1): ^sed in ea coniuratione fuit Quintus Curius, natus haut obscuro loco, flagitis atque facinoribus coo- pertus'. — M. Tullius de Officiis lib. III (75): 'ab hoc nuUa fraus aberit, nullum facinus'. FVRTVM est occulta subreptio. Yergilius Georg. lib. lY (346): Yulcani Martisque dolos et dulcia furta. 10 II Furtum, insidiae. Sallustius lib. I (112): ^illo pro- fectus vicos castellaque incendere et fuga cultorum deserta 27 M. TuU. talibus — ref. ; 31 Facinus scelus, Ter. non — mem. 6 — 8 Sall. sed — coop.; 9 — 11 Furt. — insidiae. 27 verum e. h. ref. sunt codd. Cic. \\ 29 intenti 1| 32—33 cf. 413. 20 il 33 q. tam t. codd. Cic. \\ 1 f. e. codd. Cic. \\ aquod E^: ad quod LB-^: quod A^ [| suspiciendum L^ A^ || 2 volumtatis L^: voluntatis A^ || inpellere L^A^ || 4 fac. frugi Pl. \\ 7 (nat.— loc.) cf. 341. 16 i; 8 ab] ad || 9 — 10 cf 453.25 \\ 9 III codd. h. l II 11 Sall. Hist. lib. I edd. 31* 484 NONIVS MARCELLVS. 310. 311 M. igni vastare, neque late aut f fetustissimus , metu gentis ad furta belli peridoneae'. — Vergilius Aen. lib. XI(515): 15 furta paro belli convexo in ti^amite silvae, ut bivias armato obsidam milite fauces. ll Fures etiam servi sunt dicti. Vergilius in Bucolicis (111,16): quid domini faciant, audent cum talia fures? FiDVCiA est audacia. Sallustius lib. II (lH): ^ita 20 fiducia quam argumentis purgatiores dimittuntm-'. !| Fi- ducia, confidentia. Vergilius Aen. lib. IX (188): cernis quae Rutulos habeat fiducia rerum. FATiGARE, cohibere, conprimere. M. Tullius de Officiis lib. in (73): ^qui non verbis sunt et disputatione 25 philosophorum, sed vinculis et carcere fatigandi'. || Fati- gare, conmovere, perturbare. Vergilius Aen. lib. I (280): quae mare nunc teiTasque metu caelumque fatigat. FRiGORis quae sit significatio, manifestum est; ut VergiHus Georg. lib. n (344): 80 frigusque caloremque inter. et Lucretius (IV, 219): 1 frigus ut a fiuviis, calor ab || sole, aestus ab undis aequoris. jl Frigus, metus. Vergilius Aen. lib. I (92): extemplo Aeneae solvuntur frigore membra. 17—18 Fures — fures; 20 — 25 Fid. est conf.— fatigandi; 3 — 5 Frig. est aeris natura. Frigus met.— membra. 13 late Gerlach.: elate {lyraec. e) |! faetussimus siq^ira scr.: tis X: fretus, simul a Hoth.: secunis nimis 3Iu. |i 14 peridonea: corr. ed. a. 1476 !| 16 obsida m. iM^: -dat m. B^ \\ 19 Sall. Hist. lib. II edd. \\ 20 purgationes A^ \ 21 Vin A^ 1, 27—29 om. A'-^ {propter homoeoteleut.) jl 29 — 31 cf. 200.2; 326.12 \\ 29 I codd. h. l. II 1 — 2 cf. 247. 12 \\ 1 ut flaviis A^ ] 4 exemplo L^A-^. IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 485 311 M. II Frigus, aeris natura. Vergilius Georg. lib. II (256): 5 at sceleratum exquirere frigus difficile est. II Frigidum, venenatum. Vergilius in Bucolicis (VIII, 71): firigidus in pratis cantando rumpitur anguis. II Frigidus, mortuus. Vergilius lib. IX (414): lo volvitur ille vomens calidum de pectore flumen, frigidus. II Frigidum, segne, inbecille. Vergilius lib. XI (338): largus opum et lingua melior, sed frigida bello dextera. i5 FERiRE usu significat percutere. Vergilius in Bucolicis (IX, 25): comu ferit ille, caveto. M. Tullius de suppliciis (in Verr. II, v, 121): ^feri- untur securi: laetaris tu in omnium gemitu et triumphas'. II Ferire, sancire, firmare. Vergilius Aen. lib. X (153): 20 haut fit mora; Tarchon iungit opes foedusque ferit. FOVERE est nutrire, provehere. Vergilius Georg. lib. IV (55): hinc nescioqua dulcedine laetae progeniem nidosque fovent. 25 3 — 5 Frigns est aeris natura. Frigus metus — membra; 8—10 Frig.— mort.; 13 — 16 Frig.— perc; 20 Fer. s. firm.; 21 — 25 Virg. Tarch.— fovent. 6 a sc. AA {non B): ac sc. L^ \\ 8 — 9 cf. 382. 33 \\ 10 — 11 cf. 263. 10 li 10 Frigidum, mortuum (?) 3Iu. in append. \\ 11 movens A^ {non B) \\ 13 segnem L^A^ (seq. in) || 17 caveo A^ \\ 19 tui nominum A^ \\ triumphus (-fus) A^L^: -phis (-fis) B^ \\ 21 aut LA^ II 24 nescio quia L^A^. 486 NONIVS MARCELLVS. 311. 312 M. et Aen. lib. I (18): iam tum tenditque fovetque. Lucilius lib. XXIX (119): ventrem alienum 30 maestum fovere ex molito hordeo uti cataplasma. II Fovere, aspargere. Vergilius lib. XII (420): fovit ea vulnus lympha longaevus lapyx. II Fovere, constituere. Vergilius Georg. lib. IV (43): sub terra fovere larem. 85 et Aen. lib. I (718): et interdum gremio fovet, inscia Dido, insidat quantus miserae deus. II Fovere, tueri. Vergilius lib. IX (56): non obvia ferre 40 arma viros, sed castra fovere. || 1 FETVM significat plenum. Vergilius Aen. lib. I (51); loca feta furentibus austris. et lib. II (237): scandit fatalis machina muros, 5 feta armis. Varro Fv&d^L Zsavxov (204): non videtis, linus ut parvulus Amor ardifeta lampade. 38 — 5 Fov. — armis. 26 et om. A^ \\ 27 iam tum] tantum ii 28 — 30 cf. 350.34 {s. V. maestum, enectum fame) || 30 est tum: (corr. Gen.^ cataplasmo codd. h. l. \\ 31 spargere L || 35 et] e A^ {om. B) 1 — 2 cf. 211.1 II 2 ferentibus L"^ A^ \\ 6 — 8 cf 243.32 7 videas A^ || unum et codd. h. l. \\ Am. parv. Meinek. 8 ardifoeta (feta) codd. utrobique: artf. E^ ut vid.: foH artifeta || lepades codd. h. 1. (lemp. B: -de i^?). IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 487 312 M. II Fetum, onere levatum. Vergilius lib. VIII (630): fecerat et viridi fetam Mavortis in antro. lo et Georg. lib. m (176): nec tibi fetae more patrum nivea inplebunt mulgaria vaccae. Varro de Vita Populi Romani lib. II: "^mensa ante- ponebatur cum f cullia acuno •(•, [in] quo quae veniebant i5 ad fetam amicae gratulatum, dis mactabant'. FASCES quam habeant significationem , manifestum est. Vergilius Georg. lib. II (495): illum non populi fasces, non purpura regum flexit. 20 II Fascem consulem posuit Vergilius Georg. lib. III (347): iniusto sub fasce viam dum carpit. II Fascem, onus. Vergilius in Bucolicis (IX, 65): ego hoc te fasce levabo. idem Georgicon lib. IV (204): 25 ultroque animas sub fasce dedere. PVNDERE est liquorem defundere. Vergilius lib.V (77): hic duo rite mero libans carchesia baccho fundit humo. 23 — 24 Fasces consules vel dignitates. Fascem on. — levabo: 27 Fund. e. liq. effundere. 9 honore X || 13 (mulctraria B cum codd. Verg.) \\ 14 mensa L^ (cum B): mensae (-se) rell. || 15 cum ed. princ: eum j| culigna Bentin.: edulio On. \\ ac vino ed. a. 1476 || c. caliculo uno Quich. \\ in secl. On. \\ hinc quom quae Mu. \\ 16 fertam A^ || ammicae A^: amice L \\ 21 Fasces consules vel dignitates D^ || n II 23 — 24 cf. 336.21 \\ 26 animam codd.Verg. \\ 27 liq. effundere D^ || uerg. georg. lib. V L^A^: uirg. georg. lib. IIIE B^ : (uirg. aen. lib. V J5) || 27 — 28 cf. 546. 15 \\ 29 (humi B E [?] cum parte codd. Verg). 488 NOMVS MARCELLVS. 312. 313 M. 30 II Fundere, prosternere, iacere. Vergilius Aen. lib. I(l92): quam septem ingentia victor corpora fuudat humo. et Aen. lib. II (252): fusi per . moenia Teucri 35 coftticuere. M. Tullius de suppliciis {m\eYY. 11. y^2%)\ ^ plerique ut fusi sine mente ac sine ullo sensu iacerent'. — M. Tullius [in] Philippicarum lib. XIV (l): 'scelera- tissimoiiim hostium exercitum fusum caesumque cognovi'. II Fundere, dare. Vergilius in Bucolicis (IV, 23): 40 ipsa tibi blandos fundent cunabula fiores. Cicero Tusculanaiiim lib. V (37): ^ut aut flores aut fruges fundant aut bacas'. || Fundere, dicere. Vergilius Aen. lib. III (344): talia fundebat lacrimans. || 1 Plautus Asinaria (896): ne illa ecastor fenerato fiindit II Fundere, fugare. Vergilius Aen. lib. 11 (420): illi etiam, siquos obscura nocte per umbram 5 fudimus insidiis totaque agitavimus urbe, apparent. 30 — 32 Fund.— humo; 38 — 39 M. Tull. scel.— cognovi; 3 Fand. fug. ; 4 — 5 Virg. siquos — urbe. SS — SQsuppl. H. Ilberg. Sijmb.philol Bo7inens. 438 | 33 Aen. secl. 3Iu. ,1 37 fusisi (-issi) sine \\ ullos subiacerent L^: uUo sed subiacerent (sed sub del. Gen.^) A^: ullo subiacerent B^ '\ 38 in siipra add. L \\ XV |j 39 usum L^ A^ ji caesum fusumque codd. Cic. II 42 fundat Cic. ;| dicere om. A^ || 43 t. fnndebant lacrimas (-bat -mans B) fundebat (-bant B) A^ [ 2 illa ec. Both.: ille ec. codd. Pl.: ille castor '| funerato X (cum B G) {pro foen.) || funditat codd. PI. || 5 urbem L^ A^. IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 489 313 M. II Fundere, demittere. Vergilius Georg. lib. III (104): ruuntque effusi carcere currus. et lib. X (270): cristisque a vertice fiamma lo funditur. FiLVM dicitur deducta res quaeque ad tenuitatem. Vergilius lib. X (814): extremaque Lauso Parcae fila legunt. i5 II Filum, oris liniamentum. Lucilius lib. XXIX (72): siirge, mulier, duc te! — filum non malum. FLAGiTivM veteres vitium quod virgini infertur dici voluerunt. || Flagitium, periculum. Lucilius lib. XXIX (109): qui et poscent minus et praebebunt rectiu' multo 20 et sine flagitio. FiDES quid sit, manifestum est; ut Vergilius Aen. lib. I (292): cana Fides et Vesta; et plerumque. || Fides, chordae quae appellantur. M.Tullius in Hortensio (91): ^ponendae sunt fides et tibiae'. 25 et Vergilius lib. VI (120): Threicia fretus cithara fidibusque canoris. 12 Fil.— ten.; 18 — 19 Flag.— vol; 22 Fid.— est; 24 Fid. — exhibere. 7 dim. A^: emittere Mu. il 9 — 11 cf. 240. 27 \\ 12 Filus D^ || 13 — 15 cf. 332.7 \\ 16 ores (filii mores A^): corr. Ald. \\ 17 multer L^ ducite LB^\\ filium J.^ || 19 Fl. per. fort. seclu- dend. \\ 20 quiete p.: corr. Me. \\ poscente: corr. L Dousa, Me. \\ praebunt: corr. L Bousa, Me. \\ 22 — 23 cf 86.24 \\ 24 ut pler. B^: (pler. \om. ut] B) \\ Fid. etiam corde app. B^ \\ 25 et alter. secl. Mu. 490 NONIVS MARCELLVS. 313. 31-1 M. FACERE apertam habet significantiam. || Facere, rem divinam religionibus exhibere. Plautus in Aulularia (622): miilsi congialem plenam faciam tibi fideliam. 30 Vergilius in Bucolicis (III, 77): cum faciam vitulam pro frugibus, ipse venito. INCIPIT PER G LITTERAM. GRAVE, gravidum. Vergilius Aen. lib. I (273): donec regina sacerdos 35 Marte gravis. Ij Grave, plenum. Vergilius in Bucolicis (I, 49): 1 non insueta gravis temptabunt || pabula fetas. et Georg. lib. III (317): et gravido superant vix ubere limen. et lib. I Aen. (151): 5 tunc pietate gravem ac meritis. II Grave, fecundum, frugiferum. Vergilius Georg. lib. III (525): quid labor aut benefacta iuvant? quid vomere teiTas invertisse gravis? II Grave, secundum consuetudinem ponderosum. Vergilius 10 Georg. lib. I (162): vomis et inflexi primum grave robur aratri. 24—28 Fid.— exhib.; 31 Virg. cum— ven.; 33 Grav. grav. ; 36 Grav. pl.; 3 Virg. et gr. — lim.; 6 Grav, fec. fragifei-um; 9 Grav. — ponderosum. 27 significationem B^ \[ 28—29 cf. 543.25 || aululariam visi codd. h. l. || 29 plenum i t. fidelium A^ \\ 2—3 cf. 389. 5 || 4 Aen. lib. I Quich. \\ 6 frug. consuetudine (-nem) ponderosum A^ {cf V. 9) II 7 iubent (-vent) A^ {non B) B^ |1 10 I i ex corr.: II rell. lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 491 314 M. Terentius Heautontimorumeno (92): hui! tam gravis hos, quaeso? M. Tullius de Officiis lib. III (35): ^aut certe omni pondere gravior habenda est'. II Grave, amarum. Yarro Quinquatrubus (440): i5 absintium uti bibam gravem et castoreum levemque robur. II Grave multum [valde] significare veteres probant. Titinius Psaltria (87): gravique obsonio convivas. 20 Nam et graviter multum intellegitur. Caecilius Plocio (163): placere occepit graviter, postquam emortuast. Accius Deiphobo (131): . at infando homine, gnato Laerta, Ithacensi exule, qui neque amico amicus umquam gravi^ neque hosti hostis fuit. 25 Sallustius Hist. lib. III (46): ^namque is praeter solita vitiosis magistratibus, cum per omnem provinciam infecunditate bienni proximi grave pretium fructibus esset'. — M. Tullius de Officiis lib. I (88): ^nec vero audiendi 14 — 18 M. Tull. aut — robur. 13 hui tam] ultam i| U I L B^ \\ 15 — 18 cf. 190.27 (s. v. absintimn, masc); 337.7 (s. v. levare, minuere) |[ 17 castorem LB^ II 18 leueque codd. hic et 190 \\ 19 valde secl. On.: ante inteUeg. {v. 21) colloc. Quich. \\ 20 conurias A^ \\ 21 nam — int. secl. On.: post v. 18 (probant) colloc. Quich. || 22 hoccoepit X Jj emortuas L^A^: est mortua B^ \\ 24 gnatu B^ \\ aut ab inf. On. : aut (?) ad infandum hominem gnatum Mu. \\ Laerta Both., Ithacensi Me.: laerat ait hacenase || 25 grauit L^ \\ hosti om. B^ II 26 is Me. in Corrigendis: eis (jpraec. e) A^: his LBA II 27 vitiis A^ |; 28 (promixi Gen., non B) \\ esse: corr. ed. princ. 492 NONIVS MARCELLVS. 311. 315 M. 30 qui graviter inimicis irascendum putant'. — Lucretius lib. I (63): humana ante oculos foede cum vita iaceret in terris, obpressa gravi sub relligione. Varro Gerontodidascalo (183): libi graves pascantur atque alantur pavoniim greges. 35 II Grave, grandaevum. Vergilius lib. V (387): hic gravis Entellum dictis castigat Acestes. 1 II Grave, molestum. {| M. Tullius de Senectute (4): "^quod numquam tibi senectutem gravem esse senserim'. — in eodem (67): ^facilius in morbos incidunt [adulescentes], gravius aegrotant, tristius curantur'. — Sallustius 5 lib. II (51): ^et continetur gravis'. || Grave, nocens. Vergilius Georg. lib. III (415): galbaneoque agitare gravi. M. Tullius de Officiis Hb. III (86): 'magnum illud bellum perfuga unus et gravem adversarium imperi sustu- Hsset'. II Grave, triste. Accius Erigona (54): 10 sed ubi ad finem ventum [est] in quo illum fors expecta- bat loco, f atque Orestes gravi' sacerdos ferro prompto adstituere. f 35 — 4 Grav. — curantur. 30 qui grav. Cic: grav. L^ A^: grav. qui JB-^ || putabuut codd. Cic. II 30 — 32 cf. 327.1; 379.10 \\ 33 — 34 cf. 440.15 (s. V. pascere et alere) || 34 verbi gr. LB^ l| pascuntur codd. h. l. II utque A^i \\ 35—36 cf 251.25 \\ 2 — 3 in eos LA^D^: idem eodem (?) Mu. || 3—4 cf 409.34 \\ 3 in ow. LA^D^ adul. 07)1. LA^B^ \\ 5 gravius Me. \\ 6 (gravis B cum Verg.) 7 — 8 illum b. || 8 unus] humum A^: hominum LB^ || grave imperium A^ \\ 9 Accius 0)7i. A^ \\ 10 est del. On. '\ in del Guietus II 11 adquem (at.) B^ E \\ Orestae Mu.: Oresten Grotius f. cum p. Grotius: fort. ferrum promptum |j adsistit A^: ad sistere Quich. IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONTO. 493 315 M. Vergilius lib. A'III (582): gravior ne nuntius auris vulneret. II Grave, forte. Vergilius lib. XII (458): 15 ferit ense gravem Thymbraeus Osirim. II Grave, utile. M. Tullius de Officiis lib. I (llO): 'ut iam sint alia graviora atque meliora, tamen nos studia nostra naturae regula metimur'. || Grave, solidum et firmum. Accius Athamante (19-4): j beneficiis gravem hostium peperisti et grave y. 20 idem Nyctegresia (487): id quod facis gratum et grave est. M. Tullius in Hortensio (27): ^unde aut ad agendum aut ad dicendum copia depromi maior gravissimorum exemplorum, quasi incorruptorum testimoniorum, potest?' 25 II Grave, sapiens cum auctoritate. M. Tullius de Officiis lib. I (86): ^quae gravis et fortis civis et in republica dignus piincipatu fugiet atque oderit'. — et in Hortensio (25): ^quid enim aut Herodoto dulcius aut Thucjdide gravius?' || Grave, necessarium. LuciKus lib. XXIX(l9): habeasque m animo mi admodum causam gravem 30 fore, quae me ab ullo commodo abducat tuo. 19 Grav. — finn.; 22 Accius id — est; 26 — 29 Grav. — gi-avius. XII 12 verg. lib. VIII (sic) L {cf. v. 15): verg. georg. (aen. B) lib. XIIJ.^: verg. lib.VIII B^: 'fort. haustus Georg. lociis' Mu. 17 — 18 ut etiamsi sint Cic. j, 18 sat A^: sit B^: om. L 19 nostra nostrae nat. codd. Cic. \ metitur A^: metiamur Cic. 20 veneficius: {corr. B) \\ hostimentum Grotius \\ p. tibi gratiam Quich. \\ fort. . . . benefi. gratiam (gram) hostium peperistei gravem \ 21 inyctegressia A^: infetigresia L (pro in Nyct. ?) || 23 u. haut A^ {mn B) \\ 27 f. quis || 28 principatum r 29 ut thuc. A^ {non B) \^ 30 habeasque (quae) an. : corr. On.: habeas quoqne an. Mu. ;! gravum A^ (gratum B): grave LB^ (= G): gravem E H^ |; 31 add. {Gen.) vel abd. {B) A^. 494 NONIVS MARCELLYS. 815. 316 M. 1 GRASSARi dicitur supra modum saevire. || || Grassari etiam dicimus ambulare, Titinius Velitema (140): vende thensam atque mulos; sine [eam] pedibiis grassari; confringe eius superbiam. 5 Novius Paedio (72): Caeretanus sme diploida recta grassatur via. idem Paedio (73): minc res me ipsa repremit; saepe hac sum eadem gras- satiis via. Sallustius in lugurta (1, 3): *qui ubi ad gloriam 10 virtutis via grassatur'. — Afranius Excepto (135): consimili grassantiir via, quibus bic est omni' ciiltus. GARRVLAE dicuutur aves canorae et hilares. Vergilius Georg. lib. IV (307): garrula quam tignis nidum suspendat hirundo. 15 11 Garrulus est rursum cordatus. Varro Periplu lib. 1(416): ^in hac civitate tum regnabat Dionysius, homo garrulus et acer'. GEMiNi dicuntur ex uno utero uno die editi. Vergilius lib. VIII (631): geminos huic ubera circum ludere pendentis pueros. 1 — 2 Grass. — amb.; 8 — 10 Nevius nunc — grass.; 12 — 17 Garr. — editi. 3 thensum A^ \\ inulos (hinnulos) M. Hauitius Ind. lect. hih. Berolin. a. 1886 p. 3, Mu. \\ eam seclusi: eam iam Mu. 11 4 confringe Passerat., Me. : confingere J.-^ : cumfingere L JB^ \\ 6 cretanus LB^: errat anus A^: corr. Lachm. jj sime: corr. Lachm. j deploida A^ (-de B): deploidi a LB^: deplodia E || 'Caeretanus sine diploida?' 'recta grassatur via' 3Iu. || 7 idem] nevius D^ {qui prius exempl. omittit) \\ Paedio om. A-^ \\ 8 ipsam LB^ ji haec A^ D-^ \\ h. eadem sum: corr. Munk.: eadem hac sum Bue. '| via a quibus L^B^ \\ 12 hilare L ante corr. 11 14 -dit B^ ;| 15 scordalus Stowasser. {Arch. Lat. Lex. I, 4i-2) || 16 cum AA jj 17—19 cf. 423. 19 \\ 17 Vmi codd. h. l. \\ 18 ubere LB^. IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 495 316. 317 M. II Geminum rursum simile. Pacuvius Hermiona (174): 20 par fortitudo, gemina confidentia. II Geminae, duae. Vergilius lib. VI (893): sunt geminae Somni portae, quarum altera fertur comea. GERERE est habere. Vergilius Aen. lib. 11 (89): 25 et nos aliquod nomenque decusque gessimus. II Gerere, ferre. Vergilius lib. VII (455): bella manu letumque gero. et idem eodem libro (188): 80 laevaque ancile gerebat. II Gerere, facere. Vergilius lib. IX (203): nec tecum taUa gessi, magnanimum Aenean et fata extrema secutus. GRADVS consuetudine sunt per quod ad altiora domorum 35 et aedificiorum omnium scanditur. Vergilius Aen. lib. I (448): aerea cui gradibus surgebant limina. II Gradus, pedum gradientium vicissitudo, || Vergilius 1 Georg. lib. IU (l9l): gradibusque sonare conpositis. II Gradus, firmitas standi. M. Tullius de Officiis lib. I (80): 5 ^nec tumultuantem de gradu deiciunt'. 20—21 Gem.— conf ; 25 Ger. e. hab.; 28— 29 vel ferre — gero; 32 — 33 Ger.— gessi; 35 — 1 Grad.— viciss.; 5 — 10 Grad.— lav. 26 decus (pm. que) A^ (non B) \\ 30 lib. secl. (?) Mu. \\ 30—31 cf. 554.7 \\ 35 quod L^A^: quoa B^D^ \\ 36 scen- ditnr cum ras. supra e L: ascenditur £" || 6 de gr. deici, ut dicitur Cic. 496 NONIYS MARCELLVS. 317 M. GESTiRE est cupere. Lucilius lib. XXX (2): quanto aurire animus Musarum ex fontibu' gestit. 11 Gestire, laetum esse. Vergilius Georg. lib. I (387): 10 et studio incassum videas gestii'e lavandi. INCIPIT PER H LITTERAM. HERBA est viride pecorum pabulum. Vergilius Georg. lib. I (134): et sulcis frumenti quaereret herbam. Herbam veteres pahnam vel victoriam dici volunt. 15 Vergilius Georg. Hb. m (498): atque inmemor herbae •vdctor ecus. Accius Meleagro (444): gaiident, cuniint, celebrant, herbam confemnt, donant, tenent, 20 pro se quisque ciim corona clamm conestat caput. Afranius Excepto (145): fit opu' luculentum hoc. vici: herbam det. HABERE, satis esse. Vergilius lib. XII (296): hoc habet; haec melior magnis data victima divis. 25 !| Habere planum est quid significet; ut Vergilius Aen. iib. IV (29): habeat secum servetque sepulchro. 5 — 10 Grad.— lav.; 12 Herb.— pab. ; 14 Herb.— volunt; 19 — 20 Accius gaud. — caput; 25 Hab. — significet. 7—8 cf. 319.15 (s. V. haurire) || 8 quantum codd. 319 l| eL LB^ (= G): et f. A^D^: et vel ea f. codd. 319 [j 9 — 10 cf. 32. 29 II 11 om. A^ |; 12 pab. * * * Mu. \\ 13 quaerere L^A^ \\ 14 pahnulam L^ |i 19 conterunt L ex corr. |; 20 constat LB^: conectat A^B^: corr. Mu. post Eibb. \\ 22 dici: corr. Passerat. \\ 24 hoc m. L ante corr. B^ 1 25 ut secl. (?) Mu. IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 497 317. 318 M. Terentius Andria (39): quod habui summum pretium persolvi tibi. j Habere, tenere, occupare. Vergilius Aen. lib. II (290): hostis habet muros. 30 Lucilius lib. XXIX (4): hoc tum ille habebat et fere omnem Apiiliam. Plautus Aulularia (657): postremo hunc iam perscrutavi: nihil habet .... Terentius Andria (82): 35 certe captus est: habet. II Habere rursus habitare. Sallustius in Catilinae bello (52, 13): ^credo, falsa existimans ea quae de inferis memorantui-: {| diverso itinere malos a bonis loca taetra, i inculta, foeda atque formidulosa habere'. ■ — Vergilius lib. Vn (131): quae loca quive habeant homines. Afranius Excepto (136): 5 ubi hic Moschis, quaeso, habet meretrix Neapolitis? Accius Philocteta (537): ubi habet? urbe agrone? Plautus Aulularia (5): patri, avo iam huius, qui nunc hic habet. lo 29 — 32 Hab.— ApuL; 38 — 2 Hab.— habere. 27—28 cf. 366. 5 \\ 32 mapuliam (praec. m) i^ |1 33 — 34 (pers.) cf. 469.1 |i 34 hic nihili hab. codd. Pl. \\ 35 — 37 cum 23 — 24 coni. Mu. Il 36 certo (-tu?) L ante corr. \\ 4 quive codd.Verg.: quae (a pro u) |! 6 moscis |j meletrix |: 8 turbae (-be): corr. ed. primc. II 10 abo: avoque codd. Pl. NONIVS MAKCELLVS ed. LlNDSAY. IL 32 498 NONIVS MARCELLVS. 318 M. II Habere, dicere. Terentius in Eunucho (399): labore alieno magno partam gloriam verbo in se transmovet qui habet salem; quod in te est. 15 11 Habere, facere. Yarro Tacprj MevLTtTtov (539): ^saltem infernus tenebrio, zay.bg daC^cov^ atque habeat homines soUicitos, quod eum peius formidant quam fullo ululam'. — M. Tullius de Republica lib. m (24): ^nam cum quaereretur ex eo, quo scelere inpulsus mare haberet 20 infestum uno myoparone: ^•'eodem», inquit, «quo tu orbem terrae»'. Ij Habere, audire. Lucilius lib. XXVin (10): habes omnem rem: timeo ne accusser . . Terentius in Hecvra (194): habes omnem rem; pergam quo coepi hoc iter. II Habere, dirigere. Lucilius lib. XXIX (52): 25 huc, alio cum iter haberet, praeteriens venit. HABiTARE est inhabitare. — Habitare, uti. Varro Sermone Latino lib. III (63): ^utrumque mulieres, et epicrocum viii quoque habitarunt'. — idem Rerum Divinarum lib. XVI (66): ^hoc nomine antiquos secundis rebus comas habitasse'. 30 HiARE est aperiri. Sallustius Hist. lib. IV (17): 'atque hiavit humus multa vasta et profunda'. || Hiare, mirari, stupere. Vergilius Georg. lib. II (508): 30 — 32 Hiare — stupere. 11 — 14 cf. 223.11 11 13 verbis saepe in se codd. 223 (cum Ter.) '[ 16 tenebro: corr. lun. \\ x. d. secJ. On.: 6 x. 8. Oehler. \\ agit atque Mu. '! habet ed. princ. \\ 17 eum lun.: cum l| ulula: corr. lun. 'I 17 — 20 cf. 125.13 (s. v. infestum mare haberet); 534.16 (s. V. mjoparo) |l 19 -sum codd. h. l. (corr. -5"') |! quo sceleris inpulsu ilfw. 22 in heautontimorumenon (om. in B-^) jj 25 hunc: corr. ed. a. 1476 !; 26 Habitare u. Turneh.: habere u. || 27 de. S. L. ed. princ. \\ 27—28 m. et picrocum L^: (m. epicro- cum H^) \\ 29 secundisi L \\ comam Quich. ; 30 Habere (Geti.) vel Hiare (B) A^ jj 31 vastum et profundum Mu. \\ 32 IH L. lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 499 318. 319 M. hunc plaussus hiantem per cuneos geminatus enim plebisque patrumque. et Aeneidos lib. VI (493): 35 inceptus clamor frustratur hiantis. Varro Marcipore (277): || 'quid? qui vident et 1 circumstant, non rident?' — ^credo ridere: hiantis video, ridentis non audio'. HORRENDVM siguificat vitabile et terribile. Vergilius lib. VI (99): horrendas canit ambages antroque remugit. Ij Horrendum, novum et admirandum. Vergilius Aen. 5 lib. III (26): (horrendum dictu!) video mirabile monstrum. idem lib. VIII (564): nascenti cui tris animas Feronia mater (horrendum dictu!) dederat. II Horrendum, ridiculum. Vergilius Georg. lib. II (387): 10 oraque corticibus sumunt horrenda cavatis. HAVRiRE significat exaurire vel impleri. Lucretius lib. IV (2): iuvat integros accedere fontis atque aurire. 36 Yirg. inc. — hian.; 3 — 5 Horr. — admir. ; 12 Haur. — impl. 33 plaustus L^: plaussus E ante corr. \\ 34 patrum (owl que) A^ \\ 36 incertus: {corr.B) \\ 1 quid? qui v. Quich.: quic- quid evident : qui quidem ( Vahlen.) vident Bue. : foii;. quicquid est, vident \\ 1 — 2 evidenter circ. B^ 2 non c. Mu. \\ video, ridentes N. Faber: videor hidentes A^ (non B): videor hihentes L^: videor hiantes B^ \\ audeo A^ || 6 h. et d. v. Verg. |' 7 YIIH LAA \\d dictum L^A^ \\ 12 implere: corr. 3Iu. \\ 13 levat B^ \\ accedere Lucr.: et cedere (eccedere LJ^ ut vid.; pro occ.?). 32=^ 500 NONIVS MARCELLVS. 319 M. 15 Lucilius lib. XXX (2): quantum aurire animus Musarum ex fontibu' gestit. II Haurire, avare sumere. Cicero Tusculanarum lib.V (16): ^cum inexplebili cupiditate, quo afluentius voluptates undique hauriat, eo gravius ardentiusque sitientem'. Vergilius lib. I (738): 20 ille inpiger ausit spmnantem pateram et pleno se proluit auro. II Haurire, defetigare. Vergilius Georg. lib. IH (105): exultantiaque haurit corda pavor pulsans. 25 II Haurire, confodere. Vergilius lib. X (314): per tunicam squalentem auro latus aurit apertum. II Haurire, accipere vel audire. Vergilius lib. XII (25): haec haut mollia fatu sublatis aperire dolis; simul hoc animo hauri. 30 et lib. IV (359): vocemque his auribus ausi. II Haurire, tenere. Vergilius Georg. lib. IV (426): et medium sol igneus orbem auserat. 16 Lucil. quant. — gest. ; 25 — 27 Haur. — aud.; 31 — 1 Virg. voc. — dignitas. 15 — 16 cf. 317. 7 (s. V. gestire) || 16 animas (-mos D^) codd. h. l. \\ et (ea A^D^) fontia codd. h. 1. \\ 17 avide (?) Mu. \ 18 quoque affl. voluptates Cic: quo fluentius voluntates 19 hauriret i£^: hauriet A^ \\ ego iM^ j, 23 — 24 cf. 300. 30 \ 24 pulsant L^A^ ji 25 — 26 cf 404. 13; 452.24 \\ 27—29 (dol.) cf. 385.21 28 haut (-d) haec (ow. A^) codd. h. l. \\ 29 sub landis (-bbl-) A^ L^- ] dolus L ex corr. ^-^ |; 31 ausit L^ A^ 33 — 34 haus. crb. (horb.) DA lY. DE TARIA SIGXIFICATIOXE SERMOXYM. 501 319. 320 M. HONOR est dignitas. M. Tullius Epistularum || ad i Caesarem lib. I (l): ^tu cum ea, quae es ab senatu summo cum honore tuo consecutus'. |j Honor, gi'atia, pulchritudo. Yergilius Georg. lib. II (404): frigidus et silvis aquilo decussit honorem. et lib. I (Aen. 590): 5 lumenque iuventae purpureum et laetos oculis adflarat honores. II Honor, substantia, delectatio. Vergilius Georg. Hb. lY (326\ en etiam hunc ipsum vitae mortalis honorem. II Honor, cultura, observantia. Yergilius lib. YHI (76): lo semper honore meo, semper celebrabere donis. II Honor, integritas, pudicitia. Yergilius Aen. lib. I (28): et rapti Ganymedis honores. II Honor, sacrificium, litatio. Yergilius lib. YIII (102): forte die soUemnem illo rex Arcas honorem 15 Amphitrjonadae magno divisque ferebat. Plautus Aulularia (16): ecquid maiorem filius mihi honorem haberet quam eius habuisset pater. 31 — 1 Yirg. voc. — dign. ; 3 — 4 grat. — hon. ; 10 Hon. cult. obs.; 12 — 13 Hon. — honores. 1 — 3 cf. 270. 19 {s. V. consequi) i| 2 tunc cum codd. 270: tnm cum C. F. Mueller. || 3 sum. hon. {om. cum) A-^ j| 5 — 6 ef. 340. 37 5 et Aen. libi I On. \\ 7 oculis om. A^ {non B) ^ 8 delectatione A^ \\ 10 verg. georg. (aen. B) lib. YIII A^ 11 honorem eum A-^: honorem meum L [j 14 VlllT L A-^ 15 sollemne: {corr. B) '| 18 et quide A-^: et quidem LB^: et qui codd. Fl. (ecqui edd.) \\ filium |l 19 habere. 502 NONIYS MARCELLVS. 320. 321 M. 20 II Honos, dilectus, amor. Vergilius lib. XII (56): per siquis Amatae tangit honos animum. II Honor, hostia. Vergilius Aen. lib. III (118): meritos aris mactabat houores. 25 II Honor, praemium. Vergilius lib. V (249): ipsis praecipue ductoribus addit honores. Lucilius Hb. XXX (56): cuius vultu ac facie ludo ac sermonibu' nostris verginis hoc pretium atque hunc reddebamus honorem. 30 II Honor, sepultura. Vergilius lib. VI (333): cernit ibi maestos et mortis honore carentis. Lucilius lib. XXVII (XXVIII, 49): niillo honore, nullo lieredis fletu, nullo fiinere. INCIPIT PER I LITTERAM. 35 iNViTARE apertam habet significantiam. Vergilius lib. V (485): celeri certare sagitta invitat qui forte velint et praemia ponit. Terentius Heautontimorumeno (185): || 1 quam vellem Menedemum invitatum, ut nobiscum esset amplius ! 20 — 24 Hon.— hon. ; 30 — 31 Hon.— car. ; 35 Inv.— sign. 21 per om. D^ \\ Amatae om. D^ \\ 24 -avit Verg. \\ 26 ipsos LA-^ II -puos Verg. \\ 27 — 29 cf. 366. 9 {s. v. pretium) || 28 a f. (Gen.) vel ac f. {B) A^ \\ 33 honore displetu: corr. Palmer. {Hermath. XXII, 406), miUo addidi: hon. di! sepultu' Mu. || 34 om. A^ II 35 significationem B^ \\ 37 invitant: {corr. B) \\ 1 ut corr. a i: ad {Gen^) vel a {Gen.^B) A^\ a£^: (m arclie- typo erat ut [sic]). IV. DE VARIA SIGNIFICATIOISnE SERMONVM. 503 321 M. M. TuUius in Verrem actione II (i, 65): *rogat Rubrium ut quos ei comnodum siet invitet'. — Lucilius lib. XXX (116): contra haec invitasse aut instigasse videntur. M. Tullius de Senectute (57): ^ad quem fruendum 5 non modo retardat, verum etiam invitat atque adlectat senectus'. || Invitare est delectare. Vergilius Georg. Hb. I (302): invitat genialis biemps curasque resolvit. Turpilius Thrasyleone (201): coronam, mensam, talos, vinum, haec huiusmodi, lo quibu' rebus vita[m] amantum invitari solet. idem Philopatro (181): liicus ipse invitat hercle hic Veneris. M. Tullius in Hortensio (80): Voluptates autem nulla ad res necessarias invitamenta adferunt senibus'. i5 — idem de Republica (inc. 1): ^idque ipsa natura non invitaret solum, sed etiam cogeret'. || Invitare signi- ficat replere. Plautus Amphitryone (283): mirum si invitavit sese in cena pliisculum. Lucilius (XXX, b2): pulchre invitati acceptique benigne. 20 14 — 15 M. Tull. vol.— sen.; 17 — 20 Inv.— benigne. 3 rubri \\ sit codd. Cic. \\ h — ^ cf.76. 2i\\o fluendum L^AA\\ 6 non modo non codd. Cic. \\ tradat L^: retrahat B^ \\ 7 In- vitari est delectari: {corr. -B) || 8 genitalis L^A-^ || cui-aque A^ {non B) II 10 coronam marg. lun. : horonam || vinus in {pi'o vinus", i. e. vinus corr. vinum): corr. ed. princ, Lips. \\ v. et quae hu. Mu. II 11 vitam amattum invitari solem: corr. Lips. (vita iam lun.) \\ 13 locus L {cuni B) \\ 14 Invitare, incitare. M. Tull. (?) Mu. II voluntates: corr. ed. princ. \\ 15 DuUae L^ \\ sensibus Mu. {sed vid. Flasberg. p. 68) \\ 17 repleri: corr. Guietus II 18 mira sunt nisi codd. Pl. \\ 20 inv. sumus acc. I. Dousa. 504 NOmVS MARCELLVS. 321. 322 M. Turpilius Epiclero (71): non invitat plusculum sese, lit solet? idem Leucadia (132): invitayit [viri] plusculum hic sese in prandio. 25 Sallustius Hist. lib. lY (ll): ^reversi postero die, multa, quae properantes deseruerant in castris, nacti, cum se ibi vino ciboque laeti invitarent'. — Lucilius lib. XXX (54): scito etenim bene longincum mortalibu' morbum in vino esse, ubi qui invitavit dapsilius se. 30 Yarro Sesqueulixe (461): ipsmn avide vino invitari poclis large atque benigne. ivxTA est proxume. Yergilius Aen. lib. lY (255): humilis volat aequora iuxta. ||. luxta, [est] coniunctim. Yarro de Yita Pop. Rom. 1 lib. I: 11 ^cum interea in lucubrando faceret iuxta ancillas lanam'. || luxta mrsum similiter. Sallustius in lugurtae Bello (85, 33): ^hiemem atque aestatem iuxta pati'. Plautus Trinummo (197): 5 iuxtaque eam curo ciim mea. Yarro Papia Papae, TtsQl iy-Kco^Lcov (376): "^qui potest laus videri vera, cum motus saepe furacissimus 25 — 27 Sall. et versi — inv.; 32 — 33 lux. — inx.; 2 — 3 lux. — pati. 22 invitavit Mu. ji 23 ideum L^ ut vid. A^ 24 invitavere p. Mu. II viri add. A^: om. relL: heri Both. || se Both. |; 25 reversi lun.: et versi i| 26 multa quae lun.: multoque i| 27 cibo vino- que LB^ jj 28 cito (cibo B^) bene enim: corr. Muretus \\ 31 avidum (-de Lips) vino Passerat.: audi vino LB^: audivi non A^ i; invitavi Lips. ;; 32 — 33 cf. 414.33 |i 32 IJI B^ |j 34 est om. A-^ | 1 facere A^ \\ 7 versa: corr. Z || cum motus LB-^ (== G): commotus A-^: cum mortuus Bibh.: cum notus Quich.: cum muto (7iom.) Mu. j! furaces semus L^: furaces emus A^: furaces essemus B^: corr. A. Nauck. {Philolog. IV, 299). IV. DE VARIA SiaNIFICATIONE SERMONVM. 505 322 M. ac nequissimus civis iuxta ac Publius Africanus ? — Plautus Aulularia (682): dixi tibi, mater: iiixta mecum rem tenes. iNSOLENS inpudens et audax dicitur consuetudine. lo M. Tullius ad Caesarem iuniorem lib. 11 (21): Hnsolens, adrogans, iactans'. — idem de Senectute (31): ^nec erat ei verendum, ne vera praedicanT de se nimis videretur aut insolens aut loquax'. || Insolens rursum non solens. Terentius in Andria (907): quid tu Atbenas insolens? i5 Pacuvius Atalanta (60): quae aegritudo msolens mentem adtemptat tuam? Turpilius Demetrio (15): timere occepi, interdum oscitarier: ineptus quid mihi vellem ex insolentia 20 nescibam. idem Leucadia (100): quem olim oderat, sectatui' ultro ac detinet; ille insolens autem lit fastidit carnifex! Accius Diomede (275): 25 ita [efjfletu et tenebris opstinatus speciem amisi liiminis conspiciendi insolentia. Sallustius in Catilina (3, 4): ^quae tametsi animus aspernabatur, insolens malarum artium'. — Cicero de 10 Ins. — cons.; 11 — 12 Ins. arr. iact.; 15 Ter. quid — ins. 8 ac om. A^ || civis Me. in notis: ibis || iuxta om. A^ \\ 9 rem mec. codd. Fl. \\ 12 — 13 nec erat ei Cic. ne certe L A^-. nec c. B-^ \\ 13 de sene ni. L ',] videtur L^ A^-. videatur JB^ i| 14 rurs. insolens L \\ 11 tuam om. L^ \\ 19 occepit B^: hoc- coepit L: occepi et Lips. \\ excitarier Mu. \\ 20 insolentiam XM^ I! 24 fastidia: eorr. lun. || 26 fletu GuUelm.: effletu: et fletu Both. II amisi L^: amissi rell. (forma antiqiia?) \\ 27 con- spicient ins.: corr. Both. \\ insolentiam L BA 506 NONIVS MARCELLYS. 322. 323 M. so Oratore (I, 99): ^sed mehercule istius disputationis in- solentia atque eamm rerum, quae quasi in arte traduntur, inscitia'. iNGENivM est naturalis sapientia. Sallustius in Catilinae Bello (8, 5): ^ingenium nemo sine corpore exercebat'. II Ingenio veteres dixerunt et sua sponte vel natura. Xaevius Lycurgo (21): 1 vos qui regalis {{ corporis custodias agitatis, ite actutum in frundiferos locos, ingenio arbusta ubi nata sunt, non obsitu. Sallustius Hist. lib. m (28): ^castrisque conlatis 5 pugna tamen ingenio loci prohibebatur'. — Vergilius Georg. lib. II (177): nunc locus arvoi-um ingeniis, quae robora cuique, quis color. iNMANE significat ingens. Vergilius lib. VI (19): posuitque inmania templa. 10 II Inmane, foedum. Accius Andromeda (113): inmani tabe templum, obvallatum ossibus. II Inmane rursum minime bonum, [et] nocens. Accius Medea (411): prima ex inmani victum ad mansuetum applicans. 30 — 34 Cic. sed — nat.; 4 — 5 Sall. castr. — proh.; 8 Inm, 8. ing. ; 10 — 11 Inm. — ossibus. 30 deput. LA^B^ j' 84 Ingenium L B^ || 1 regalis H^: regali LB^: regari A^ i; 2 agitatis J.^ (cum E): agitis LB'^ \\ actuum L^ A^ |] 3 arvustu {Gen^) vel arvusta (Gen.-: arbusta B) A^: arvusto X^: arbusto B^ \\ ubi nata Scal: vineta: ut n. ta Baehrens. \\ obsitu A^: obstutas iJ5^ (fort. pro obstu sall.): obsita Scal. Ij 5—7 secl. (?) Mu. ^ 6 hinc 1. LA^ \\ 9 templi A^ (non B) I; 10 automedia: in Andromeda ed. a. 1476 '] 11 in- manitate (imm.) habet te. : corr. Me. \\ 12 et om. A^^ \\ 13 vietum L^: victu(?) Mu. IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 507 323 M. Vergilius Georg. lib. IV (458): inmanem ante pedes hydnim moritura puella. i5 Accius Philocteta (560): . Phrygiam miti more esse, animo inmani Graeciam. M. Tullius de Republica lib. III (32): ^quippe si ita sensit ut loquitur, est homo inpurus; sin aliter, quod malo, oratio est tamen inmanis'. — idem de Officiis 20 lib. I (57): *quo detestabilior illorum inmanitas, qui et laceraverunt omni scelere patriam'. — Vergilius Aen. lib. I (347): Pygmalion, scelere ante alios inmanior omnes. Varro Meleagris (299): adde hydram Lernaeam et draconem Hesperidum, quot- 25 quot bestiae fuerunt inmanes. INTESTATVS est qui sine testamento perit. || Intestatus est rursum cuius verbis fides non habetur. Pomponius Pictoribus (113): ipsus cum uno servo senex intestato proficiscitur. INVADERE est adpetenter incipere. Vergilius Iib.IX(l86): 3o aut pugnam aut aKquid iamdudum invadere magnum. Lucilius lib. XXX (117): ut semel in Caeli pugnas te invadere vidi. 27 — 28 Intest.— habetur; 30 Inv.— incipere ; 33 — 1 Lucil. ut — manus. 14 III LA^ II 15 cf. 388.1 \\ 17 miti more A^: minore LB^: mitiore more (hi.: mitiorem Me. \\ essesamimani (-inm-, -imm-): corr. Mu.: esse immani Graecia Me. \\ 18 — 20 (inp.) cf. 324.16 {s. V. inpurus) !| 18 — 19 quippe si ita codd. 324: quidpesieta jC^: quidperieta J.^ J5^ || 19 homo] hocX^ || 20 idem om. A^ I; 21 quo est det. codd. Cic. \\ 22 et om. codd. Cic. \\ omnes sc. (omne sc. L ex corr.) \\ 25 et draconem Me.: et (e i^) trahonem || quotquot Mu.post Qiiich.: quod: quotque On. || 27 est alt. del. Quich. \\ 29 ipsius A^ \\ seneca Mu. 508 NONIVS MARCELLVS. 323. 324 M. II Invadere rursum quasi in vadum ruere. Accius Athamante (192): 1 ut II profugiens hostem inimici invadam in manus? iVBERE est cogere aliquid ut fiat. Vergilius lib.IX(233): ac Nisum dicere iussit. II lubere est velle. Lucilius Satyranim lib. VI (l): 5 salvere iubere salutem est mittere amico. Terentius in Andi^ia (533): iubeo Chremetem. VergHius Aen. lib. III (261): sed votis precibusque iubent exposcere pacem. 10 iNPVRVS est aliquo vitio maculatus. M. Tullius in Verrem, actione II (i, 62): "^quam multis illum ingenuis, quam multis matribus familias in illa taetra atque inpura legatione vim adtulisse existimatis ? ' — Lucilius lib. XXVI (49): coniugem infidamque, f flaticam familiam, inpuram domum. 15 || Inpurus, inprobus. M. Tullius de Republica lib.III (32): ^sed iuventuti nostrae minime audiendus: quippe si ita sensit ut loquitur, est homo inpurus'. — Terentius in Eunucho (234): mei loci atque ordinis hominem haud inpurum. 33 — 1 LuciL ut — man. ; 10 Inpu. — mac; 15 Inpu. inpr. ; 16 — 17 M. TuU. quippe — inpurus. 4 est del. Mu. j| 5 iuveres s. L^: viveres s. A^ {non B) '| 8 — 9 cf. 370.37 \\ 10—13 cf. 413.12 |' 11 illum codd. h. /.: istum codd. 413 {cum Cic.) \\ 12 -liis codd. utroUque: -liarum Arusianus gr. lat. VII, 475, ut vid. || terra L \\ 14 infidam atque Quich. \\ flacitam ed. princ, Mu.: pathicam Duebner. || inpuramodum (imp-) (-ram m. B, domum G^) j'; 15 Inpurus {Gen.'^) vel Inpurum (Imp.) {Gen.^^ B) A^: Inpurum D^ \\ inprobum A^D^ II 16 iuventuti lun.: ventuuti LB-^: ventuiti A^ \\ 16 (quippe) — 17 cf. 323. IS \\ 17 — 19 cf. 270.37; 359.9 || 18 lici LA^ 11 ordines L: -nem A^K IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 509 324. 325 M. INBVERE est initiare. Yarro Synepliebo, iteQl ififtov^g 20 (515): quid te facere oportet litteris inbutuin solis Minervae? M. Tullius de Officiis lib. I (118): ^plerumque autem parentium praeceptis inbuti ad eorum consuetudinem morisque deducimur'. — Vergilius lib. VII (541): promissi dea facta potens ubi sanguine beUum 25 inbuit. Ij Inbuere est inficere. Accius Philocteta (552): cum ex viperino morsu venae viscerum veneno inbutae taetros cruciatus cient. hoc in doctis intellectibus habemus. Cicero de Finibus 30 Bonorum et Malomm (I, 60): ^accedit mors, quae, quasi saxum Tantalo, semper inpendet; tum superstitio, qua qui est inbutus, quietus esse numquam potest'. iLico significat statim, mox. Pacuvius Medo (235): || repiidio auspicium: regrediundum est ilico. 1 Caecilius Notho Nicasione (117): ilico ante ostium hic erimus. II Ilico, illo. Turpilius Leucadia (105): sed quam longe est, cum isti tlicol 5 20 — 22 Inbu.— inbutum: 27 — 29 Inbu.— cient. 21 oportere A^ \\ 22 sus Minervam? Mu. \\ 23 autem] dotem II 24 moremque Cic. || 25 fata B^ \\ 27 est jpost add. L || 28 venae Cic. de Fin. II. 94, Tusc. II, 19: bene (om. D^) \\ viscera D^ \\ 29 i. t. c. Cic: imbuta et ero sciens A^: inbuta tetros ciens D^: inbuta (imb.) est etero sciens LB^ || 30 dotis A^ {non B) || hoc — hab. secl. Mu. (cf. p. 521) \\ 31 accidit A^ \\ etiam mors codd. Cic. || 32 sup. qua Cic: quia || 1 hospitium Heinsius, Bibb. \\ 4 fort. in loco {cf Charis. 201. 17) [] 5 cum] eccum Bibb. \\ ilico {seq. Ilico) add. Me. \\ fort. 'sed quam longe?' 'eccum isti (adverb.) ilico'. 510 NONIVS MAROELLVS. 82:i M. il Ilico, in eo loco. Naevius Belli Poenici lib. VI (44): septimum decimum annum ilico sedent. Accius Eurjsace (373): ilico, inquam, habitato, nusquam propius! 10 Hemina Hist. lib. I (9): ^et tum quo irent nescie- bant; ilico manserunt'. — ^his persuadetur, ilico ma.ne- rent'. — ^pars ilico manent'. — Caecilius Notlio Nicasione (118): manete ilico. iGNOSCiTE est veniam date. Vergilius Georg. lib.rV(489): 15 ignoscenda quidem, scirent si ignoscere Manes. II Ignoscite rursum noscite vel discite. Varro Gloria, 7:;8qI <p&6vov (218): vosque m theatro, qui voluptatem. auribus liuc aucupatum concucurristis domo, 20 adeste, et a me quae feramus gnoscite, domum lit feratis ex theatro litteras. iTER est via. Vergilius lib. VI (542): hac iter Eljsium nobis. II Iter, navigatio. Terentius in Hecyra (415): 25 "ain tii tibi hoc inconmodum evenisse iter?" — "non hercle verbis, Parmeno, dici potest tantum quam re ipsa navigare inconmodum est." 6 VI i^^: in J.4 il 7 sedentes 3Iu. \\ 9 habitat ovis quam: corr. Both. \ propitius X l| 10 tunc A^: quum Me. 10 — 11 nesciebat A^ \\ 11 idem, his Mu. \\ 12 et, pars Mu. 13 manet L^ \ 15 sic ign. L^ A^ \\ 16 gloriam: Inglorio edd. 17 TtLcpsovov L (ex nepieonos, e altera non satis certa) A^: 7i£QL(psovov B^ {cum E) jl 18 voluntatem: corr. lun. '| 19 hanc (?) Mu. II concurristis : corr. Scal. || domu X || 20 adest L ante corr. II et lun.: est || amer X^: amer {Gen.-) vel amare {Gen.'^) A^ \\ adeste ameice il/n. 1| feram ignoscite (-cie J.^): corr. Quicli.: feram, mi gnoscite Oehler.: feram cognoscite lun. \\ 21 domui f. X II et t. : e t. ed. a. 1476 \\ 25 adin tu L: emtuJ.^ || 27 quam] quantum (quan quantum G^). lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 511 325. 826 M. iNNOCENS est bonum et nulli nocens. Yergilius Aen. lib. Vn (229): litusque rogamus innocuum. 30 II Innocens rursum integer et incorruptus. Sallustius in lugurta (46, l): ^ubi quae Metellus agebat ex nuntiis accepit, simul de innocentia eius certior Roma factus, diffidere suis rebus; ac tum demum veram deditionem facere conatus est'. INDVLGERE, augere. Lucilius lib. XXIX (26): 35 tu qui iram indulges nimis, manus a muliere abstinere || melius est. i II Indulgere est veniam dare. Vergilius lib. X (624): tolle fuga Turnum atque instantibus eripe fatis: hactenus indulsisse vacat. II Indulgere, dare, detinere. VergiHus Aen. lib. IV (51): 5 indulge hospitio causasque innecte morandi. et lib. IX (165): indulgent vino et vertunt crateras aenos. II Indulgere, spatium maius dare. Vergilius Georg. Hb. II (276): sin tumulis adclive solum collesque supini, lo indulge ordinibus. 28 — 34 Innoc. — con. est; 2 Indulg. — dare; 4 — 6 Virg. actenus — mor. ; 9 — 12 Indulg. — esse. 28 Innocentia: corr. lun. {etiam marg. ind. in B^) \\ bonus Mu. II et del. (?) Mu. \\ILA^ {seq. li): EI Ba ut vid.: corr. H^ \\ 28 — 30 cf. 383. 5 \\ 32 interea lugurtha ubi Sall. \\ 33 acceptis LA^B^: -pit Gen.^ B^ \\ 34 de * edionem L^: demedionem A-^ (non B) \\ 1 abst. a mul.: corr. lun. \\ 3 stantibus L A^ \\ 4 indulsit evacat L^A^ || 5 dari detineri Mu. \\ III: corr. B^ ut vid. II 7 nil II 10 sint t. L^A^ \\ tumuH || solum om. L^ A^ \\ supinos Verg. 512 NONIYS MARCELLYS. 826 M. II Indulgere, temperare, clementem esse. Vergilius Georg. lib. II (344): si non tanta quies iret frigusque caloremque inter et exciperet caeli indulgentia terras. 15 M. TuUius de Officiis lib. III (112): 'magnus vii- in primis, et qui perindulgens in patrem, idem acerbe severus in filium'. iNANE, vacuum, sine pondere. Vergilius Georg. lib. ni (170): atque illis iam saepe rotae ducantur inanes. II Inane, concavum. Vergilius lib. V (673): 20 galeam ante pedes proiecit inanem. || Inane, leve. Vergilius Georg. lib. IV (105): instabiles animos ludo prohibebis inani. et Aen. lib. IV (210): et inania murmura miscent. 25 lACET significantiam habet manifestam; ut est Verg. in BucoKcis (VI, 14): Silenmn pueri somno videre iacentem. et (Vn, 54): strata iacent passim sua quaeque sub arbore poma. 30 M. Tullius de suppliciis in Verrem (11, v, 118): 'patres bi, quos videtis, iacebant in limine'. l| lacet, plenum est, oneratum. Vergilius Georg. lib. III (354): sed iacet aggeribus niveis informis et alto terra gelu late. 9 — 12 Indulg. — esse; 17 — 22 Ina. — ina. ; 25 lac. — man. 12 — 14 (int.) cf. 200. 2; 310.29 j 16 (et — fil.) cf. 390. 24 \\ eo qui L^: eo (ow. qui) A^ |i 17 IIII L A^ \\ 20 aote vel acte L^: adte A^ {non B) || 21 In. vacuum sive leve L (cf. i\ 17) \\ 24 mascent LKi^ \\ 25 est del. ed. a. 1471 \\ 29 cf 3S9. 13 \\ 30 in V., de suppl. Quich. \\ 31 patris: {corr. H'B) \\ 32 nU A^. IV. DE VAEIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 513 326. 327 M. II lacet, per plurimum porrigitur. Vergilius Georg. 35 lib. ni (343): tantum campi iacet. II lacet, sordet, neclectus est. Lucilius lib. XXX (3): et sua perciperet retro rellicta iacere. Lucretius || lib. I (62): i humana ante oculos foede cum vita iaceret in terris. iNPROBVM est, sicuti manifestum est, minime probum. M. Tullius Epistola ad Caesarem, lib. I (fr. 3): Mebes 5 odisse inprobitatem eius, quia inpudentissimum nomen delegerit'. || Inprobum, saevum. Vergilius lib. X (727): lavit inproba taeter ora cruor. et Georg. lib. 111 (430): lo tum piscibus atris inprobus ingluviem ranisque loquacibus explet. et Lucilius lib. XXX (78): inprobior mulfco, quam de quo diximus ante, quanto blandior haec, tanto vehementiu' mordet. i5 II Inprobum, turpe. Lucilius lib. XXX (115): omnes formonsi, fortes tibi, ego inprobus? esto. 35 — 37 lac. — necl. est; 2 — 4 Lucret. humana — probum 7 Inpr. saev.; 14 Lucil. inpr. — ante; 16 Inpr. turpe. 37 -tum Mu. II 38 percipere: corr. Guliehn. \\ relignta L^ 1 — 3 cf. 314.30; 379. 10 \\ 4 est {vel prius vel alt.) del.(?) Mu. 5 M. Tullius Me.'. tusculanorum (-narum EB) (praec. m) 6 qui ed. princ. \\ inprudentissimum (impr.): corr. Ald. || 7 — 9 cf. 413. 9; 466. 22;' 503. 40 \\ 10 — 12 cf. 242. 26; 298. 10 \\ 11 atram codd. 242, Verg. \\ 13 et 077i. ed. princ. [praec. et) || 16 — 17 cf. 306. 22 {s. V. fortis). NONIVS MAECELLVS ed. LlNDSAY. IL 33 514 NONIVS MARCELLYS. 327. 328 M. lACERE significat emittere: unde et iaculum. Vergilius lib. V (642): sublataque procul dextra conixa coruscat 20 et 'iacit. M. Tullius in Verrem, de signis (II, iv, 24): ^in quem scyphum de manu iacere conatus est'. || lacit, habet, ponit. Vergilius Georg. lib. IV (294): omnis in hac certam regio iacit arte salutem. M. Tullius Philippicamm lib. I (l): ^in quo templo, 25 quantum in me fuit, ieci fundamenta pacis'. lacit, facit. LuciHus lib. XXVI (81): agere in iaciendo siquost vineis actis opus[t]. lACTARi est dimitti, dependere. Vergilius Georg. lib. III (86): et dextro iactata recumbit in aimo. II lactare, volvere. Vergilius Aen. lib. I (227): 30 atque illum talis iactantem pectore curas. jl lactare, plagis sternere. M. TuUius in Verrem actione II (i, 67): ^actatur domi suae vii' primarius et homo honestissimus ; pro se quisque manus adfert'. | lactare, 1 fatigare. Vergilius || Aen. lib. I (29): iactatos aequore toto Troas. 18 lacere — iaculum; 21 — 22 M. TuU. in quem — ponit; 24 — 25 M. TuU. in quo — pacis; 27 lac. dim. dep.; 31 lac. pl. st.; 33 — 3 lac- Troas. 18 — 19 cf. 385. 28 \\ 22 habet om. B^ \\ 23 hanc: {corr. B) \\ salute LA^ \\ 25 — 26 cf. 238.27; 243.42 {s. v. actum, ad- motum) II 25 XXVII A^ \\ 26 siquost (si quo est) || opust (opus est): {corr. B) \\ in marg. archetypi post opus stetisse videtur st, i. e. quost joro quo est || 27 lactare JB^: lacere relJ.: corr. Quich. II eat om. D^ \\ dimittere: corr. Qiiich. \\ verg. lib. VII LA^: lib. georg. III 5^: {corr. B) \\ 32 domu L ante corr. {supra u scr. a) jj 32 — 33 vir primus et honestissimus codd. Cic. \\ 1 — 3 cf 169.19. lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 515 328 M. et (I, 668): iacteturque odiis lunonis iniquae. 5 II lactare, ambitiosius gloriari. Vergilius lib. VI (815): quem iuxta sequitur iactantior Ancus, nunc quoque iam nimium gaudens popularibus auris. item lib. X (322): ecce Pharo, voces dum iactat inertis. lo LuciHus lib. XVin (XXVm, 50): in re agenda ipsa ridicula j id adque adsederet. f II lactare, iactu mittere. Vergilius Aen. lib. 11 (478): et flammas ad culmina iactant. II lactare, excutere, conmovere. Varro Eumenidibus (132): is tibi nunc semiviri teretem comam volantem iactant tibi galli. INVOLVERE significat volutum superinponere. Vergilius Georg. lib. I (282): scilicet atque Ossae frondosum involvere Olympum. 20 11 Involvere, tegere. Vergilius Aen. lib. II (250): vertitm* interea caelum et ruit oceano nox, involvens umbra magna terramque polumque Myrmidonumque dolos. 6 — 7 lac— Ancus; 13 lae. iac. mitt.; 15 — 21 lac. — tegere. 9 idem ed. princ. \\ IIII || lib. IIII f * * * | lactare, dicere, proferre * * * Qiiich., Mu. \\ 11 XXVIE Mu. \\ 12 radigla X^ || id adque L^: id atque rell: iactat atque lun. \\ (adseret B): alia adserit 3Iu. \\ fort. in re agenda | ipsa ridicula idem iactetque (-tatque) adque severet (-rat) l| 13 iactu D^E: iacta L: iacte A^B^: iactim Both. \\ lE || 15—16 cf. 49.23 ' 17 iactamu' galluli Lachm. Opusc. 57: (iactabant t. g. B) 20 scil. om. D-i il 21 — 22 cf 380. 34 \\ 21 (III Gen. ante corr.) 22 nox supra add. LA^ \\ 23 populumqne L^ A^ {non B). 516 NONIVS MARCELLVS. 328. 329 M. 25 II Involvere, inplicare. M. Tullius ad Caesarem iuniorem. lib. I (fr. 9): ^sed quod viderem nomine pacis bellum involutum fore'. || Involutum, occupatum, conprehen- sum. Varro Sexagesi (486 = Enn. Alex. 48): "adest fax involuta incendio." interprp:s dicitur obscuri dissertor. Vergilius Aen. lib. m (359): 30 Troiugena, interpres divum. II Interpres, auctor. Vergilius Aen. lib. IV (608): tuque harum interpres curarum et conscia luno. iNPONERE significat supra ponere. Vergilius Aen. lib. IV (453): vidit, turicremis cum dona inponeret aris. 35 II Inponere, dare. Vergilius Aen. lib. IV (639): finemque inponere curis. INTENTVM, soUicitum, suspensum. Vergiliuslib.V (137): intenti expectant signum. 1 II Intentum, || extensum. Vergilius lib. V (136): considunt transti-is intentaque brachia remis. II Intendere,innectere, inligare. Vergilius Aen. lib. 11 (236): et stuppea vincula collo 5 intendunt. M. Tullius in Hortensio (31): "^quaero enun non quibus intendam rebus animum, sed quibus relaxem'. 25 — 27 Invo. — conprehensum; 29 — 31 Interp. — auctor; 33 Inp. — pon. ; 35 — 37 Inp. — susp. ; 3 — 8 Int. — similitudo. 27—28 cf. 112.21 {s. v. fax) !| 28 incendii codd. Ji. l \\ 32 (tuque harum L ex corr., ut vid.): tuquearum L^: tuque earum A^ {non B): tuque mearum B^ | 37—38 cf. 329.32 \\ 3 — 7 post 330.2 colloc.{?) Mu. || 6 — 7 c/'. 383.25. IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 517 329 M. IMAGO dicitur similitudo. Vergilius Aen. lib. II (772): atque ipsius umbra Creusae visa mihi ante oculos et nota maior imaofo. lo "o II Imago, vagina. Vergilius lib. VII (179): curvam servans sub imagine falcem. iNCREPAT et iNCREPiTAT paria sunt, et est aut incusare aut insultare. Vergilius Georg. lib. IV (138): aestatem increpitans seram. et lib. X (900): hostis amare, quid increpitas mortemque minaris? et Hb. IX (559): quem Turnus pariter cursu teloque secutus increpat his victor. M. Tullius in Hortensio (55): ^tum 'ipevdoiiEvovg et soritam et totam dialecticam aut inludis aut increpas'. II Increpare, sonare. Vergilius lib. VIII (527): iterum atque iterum fragor increpat ingens. et lib. IX (503): at tuba terribilem sonitum procul aere canoro increpuit. iNVEHi dicitur vehi. Vergilius lib. V (122): Centauro invehitur maffna. 3 — 8 Int. — similitudo; 11 — 14 Ima. — Incr. inc. aut ins.; 19 — 20 Virg. quem — vict.; 23 — 24 Incr.— ing.; 28 Inv. d. vehi. 11 — 12 cf. 388.3 II 13 — 14 Increpitat incurvat aut in- sultat D-4 II 13 Increpat et increpitat Gen.^\ Increp . . . et in- creptitat ^^: Increpitat rell.: Increpare et increpitare Mu. || id est Mu. \\ incusare Gen.^LB^: incurvare A^ {cf. I)^) || 16—17 cf 465.18 II 20 increpitat D^ || 21 tu ed. pnnc: tun alii II pseudomenus: -num 3Iu. post lun. (vid. Plasberg. p. 40) || 22 dialecticam (-leoticam L) avi A^L ut vid. \\ 28 verg. georg. lib. V A^ {non B) \\ 29 magno: (corr. B). 518 NONIVS MARCELLVS. 329. o30 M. 30 II Invehi, adgredi, increpare. M. Tullius ad Caesarem iuniorem lib. III (fr. 26): ^itaque in eum Pansa velie- menter est invectus'. INTENDERE cst solHcite [et] diligenter intueri. Vergilius lib. V (137): intenti expectant signum. II Intendere, extendere. M. Tullius de suppliciis (in 35 Verr. II, v, 30): ^tabernacula carbaseis intenta velis conlocabat'. — et de Senectute (37): 4ntentum enim 1 animum, tanquam arcum, habebat || nec languens suc- cumbebat senectuti'. iNMiTTERE dcmittcre ad prolixitatem. Lucilius lib. XXX (118): neque barbam inmiseris istam. 5 Vergilius Aen. Hb. III (593): respicimus. dira inluvies inmissaque barba. INDVCERE, fingere, inmittere. M. Tullius de Officiis lib. III (38): ^hinc ille Gyges inducitur a Platone'. II Inducere, persuadere. Lucilius lib. XXIX (77): 10 Hymnis , ego animum sic induco , quod tu ab insano aiiferas. II Inducere,instituere, confirmare. Luciliuslib. XXVII (51): aiit quod animum indiixit semel et utile omnino putat. II Induci, delectari. Lucilius lib. XXVI (58): veterem historiam, indiictus studio, scribis ad amores tuos. 30 — 32 Inv. — intu. ; 34 — 4 Int. — istam; 7 — 9 Indu. — pers. 11 — 15 Ind. — decipi. 31 eam: corr. lun. \\ pansam: corr. D^ \\ 32 et add. B^ om. rell. \\ 32 — 33 cf. 328. 37 \\ 33 intendi L^ A^ ut vid. 34 — 35 cf. 541. 18 \\ 5 — 6 cf 125. 27; 130. 7; 362. 32; 373. 16 7 inm. secl. Quicli. |l 7 — 8 cf 99.3 \\ 9 — 10 XXVIII ighymnis LA^: XXVIII hymnis B^: corr. Mu. \\ 10 eg. sic an. 3Iu. \\ quod tu (quod JE^B: quod tua G) ab: quo tua ab Mu. || ins. aut inferas L \\ 11 XXVI A^ \\ 12 at 3Iu. \\ ut ille LB^ \\ putavit DA lY. DE YAHIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 519 330. 331 M. II Induci est aliqmbus fallaciis decipi. Lucilius lib. i5 XXX (120): quid quaerimus acre inductum cantu stolidum? INSVLTARE dicitur insilire. Yergilius Georg.Iib.III (117): insultare solo et gressus glomerare superbos. ,1 Insultare, iniuriosius aliquid dicere. Lucilius lib. 20 XXrX (41): insiilta miserum tu quoque in me! iNTERFiCERE, occidcre. Lucilius lib. XXIX (91): priu' non tollas quam [Tulli] animum ex homine atque hominem ipsum interfeceris. M. TuIIius de Officiis lib. II (14): ^ab isdemque quae nocent interficiuntur'. j Interficere, perdere, con- 25 cremare. Yergilius Georg. lib. lY (330): fer stabuHs inimicum ignem atque interfice messes. II Interficere, consumere, finire. Lucilius lib.XXYIII (43): ^^piscium magnam atque altilium vim interfecisti." — ^^haut nego." INTERPELLARE , adirc, coumonerc. j Interpellare, 30 dicere, docere. Lucilius lib. XXYIII (XXIX, 42): verdm || tu quid agis? interpella me, lit sciam. 1 11 — 15lnd. — decipi; 18 — 22 Insultare — occidere; 25 — 29 Interf — interfecisti ; 30 Interp. ad. conm. vel dic; 1 Lncil. vemm — sciam. 15 est etiam al. D^ \\ 16 Argon iHfw. |j 17 cantnstotidum A^: cantustoditum J/^: cantu custoditum.B^: corr.Moth. jj 18 — 19 c/l 106.24: 295.21; 301.10 || 19 et egressus A^ {non B) \\ 21 tu Passerat: te i| 23 n. p. | t. 3Iii. \\ Tnlli seel. Bibb. {cf.v.24) || ex hom. Passerat.: ex nomine jj ipsium A^ (non B) \\ 24 III || 24—25 a. i. et eae qnae codd. Cic. j| 26 — 27 cf. 449. 24 \\ 29 haut On.: ut: at Mu. \\ 31 docere Mu.: ducere LA^B^: om. D^ \\ XXYIIII B^ II 1 interpellam ut A^: interpella ut D^ {cum B). 520 NONIVS MARCELLVS. 331 M. iRE est ambulare. Vergilius Georg. lib. III 1,517): it tristis arator. II Ire, accumbere. Lucilius lib. XXVIII (XXIX, 30): .5 Chi'emes in medium, in siimmum ierat Demaenetus. iNSiGNE dicitui' magnum vel praestans. Vergilius Aen. lib. I (10): insignem pietate virum. II Insigne, utile, necessariimi. Lucilius lib. XXVII (12): cocu* non curat caiida insignem esse lUam, dum pinguis siet: 10 sic amici animum quaerunt, rem parasiti ac ditias. iNPEDiRE est inplicare, involvere. Vergilius lib.V(592): haut aliter Teucrum nati vestigia cursu inpediunt. II Inpedire, sordidare, ad probrum ducere. Plautus Amphitryone (fr. x): 15 immo ego hunc, Thebani cives, qui domi uxorem meam inpudicitia inpedivit. INCIPIT PER L LITTERAM. LAEVVM, adversum. Vergilius in Bucolicis (I, 16): saepe malum hoc nobis, si mens non laeva fuisset. 6 — 8 Insig.— nec; 11 — 14 Imped.— duc: 15 — 26 Plaut. qui do. — intestiua. 4 XXVIIII BA II 5 ierat JRoth.: ire ad (iere ad E) \\ 9 claudam L: claudus A^: caudam B^: corr. On. \\ insignam A^ {non B), fort. recte !| hillai Mn. post I. Bousam | 10 (sic et am. B) [. am. q. ani. Duebner.: ani. q. am. Mu. \\ parasti J.^ I' ac divitias aut (aut d. aut B): corr. ed. princ. \\ fort. aut dit. j| 11 inpl.] inpublicare L \\ 14 probum L^ A^ |i illicere (?) Mu. IJ 15 (qui) — 16 cf 456.18 \\ 15 inmo LB^: in me A^ \\ eam A^ || 17 om. A^. IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 521 331. 332 M. II Laeva, prospera. Yergilius Georg. lib. IV (6): 20 siquem numina laeva sinunt auditque vocatus Apollo. LAC, sucus maternus quo animalia nutriuntur. Vergilius in Bucolicis (III, 6): et lac subducitur agnis. 25 II Lactes dicuntur intestina. Titinius Psaltria (90): , . farticula, cerebellum, lactes agninas . . Plautus Curculione (319): ita, cibi vacivitate, venio lassis lactibus. idem Pseudolo (319): 30 lina opera alligem fugitivum canem agninis lactibus. LEGERE, sicut est iu consuetudine, significat oculis scripta percurrere. Yergilius in Bucolicis (IV, 26): at simul heroum laudes et facta parentis iam legere. || 35 II Legere, accedere. Yergilius Georg. lib. 11 (44): 1 ades et primi lege litoris oras. et Aen. lib. XI (632): inplicuere inter se acies legitque virum vir. II Legere rursum collegere. Titinius Yeliterna (154): 5 hodie hostis fugavit; spolia placide posteriiis leget. 15 — 26 Plaut. qui do. — intest.; 29 Plaut. venio las. lact.; 32 — 33 Leg.— perc; 1 Leg. acc; 4 — 6 Virg. inplic— leget. 20 — 22 cf. 51.8 II 24 — 25 cf. 399.22 \\ 26 'Ferentinati' fabulae Titinii haec ascribit Priscianus 686 P. || 27 ferticula L: craticula (gra.) codd. Prisc: farticulum Bibb.: fort. -culam Ij lactes agninas (- na E''- ut vid. et fort. L ex corr.) : lactis agnina codd. Prisc. \\ 29 tibi || vacuitate {cum codd. Pl.): corr. Camerarius laxis Pius \\ 30 item A^ \\ 31 allicem || fugitivam codd. Pl. agnis li 2 adest p. L^A^ \\ oram Verg. \\ 6 fugabit (?) Mu. ele^et L^. 522 NONIVS ]\IARCELLVS. 332 M. Vergilius lib. X (814): extremaque Laiiso Parcae fila legunt. 10 et Georg. lib. I (372): atcjue omnis navita ponto huniida vela legit. Caecilius Fallacia (50): ossiculatim Parmenonem de via liceat legant. 15 VaiTO Vergula Divina (567): sed pancarpineo cibo coacto libamenta legens cadiica victus. II Legere praeterire Vergilio auctore dicimus, Aen. lib. ni (292): 20 litoraque Epiri legimus. et lib. V (209): fractosque legunt in gurgite remos. II Legere est navigare, praestringere. Vergilius Aen. lib. II (207): pars cetera pontum 25 pone legit. I' Legere etiam eligere dicitur. Vergilius in Bucolicis (II, 51): ipse ego cana legam tenera lanugine mala. 11 — 12 Virg. atque — leg. ; 18 — 27 Leg. — mala. 7 — 9 cf. 313.13 II 13 — 14 cf. 147.24 (s. v. ossiculatim) 14 hosticulatim L |; parmenon est (e) ut vid. A^ \\ legam codd h. l. il 15 — 17 cf. 264. 27 {s. v. cogere, mollire, subigere) 17 veris Scal. 18 praet., praestringere Mu. (cf. ad v. 23) 19 sqq. aen. lib. III et lib. V lit. ep. leg. et fract. : corr. Mu. 20 eripi A^ {non B): erepti B^ \\ 23 natare L ante corr. Leg. est natare {om. praestr.) Mu. {cf. ad v. 18) || 26 d. ut vers:. L. IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 523 332. 333 M. Turpilius Epiclero (56): quam legere te optimum esset atque aequissimum, quacum aetas degenda et vivendum esset tibi. 3o M. TuUius de Officiis lib. III (13): 'cetera autem, quae secundum naturam essent, ita legere, si ea virtuti non repugnare diligentius intendentes invenimus'. || Legere subripere significat: unde et sacrilegium dicitur, id est: de sacro furtum. Vergilius in Bucolicis (IX, 21): 35 nam quae sublegi tacitus tibi cannina nuper. Turpilius in Boethuntibus (4): qui verba venatiir mea, postis arscedat et sermonem liinc siiblegat. Lucilius Hb. XXVIII (58): 40 omnia viscatis manibus leget. Plautus Aulularia (Vidularia, fr. xx): sed leno egreditiir foras: hinc ex occulto sermonatus siiblegam. II Legere rursum videre. || ah hoc et aquilegi. Vergilius i Aen. lib. VI (33): quin protinus omnia perlegerent oculis, ni iam praemissus Achates adforet. 5 33 — 36 Leg. — nuper; 1 Leg. rursum videre; 3 — 4 Virg. quin — oculis. 29 esset cod. N. Fdbri: esse: esse ait(?) Mu. \\ 30 vegenda et iubendnm (vib.) esse t. : corr. Canterus \\ 32 esse inta (intat X^) 1. (esse inteUegere A^) \\ 33 repngnarent codd. Cic. (om. dil. int. inv.) |{ repugnare * * * [dil. int. inv.] 3Iu. \\ 39 pestis: corr. Scal.: pestis si Bibb. \\ arsc- stispectuni: arc- Lijps., Scal. \\ hic L ante corr. \\ sublegam: corr. Lips., Scal. \\ 40 — 41 cf. 396.4 Ij 42 Vidularia Guietus \\ 44 sermones atus subL LB^: sermone aius subl. A^: correxi: sermonem astu 2Iu. post Passerat.: -nem eius Me. \\ fuerat in archetypo sermones || 1 ab add. Mu. \\ fort. hinc |I 3 potius. 524 NONIVS MARCELLVS. 333 M. et in eodem (754): longo ordine possent advcrsos leffere. o LVSTRA dicuntur ferarum habitacula. Vergilius Georg. lib. II (471): 10 non absunt: illic saltus ac lustra ferarum. et Aen. lib. IH (646): cum vitam in silvis inter deserta ferarum lustra domosque traho. II Lustra etiam lupanariadicuntur. Plautus Asinaria (867): 15 [lustris studet. idem:] is apud scortum corruptelae et liberis lustris studet. idem in Casina (242): "ubi in lustra iacuisti?" — 20 "egone in lustra?" Turpilius Lindia (149): quibu' rem rebus despoliasti, foede dum in lustris lates. Afranius Privigno (241): uxorem quaerit firmamentum familiae: 25 scias abesse ab liistris ingeniiim procul. Cicero in Philippicis lib. II (6): "^cum omnes inpuritates inpudica in domo cotidie susciperes vino lustris- que confectus'. 9 — 10 Lust. — fer. ; 14 Lust.— dic; 17 — 19 Plaut. is — iac; 26 — 28 Cic. cum — confecta. 7 (posset^): possit (-set) codd.Verg. \\ 14 in Asin. E \\ 15 — 16 secJusi liaec ex seqq. vv. praesumpta \\ Pl. Asin. (934) cano capite te cuculum hinc uxor ex lustris rapit, item 3Tu. |j 17 is om. LB^ \\ et] est docti ap. Plaut. \} 20 ego enim 1. i^ || 22 rem] eum 3Iu. post Me.: senem Ald. || foede dum 3Ie.: foedum || latet: corr. Gehhard. Antiq. lect. p. 52 \\ 25 ab inlustris: corr. ed. princ. \\ 26 -carum Mu. \\ 27 inp. om. A-^ \\ susceperis |j 28 confecta D^. IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 525 333. 334 M. LiNQVERE est dimittere. Vergilius Aen. lib. III (124): linquiinus Ortygiae portus pelagoque volamus. so et lib. IX (288): inque salutatam linquo. Varro Taipy MevLJiTtov (516): 3Ienipims ille, nobilis quondam canis, hic liquit homines omnes in terra pila. 35 LiMARE, exquirere et delinire, secundum consuetudinem, a lima dictum. Plautus Menaechmis (85): anum lima praeterunt. idem Bacchidibus (fr. xviii): || limaces viri; 1 quod adterant et consumant. || Limare etiam dicitur con- iungere. Plautus Bacchidibus (fr. xvii): nec a quoquam acciperes alio mercedem annuam nisi ab se nec cum quiquam limares caput. 5 idem Schematico (115): nam pater tuu' numquam cum illa etiam limavit caput. 36 Lim. — consuetudinem ; 38 — 1 Plaut. anum — viri; 2 — 3 Lim. — coniung. ; 7 Plaut. nam — caput. 29 L. est dim. * * * Linquere, relinquere Quich., Mu. 30 liquimus L A-^ \\ 34 Menippus add. Guietus: -pos Scal. nobiles: corr. lun. \\ 35 (hinc G^ || linquat A-^: linquit B^ terrae lun., sed vid. Bue. \\ post liunc v. stant 335. 5 — 9 36 Limari: corr. E \\ L. sec. cons. exq. et del. (?) Mu. 37 a lima lun.: aliam praetereunt i || 4 necum qu. ac- ceperis: ne a qu. acciperes Me. \\ alio L^: salio {praec. s) rell. 5 misis L^: missi B^ \\ abesse B^ \\ nec cum (Gen.^^B^) vel ne cnm {Gen.^ B^) A^ \\ quicquam LB^ \\ 6 Medico 3Iu.: 6%r]\LaxvKS^(s, idem Ritsch. Parerg. 169 \\ 7 tus L^ A^ \\ illac Both. \\ limabit: corr. Lips. 52G NONIVS MARCELLVS. 884 M. Liviiis Tereo (28): credito, 10 cum illos f soli mea voluntate numquam limavit caput. Caecilius Pausimaclio (139): hoc a te postulo, ne ciim meo gnato posthac limassis caput. Turpilius Leucadia (112): 15 veritus sum ne amoris causa cum illa limassit caput. LiQviDVM, suave, dulce. Varro Eumenidibus (131): Phrygios perossa cornus liquida canit anima. 11 Liquidum est purum. Vergilius lib. VI (202): liquidum per aera lapsae. Varro Serrano, TtSQl aQyaiqEGi&v (452): hiinc vocasset liquida vita in ciiriae vestrae faecem. II Liquidum est prosperum. Plautus Pseudolo (762): avi sinistra, auspicio liquido atque ex sententia confidentia est inimicos meos me posse perdere. Liquidum rursum significat molle et fluxum. Plautus ^ in MiHte (665): liquidiusculiisque ero quam ventus est favonius. idem in Casina (378): quondam prognatis in sortiendo sors deliquerit. 15 — 16 Turpil. ver. — dul. ; 17 — 19 Varro liq. — lapsae; 25 — 26 Liq. — favonius. 9 cretico i || 10 solim ex A-^ (olim ex 5) jl cum illo Filo- mela ex JMu.: cum illo, soror mea, — limavi c. Me.: fort. cum illoc olim II volutate A^ \\ 13 eo LB^ \\ limasses: corr. Bentin. \\ 15 limassit A^: -set B^ (cum B): -sis LB^ \\ 16 — 17 cf. 233. 17 {s. V. anima) || 17 frigus codd. h. l. \\ 19 (liquidumque B cumVerg) 21 vocasset A^: vocas sed et L\ vocasse et B^: vocasse ec Vahlen. \\ fort. 1. a v. || 23 avi] ab || 24 meos me] mens mea || 26 liquidiuscultusque L \\ 28 quandam. lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 527 334. 335 M. Varro Divinarum Rerum lib. III: ^Lucius Scipio cum aurum factum haberet in cista viminea, fulmine ita est 30 ictus, ut cista esset integra, aurum conliquisset'. — idem de Proprietate Scriptorum: '^quod aes aut quid aliud eius generis fervefactum conliquisset et informe esset infusum'. — Vergilius Aen. lib. I (432): aut cum liquentia mella stipant. 35 Naevius Ljcurgo (48): iam solis aestu candor cui liquesceret. || Liquerit significat et reliquerit. Accius Stasiastis (605): II tum si ibi de dolore boc anima corpus liquerit. 1 Naevius Belli Poenici lib. I (24): blande et docte percontat, Aeneas quo pacto Troiam urbem liquisset. II Liqui, defluere. Vergilius Georg. Hb. II (187): 5 huc summis licuntur rupibus amnis. 29 (om. rer. E^) \\ Rer. Div. Quicli. \\ lucili (-lis B) scip.: corr. ed. a. U9S \\ 29 — 30 c. a. f. cum b. ^^i>(?) {L^) \\ 30 ab- deret Mu. \\ in hista (cista P^ vicunea A^: in h. ut vinea LB^: corr. lun.: in c. ficulnea Turneh. ! 31 ut ista LB^: uista A^: corr. Scal. \\ 32 quod aes aut Lips. JEpistol. Quaest. IV, 23: quod est aut (quod etanti aut L) \\ 33 fervet factum: corr. ed. princ. |j in forma esse infusum (infurum A^): informe Lips., esset ed. princ: in formam v. d. in marg. ed. lun. \\ 37 soli A^ il caldo (?) Mu. \\ cum 1. ed. a. 1480 \\ 1 tum subidae (sibidae B-^) \\ deloide (loide A^) lore: tum si ibi dol. On.: tum subinde levi dol. Bibb.: cum tibi de dol. Turneh. Advers. XXIX, 28: tum si vitae de dol. Qnich. i| 2 — 4 cf. 474. 7 {s. v. perconta) ji 2 II: corr. Merula 3 aenas (en.): {corr. B): Aenea Fleckeisen. \\ 4 liquerit {cf, v. 1) codd. h. l. (reliquerit B^): reliquisset codd. 474: corr. Merula \\ 5 — 9 post 333.35: huc traiec. Mu. \\ 5 Linquere (Liquere B): corr. Quich. \\ defiuxere A^ {non B) \\ Ul L \\ 6 lincuntur L^: linquuntur (-qun-) BA 528 NOXIVS MARCELLVS. 385 M. idem Aen. lib. III (27): nam (juae prima solo ruptis radicibus arbos veUitur, huic atro licuntur sanguine guttae. 10 LAVDARE est verbis ecferre. Vergilius (Georg. 11,412): laudato ingentia rura. |i Laudare etiam significat nominare. Vergilius Georg. Hb. III (o^: aut inlaudati nescit Busiridis aras; id est: nec nominandi. Plautus Captivis (426): 15 id ut scias, lovem supremum testem laudo, Hegio. LVSTRARE, expiarc. Vergilius in Bucolicis (V, 74): et eum sollemnia vota reddemus NympMs et cum lustrabimus agros. Lucilius Satyrai-um lib. II (17): 20 lustratu', piatus. I Lustrare, circumspicere. Vergilius Aen. lib. III (651): omnia conlustrans hanc primo ab litore classem conspexi venientem. Cicero Tusculanarum lib. V (65): ^ego autem cum 25 omnia conlustrarem oculis ; est enim ad poi-tas Agragianas '. II Lustrare est circumii-e. Vergilius lib. VIII (231): lustrat Aventini montem. 10 Laud. — efferre; 12 — 14 Land. — nom. ; 16 Lust. exp. 17 — 18 Virg. soll. — agros; 21 Lust. circ; 24 — 25 Cic. cum — oc. 26 — 27 Lustr.— montem. 9 Kncunturi^: linquuntur (-qun-) J5-4 || 10 — 11 (est — rura) om. L^ I! U id est] idem L jl 16 expirare L^ A^ \\ 19 V A^ \\ 21 circumficere L^ \\ 22 primum ad litora Verg. |i 24 autem Cic: ducem || 25 Agr. codd. Cic: craianas (grai. B) A^B^: srafanas XMI 26 cumire A^ II VIIII LAA IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 529 335. 336 M. Livius Aegistho (5): tum lascivum Nerei simum pecus ludens ad cantum classem lustratdi' . . 30 II Lustrare, sequi. Vergilius in Bucolicis (n, 12): at mecum raucis, tua dum vesti^ia lustro. II Lustrare, patefacere. Cicero in Catilinam lib. I (6): ^si lustrantur, si erumpunt omnia? muta iam istam mentem'. — Vergilius Aen. lib. IV (6): 35 postera Phoebea lustrabat lampade terras. II Lustrari dicimus et scortari: a lustris. Plautus Pseudolo (1107): liixantur, lustrantur, comedunt quod habent. Lucilius lib. XXX (27): quem sumptum facis in lustris, circum oppida lustrans! 40 II Lustrare, perspicere, agnoscere. Vergiliuslib.VIII(l52): ille os oculosque loquentis iamdudum || et totum lustrabat lumine corpus. i M. Tullius de Officiis lib. I (57): ^sed cum onmia ratione animoque lustraveris '. LiMEN locus stadii dictus. Vergilius lib. V (316): corripiunt spatia audito limenque relinquunt. 5 II Limen, omnis ingressus. Vergilius Aen. lib.,II (453): limen erat caecaeque fores et pervius usus. 37 Lust.— a lust. ; 40 Luc. quem — lustrans; 6—7 Lim. 28 — 29 cf. 158. 33 (s. v. pecus) !| 29 tum autem 1. codd. 158 \\ nereis simum codd. h. l.: rei simum codd. 158 \\ 30 gantum L^: cantem A-^: cantu E \\ classem A^: -sum LB-^ \\ classum 1. vias Mu. II 33 in catilina: corr. Quich.: in Catilinariarum 3Iu. 34 si inlustrantur codd. Cic. \\ 37 Lustrare: (corr. B) || scorti L 38 comedant A^ \\ 40 sumptum B^ {cum E^): -tu rell 41 praespicere LB^ \\ 42 os oc.] osculosque L: oculosque A^B^ \\ 3 lustraris codd. Cic. \\ 4 locus standi (tandi A^, nmi B) datus: corr. Mu. \\ VI || 5 spatio || 6 Y A^ {non B). NONIVS MAKCELLVS ed. LlItDSAY. LL 34 530 NONIVS MARCELLVS. 836 M. YaiTO Vergula Divina (568): ad quos cum volucris venit putillos 10 usque ad limina *j* nitida vilis. jj Limen non solum quod sub pedibus est dicitur, sed etiam quod superius est ingressu. Novius Macco Exule (49): limen superum, quod mei misero saepe confregit caput; inferum autem, libi ego omnis digitos diffregi meos. 15 LEVAiiE, solvere. Vergilius Aen. lib. II (1-16): atque arta levari vincla iubet Priamus. II Levare significat sustinere vel erigere. Vergilius Aen. lib. I (145): levat ipse tridenti. 20 || Levare rursum relevare. Cicero Tusculanarumlib.V(l2l): "^alia nuUa potuit inveniii levatio'. — Vergilius in Buco- licis (IX, 65): ego hoc te fasce levabo. M. TuUius Epistularum ad Caesarem (I, 12): ^iam amplitudinem gloriamque tuam magno mihi ornamento 25 esse et fore existimo; qui me levas cura'. — Pacuvius Periboea (306): 11 — 17 Lim.— iub.; 20 — 22 Lev.— levabo. 8 — 10 cf. 529. 8 (s. V. vilis, pro frequenti) | 9 volucribus L \\ venit codd. 529: vent A^: venti LB^ ; putillos Bue.: ut illos codd. h. Z. : apud illos codd. 529 || 10 nitida (-ta Gen.'^) bilis codd. h. l.: nidica vilis codd. 529: niduli Mu., esca v. Scal.: nidi amica v. Bue. : fort. nidi Educa (-di-) v. || 12 ingressus L B^ \\ nevius D^ {cum B) l| 13 mihi D^ jj mise A^: om. D^ | 14 de- fregi: corr. Mu. \\ 15. 18 Lavare i^^^ j| 15 — 17 c/. 350.24 \\ 17 primus {corr. LJ) codd. utrobique \\ 18 Lavare L^ \\ eligere LA-i^ 11 21 — 22 cf 312. 23 22 te hoc D^ :| 23 — 24 lib. I, iam a. Quich.: I, a. 3Iu. \\ 25 esset fore existimo (esset porrexisti corr. esset fore existi [sic] L): corr. Me.: et esse et f. e. Gerlach. \\ quid: corr. Mu.: quin On. \\ 25 — 26 cf 471.4; 472.19 {s. v. moderant). lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 531 336. 337 M. neque tiiiun te ingenium moderat neque fraternum ira exiliiim levat? Varro Vergula Divina (566): quos non lacte novo levata pascat. II Levare etiam minuere. Accius Meleagro (456): cave lassitudo populitum cursiim levet. 30 idem Nyctegresia (492): illos suapte indiixit virtus: tii laudem illoriim levas? Varro tcsqI i^aycoyrjg (405): quemnam te esse dicam, fera qui manu coi^poris fervidos fontium aperis laciis sanguinis teque vita 35 levas ferreo ensi? || Vergilius Georg. lib. II (400): 1 omne levandum fronde nemus. Turpilius Demetrio (19): . . nunc me ex aliorum ingeniis iiidicat, 5 intercapedo quorum amicitias levat. Varro Quinquatribus (440): absintium uti bibam gravem et castoreum levemque robur. 10 LAVTVM significat lotum. Terentius in Phoraiione (339): tene asymboliim venire unctum atque lautiun e balneis? 11 Laut. s. lot. : 12 — 13 Ter. venire — mundnm. 26 n. tunc te ing. moderant codd. h. l. j| 28 lacte Scal.: iacta (iagta L^) || 30 poplit (sic): poplitum {ed. princ.) tuum mbb. II 32 illo Busite L^A^: illo suapte .B^: corr. ed. princ. 34 feram: corr. Hermann. \\ 35 lacu s. A^ (non B) \\ eonsi L^ 2 omnem LA^ || 3 fr. n.] prodimus || 5 num Mu. \\ 7 — 10 cf. 190.27 {s.v. absintium, masc); 314.15 (s. v. grave, amarum) 12 et aenea sembolum A^ \\ v. tunc unctum LB^. 34* 532 NONIVS MARCELLVS. 337 M. II Lautiiiu, mundum. Lucilius lib. XXVI (83): malisne esseV laiitum e mensa, puere, capturus cibum? 15 ' Lautum, abuudans, conpetens. Varro Gerontodidascalo (194): ^vilico quod f hanc satis si vix putant lautum'. II Lautum etiam inquinatum vel maculatum. Vergilius Georg. lib. III (221): lavit ater vukiera sanguis. Accius Stasiastis vel Tropaeo (606): 20 vulnere taetro deformatum, suo sibi lautum sangume tepido. |j Lautum, elegans, suave. Terentius in Eunucbo (427): . . facete, lepide, laute! nihil supra! Afranius Vopisco (366): 25 equidem te numquam mihi parasitum, verum amicum, aequalem atque hospitem cotidianum et lautum convivam domi. M. TuUius in VeiTem actione II (i, 17): ^Romam ut ex Sicilia redii, comites istius atque amici, homines 30 lauti et urbani'. — et in Hortensio (43): V|uae est igitur philosophia, Socrate? nec dubito quin, quaecum- 12 — 13 Ter. veuire — mund.; 15 ab. vel comp.; 17 — 23 Laut.— supra; 28 — 30 M. TuU. Rom.— urbani. 13 — 14 cf. 254.8 (s. v. capere, accipere) ]] 14 malis necesse est codd. h. Z. : malis necesse codd. 254: correxi |j pure 16 uili eo i^ jj hanc] nunc Vahlen.: foii. habeant (hant) si] sibi Vahhn.: sit (?) 3h(. \\ 17—18 cf 466.20; 503.36 17 im LA^ ll 19 Tropaeo Liberi (?) Mu. \\ 21 suo sibi om. B^ 23 facite L^ A^ t 24 — 27 cf 235.21 (s. v. aequales) || 25 ea- quidem L^ \\ nuncquam A^ \\ 26 parasti tum L^ A^ \\ 27 et laut. et c. LB^ \\ convivam ed. a. 1476: convivium codd. utro- hiqiie II 28 roma \ 29 siciliam L \\ red., cum iste atque istius amici Cic. ji 30 in supra add. -L || 31 quin 3Ie. : quid. lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 533 337. 338 M. que sit, lautitiam ac victum elegantem magnifice neque minus quam deceret colere instituisset'. LENTVM significat tardum. M. Tullius de Republica lib. V (10): ^Marcellus ut acer et pugnax, Maximus ut consideratus et lentus'. — et in Hortensio (22): ^hunc 35 Crassum, qui lentius, ut scitis, dicere solebat, {| ad imitationem quasi nostri generis contendisse'. [ Lentum, 1 securum, otiosum. Vergilius in Bucolicis (I, 4): nos patriam fugimus; tu, Tityre, lentus in umbra. |j Lentum, flexuosum. Vergilius in Bucolicis (V, 16): lenta salix quantum pallenti cedit olivae. 5 idem Georg. lib. I (265): atque Amerina parant lentae retinacula viti. II Lentum, patiens, placidum. M. TuIIius in Hortensio (86): ^qui cum publicas iniurias lente tulisset, suam non tulit'. II Lentum, facile. Lucilius Satyrarum lib. XI (16): 10 Luciu' Cotta senex, Crassi pater huiu' Paceni, magnu' fuit trico nummariu', solvere nulli lentus. II Lentum, tenax. Plautus Menaechmis (94): lenta vmcla sunt escaria. 15 33 Lent. s. tard.; 35 — 36 M. TuU. hunc — solebat ; 1 — 5 Lent. — olivae; 8 — 9 Lent. — tulissent; 14 Lent. tenax. 32 lautitiam On.: lautim LA^: lautum B-^: vestitum lautum Me. \\ victim A-^: vihictum L: corr. B^ || minas L^ \\ colebre L^ \\ instituissent B^ L ante corr. || 34 uttaceret p, : corr. Canterus || 35 et I. ed. a. 1476: ut I. || idem in Mu. tunc corr. hunc i || 36 sitis L^ {cum B E) \\ 1 nostro L^ 2 s. mollosum jL^ i| 5 caecidit (cec-) L^ A^ || 7 lenta B^ 9 tulissent L A-^ D^ non] m (*'. e. Marcus) A^ L ex. corr ut vid. II 10 — 13 cf. 22. 30 (s. v. tricones) || 11 Lucius om. codd. Ti. l. II pacem (paceni H^) codd. h. l.: paceni codd. 22: Paconi Nettl. : panaethi Mu. post lun. \\ 12 m. tr. f. codd. h. l. || troico AA: treico Mu. \\ 14—15 cf. 108.21 \\ 15 nimis 1. codd. Pl. \\ vincta codd. h. l. \\ scaria codd. m 534 NONIVS MARCELLVS. 338. 339 M. Vergilius Georg. lib. IV (41): et visco et Phrygiae servant pice lentius Idae. II Lentum, frigidum. Vergilius Georg. lib. I (289): nocte leves melius stipulae, nocte arida prata 20 tondentur, noctis lentus non deficit umor. Cicero de Oratore lib. II (190): Seque enim est facile perficere ut ii-ascatur ei, cui tu velis, iudex, si tu ipse id lente ferre videare'. LANGVOR est torpor et inertia. M. Tullius de Officiis lib. I (123): ^nihil autem magis cavendum est senectuti 25 quam ne languori se desidiaeque dedat'. || Languor, defectio et dissolutio. Vergilius lib. IX (435): purpureus veluti cum flos suscisus aratro languescit moriens. idem Hb. XI (68): 30 qualem virgineo demessum pollice florem seu mollis violae seu languentis hyacinthi. 1 LONGVM est per planum porrectum. Vergilius || Georg. lib. III (54): tunc longo nuUus lateri modus. II Longum, altum, erectimi. Vergilius Aen. lib. IX (229): stant longis innixi hastis et scuta tenentes. 5 !' Longum, diuturnum, perseverans. Vergilius Aen. lib. lU (487): et loncfum Andromachae testantur amorem. 17 — 18 Virg. et vis.— frigidum; 20 Virg. noct.— hum.; 23 — 26 Lang.— diss.; 1 Long.— porr.; 3 — 6 Long.— amorem. 18 Verg. om. LA^ \\ 19 necte L A^: ne et l. L' \\ 22 post hunc V. stant 341.17—18 \\ 23 — 31 fort. post 340.5 collocand. (cf. 'Non. Marc' p. 73) \\ 25 dat JDM^ ij 29 X A^ \\ 31 moles L^-A^'. molles B^: (corr. B) \\ facinti X^ J.^ |1 4 adnixi codd. Verg. \\ 6 testentur Verg. lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 535 339 M. |l Longum, saeYum, perniciosum. YergiliusAen.lib. 1(749): infelix Dido, longumque bibebat amorem. II Longe, etiam valde. Yergilius Aen. lib. Y (406): ante omnis stupet ipse Dares longeque recusat. lo M. TuUius in Yerrem, [de praetura] Siciliensi (II, ii, 53): ^hic longe primus civitatis est Epicrates'. — et de Officiis lib. I (69): ^in his et nobilissimi philosopbi, longe principes'. — Lucilius lib. XXIX (15): cum viderim in vita mea iitlrsvyfia Apelli longe opera ante alia omnia. i5 Sisenna Historiarum lib. IV (109): ^egregias et longe praestantis ac timendas adversariorum opes esse'. Terentius in Adelphis (65): et errat longe, mea quidem sententia. II Longe etiam significat aut temporis prolixitatem, ut Yergilius Georg. lib. II (80): 20 nec longum tempus, et ingens exit ad caelum ramis felicibus arbos; aut spatii aestimationem; ut M. Tullius in Clodium et Curionem (25): ^credo, postquam tibi speculum adlatum est, longe te a pulchris abesse sensisti'. — Yergilius 25 Hb. XII (52): longe illi dea mater erit, quae nube fugacem feminea tegat. 9 — 10 Long. val. significat — recusat; 13 M. Tullius in his — princ; 19 Long. — prolix.; 23 aut sp. aestimationem. 9 L. est eti. ii || 11 de pr. om. LA^ \\ 12 hi 1. X^: huius 1. codd. Cic. |! 13 longeque codd. Cic. \\ 14 cui ubi deriminutia (uita) meae LB-^: cui derim in vita meae (mea H'^) A^: corr. Quich. II 15 epitegma LB^: epitagma A^: corr. lun. \\ apepelli LB^: appelli (Gen.) vel apelli (J5) A^ \\ 17 ac tumendas L: aestumandas Mu.: ac metuendas Pius \\ opus A-^ \\ 18 erat || 22 cf. 302.4 II 23 sp. extentionem Mu. \\ 23 — 25 cf. 434.17 (s. V. speculum) |j 24 sed credo codd. 434 \\ 25 te H^E (cum codd. 434): etLB^: et (Gen.') vel ut {Ge7i.^ B) A^ \\ abesses ^A 536 NONIVS MARCELLVS. 889. 840 M. LVXORIA est contra piidorem et supra modum profusio. M. Tullius de Officiis lib. I (106): "^intellegimus quam 30 sit turpe diffluere luxuria, delicate ac molliter vivere'. I Luxuria, intempestiva abundantia. Vergilius Georg. lib. I (112): luxuriem segetum tenera depascit in herba. 1 M. TuUius de Oratore lib. II (96): || ^ei omnis luxuries [eium] stilo depascenda'. — Vergilius Georg. lib. I (191): at si luxuria foliorum exuberat umbra. Cicero in Oratore (81): ^gemmare vites, sitire agros, 5 laetas segetes, luxoriosa frumenta'. LAXVM, liberum et remissum. Vergilius Aen. lib. I (63): et premere et laxas sciret dare iussus habenas. idem Georg. lib. II (363): et cimi se laetus ad auras 10 palmes agit, laxis per purum inmissus babenis. Laxum, non angustum, sed spatii maioris. Vergilius Georg. lib. m (166): et piimum laxos tenui de vimine circlos cervici subnecte. 15 M. Tullius de Officiis lib. I (139): 'et admittenda hominum cuiusque modi multitudo, adhibenda cura est laxitatis '. 28 Lux. — profusio: 31 — 32 Luxuria — herba; 4 — 6 Cic. gemm. — rem.; 9 — 14 Virg. cum — subnecte. 28 est incontra L \\ 29 intellegemus Cic. || 30 set t. i^: se t. A^BA: corr. H^ (cum B) '\ et de. codd. Cic. || 1 I || 1— 2 ei omnes (-nis) luxuriae seium (segetum B) st. dep.: corr. Mic: inest luxuries quaedam, quae stilo depascenda est Cic. \\ fort. 1. enim ij 3 ac si i^ J.^ || filiorum XM^ ; 5 1. esse se. codd. Cic. \\ 6 — 7 cf. 365. 14 \\ 9 et dum Verg. \\ auras L: aures A^ h 13 ac Verg. \\ 14 cervice LA^D-^ \\ 15—16 cf 132.24 |i 16 modi] generis codd. Cic. lY. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 537 340 M. LOCANDi significatio manifesta est, ut aut operis locandi aut fundi. M. Tullius Epistola ad Caesarem lib. II (8): Wel quod locatio ipsa pretiosa'. — idem in Verrem, in Frumentaria (II, iii, 55): ^Xenonis Meneni, nobilissimi 20 hominis, uxoris fundus erat colono locatus'. j| Locare, constituere. Vergilius Aen. lib. I (427): hinc alta tbeatri fundamenta locant alii. Lucilius lib. XXX (11): haec virtutr tuae f artis monumenta locantur. 25 II Locare, marito dare. Plautus in Aulularia (191): virginem habeo grandem, dote cassam atque inlocabilem. I Locare, parare. Lucilius lib. XXVIII (XXIX, 117): haec tum conventus tela insidiasque locavi. LAETVM, hilarum, sicuti consuetudine. Vergilius Georg. 30 lib. I (423): et laetae pecudes et ovantes gutture corvi. II Laetum, ferax. Vergilius Georg. lib. I (102): laetus ager. nullo tantum se Mysia cultu iactat. :j Laetum, pingue. Vergilius Georg. lib. II (520): 35 glande sues laeti redeunt. 17 — 21 Loc— constituere ; 23 Virg. fund. 1. alii; 26 — 27 Loc. — inloc; 30 — 33 Laet. — ager. 17 ut [aut] op. Mu. II 19 V. collocatio i)^ || 20 Frum. {del in) Quich. II ac {praec. a) senonisX {pro csenonis) || 22 huncA^ (hicB, cum Verg.) || 25 virt. haec: corr. Corpet. \\ t, chartis Laclim.: fort. tuai artis j| 26 — 27 cf. 45.13 \\ 28 — 29 cf 271.21 {s. v. con- yenire, interpellare) || 28 XXYini codd. 271 || 29 hic I. Dousa || insidiaeque codd. h. l.: -diisque codd. 271 || locari I. Dousa \\ 30 sicuti om. L \\ 35 pinguem L A^ \\ Georg. om. LA^^. 538 NONIVS MAECELLVS. 340. 311 M. 11 Laetum, gratia plenum. Vergilius Aen. lib. I (590): lumenque iuventae || 1 pui-pureum et laetos oculis afflarat honores. II Laetum, plenum, distentum. VergiliusGeorg.lib.III(310): laeta magis pressis manabunt ubera mammis. LASSVM dicitur fatigatum. Lucilius lib. XXX (80): 5 leonem aegrotum ac lassum. II Lassum, marcens, gravatum. Vergilius lib. IX (436): lassove papavera collo demisere caput. 10 Locvs significationis manifestae est, ut Vergilius Aen. lib. ni (414): haec loca vi quondam. et (393): hic locus urbis erit. II Locus, genus, nobilitas, dignitas. Accius Eurjsace (341): 15 . . atque, ut vides, non tenui de loco. Sallustius in Catilina (2 3, 1 ) : ^natus haut obscui'o loco'. II Locum decus significare vult Accius Diomede (272): non genu' vinim ornat: generi vir fortis loco. 37 Laet. gr. pL; 2 — 4 Laet. — fatig. ; 7 — 10 Lass. — est; 14 Loc. etiam g. n. vel d. ; 15 — 16 Accius non — obsc. loco. 37 — 1 cf. 320.5 II 2 plenum LB^: lentum A^D^ \\ 8 las- sove E^: lassave reTl. 9 dim. || 10 L. in significaticne mani- festa est^^ (cum Gen.^) j| manifesta est (-tae) X || VI ^^ || 10 — 11 cf. 377. 7 \\ 15 vide: corr. Ald. || n. t. natus de 1. (?) 3fu. II 16 cf 310. 5 |! 17 — 18 post 338.22: huc traiec. Quich. \\ 18 generis 3Ie. \\ forti (fonti A^): corr. lun. lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 539 341 M. INCIPIT PER M LITTERAM. MACTARE, praecipitare. Accius Antenoridis (125): 20 qui aut illorum copias fiindani in campo aut navis uram aut castra mactabo m mare. II Mactare, honorare. Accius Didascalicon lib. I (4): sapientiaeque invictae gratia atque honori' patera Nestorem mactavit 25 aiirea. II Mactare est inmolare. Vergilius Georg. lib. IV (546): et nigram mactabis ovem lucumque revises. Lucretius lib. III (52): et nigras mactant pecudes et manibu' divis. 30 Accius Erigona (52): quod utinam me suis arquitenens telis mactasset dea! Varro de Vita Pop. Rom. lib. I: "^quod calendis luniis et publice et privatim fabatam pultem dis mactant'. II Mactare est magis augere. Vergilius lib. IX (641): 35 macte nova virtute, puer. Cicero Tusculanarum lib. I (40): 'macte virtute'. Accius Neoptolemo (473): . ita, ut dixi, macte his armis, macte virtutei patris. 20 Mact. praec; 21 — 22 Accius aut il.— mare; 27 — 28 Mact. — ovem; 33 — 36 Varro quod — puer; 39 Acc. macte — patris. 19 om. A^ II 21 qui om. D^ \\ copios A^ \\ 22 uramavi c. JC || castram iactabo (?) Mu. |j 23 -co || 25 pater honesto rem: corr. Turnebus \\ 28 ovem] olim A-^ (non B) \\ locumque A^ \\ revisens L^A^ II 29 V II 30 nigra: corr. E (cum B) \\ magnibus A^: agnibus i J5^ || 32 -nes || 33 vel quot |1 34 d. mactat: corr. Me.\\ 39 ac. optolempota A-^ (cum E ^) : ac. opeolempota L B'^ : corr. lun. !| uti Voss. II eia u. d. QuicJi.: tun, Ulixe? Mti. \\ armis A^D^: armique L^: armisque B^ || virtutem (-te D^). 540 NONIVS MARCELLVS. 341. 342 M. 40 Lucilius Satyrarum lib. V (l): macte, inquam, virtute simulque Ms versibus esto. 1 Turpilius || Boethuntibus (7): macte virtute esto. Pacuvius Duloreste (146): macte esto virtute operaque! omenque adprobo. 5 M. Tullius de Republica (I, 67): ^ferunt laudibus, mactant honoribus'. Mactare malo adficere significat. Plautus Amphitryone (fr. i): at ego certo cruce et f cruciatum mactabo, [exuo] mastigia. idem in Aulularia (535): 10 dotatae mactant et malo et damno viros. Novius Gallinaria (39): macto te hisce [verg.] verbenis: macta tii illanc infortiinio! Pomponius Praecone Posteriore (137): at te di omnes ciim consilio, calve, mactassmt malo! 15 Accius Epigonis (305): maneas, adsis? an te exilio mactem Pelopis ex terris? 41 his Serv. Danielis ad Aen. IX, 641: hic || esto om. cod. Serv. || 4 asprobo: corr. ed.princ. || operaque omen approba Delrius \\ 5 et m. cod. Cic. | 6 molo {Gen.'^) vel modo {Gen.^ B) A^ 1! 7 e. te cert. Pylades \> 8 eccruciatum {immo excr.) multum mact. Mu.: fort. et cruciatu tum mact. |j mactavo A^ {non B) jj exuo om. A^ {cum E^): exito Mu.: fort. ex animo (aio) || at ego te cruce et cruciatu mactabo, mastigia Ussing. \\ 10 dodate A-^ {cum G) Ij mactantem malo LB^ \\ 12 teisce L {cum G) 11 verg. (uirgt.) {i. e. Vergilius) LB^: vergulis Mu.: om. A-^ \\ anticipaverat scriba verb(enis) || illam: corr. Both. ![ infortuito L (t alt. supra scr.) (-tuno E) \\ 14 ad tedium o. L^ \\ 15 epi- gono jl 16 — 18 m. adhis a. t. e. macte p. externis: correxi \\ maneas, adsis {Mu.) autem {Both.), exilio macte ex terris Pelopiis? Bibb. j maneas ad Glisantem Bergk. \\ maneas Argis, an te e. mactem Bue. \\ ex terminis Scal. \\ Pelopiis | ex terris Voss. ly. DE YARIA SIGNIFICATIONE SEEMONYM. 541 342 M. [et] Ennius Telepho (288): qui illum di deaeque magno mactassint malo! 20 Afranius Privigno (264): "«, a, fulica, bene peristi." — "di te mactassint malo!" MODicvM in consuetudine pausillum volumus significare; modicum veteres moderatum et cum modo dici volunt. Plautus in Bacchidibus (fr. iv): 25 quibus ingenium in animo utibile est, modicum et sine vernilitate. idem Persa (346): modice et modeste est melius vitam vivere. et in Milite (1190; cf. 1422): modice sapis. 30 Ennius Hecuba (175): quae tibi in concubio verecunde et modice morem gerit. Accius Bacchis (239): agite modico gradii; iacite thyrsiis levis! Turpilius Demiurgo (37): 35 ergo edepol docta dico: quae mulier volet sibi suom amicum esse indulgentem et diutinum, modice atque parce eius serviat cupidines. 23 — 24 Mod.— volunt; 28 — 32 Plaut. modice — gerit. 22 a, a Mu.: a || pene: corr. Rihh.'^ \\ mactis sint A^ \\ 23 in del.{?) Mu. \\ volimus LA^: videmus Mu. (solemus esset propius) II 24 (modicum om. B) !! commodo A^: commodum L D^ {cum B) i| 26 ingenium Charisius 184: ignes || ubile A^' (utile B) \\ utibile et modicum est Charis., qui om. seq. \' 27 i. in P. (?) Mu. II 28 modeste meliust v. codd. Pl. \\ 30 modice] multimodis codd. PJaut. \\ 32 in cubio A^ B^ \\ 34 iacet et nisus: corr. Mu.: iacite thyasos PaJmerius \\ 37 suum amicum Acidalius: summa (-am LB^) amicam j, 38 cupidini lun. 542 NONIVS MARCELLVS. ;'.42. u:) M. M. Tullius de Republica lib. II (41): ^statu esse 40 optume constitutam rempublicam, quae ex tribus generibus illis, regali et optumati et populari, confusa modice nec puniendo inritet animum inmanem ac ferum'. — Varro 1 "Eico Cs^ tceqI rvii]g (172): ^sapiens || et bonum ferre potest modice et malum fortiter aut leviter'. — idem Tithono, itsQl yijQcog (548): ^risi multum, lusi modice [iambis]'. — Sallustius in lugurtino Bello (63, 2): 5 ^animus belli ingens, domi modicus, lubidinis et divitiarum victor'. MiTis est tranquillus et lenis. Vergilius lib. VIII (88): mitis ut in morem stagni placidaeque paludis. Lucilius lib. XXX (71): est illud quoque mite malum, blandum atque dolosum. 10 M. TuIKus in Hortensio (25): ^aut Theopompo acrius aut Epboro mitius inveniri potest'. || Mitis est maturus. Plautus in Milite (1424J: mitis sum equidem fiistibus. Vergilius in Bucolicis (I, 80): 15 sunt nobis mitia poma. Turpilius Lindia (147): misero miiii mitigabat sandalio caput. 1 — 2 Varro sap. — fort. ; 5 — 6 Sall. anim. — len. ; 11 — 12 Mit. mat.; 15 Virg. sunt — poina. 39 statua e. L ante corr.: statue e. L ex corr. B^-. statuo e. Iun. \\ 40 optumo Bentin. \\ 42 punienda: corr. Bentin. )| imnanum L^A^ \\ humanum ac f. reddat (?) Jfw.: inmanemque ac f. r. Moser. || 3 — 4 risi m., liisi m. iambis Vahlen. \\ 4 iambis OeJiler.: ambisi^^: ambust {post Sall.) ^4-^: fort. niliil nisi Sallust. prave script. \\ 6 Vllllyl^ (non B) \\ 9 est I. Dousa: et || 10 — 11 (a. T. a.) cf. 341. 11 {s. v. acre) || 11 aut E^horo Victorins: aut eoforo A^: aut teoforo LB-^ \\ 12 mollis mat. 3Iu. 11 13 mitissime quidem {mitt - L cum G) || 14 — 15 cf. 346.31 || 15 bona A^ {non B) IV. DE VARIA SIGNIFIGATIONE SERMONVM. 543 343 M. Pacuvius Duloreste (142): nec grandiri friigum fetum posse nec mitiscere. M. Tullius de Republica lib. IV (l): ^cumque autumno 20 terras ad concipiendas fruges patefecerit, hieme ad con- servandas co72traxerit, vere ad conficiendas relaxarit, aestiva maturitate alia mitigaverit, alia ton-uerit'. — Afranius Divortio (67): immo illi mitem faxo faciant fustibus. item M. Tullius de Senectute (28): ^facitque persaepe 25 ipsa sibi audientiam diserti senis compta et mitis oratio'. MATER est quae quodvis animal partu edit. Vergilius Georg. lib. IV (321): mater, Cyrene mater. II Matrem veteres etiam nutricem dici volunt. Plautus 30 Menaechmis (19): ita forma simili piieri, ut mater sua non internosse posset, quae mammam dabat, neque adeo mater ipsa quae illos pepererat. Vergilius [Aen.] lib. VIII (632): et lambere matrem 35 inpavidos; id est nutricem. || 27 Mat.— edit; 30 Mat.— vol.; 35 — 2 Virg. et — meram. 18 — 19 cf. 115. 11 (s. V. grandire) || 21 terra se ad Quich. \\ bic me A^ \\ 21 — 22 a. c. c. v. add. Quich. || 22 conf Patricius: concipiendas || aest. Patric. post lun.: a fistula || 23 aliam m.: corr. E {cum B) \\ 24 i. illi mitem Gen.^E: i. limitem L: i. illi molitem A^: i. illi limitem B^ \\ paxo LA-^ \\ 25 — 26 post 11 (potest) colloc. Quich. \\ 25 item secl. Mu. \\ 26 audientia LB^ \\ diserti Gen.^: dissertis rell. \\ senis Gen.^: sermonis L^: sermonibus B^A^ \\ compta Gen.^: om. LB^: coacta A^: cocta E jl 30 etiam vet. D^ \\ nutrici voeant L^ \\ 30 — 33 cf. 423.23 II 30 — 31 M. ita] menecmista J.^ || 31 uti Camerarius ad Plaut. II 32 potest A^ \\ 34 — 36 cf 423.21 \\ U Aen. om. L^ {cum B) II 37 idem n. L. 544 NONIVS MARCELLVS. S44 M. 1 MERVM est solum. Terentius in Phormione (146): nihil habet nisi spem meram. Varro Tov nazQog xo TtaLSiov^ tibqI TtaidoTCOLtccg (552): ac liberos parare cui necesse sit? 5 non est merum; nec tu edepol quid simulas tuis. Plautus in Asinaria (155): aurum atque argentiim merum est. fixus hic apiit nos animus tiius clavo Cupidinis. Varro Sesqueulixe (469): ^Diogenem postea pallium 10 solum habuisse; et habere Vlixem meram tunicam; pilleum ideo non habere'. || Merum, sincerum. Pomponius Piscatoribus (120): nescioquid non est hoc merum, quod hic plorat. Varro Marcipore (286): eodem coniecisse mera miracula 15 nescioqua. idem Eumenidibus (137): tu non insanis, quod tibi vino corpus corrumpis mero? Cicero de Oratore lib. II (94): ^ecce tibi exortus est Isocrates, magister istorum omnium, cuius e ludo, 20 tamquam ex equo Troiano, meri principes exierunt'. MERET, meretur. Vergilius lib. X (492): qualem meruit Pallanta remitto. 35 — 2 Virg. et — mer.; 9 — 11 Varro Diog. — non habere; 11 Mer. sinc. ; 17 idem tu — mero; 21 Mer. meretur. 2 immo, nihil nisi s. m. Ter. || 4 at Mu.: fort. delend. (praec. -ag)\\ qui(?) Mu. in appetid. |j 5 fort. nomen e. (nomenst) m. (vix non merum non e.) || qui id s. cupis Mii. \\ 8 f. h. a. nos est a. codd. Pl. II fixust Saupp. Epist. Crit. 65 \\ his caput nos L \\ n. est an. codd. Pl. \\ 10 'post hunc v. stant vv. 16 — 17 \\ 12 bic secl. Mu. II 16 — 17 post 10 (hab.): Tiuc traiec. Mu. \\ 17 quod E^ {cum JB); quo reU.: quom Bue.: quod ibi Havet. lY. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 545 344. 345 M. et lib. lY (317): si bene quid de te memi. M. Tullius ad Caesarem iuniorem lib. II (fr. 22): 25 ^quem perisse ita de re publica merentem consulem doleo'. Lucilius lib. XXX (l2l): publicitus lege ut mereas praesto est tibi quaestor. YaiTO Eumenidibus (157): ^quia plus, inquit, merere debet in quo est virtus'. — Yergilius lib. Y (801): merui quoque. saepe furores 30 conpressi. II Maeret rursus dolet. Yergilius Aen. lib. lY (82): sola domo maeret vacua. II Meret, militat. Lucilius Satyraimm lib. XY (26): dum miles Hibera 35 terrast atque meret ter sex, aetate quasi, annos. idem lib. XI (8): annos hic terra iam plures miles Hibera nobiscum meret. II Yarro de Yita Pop. Rom. lib. III: Vjui in exercitu 40 donati || essent et equo publico mererent'. |^ Meret, 1 24 Yirg. si — mer. ; 32— 33 Mer. dol.— vac; 1— 2 Mer.— capit. 24 si bene E: sibe L^: sibi A^: si B^D^ (cum B) \\ 25 TuUius om. A^L ante corr. j| 26 peperisse L \\ 26 (Luc.) — 27 ante v. 40 collocat Mu. j| 27 publicitus 3Iu.: publica || 29 (Yerg.) — 31 post v. 39: liuc traiec. Qiiich.: fort. secludend. || 30 meruit L"- A^ \\ est (e) s. {Gen.'') vel s. {om. est) {Gen.^ B) AA: et s. LBA 11 32 — 33 fort. secludend. |i 32 Mer. || 33 mer. || 35 habera A^ \\ 36 terras ac m.: corr. Lachm. \\ mere A^ {non B) II ter sex Iitn. in marg.: tersa (terse L^) ex [\ anneis Mu. Ij 38 hic terra iam Palmerius: bic errat tam (erat E ante corr.) B^ {cum E): incerrat tam A^: hic erarat tam L^ || hiberna: corr. Palmerius \\ 39 post hunc v. stant 29 (Yerg.) — 3i || 40 quin e. LB^ {= G) \\ excitu A^ \\ 1 donis don. 3fu. NONIVS Marpwt.t.vs «.,1 T.TvnsAV. TT qx 546 NONIVS MARCELLVS. 545 M. humillimiim et sordidissimum quaestum capit (Varro Rerum Humanarum lib. XX: Vj[ui in ordine erat, is aes militare merebat') et ob mercedem laborem vel infamiam corporis locat. — Lucilius lib. I (36): 5 et mercedimerae legiones. YaiTO Agathone (14): ^Duloreste, qui «merita f hominem et servum facit»'. unde et mercennarii et meretrices dicuntur. — idem Eumenidibus (158): ^primum iste, qui meret sestertios vicenos '. iiEDiCAJMENTVM est quo homiues vel animalia cetera 10 curantur. M. Tullius de Officiis lib. III (92): ^siquis medicamentum cuipiam dederit ad aquam intercutem'. jj Medicamentum rursum venenum, ut graece q^douaKOv^ vel producta eius verbi piima syllaba, quod apud Medos venefici sint plurimi secundum Yergilius Georg. lib. 11(126): 15 Media fert tristis sucos tardumque saporem felicis mali. et in sequentibus (128): pocula si quando saevae infecere novercae miscueruntque herbas. 1 — 2 Mer. — cap.; 5 LuciL et — religiones; 6 — 8 Yarro qui — dic: 9 — 10 Med. — cur. ; 12 Med. r. venenum. 2 (Yarro) — 4 (merebat), quae in marg. archetypi stetisse credit, post 344.39 coUocat JIu. \\ 3 ordine erat, is aes Ald.: ordine ratis es (est LB^) \\ 5 mercede meret reli- giones (releg. i^): 'mercede meras legiones' ait Porphyrio ad Hor. Ep. I, 3, 6 {vid. Bue. Bhein. JIus. XLVIII, 87) \\ 6 dul. (dol. i^): dovXo7tQ£7ct6T£Qov Duebner. | Yarro Ag. * * * Pacuvius Duloreste, qui m. Kaelius !j meritat N. Faher: fort. meritantem j; 7 h, ex se serv. J/w. (ec) Ij 7 unde — dac. post v. 4 (locat) coUoc. Mu. \\ merc.] meritorii Guietus, recte ni faUor 11 7 — 8 idem in eum. L j 8 primum om. A^ , 10 — 11 cf 37.4 || 11 derit A^ il intei-tutem A-^ {nmi B) j 12 — 13 qp. * * * vel Mu. Ii 13 — 19 fort. secludetid. | 14 beneficii sit ,| 14 — 15 cf. 410.20 II 17 — 19 secl. (?) Mu. IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 547 345. 346 M. VaiTO TtSQl i'^(xy(oy7]g (407): ^quaerit •ibidem ab 20 Hannibale, cur biberit medicamentum. «quia Romanis», inquit, «me Prusiades tradere volebat»'. MiNVTVM est, ut saepius', breve. || Minutum, [est] obscunmi, [et] scrupulosum, ut a Graecis dicitur XeTtro- ^SQL^vov. Cicero de Finibus Bonorum et Malorum lib. I (61): *^ecce autem alii minuti et angusti et omnia 25 semper desperantes aut malevoli, invidi, difficiles, lucifugi, maledici , monstruosi '. MALiGNVM significat consuetudine malevolum. || Malig- num, obscurum. Vergilius Aen. lib. VI (270): quale per incertam lunam sub luce maligna est II iter in silvis. 1 II Malignum, gracile, minus ferax. Vergilius Georg. lib. II (179): difficiles primum terrae collesque maligni. MOLiRi est facere. Vergilius Aen. lib. I (414): molirive moram et veniendi poscere causas. 5 idemque (Aen. I, 563): res dura et regni novitas me talia cogunt moliri. M. TuIIius Philippicai-um III (6): 'quem nihil aliud agere, nihil moliri nisi caedem civium atque interitum 10 20 — 22 Varro et quaer. — breve; 27 — 1 Malignum — silvis: 4 Mol. e. fac; 7 — 8 Virg. quae res — moliri. 20 itayayfig] s^aroir {-ou B^) et |I 22 — 23 M. 0. {om. est) A^ \\ 23 obscuros A-^ {non B): obstusmn Mu. \\ et om. A^ \\ scupu- losum L: scupulum A^ |j 23 — 24 IsTcr. marg.Iun.: (xs7iro(isQLuoL \\ 25 alii] mali || munuti A^ (non B) \\ ang. aut (ut) omn. codd. Cic. Jl 26 difficile est (difficile E^) \\ lucifug {sic) A^ \\ mon- strosi codd. Cic. [ 5 (aut B cum codd. Verg.) \\ 6 idem E^: (itemque B) \\ 9 lE add. Me.: Philipp. lib. IH (?) Mu. \ 10 cae.] decem (desecem L'^) ;| 10 — 11 impetum civitates: {corr. B) videre. 548 NONIVS MARCELLVS. 346 M. civitatis videret'. — idem et de Senectute (26): ^iners non sit, verum etiam sit operosa et semper agens aliquid et moliens'. || Moliri, retinere, morari ac repigrare. Caecilius Progamo (192): ita quod laetitia me mobilitat, maeror molitiir metu. 15 Lucilius lib. YII (25): muginamur, molimur, subducimur. 1 Moliri, exstruere: dictum a molibus. Vergilius Aen. lib. I (424): molirique arcem et manibus subvolvere saxa. Accius Philocteta (566): 20 ubi hon-ifer aquilonis stiidor gelidas molitiir nives. unde demoliri dictum est destruere. M, Tullius de Officiis lib. 1(138): '^hanc Scaurus demolitus accessionem adiunxit aedibus'. — Cassius Hemina lib. II de censori- 25 bus (23): ^et in area in Capitolio signa quae erant demoliunt'. — M. Tullius de Officiis lib. III (66): Memoliri ea quorum altitudo officeret auspiciis'. MOLLE est non durum. Vergilius lib. VIII (415): mollibus e stratis opera ad fabrilia surgit. iden; Georg. lib. II (120): 30 quid nemora Aethiopum molli canentia lana? 11 — 13 M. Tull. iners — mol.; 17 — 18 MoL— saxa; 22 — 23 unde — access.; 25 item in capit. — demolivit; 27 Molle — durum. 11 et secl. ed.princ. \\ 13 moraria ac X^: ac {om. mor.) A^ 14 laet. Palmerius: letiale || 15 — 16 cf. 139.5 (s. v. muginari) 16 mutilamur codd. h. l. | 17 a mobilibus L A^ {non Gen.) 17 — 18 cf. 240.21; 233.13 \\ 20 unde Cic. Tusc. I, 69 '\ bor- ridus Scliol. Veronens. in Aen. VIII, 2S 21 Aquilonis Cic, all.: aequisoni (eq.) || 23 Sc.] serus LA^B^: servus L>^ {cum B) || 24 caesius: [corr. B) | 24 — 25 tensoribus E: touso- ribus A^ \\ 25 aera J.^j| in a. Capitoli Mu. i, demolivit: {corr. B) \\ 26 (M.— ausp.) secl Mu. cf. 147.26 [ officere A^: efficeret LK IV. DE YARIA SIGmPICATIONE SERMONVM. 549 346. 347 M. j Molle, recens, novuin. Vergilius in Bucolicis (I, 80): sunt nobis mitia poma, castaneae molles. MoUe, opportunum. Vergilius Aen. lib. IV (423): sola viri molles aditus et tempora noras. 35 item (Aen. IV, 293): et quae mollissima fandi tempora. || II Molle, leve, contemnendum. Vergilius Georg. lib.III(4l): i tua, jMaecenas, haut mollia iussa. M. Tullius de Senectute (5): ^quod ferundum est moUiter sapienti'. || Molle, non arduum nec erectum. Vergilius in Bucolicis (IX, 7): qua se subducere colles 5 incipiimt mollique iugum demittere clivo. (I Molle, dulce, iucundum. Vergilius Georg. lib. II (470): mollesque sub arbore somni. M. Tullius de Legibus lib. II (38): ^in animos teneros atque mollis influere quam varios canendi sonos'. — lo et idem de Senectute (2): "^omnis absterserit senectutis molestias, sed etiam elfecerit mollem ac iucundam senec- tutem'. I Molle, placidum. Accius Telepho (629): nixi properiter navem in fugam transdunt subter saxa ad laevam, qua mons mollibat mare. i5 31 Molle r. n.; 33 — 34 Virg. cast.— opport. ; 37 — 38 Virg. et quae — temp.; 4 Molle — erec; 7 — 8 Molle — somni; 11 — 13 M. TuU. omnes — senectutem. 31 — 32 cf. 343.14 j| 36 item 3Iu.: idem | 4 — 6 (inc.) cf. 400. 3 \\ d nihil tam facile in Cic. || terrenos J.^ l| 10 incanendi A^L^ (L^?) II somnos | 11 et del. Mu. \\ non modo omn. Cic. \\ absterserit Gen.^: absterseris rell. | 12 effeceris D^ || 12 — 13 sed eff. mol. etiam et iuc. sen. codd. Cic. \\ 13 — 15 cf. 154.9 (s. v. properiter); 307.31 (s.v. fuga) | 14 remisque nixi JLcc. : rnix L^ \\ periter codd. h. l. \\ 15 trandunt L: trad. A^ \\ leva quam: levam ed. princ, qua ed. a. 1476. 550 NONIVS MARCELLVS. 347. ;{48 M. M. Tulliiis de Senectute (10): *et Hannibalem iuveniliter exultantem patientia sua moUiebat'. MiRARi significat novo aliquo obstupefieri. Vergilius Aen. lib. I (455): artificumque manus inter se operuraque laborem 20 miratur. II Mirari, delectari, accendi. Vergilius Georg. lib. III (49): seu quis Olympiacae miratus praemia pugnae pascit equos. II Mirari, venerari. Vergilius Georg. lib. IV (215): 25 ille operum cnstos; illum admirantur et omnes circumstant. MiCARE est sortiri digitis. M. TuUius de Officiis lib. III (77): ^dignum esse dicunt, quicum in tenebris mices'. — et eodem (90): ^quasi sorte aut micando 30 victus alteri cedet'. — Varro Parmenone (396): ^mi- candmn erit cum Graeco, utrum ego illius numerum an ille meum sequatur'. jj Micare, per vices sine ordine moveri. Vergilius Georg. lib. III (84): 1 micat auribus || et tremit artus. idem lib. X (396): semianimesque micant digiti ferrumque retractant. et Georg. libro HI (439): 5 et linguis micat ore trisulcis. 18 Mir.— obst.; 21 — 22 Mir. — pug.; 27 — 1 Mic— artibus. 16 — 17 cf. 301.2 II 16 atX^. at (Gen.^^B) vel ad iGeu.-') A^: ad L^: et B^ j| 17 p. submoUiebat LA^ \\ 22 miseratus A-^ {non B) \\ (palmae B ciimVerg.) \\ 24 venerari Gen.^E: munere A^: mentiri L: munerare B^: (metuere H^) \\ VII A^L^ \\ 25 illum om. A^ \ 26 quooptant LA^ \ 28 ducunt B^ \\ 29 micis || eodem Me.: eo || sed qu. so. Cic: quas {om. D^) ipso quasi so. |[ 30 alt. ced. alter Cic. II 31 assequatur v. d. in ed. lun. \ 32 movere: corr. Quich. \\ 32 — 1 cf. 191.8 |; 1 et remit L^ A^ \\ artibus D^. IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 551 348 M. Luciiius lib. XXX (48): oninia tmn endo muco videas fervente micare. II Micare, fulgere. Vergilius Aen. lib. I (90): micat imibus aether. D et lib. II (734): lo ardentis clipeos atque aera micantia cerno. MiTTERE manifestam habet significationem, ut Vergilius lib. VIII (9): mittitur et magni Venulus Diomedis ad urbem; et Georg. lib. Ul (323): i5 in saltus utrumque gregem atque in pascua mittes; et (Georg. III, 64): mitte in venerem pecuaria primus. II Mittere est excludere. Vergilius Aen. lib. I (202): maestumque timorem 20 mittite. Sisenna Hist. lib. III (13): ^mulierem missa fide ac pietate propter amoris nefarii lubidinem obstitisse'. II Mittere, remittere. Vergilius in Bucolicis (IX, 6): hos illi (quod nec bene vertat) mittimus haedos. 25 II Mittere, omittere. Terentius in Adelphis (335): era, lacrimas mitte. VergUius lib. XI (256): mitto ea quae muris bellando exausta sub altis. 8 — 9 Mic— aeth.; 12 Mitt.— sign.; 19 — 21 Mitt.— mitt.; 26 — 27 Mitt.— mitte. 10 — 11 cf. 196.21 |l 12 ut om. ed. iwinc. \\ 13 — 14 cf. 366. 19 jl 16 mittis || 18 cf. 390. 31 ]i 23 extitisse LB^ {non E) \\ 24 Mitt. del. Quich. \\ rem. addidi: adducere Mu. \\ 24 (Verg.) — 25 post V. 18 collocat Quich. \\ 29 exusta A^. 552 NONIYS MARCELLVS. 348. 349 :\I. 30 Lucilius lib. XXX (122): hoc missum facies, illo me utere libente. M. Tullius de Officiis lib. III (112): 'Manlium missum fecit: tantum temporibus illis ius iurandum valebat'. Plautus Aulularia (651): iam scrutari mitto: redde buc. 35 MANDARE significationem habet notam; ut Vergilius lib. IX (312): multa patri mandata dabat poiiianda. , Mandare, conmendare. Vergilius Aen. lib. III (50): furtim mandarat alendum Threicio regi. 40 M. Tullius de Officiis lib. II (3): 'deinde [tertius] ipsis scriptis non ea quae nunc, sed actiones nostras mandaremus, ut saepe fecimus'. MATVRVM dicitur celer. Vergilius Aen. lib. I (137): || 1 maturate fugam regique haec dicite vestro. Accius Melanippo (428): est res aliqua, qudm praesente his priu' maturare institit. M. Tullius de Officiis lib. III (59): Venit ipse mature: 5 scalmum nullum videt'. — Varro Endymionibus (106): 35 Mand. — notam; 37 — 38 Mandare — alendum; 42- Mat. — fugam. 31 metutere L: metuere A-^ \\ libenter: corr. marg. lun. || 32 manilium i 33 facit j| ius iur. Cic: iurandum E ex corr.i iuransdum i| 34 muto A^^ {non B) j 35 ut om. E | VIII: corr. E {cum B) I 38 aledum X J.^ ^j 40 deinde codd. Cic: dein tertius LA'"^: deinde tertius (terentius) B^: deinde his (?) Mu. \\ 2 — 3 cf. 154. li {s. V. praesente) || 3 quam Grotius: om. codd. h. l: qnae codd. 154 \\ mature B^ \\ institi L^ i| 4 VI A^ \\ 5 nalum L B^ || videt E^: vide reJl. IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 553 349 M. 'qui si, ut vigilare mature coepisti, in eo retinueris'. jl Maturum, grave, sapiens. Vergilius lib. V (73): hoc Helymus facit, lioc aevi maturus Acestes. M. Tullius de Senectute (33): ^iam constantis aetatis et senectutis maturitas'. Maturum, mite, coctimi. 10 Vergilius in Bucolicis (III, 80): triste lupus stabulis, maturis frugibus imbres. Varro Endymionibus (102): ^discumbimus murrati. dominus maturo ovo cenam conmittit'. METVS dicitur, sicuti plermnque, timor. Vergilius 15 lib. VI (276): et Metus et malesuada Fames. II Metus, religio. Vergilius lib. VII (60): sacra coma multosque metu servata per annos. MANERE est loco iusistcre. Vergilius lib. X (770): manet inpertenitus ipse, 20 hostem magnanimimi opperiens. M. Tullius in Verrem actione (Div. 8): ^qui iudicia manere apud ordinem senatorium volunt'. — idem de Officiis (III, 48): ^Cursilum quendam, suadentem ut in 7 — 8 Mat.— Acest.; 9 — 10 M. TuU. aetatis — maturitas ; 19 — 21 Man.— op. 6 quod si Vahlen. \\ vigilarem m. LB^ \\ matura: {coi-r. Cant.'^) Ij eoo L^ \\ te tenueris Oeliler.: te retinueris Popma \\ 9 et gravitas iam Cic. \\ 11 — 12 cf. 409. 16 \\ 13 — 11 cf. 249. 6 (s. V. conmittere, initiare); 282.3 {s. v. dominus) || 13 mussati B^ (cum codd. 282) : muscati A^^ L ex corr. (musati L ante corr.): corr. On. [ 14 acaenam J.^: ad caenam LB^ (cum B): caenam (cen.) codd. 249, 282 \\ 15 — 16 cf. 411.10 \\ 16 male- suade L^A^ \\ 18 comam Verg. \\ 19 Verg.] georg. i l| 20 ille Verg. |j 22 Actione I (?) Mtc: Divinatione Me. \\ 23 — 24 cf 383. 36. 554 NOXIVS MARCELLVS. ;U9. 350 M. 25 urbe manerent'. Manere, inminere, deberi. Yergilius lib. VII (596): te, Tm-ne, nefas, te triste manebit supplicium. M. Tullius Philippicarum lib. XIII (-45): 'sin autem me aliud fatum manet'. || Manere, expectare. Terentius in Eunucho (788): 30 "quam mox inruimus?" — "mane: omnia prius experiri quam armis sapientem decet." Ij Manet, inhaeret, infixum est. Vergilius Aen. lib. I (26): manet alta mente repostum. Plautus in Asinaria (592): 35 . . "vale!" — "aliquanto amplius valerem, si hic maneres." || 1 MONSTRVM dicitur horrenda magnitudo. Vergilius Aen. lib. ni (658): monstrum horrendum, informe, ingens. II Monstrum, monstrationem. Vergilius Aen. lib. Ill (59): monstra deum refero. 5 MACVLOSVM, sordidum, inmundum. Lucilius lib.XXX (26) : haec vestimentis maculosis tum aspice y iste. II Maculosum est varium. Vergilius Aen. lib. I (323): subcinctam pharetram et maculosae tegmine lyncis. 25 Man. inminere; 28 — 29 M. Tull. sin — manet; 32 — 33 Man. — rep.; 1 — 2 Monst. — ing.; 5 — 6 Mac. — mac; 7 Mac. e. varium. 26 te turte n. te J.^: te turne nefas te L^ {ciim B): te turne te nefas B-^ {cum Gen.^) | tri pro triste L^A^ \\ 29 alium L^A^D^ II factum B^ \\ 31 cf. 296.4 \' condecet B^ 1| 32 — 33 cf. 368. 10 !' 32 Virg. Aen. lib. I {B) vel vale aUquanto '{cf v. 35) {Gen.'^) A^'i\ 35 fort. vale, vale | 1 — 4 fort. post 34S.42 collo- cand. {cf 'Xo7i. 3Iarc.' p. 73) \\ 1 II || 2 informo L^A^ |! 3—4 cf 435.27 II 3 Iin {7ion Gen.) \\ 6 t, aspicere i. Quich.: t. aspicit i. lun.: tu aspice sis te Mu.: fort. tum aspicietis |j 8 pharetra Verg. IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 555 350 M. II Macula, turpido. M. TuUius in Verrem actione I (H): 'cuius ut adulescentiae maculas ignominiasque praeteream'. lo Lucilius lib. XXX (28): quem scis scire tuas omnes maculasque notasque. II Macula, in retibus plaga. M. Tullius de suppliciis, in Verrem actione (II, v, 27): ^reticulumque ad nares sibi admovebat, tenuissimo lino, minutis maculis, plenum rosae'. i5 METiRi est transmeare. Lucilius lib. XXX (72): vir mare metitur magnum et se fluctibu' tradit. Vergilius Georg. lib. IV (389): et iuncto bipedum curru metitur equorum. MANiCAE dicuntur vestium. Vergilius lib. IX (616): 20 et tunicae manicas et habent redimicula mitrae. II Manicae, quibus manus vinciuntur. Lucilius lib.XXX(69): sic laqueis, manicis, pedicis mens inretita est. Vergilius Aen. lib. II (146): manicas atque arta levari 25 vincla iubet Priamus. Plautus in Asinaria (304): libi manus manicae conplexae siint. MAESTVM, triste, miserandum. VergiIiusAen.Iib.il (280): et maestas expromere voces. 30 9 — 10 Mac— praeteream; 13 — 15 Mac— plenum; 20 — 22 Man. — vinc; 28 — 30 Plaut. ubi — voces. 9 turpido LB^: turpitudo J.^D^^ || 11 — 12 cf. 354.18 (s. V. nota) II 12 sci X^ (si Cant.'^) \\ maculas {om. que) codd. h. l. {corr. L^H^ jj 13 — 15 cf. 141. 15; 221. 34; 411. 27 \\ 13 — 14 in verrem actione II de suppliciis Mu. (II iam add. ed. a. 1471) 16 Metire: corr. Ald.: Metiri * * * Metiri Mu. post Quich. 17 et se Mu. (se marg. lun.): est I| tradidit: corr. ed. princ. 20 — 21 cf 536.19 \\ 22 vincuntur X^ J.^ |1 23 mens om. A^ 25 (atq.) — 26 cf. 336.15 j| 26 primus codd. utrobique. 556 XONIVS MARCELLYS. 350. asi M. Lucilius lib. XXIX (54): cohibet domi maestus se Albinus. || Maestum, enectum fame. Lucilius lib. XXIX (119): 35 ventrem alienum maestum fovere ex molito hordeo uti cataplasma. || 1 MVTARE, derelinquere. Lucilius lib. XXVI (15): mihi quidem non persuadetur piilices mutem meos. II Mutare, transferre. Lucilius lib. XXVI (30): doctior quam ceteri 5 sis; has mutes aliquo tecum sartas tectas ditias. II Mutare, aliud pro alio accipere. Lucilius lib. XXVI (16): piiblicanus vero ut Asiae fiam scripturarius pro Lucilio, id ego nolo et lino hoc non muto omnia. MOVERE manifestum est quam habeat significationem. 10 II Movere, excludere. M. Tullius de Officiis lib. III (76): ^at qui quodam quasi veneno perficiat ut veros heredes moveat, in eorum locum ipse succedat?' MEDiTARi est discere, perdoceri. Plaut. Amphitryone (202) : prius ipse mecum etiam volo hic meditari. sic hoc proloquar. 15 II Meditari, excogitare. Terentius in Andria (406): venit meditatus alicunde ex solo loco. 13 — 16 Med.— alicunde. 31 — 33 cf. 383. 21 ,, 32 — 33 c. d. m. codd. 383: c. et omnia aestus A^: c. et domina aestus L^: c. et domina maestus B^ !| 34 innectum L ante corr.: iniectum A^ L ex corr. 34 — 36 cf. 311.28 (s. V. fovere) !' 36 ex mamolito LA^ \\ 1 vergilius (virg.) lib.: (corr.B): Vergilius (Aen. III, 161) * ~ * Lucilius lib. 3Iu. \\ XXIII A^ II 2 publices LB-^: Publi, utei JIii. vid. Smith. (Amer. Journ. Phil. XXII, 44) \ 5 has scripsi: asa LB^: sa A-^: ac(?) 3Iu. ;j mutes Quich.: mittis (-tit Gen.'^) mutes || satrafa acutia^^: satra facta yitisb L B-^: corr. Luentzer. (propius esset s. factas d.) '| 6 — 8 cf. 38. 3 (s. v. scripturarios) j' 7 fiam ut scr. codd. 38 II 8 nelo X^ j; 9 habet: corr. ed. princ. \\ 10 — 12 cf. 403.20 I 14 metum A^ | si A^B^ || hoc pro hoc loquar J.^ JB^. W. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 557 351. 352 M. INCIPIT PER N LITTERAM. NOBiLE ad dignitatem generis refertur. Sallustius (Catil. 5, 1): ^Lucius Catilina nobili genere natus fuit'. II Nobilis dicitur et notus. M. TuUius de Officiis lib. 20 II (26): Hestis est Phalaris, cuius est praeter ceteros nobilitata crudelitas'. — Lucilius Satyrarum lib.VII(ll): Phryne nobilis illa, ubi amatorem inprobius quem. Varro neQl aLQiascov (400): tum contremula aquilenta aput alta littora oreris ac nobilis omnibus reliices. 25 Accius Diomede (283): . . . me Argos referam, nam hic sum nobilis, necui cognoscar noto. Terentius Heautontimormneno (227): mea est potens, magnifica, sumptuosa, nobilis. 30 Vergilius lib. VII (563): est locus Italiae medio sub montibus altis, nobilis. M. TuUius in Verrem || actione II (i, 63): ^oppidum 1 est in Hellesponto Lamsacum, iudices, in primis Asiae provinciae clarum et nobile'. — Lucilius lib. XXIX (56): tum illiid STtLcpcovei, quod etiamnum nobile est. 18 — 20 Xob — notus: 30 Ter. mea — nobilis. 17 om. A^ \\ 18 (Nobilis Bern. 347^) |i 19 lucilius iM-^ |! 20 l^ohile L^ A^ \\ 21 nobilitata] nobilitas ac {seq. c) \\ 22 quam A^ II tu cum tremula Guliehn. Verisim. III, 18 \\ 25 oriris: corr. Lachm.\ mobilis: (corr.B) \ relucens B'^ \\ 27 me argos cod. Fest. 174: me agros LB^: agro (om. me) A^ '\ sum cod. Fest.: suam |j 28 nec cni L \\ 30 pot. procax magn. Ter. \\ 2 iudices codd. Cic: id {i. e. iudices?) i^: id A-^ B-'^ \\ 4 epifoni (-itofo- X): corr. I. Dousa: iTisqxavsL 3Iu. [ etiam tum: corr. I. Dousa. 558 NONIYS MARCELLVS. 352 M. 5 imde et nobilitarent notefacerent dictiim est. Titinius Prilia (69): magi' quae famae obiectarent ne eam malefactis nobilitarent. Accius Telepho (621): nam is demum miser est, cuius nobilitas miserias nobilitat. 10 Pacuvius Duloreste (119): hicine is est quem fama Graia ante omnis nobilitat viros? NVMERO, ordine. M. TuUius de Deorum Xatura lib. II (43): ^nihil est enim ut ratione et numero moveri possit sine consilio; in quo nihil est temerarium'. Vergilius Aen. lib. III (4-46): 15 digerit in numerum. II Numero significat cito. Accius ^Oenomao (503): numero te expurgasti. idem Antigona (143): ne istunc numero amittas subitum oblatum. 20 Turpilius Demetrio (34): numquam nimi' nmnero quemquam vidi facere, quom facto est opus. 8 — 9 Accius is dem. — nobilitat. 5 unde ut LA^: unde et B-^ (cum EB) :| notifacerent A^ {cum JE): notificarent LB^^ |: 6 obiectaretur, ne 3Ii(. '| 8 nam Bentin.: na: om. D-^ denum: corr. D^ {cum G) : 11 hecine is B^ I quam L^ ■ fame gratia: corr. Grotius: formae gratia Scal., Ciacconius j nobilita A^ \\ fama Graii — nobilitant Mu. \\ 12 Numerum B^ i ordinem (-h Z\ i. e. -ne'?): {corr. B) \\ 13 nt] quod codd. Cic. I orationem et n. E^: orationem (-n jC\ i. e. -ne?) n. reJI. \ IG s. c. 3Ie.: significatio 17 expurgat timor cod. Fest. 170: expugnat timor 0. 3IueUer. \'\ 19 istunc Both., numero 2^: istue (-uae) numerum A^: istum enumerum LB^\\ subito Voss. 21 quom 3Iu.: quam || fato L {ciim G). IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 559 352. 353 M. idem Linclia (150): ego interim in turba foras subdiixi cum hac me, neque sat numero mihi videbar currere. Varro TtSQl l^ccycoyTJg (410): '^quid puer rogasset et 25 petasatus capite adnuisset. ac discedens numero venire ait adulescentem'. — Afranius Privigno (270): numero, "j* enepti pertimuistis cassam terriculam adversari. Plautus Amphitryone (I8O): numero mihi in mentem fuit. 30 Varro Cato vel de liberis educandis (6): ^ut qui contra celeriter erant nati fere Numerios praenominabant: quod qui cito facturum quid se ostendere volebat, dicebat numero id fore; quo etiam in partu precabantur Numeriem, quam deam solent indigitare etiam pontifices'. || Numeros, 35 modos. II Vergilius in Bucolicis (IX, 45): 1 numeros memini, si verba tenerem. M. Tullius de Officiis lib. III (14): ^perfectum atque absolutum est et, ut idem dicunt, omnes numeros habet'. NiTi est conari sub onere. Vergilius Georg. lib.III (172): 5 post valido nitens sub pondere faginus axis increpat. Cicero Tusculanarum lib. I (10): Uum illud quod «Sisyphu' versat saxiim sudans nitendo neque proficit hilum/>'. 10 5 Niti — on. ; 6 Virg. val. — axis. 23—24 (me) cf. 399. 20 (s. v. subducere) 24 videbat: corr. Me. |! 26 pietassatus (-iaet-) L A^ \\ 28 (inepti G) \\ n. 6 in. JBue.: fort. n. enecti | 30 inmentem {i. e. imnenentem) L^: inminentem A-^ |j 32 numerias: corr. L^ || praemoniebant L^A-^: praemuniebant B-^ {cum B) \\ 33 quid se Lim.: quis (qni E) sine :| 34 quo scripsi: quod: propter quod 3Iu. \\ Numeriam Turneb.: numeri et |i 35 solet A^ \\ -get- || etiam del.{?) Mu. II 1 — 2 c/". 524.13 \\ 3 — 4 c/". 266.7 i| 7 instrepat Fer^f. II 8 — 10 cf 121.4 j| 8 11 codd. h. l \\ 9 sisyfius (sy-): {corr. B) \\ 10 illum LA^. 560 NONIVS MARCELLVS. 858 M. j! Niti, fultum esse. Lucilius lib. XXVI (19): suinmis nitere opibus, at ego contra ut dissimilis siem. II Niti etiam incumbere. Vergilius lib. VI (760): ille, vides, pura iuvenis qui nititui' hasta. 15 _^ Niti rursum ambulare. Pacuvius Periboea (272): ardua per loca, agrestia trepidante gradu nititui' . . Vergilius Aen. Uh. II (380): pressit humi nitens. 20 VaiTO Pranso Parato (422): contra coactus cervu' latratii canum fertiir, bisulcis lingulis nitens humu. '' Niti, volare. Vergilius Aen. lib. IV (252): hic primum paribus nitens Cjllenius alis 25 constitit. NARE est natare. Vergilius lib. VIII (651): et fluvium vinclis innai'et Cloelia ruptis. II Nare mrsum volare. Vergilius Georg. lib. IV (58): hinc ubi iam emissum caveis ad sidera caeli 30 nare per aestatem liquidam suspexeris agmen. 11 — 12 Niti — op.; 13 — 17 Niti — nit.; 23 — 26 Niti — nat.; 28 vel volare. 12 summi LA^B^: summis D^ (mim EB) \\ nitere marg. lun.: nitire (niti I)^: nitinere G) \\ 13 — 14 cf. 446.25 \\ 14 vi- dens L'^ A^ jj 16—17 agrestia tr. Yoss.: agresti ac tr. D^: agrestia ac tr. reU. \\ 17 trepidanti D^-i '] 18 — 19 cf. 365.34 \\ 18 lib. II om. codd. h. l ; 20 — 22 cf 4SS. 5 {s. v. humu) || 21 servus codd. lUrohique: corr. Turneb. i latrato B^ (latro G): latrantu L' \ 22 nitens om. Ba || humo codd. h. l. \\ 23 — 25 cf. 272.31 I! 24 cyllenos (ci-) L^ Aa \\ 29 caveris ^^ {non B) \\ 30 aormen * ••: * Mu. IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 561 353. 354 M. II Natare itemm trepidare. Vergilius Georg. lib. IV (496): conditque natantia lumina sonmus. NECESSiTVDO Bst adfinitas. Sallustius in lugurtae Bello (80, 6): ^etiam antea lugurtae filia Boccho nupserat; verum ea necessitudo ajmd Numidas Maurosque levis 35 ducitur'. Necessitudo, necessitas. — Sallustius in Catilina (58, 19): *^praeterea necessitudo, quae etiam timidos fortis facit'. — idem [in] lugurta (48, l): {| "^coactus rerum necessitudine statuit armis certare'. — i Varro Modio (316): ^asse vinum, asse puhnentarium, secundas, quo natura aurigatur, non necessitudo '. — Sisenna Hist. lib. IV (98): 4d me neque metu neque calamitatis necessitudine inductum facere'. 5 II Necessitas, vis quaedam quae alterum cogere in- vitum potest, ut plerumque. || Necessitas, affinitas: unde et hoc iure coniuncti necessarii appellantur. C. Caesar, cum Plautiam suasit rogationem: "^et quidem mihi videtur pro necessitate non labore, non opera, non lo industria defuisse'. NOMEN est proprium vocabulum singulorum. Vergilius lib. VII (337): cui nomina mille, mille nocendi artes. et V (564): nomen avi referens Priamus. i5 31 — 1 Nat.— certare ; 6 — 8 Nec— app.; 11 Nom.— sing. 31 III A^ II U baccho L^A^: Bocchi Sall. \\ 85 (nec.) — 37 (praeterea) om. codd. suppl. N. Faher apud Me. {ex parte corr. Gen.^ veram ea necessitudo Necessitudo necessitas sall. in catil. praeterea necessitudo quae etiam tim. fort.) || 38 in add. B^ {seq. iu) || 2 — 3 cf. 70. 10 (s. v. aurigatur) || 3 quoi Mu. \\ adrigatur L^: arrigatur B^ || ^ C. om. A^ || 9 — 10 equidem mihi videor pro nostra nec. Gell. XIII, 3,5 \\ 12 tibi nom. Verg. \\ 14 et V Me.: et ut 15 nomen (-min X^) abire ferens (ref. Gen.'^) primos L^ AA NONIVS MAKCELLVS ed. LIND8AY. TL 36 562 NONIVS MARCELLYS. 354. 355 M. II Nomcu, decus, dignitas. Vergilius Aen. lib. II (558): avulsumque umeris caput et sine nomine corpus. NOTA dicitur probmm. Lucilius lib. XXX (28): quem scis scire tuas omnes maculasque notasque. 20 II Nota, signum. Vergilius Georg. lib. III (158): continuoque notas et nomina gentis inurunt, II Nota, distinctio. Vergilius lib. V (87 ): caeruleae cui terga notae. NVDVM consuetudine sine tegmine dicitur. Vergilius lib. V (135): 25 nudatosque umeros oleo perfusa nitescit. 11 Nudum, insepultum. Vergilius lib. V (871): nudus in ignota, Palinure, iacebis arena. INCIPIT PER 0 LITTERAM. occvPATVs, inpeditus; ut graece dicitur aoyolei. id 30 est: vacuus non est. Plautus in Amphitryone (fr. ii): || 1 erus Amphitryo occupatus. Cicero Tusculanarum lib. I (5): ^ut, si occupati profuimus aliquid civibus nostris, prosimus etiam, si possumus, otiosi'. || Occupare est proprie praevenii'e. Cicero Tusculanarum lib. V (27): ^quod idem meliori- 5 bus etiam verbis Metrodorus: occupavi te'. — Titinius yeHtema (145): ergo occupa foras exire, foris ut praesit linteum. 16 — 27 Nom. — harena; 29 — 5 Occ— occupavit. 18 — 19 cf. 350. 11 (s. V. macula) I| 19 sci sc. i^: vis sc. D^ || 21 continuo (om. qne) LB^ 22 uerg. georg. lib. A^ \\ 26 se- pultum A^ i' 28 om. A^ \\ 29 ascoli: corr. lun. 29 — 30 id est v. n. e. secl. Mu. |l 4 quo A^ \\ 5 occ. te Cic: occupauit || 6 erga A^ |i foras LB^ \\ praessit (praes sit) A^ {cum E) || ex. at ori prae sit 2Iu. IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 563 355 M. Vergilius lib. XII (299): et yenienti Ebyso plagamque ferenti occupat os flanunis. Accius Eurysace (380): lo quem ad modum inpetum occupemus facere ultro in regem . . idem Tereo (649): set nisi clam regem auferre ab regina occupo puerum. Turpilius Thrasyleone (212): i5 cesso occupare et me m conloquium conferre horum? . . Ennius Hectoris Lytris (139): Hector vei summa armatos educit foras j castrisque castra ultro iam ferre occupat. j Pacuvius Duloreste (148): 20 ^^is quis est?" — "qui te, nisi illum tu occupas, leto dabit." Varro Synephebo, tzsqI i^(.LOviig (513): "^crede mihi, plures dominos servi comederunt quam canes. quod si Actaeon occupasset et ipse prius suos canes comedisset, non nugas saltatoribus in theatro fieret'. — idem 25 Eumenidibus (145): "^priusquam responderem, foris 22 — 25 Varro crede — fieret. 7 — 9 cf. 369.2 II 7 XV A^ !| 8 veniente codd. h. l. \\ 12 item L^ \\ 12 — 13 Tereo, sed lun.: pereos et |! 13 clam egem (Gen.) vel cl. regem (B) A^: clam regem E: clamoris regem LB^: clamaris r. Both. ! autferre L \\ regna A^: regi- ona E jl (occupabo B) | pu. ab reg. occ. Both. \\ 18 Hector vi Me.: haectorei (-ii Z^) | in foras: f. lun. \\ 19 castras ult. Mu. j Troiana inferre 0. Bue. : u. iam inf. 0. 3Iu. post Me. : u. con- ferre o.Voss.: Troiani inf occupant Ba^;e^. || 21 te nisi illum Voss.: tunc si illum (sullum A-'^) || dabis: corr. Scriver. \\ 23 quos si Mu. \ 24 — 25 comedisset et non nugasset s. L BA 36* 564 NONIVS MARCELLVS. 355. 856 M. nescio quis occupat res indicare'. Occupare est rursus detinere, Plautus Epidico (298): atque id non decem occupatuin tibi erit argentum dies. Pacuvius Atalanta (72): 30 semper satis agere, ut ne in amore animum occupes. M. Tullius de Officiis lib. I (57): ^et in ea funditus delenda occupati sunt et fuerunt'. — Yergilius Georg. lib. IV (439): manicisque iacentem occupat. 35 Varro Eumenidibus (142): '^cum in eo essem occu- patus atque in scliola «curarer», ut scribit Scantius, «horno 1 per Dionysia»'. Occupare est etiam invenire, || tenere vel possidere. Plautus Trinummo (1135): familiam optimam occupavit. Vergilius Aen. lib. VI (424): 5 occupat Aeneas aditum custode sepulto. M. Tullius Philippicarum lib. XIEI (12): ^agri Lucani possessiones occupavit'. — M. Tullius in Hortensio (15): ^et paulum agelli occupavisse'. || Occupare, est con- locare. Pomponius Pictoribus (115): quae tiileram mecum milia decem victoriata 10 in Graeca mercede ilico curavi ut occuparem. 27 Occ— det.; 33 — 34 Virg. man.— occ; 1 — 2 Occ— poss.; 5 Virg. occ — sepulto. 27 necscio A^ {non JB) !| quid A^ \\ 28 decet {cum codd. Pl.) 11 30 semper sat Both.: super satis || in am. Both.: in mare || 32 delendo A^ \\ et sunt et f. codd. Cic. | ferunt i| 35 — 1 cf. 121. 9 (s. V. hornum) j 35 esset codd. h. l. \' 36 sola B^ jj 3 -mas || 6 agriculani A^ \\ 8 agelli E: angelli A^: macelli LB^ \\ est om. B^ \\ d tuleram (B) vel uleram (Gen.) A^ \\ victoriatum Iu7i. {del in) |i 10 merce id (?) Bergk. Symbol. I, 66 \\ -ret L\ IV. DE VARIA SIGNmCATIONE SERMONVM. 565 356 M. M. Tullius in Verrem actione II (i, 91): ^praeterea pecunias occuparat apud populos et syngraphas fecerat'. opiNio est fama. M. Tullius ad Caesarem iuniorem lib. I (fr. 10): ^erat opinio bona de Planco, bona de Lepido'. II Opinio, suspicio. Varro Eumenidibus (146): i5 ^ qui omnes , me bilem atram agitare clamitantis , opinionem mihi insaniae meae confirmant'. — Accius Eurysace (^377): opinione factum est, quanto minus stirpem edocebant, tanto ut reremiir magis eos esse. M. Tullius de Officiis lib. III (ll): ^qni primum 20 haec natura cohaerentia opinione distraxissent'. Opinio, spes, opinatio. M. Tullius ad Caesarem iuniorem (28): ^posthac quod voles a me fieri scribito; vincam opinionem tuam'. — idem de Officiis lib. II (46): ^opinionem adferunt populo eorum se similes fore quos sibi delegerint 25 ad imitandum'. — Varro Endymionibus (108): ^sic ad vos citius opinione vertilabundus miser decidi'. — Sisenna Hist. lib. IV (102): ^Popaedius opinione frustrata'. OBSCENVM est inmundum. Vergilius Aen. lib. III (241): obscaenas pelagi ferro foedare volucres. M. Tullius de Officiis lib. I (104): 'alter ne libero 30 quidem, si rermn turpitudo adhibetur aut verborum |{ 11 — 14 M. Tull. praei— deplanatio bona; 15 Op. susp.; 17 Acciusop.f est; 21 — 22 Op. sp. op.; 26 — 27 Van-o sic — dec; 2« Obsc e inm.; 30 — 2 M. TuU. si — reiurant. 14 plancio (-tio) ^.-^X^^: planatio D-i {cum B): corr. Me. \\ 15 cf. 242. 30 (s. V. atrum) || 16 me bimatram codd. h.l. \\ con- firmant Gen.^ E'^ ut vid.: -mam L A^ (-mani B) B^ \\ 17 ut quanto m. Voss. : q. mitius Bue. : q. illi m. Mu. \\ 18 edocebant Mu.: edocabant Z/^^^: educabant 5>^ I| ut reremur m. lun.: uteremur m. (-remmurmuragis i^) || 20 — 21 cf. 287.13 \\ 21 hic codd. h.l. II 23 scripto: corr. Me. \\ unicam A^ 24 tuam — opi nionem om. A^ \\ 25 sit sim. f : corr. H^: f. se sim. codd. Cie. sibi ipsi codd. Cic. \\ 27 decidit D^: -dis L^ \\ opinio A^ 29 foedere L^A^ \\ 31 turpido L^ \\ turpitudini adh. verb. Cic. 566 NONIVS MARCELLVS. 357 M. 1 obscenitas '. || Varro Agathone (lO): 'pueri obscenis verbis novae nuptulae aures returant'. Obscenum, vitabile. Vergilius Aen. lib. III (367): obscenamque famem. quae prima pericula vito? 5 idem lib. XII (875): ne me terrete timentem, obscaenae volucres. Accius Astjanacte (171): nunc, Calcha, finem religionum fac, desiste exercitum 10 morari nec me ab domuitione arcere tuo obsceno omine. Cicero Tusculanarum lib. V (94): ^nam et obscenas voluptates, de quibus multa ab illis habetur oratio'. || Ob- scenum significat et male dictum. Accius Oenomao (508): vos ite actutum atque opere magno edicite 15 per urbem, ut omnes qui arcem Alpheumque accolunt cives ominibus faiistis augustam adhibeant faventiam, ore obscena dictu segregent. Lucilius lib. XXIX '(57): deum rex avertat verba obscena . . . 30—2 M. TuU. si — reiurant: 12—13 Obsc— dictum; 19—30 Lucil. deum — prosequere. 1 — 2 cf. 167. 5 (s.v. returare) |j 2 ret. lun.: redurant Gen.^: res durant E: reiurant A^D^: restaurant L B^ , 3 — 4 cf. 364. 1 II 8 — 9 astianactet (-cte B^) hunc aicaispinem regionum fac ac desisset ex. : nunc {Grotius: tu Mu.) Calcha {Quich.) finem {Baehrens.) religionum {Voss., Both.) fac, desiste {Baehrens.) ex. |j Acaiis {i. e. Ach.) Stoicasser {Arch. Lat. Lex. I, 445) \\ 10 ac med 3Iu. | domution an domuicton inc. L^: domuictonem A^: domuitionem B^ \\ tu obs. : corr. Mu., Bibb. I homine (homine et ne i^) ij 11 — 12 II una et o. voluntates j 12 habet [1 13 male dictum I)^ {cum B G^): maledicum rell. 14 actum A^ || 15 arcem {Bentin.) Alpheumque {KiefiUng.): arcana asteumque: arcem hanc astuque Quich. \ 16 omnibus: corr. lun. | adhibent codd. h. l. II 16 (aug.) — 17 cf. 205. 2 {s. v. favor, fem.) |' 17 faventius A^ II dictu^^: dictii^ J.^: dicta B^ \ 19 d. r. a. verba Turneb.: deum rixavertat verba E {cum H^): deum rixa vertat vertat verba rell. lY. DE VAKIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 567 357. 358 M. OBiTVS significat mors vel occasus. Vergilius Georg. 20 lib. I (257): nec frustra signonim obitus speculamur et ortus. Obitus rursus adventus. Accius Antigona (138): attat, nisi me fallit in obitu sonitiis. Turpilius Epiclero (66): ecquis est, qui interrumpit sermonem meum obitii suo? 25 OMEN dicitur auspichim prosperum. Vergilius Georg. lib. IV (386): omine quo firmans animum sic incipit ipsa. j| Omen. adversa significatio. Vergilius lib. XII (72): neve omine tanto prosequere. 30 OLiM trinam babet significationem temporum: praeteriti. (Verg. Buc. X, 34): meos olim si fistula dicat amores. II Olim temporis futuri. Vergilius Aen. lib. I (289): liunc tu oLLm caelo spoliis Orientis || onustum 1 accipies secura. Lucilius Satjrarum Hb. XIX (3): si tu illos fructus quaeras, adversa hieme olim quis uti possis ac delectare domi te. 5 Turpilius Philopatro (193): deinde cum ad te redierit res olim post mortem patris. 19 — 30 Lucil. deum — prosequere. 20 mortem vel occasum D^ J 23 favillit L || obitum: corr. Palmerius \\ in obitu f. Mu. i 26 et quis j| istest 3Iu. \\ meum serm. Grautoff. \ 27 formans: {corr. B) \\ 28 0. auspicium ad- versum significat 3Iu. j 32 fo7't. secludend. \\ 1 spiliis (-us) L^A^ jj 4 si A^: sic LB^ \\ 5 quis uti possis] defensorem ut per eum A^ {ex v. 9) \\ ac L Dousa: hac E: haec rell. |; domi te L^: domine rell. 568 NONIVS MARCELLYS. 358 M. Afranius Suspecta (323): nunc amatorem, olim defensorem, ut peream, me volet. 10 OPTARE est precibus a dis aliquid postulare. Vergilius Aen. lib. Vn (273): et reor et siquid [ven] mens augurat opto. 11 Optare, eligere. Lucilius Satyi-arum lib. XIX (9): "aurum vis? hominemne habeas!" — "hominem? quid ad aurum? 15 quare , ut dicimu', non video , hic quid magno opere optem." Sallustius Hist. lib. III (49): ^atque [cum] Curio laudatum accensiunque praemiorum spe quibuscum opta- visset ire iubet'. — Vergilius Aen. lib. III (109): opta^itque locum regno. 20 M. Tullius de Officiis lib. I (118): ^quaeque maiori parti pulcerrima videantur, ea maxime optant'. — Terentius in Eunucho (1056): hoc si feceris, quodvis praemiiim donum a me optato. Varro Marcipore (281): ^et Diogenes Cynicos, qui 25 ab Alexandro rege iussus optare quid vellet se facturum'. OFFENDERE est percutere. Turpilius Paraterusa (174): caput [ut] offendi. adimere pol! 10 Opt.— post.; 12 — 13 Virg. et siquid — eligere ; 20 — 23 M. Tull. quaeque — opt. ; 26 Off. e. percutere. 9 nunc 3Ie.: non jj amaterem {ex mat.) L: amatorum A-^ defensorem A^ v. 5: defensor et A^ h. v.: defensore L B^ ut per eum volet: coir. Mu.\ uti p. v. Bibh. i 10 a dis om. D^ 11—12 cf. 469. 15 j! 12 veri add. Ba j 13 XXVIIH BA [j 14 hominemne Quich.: hominem '| 15 quidam ma. L^ \\ 16 cum LB^: om. A^: eum Ald. 1[ Curio (vel Caepio) Lips.: cupio il 17 spe A^ {cnm E^): spes i J5^i :| quibuscum LB^: quibus A^ \\ 18 iuvet ]; 21 videntur Cic. \ exoptant codd. Cic. \\ 23 donum pr. Ter. \\ 24 cynicos Canterus: quiamicos |! 27 caput o. A^: caput ut 0. LB^ ! ad limen pol Pius. IV. DE YARIA SIGNIFICATIONE SERMONYM. 569 358. 359 M. Lucilius lib. XXIX (44): crus lapide? niliil est. credam, si te offenderit. Varro Marcipore (282): ^dein inmittit virile vere- so trum. ut flumen offendit buccam Volumnio'. Offen- dere, laedere. M. Tullius de suppliciis, lib. VII (in Verr. II, V, 31): '^cum iste cum pallio purpureo parique tunica versaretur in conviviis cum mulieribus, non offendebantur homines in eo neque moleste ferebant'. — Lucilius lib. XXVII (53): nam hic quidem 35 reditum talem portendebant neque alia in re *{" ulla || offendere. i 11 Offendere, invenire. Pacuvius Iliona (204): quos ego, ita ut volui, offendo incolumis. Afranius Omine (228): ea memoriter, cum venero, confecta ut offendam , . 5 Quadrigarius Annali lib. II (36): ^inde postquam aliquantum recessit, offendit montem, loca munita, res omnes habentem, quae militibus opus sunt, ligna, aquam, pabulum'. — Terentius Eunucho (234): offendi adveniens quendam mei loci atque ordinis lo hominem. 31 — 34 Oft".— fer.; 2 — 3 Off.— incol.; 6 — 11 Quadr.— hom. 29 (n. em H^ mg.) \\ caedam Gerlach. [ 30 deinmittit: corr Oehler. || 31 u. f.] in {ita iam ed. a. 1476) frumen Scal. | bol- 32 lib. YII de suppl. Mu. '\ 33 cum aU. om. Ba (cum B) 34 in conv. muliebribus codd. Cic. J offenderentur i| 35 fort. hi 36 re ed. a. 1480: mare || ulula B^: secl. Mu. fort. in me re- cula II 3 incolumitas A^' l 6 — 7 p. a.] pquantum B^ |' 7 1. in- venit ea Peter: loco munitum Mu. \\ 8 habere: corr. Mu. \\ aqua B^ {cum B) \\ 9 et Ter. BB^: et om. A^E^B^ ji in Eun. B^^ ; 9 — 11 cf. 270. 38; 324. 17 \\ 10 hodie adv. codd. 270: adv. codd. h. l. \\ ei (praec. m) A^ \ 1. hinc a. codd. Ter. 570 NONIVS MARCELLVS. :559. :i60 M. M. Tullius de signis (in Verr. II, iv, 64): ^quod nondum perfectmn templum offenderant, neque ponere potuerunt'. — Lucilius lib. XXVI (33): siquod verbum iniisitatum aut zetematium offenderam. 15 M. Tullius de Republica lib. I (59): 'sed imitor Archjtam illum Tarentinum; qui cum ad villam venisset et omnia aliter offendisset ac iusserat. — Plautus Amphitryone (713): eo more expertem te factam adveniens offendi domi. Varro Sexagesi (491): ^Romam regressus ibi nihil 20 offendi quod ante annos quinquaginta, cum primum dor- mire coepi, reliqui'. OBSCVRVM est tenebrosum, sine lumine. VergiUus Georg. lib. I (428): si nigrum obscuro conprenderit aera cornu. II Obscurum, ignobile. M. Tullius de Officiis lib. I (116): ^qui inagna sibi proponunt obscuris orti maioribus'. 25 II Obscurum, absconditum, latens. Vergilius lib. IX (244): vidimus obscuris primum sub vallibus urbem. OBSERVARE, suspicere, magnificare. M. Tullius de Officiis lib. I (149): ^sicuti aliquo honore aut imperio affectos observare et colere debemus'. | Observare, celare et intus retegere. Plautus Aulularia (15): 1 ubi is obiit mortem qui mihi id aurum || credidit, coepi observare. 21 Obsc— lum.; 23—25 Obsc— lat.; 27—29 Obs.— retegere. 13 offenderent || 14verbum Guliehn.: verum || ad z. (?) Mu. 15 II II 18 0 more {praec. e) JL-i || experte {om. te) || factum A^ adv. tenebrosum off. d. : tenebr. ad v. 21 transtulit Guietus 20 relinqui L^A^ \\ 21 tenebrosum D^: om. rell. {cf. ad v. IS) 23 II l| 26 videmus jd-i I| primam codd. Verg. \\ 27 suscipere A^^BA jl 27 — 29 cf. 519. 33 \\ 29 (tegere B) ]\ 29 — 1 cf 275. 11 \\ 1 is om. A^ !| obit || credidi L^ A^. IV. DE VARIA SIGNIFICATIONE SERMONVM. 571 360 M. II Observare, cognoscere. Vergilius Aen. lib. II (753): et vestigia retro observata sequor per noctem. 5 II Observare, cuiiose et suspicaciter 'circumspicere. Plautus Aulularia (53): oculos ego tibi istos, mprobe, ecfodiam tibi, ne me observare possis quid rerum geram. Il Observare, captare. Vergilius Georg. lib. IV (512): lo quos durus arator observans nido inplumis detraxit. Lucilius lib. XXVII (4): quodsi observas bominem, qui pro commodo et regno gaiideat. Terentius in Andria (169): i5 perterrefacias Davum, observes filium, quid agat. ORATORVM significantia manifesta est. || Oratores, legatos. Vergilius Aen. lib. XI (331): centum oratores prima de gente Latinos 20 ire placet.